Τελεσίδικη απόφαση στην αντιδικία πρώην δημάρχου Καλύμνου με εκπρόσωπο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους

Με την υπ’ αρίθμ,. 249/2024 απόφαση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επι­δι­κά­στηκε απο­ζη­μί­ωση σε εκπρό­σωπο του νομικού συμ­βου­λίου του κράτους κατά του πρώην δημάρ­χου Καλύ­μνου κ. Δημήτρη Δια­κο­μι­χάλη.

Πιο συγκε­κρι­μένα ο πρώην δήμαρ­χος δια­τάσ­σε­ται να κατα­βά­λει απο­ζη­μί­ωση ύψους 8.000 ευρώ στην ενά­γουσα για ηθικές βλάβες που υπέστη ενώ απει­λεί­ται με πρό­στιμο 500 ευρώ και 5μηνη φυλά­κιση για κάθε μελ­λο­ντική παρά­βαση.

Στο ποινικό σκέλος της υπο­θέ­σεως το Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου, μετά από μια μαρα­θώ­νια συνε­δρί­αση, έπαυσε υφ’ όρων η δίωξη που ασκή­θηκε εις βάρος του πρώην δημάρ­χου Καλύ­μνου, ο οποίος κρίθηκε ένοχος κατ’ επι­τρε­πτή μετα­βολή της κατη­γο­ρίας από συκο­φα­ντική δυσφή­μιση, για απλή δυσφή­μιση της εκπρο­σώ­που του νομικού συμ­βου­λίου του κράτους στη Ρόδο.

Το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου είχε υπο­χρε­ώ­σει τον ενα­γό­μενο να μην επα­να­λά­βει στο μέλλον την προ­σβολή της προ­σω­πι­κό­τη­τας της ενά­γου­σας με ισχυ­ρι­σμούς ενώπιον τρίτων των γεγο­νό­των που ανα­φέ­ρο­νται στο σκε­πτικό της από­φα­σης αυτής, απεί­λησε σε βάρος του ενα­γο­μέ­νου χρη­μα­τική ποινή 500 ευρώ και προ­σω­πική κράτηση πέντε μηνών για κάθε παρα­βί­αση της διά­τα­ξης σχετικά με την υπο­χρέ­ωση παρά­λει­ψης της παρα­πάνω πράξης στο μέλλον και τον υπο­χρέ­ωσε να κατα­βά­λει στην ενά­γουσα το ποσό των 4.000 ευρώ με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την πλήρη εξό­φληση.

Ο κ. Δια­κο­μι­χά­λης στις 3-8-2011 σε τηλε­φω­νική του παρέμ­βαση στο κεντρικό δελτίο ειδή­σεων του τοπικού τηλε­ο­πτι­κού σταθμού ισχυ­ρί­στηκε ψευδώς ότι η Ειδική Επι­τροπή Νομού Δωδε­κα­νή­σου, που απο­τε­λείτο από την προ­ε­δρεύ­ουσα και μηνύ­τρια και δικη­γόρο της Ρόδου, δέχτηκε παρεμ­βά­σεις και επέ­τρεψε σε πλη­ρε­ξού­σιο δικη­γόρο της Εται­ρείας «3Κ ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΕ», να την επη­ρε­ά­σει με απο­τέ­λε­σμα να αλλάξει δήθεν την αρχική της απορ­ρι­πτική απόφαση επί της προ­σφυ­γής που άσκησε η εται­ρεία κατά της 2245 /2011 από­φα­σης του γ.γ. Απο­κε­ντρω­μέ­νης, και να την κάνει τελικά δεκτή, με απο­τέ­λε­σμα να ακυ­ρώ­σει την προ­κη­ρυ­χθείσα από το Δημο­τικό Λιμε­νικό Ταμείο Καλύ­μνου διε­νέρ­γεια δια­γω­νι­σμού ανά­θε­σης του έργου επι­σκευής κρη­πι­δό­τοι­χου στον εξω­τε­ρικό μόλο.

Επι­πλέον κατη­γο­ρή­θηκε για το ότι σε ιστο­σε­λίδα της ηλε­κτρο­νι­κής εφη­με­ρί­δας κοι­νο­ποί­ησε στις 4/8/2011 κείμενο με το κάτωθι περιε­χό­μενο: «η απόφαση της Επι­τρο­πής φτάνει στα όρια του παρα­δι­κα­στι­κού κυκλώ­μα­τος… υπήρξε έντονο παρα­σκή­νιο δια­πλο­κής σε βάρος του καλυ­μνια­κού λαού.. εγώ πλέον δεν εμπι­στεύ­ο­μαι το δίδυμο αυτό (εννο­ώ­ντας την μηνύ­τρια και τον δικη­γόρο), να εξε­τά­ζει ενστά­σεις, προ­σφυ­γές που έχουν σχέση με τον Δήμο Καλυ­μνίων».

Στην ακρο­α­μα­τική δια­δι­κα­σία στο ποινικό δικα­στή­ριο εξε­τά­στη­καν πέντε μάρ­τυ­ρες κατη­γο­ρίας και δύο μάρ­τυ­ρες υπε­ρά­σπι­σης ενώ δεν έλειψαν οι στιγμές έντασης.

Η υπε­ρά­σπιση υπο­στή­ριξε συνο­πτι­κώς ότι οι αιχμές δεν εστρέ­φο­ντο κατά της εκπρο­σώ­που του νομικού συμ­βου­λίου του κράτους αλλά κατά του δικη­γό­ρου και του πλη­ρε­ξου­σίου δικη­γό­ρου του, που ενη­μέ­ρωσε την επι­τροπή για την ύπαρξη εγκυ­κλίου με την οποία όφειλαν να τρο­πο­ποι­ή­σουν προ­σω­ρινή τους απόφαση με την οποία είχαν κρίνει ότι η προ­σφυγή της ιδιω­τι­κής εται­ρείας ήταν εκπρό­θε­σμη, πράγμα που τελικώς έκαναν.

Στον αντί­ποδα οι μάρ­τυ­ρες υπε­ρά­σπι­σης κατέ­στη­σαν σαφές ότι ουδεμία παρέμ­βαση υπήρξε και ότι δεν δικαιο­λο­γεί­ται επου­δενί αιρετός να εξα­πο­λύει τέτοιου είδους καταγ­γε­λίες. Τόνισαν ότι υπήρξε μια τρο­πο­ποί­ηση στο νόμο με την εφαρ­μογή του Καλ­λι­κράτη και ουσια­στικά όλες οι προ­σφυ­γές που είχαν εισα­χθεί ενώπιον της επι­τρο­πής θα εκρί­νο­ντο εκπρό­θε­σμες.

Ο πλη­ρε­ξού­σιος δικη­γό­ρος της εται­ρείας ενη­μέ­ρωσε ωστόσο ότι το θέμα είχε διευ­θε­τη­θεί και η εγκύ­κλιος ανα­ζη­τή­θηκε από τη νομική υπη­ρε­σία του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών με απο­τέ­λε­σμα να γίνει δεκτή ως εμπρό­θε­σμη η προ­σφυγή.

Εν πάση περι­πτώ­σει, το ποινικό δικα­στή­ριο έκρινε αθώο τον κατη­γο­ρού­μενο για το άρθρο στον ιστό­τοπο καθώς δεν απο­δεί­χθηκε η συμ­με­τοχή του στην σύνταξή του και περαι­τέρω μετέ­τρεψε την κατη­γο­ρία σε απλή δυσφή­μιση και έπαυσε την δίωξη εις βάρος του δυνάμει ευερ­γε­τι­κής διά­τα­ξης στον τελευ­ταίο νόμο περί επι­τά­χυν­σης της απο­νο­μής της δικαιο­σύ­νης.

Η ενά­γουσα εκπρο­σω­πή­θηκε από τον κ. Βασίλη Δίκαρο και ο ενα­γό­με­νος από τον κ. Γρηγ. Μοράρη.