Ποινή κάθειρξης 8 ετών για κακουργηματική πλαστογραφία

Ποινή κά­θειρ­ξης 8 ετών με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα επέ­βα­λε το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των σε δύο κα­τοί­κους της Κα­λύ­μνου, ηλι­κί­ας 49 και 42 ετών, που κρί­θη­καν ένο­χοι κα­κουρ­γη­μα­τι­κής πλα­στο­γρα­φί­ας

Οι δύο κα­τη­γο­ρού­με­νοι κρί­θη­καν συ­γκε­κρι­μέ­να ένο­χοι για το ότι στις 22-12-2006, κα­τήρ­τι­σαν από κοι­νού και κα­τό­πιν συ­να­πό­φα­σης δύο συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κές με ημε­ρο­μη­νί­ες λήξης 30-06-2007 και 30-07-2007 αντι­στοί­χως, ποσού 2.000 ευρώ εκά­στη τού­των, σε δια­τα­γή της δεύ­τε­ρης κα­τη­γο­ρου­μέ­νης και ακο­λού­θως έθε­σαν σε αυτήν τα προ­σω­πι­κά στοι­χεία (ονο­μα­τε­πώ­νυ­μο, κα­τοι­κία, τα­χυ­δρο­μι­κό κώ­δι­κα και Α.Φ.Μ.) του εγκα­λού­ντος, τα οποία γνώ­ρι­ζαν από προη­γού­με­νες συ­ναλ­λα­γές τους με τον ανω­τέ­ρω, την ημε­ρο­μη­νία απο­δο­χής των συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κών(22-12-2006) και κατ’ απο­μί­μη­ση την υπο­γρα­φή του ως απο­δέ­κτη των συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κών αυτών, χωρίς τη γνώση, έγκρι­ση ή συ­ναί­νε­ση αυτού. Εν συ­νε­χεία στις 27-12-2006 με­τα­βί­βα­σαν αυτές με οπι­σθο­γρά­φη­ση στην Εθνι­κή Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος Α.Ε.(υπο­κα­τά­στη­μα Κα­λύ­μνου), ως αξία δο­θεί­σα σε ενέ­χυ­ρο και ει­σέ­πρα­ξαν τα ποσά αυτών με αντί­στοι­χη βλάβη του φε­ρό­με­νου ως απο­δέ­κτη τους.

Κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από 15-03-2007 έως 1-10-2007, έχο­ντας λάβει στα χέρια τους από τον εκ­δό­τη 5 επι­τα­γές, με πλη­ρώ­τρια την Αγρο­τι­κή τρά­πε­ζα και ημε­ρο­μη­νί­ες λήξης στις 28-04-2007, 30-08-2007, 30-08-2007, 31-05-2007 και 30-9-2007 αντι­στοί­χως, οι οποί­ες ήταν λευ­κές ως προς τα λοιπά, έκτος της υπο­γρα­φής του άνω εκ­δό­τη, στοι­χεία, με τη ρητή συμ­φω­νία να συ­μπλη­ρω­θούν από αυ­τούς ο τόπος, οι ημε­ρο­μη­νί­ες έκ­δο­σης, ο εις δια­τα­γή δι­καιού­χος και τα ποσά, τα οποία (ποσά) όμως δεν θα ξε­περ­νού­σαν, κατά τη ρητή με­τα­ξύ τους συμ­φω­νία, τις 4.000 ευρώ για κάθε επι­τα­γή, εντού­τοις ανέ­γρα­ψαν σε αυτές ποσά που ανέρ­χο­νταν συ­νο­λι­κώς σε 55.035,90 ευρώ.

Με­τα­βί­βα­σαν δε με οπι­σθο­γρά­φη­ση ως αξία λόγω ενε­χύ­ρου σε τρά­πε­ζες τις επι­τα­γές που εμ­φα­νί­στη­καν προς πλη­ρω­μή νο­μο­τύ­πως και εμπρο­θέ­σμως, πλην όμως αυτές δεν πλη­ρώ­θη­καν ελ­λεί­ψει δια­θε­σί­μων κε­φα­λαί­ων στο λο­γα­ρια­σμό του εγκα­λού­ντος.

Με τον τρόπο αυτό, οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι, πα­ρέ­στη­σαν εν γνώ­σει τους ψευ­δώς στους αρ­μό­διους υπαλ­λή­λους των τρα­πε­ζών ότι οι επί­δι­κες επι­τα­γές ήταν γνή­σιες.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης τους πα­ρέ­στη ο δι­κη­γό­ρος κ. Πα­να­γιώ­της Αβρί­θης.