Στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο η διαφορά Νομικού Συμβουλίου- Δημοσίου

Στο Ανώ­τα­το Ει­δι­κό Δι­κα­στή­ριο πα­ρα­πέ­μπε­ται προς κρίση η έν­δι­κη δια­φο­ρά αντι­προ­σώ­που του Νο­μι­κού Συμ­βου­λί­ου του Κρά­τους από τη Ρόδο με το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο με από­φα­ση που εξέ­δω­σε το Μο­νο­με­λές Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου.

Η πά­ρε­δρος του Νο­μι­κού Συμ­βου­λί­ου του Κρά­τους διεκ­δι­κεί συ­γκε­κρι­μέ­να με αγωγή της ποσά ακα­θά­ρι­στων απο­δο­χών της, οι οποί­ες δεν της κα­τα­βλή­θη­καν ανα­δρο­μι­κά, εξαι­τί­ας της διά­τα­ξης του άρ­θρου 86 παρ. 6 περ. στ’ του Ν. 4307/2014, κατά την οποία οι δια­φο­ρές απο­δο­χών από 1-8-2012 έως και 30-6-2014, θα κα­τα­βλη­θούν απο­μειω­μέ­νες κατά το ήμισυ.

Το Σύ­νταγ­μα κα­θιε­ρώ­νει ευ­θέ­ως και ρητώς στο άρθρο 88 παρ. 2 αυτού, την χο­ρή­γη­ση στην ενά­γου­σα απο­δο­χών, οι οποί­ες πρέ­πει πά­ντο­τε να είναι ανά­λο­γες προς την άσκη­ση της δι­κα­στι­κής λει­τουρ­γί­ας.

Οι απο­δο­χές αυτές πρέ­πει όχι μόνον να είναι του­λά­χι­στον ίσες προς τις απο­δο­χές των αντι­στοί­χων προς τους δι­κα­στι­κούς λει­τουρ­γούς ορ­γά­νων των άλλων δύο λει­τουρ­γιών, λόγω της ισο­τι­μί­ας τους, αλλά και επαρ­κείς να εξα­σφα­λί­σουν αφε­νός, την αξιο­πρε­πή δια­βί­ω­ση των δι­κα­στι­κών λει­τουρ­γών, κατά τρόπο συ­νά­δο­ντα προς το κύρος και την απο­στο­λή τους, λαμ­βα­νο­μέ­νου υπόψη ότι από το άρθρο 89 παρ. 1 του Συ­ντάγ­μα­τος επι­βάλ­λε­ται η απο­κλει­στι­κή απα­σχό­λη­ση τους με την απο­νο­μή του δι­καί­ου, και αφε­τέ­ρου, την απε­ρί­σπα­στη εκ μέ­ρους των δι­κα­στι­κών λει­τουρ­γών άσκη­ση των κα­θη­κό­ντων τους.

Στο μι­σθο­λό­γιο των δι­κα­στι­κών λει­τουρ­γών, πέραν των βα­σι­κών απο­δο­χών τους, κα­τα­βάλ­λο­νται επί­σης και επί­δο­μα για την τα­χύ­τε­ρη και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρη διεκ­πε­ραί­ω­ση των υπο­θέ­σε­ων και για την αντι­στάθ­μι­ση των δα­πα­νών, στις οποί­ες υπο­βάλ­λο­νται κατά την άσκη­ση του λει­τουρ­γή­μα­τος τους, καθώς και πάγια απο­ζη­μί­ω­ση, λόγω των συν­θη­κών, υπό τις οποί­ες προ­σφέ­ρουν τις υπη­ρε­σί­ες τους, λόγω πο­λύ­ω­ρης πα­ρα­μο­νής στην έδρα, απα­σχό­λη­σης χωρίς ωρά­ριο, κατ’ οίκον ερ­γα­σί­ας, και προ­σφο­ράς υπη­ρε­σιών σε πα­ρα­με­θό­ριες και προ­βλη­μα­τι­κές πε­ριο­χές.

Η ενά­γου­σα ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δυ­νά­μει της διά­τα­ξης του Συ­ντάγ­μα­τος, ο συ­νταγ­μα­τι­κός νο­μο­θέ­της, έχο­ντας υπόψη του το λει­τούρ­γη­μα των μελών του κυ­ρί­ου προ­σω­πι­κού του Νο­μι­κού Συμ­βου­λί­ου του Κρά­τους, θέ­σπι­σε ως ου­σιώ­δη έκ­φαν­ση της προ­σω­πι­κής και λει­τουρ­γι­κής ανε­ξαρ­τη­σί­ας τους, τη γε­νι­κή και πλήρη εξο­μοί­ω­ση των απο­δο­χών τους με αυτές των δι­κα­στι­κών λει­τουρ­γών.

Συ­νε­πώς προ­βάλ­λε­ται ότι πρέ­πει να ισχύ­σει και ένα­ντι αυτών, με απο­τέ­λε­σμα την ανα­δρο­μι­κή επι­στρο­φή νο­μι­μο­τό­κως και του λοι­πού ημί­σε­ως των απο­δο­χών που πε­ρι­κό­πη­καν, εν προ­κει­μέ­νου για το χρο­νι­κό διά­στη­μα από 1-8-2012 έως και 28-6-2014.

Το Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έκρι­νε ότι το συ­γκε­κρι­μέ­νο νο­μι­κό ζή­τη­μα, κατά το μέρος που αφορά ει­δι­κά τα μέλη του Νο­μι­κού Συμ­βου­λί­ου του Κρά­τους, για τα οποία το άρθρο 100Α του Συ­ντάγ­μα­τος πα­ρα­πέ­μπει ευ­θέ­ως στο άρθρο 88 παρ. 2 του Συ­ντάγ­μα­τος, μπο­ρεί ταυ­τό­χρο­να να επη­ρε­ά­σει την μι­σθο­λο­γι­κή κα­τά­στα­ση ευ­ρύ­τε­ρου κύ­κλου προ­σώ­πων, καθώς. πρό­κει­ται για δια­φο­ρά που είναι δε­κτι­κή επα­να­λαμ­βα­νό­με­νης εφαρ­μο­γής και δεν έχει επι­λυ­θεί, με από­φα­ση του Ει­δι­κού Δι­κα­στη­ρί­ου του άρ­θρου 88 παρ. 2 του Συ­ντάγ­μα­τος.

Ως εκ τού­του, η επί­λυ­ση του συ­γκε­κρι­μέ­νου ζη­τή­μα­τος υπά­γε­ται στη δι­καιο­δο­σία του Ει­δι­κού Δι­κα­στη­ρί­ου.