Η Κρήτη αποχαιρέτησε με ριζίτικα τον Κ. Μητσοτάκη

Χανιά, 1

Η γη της Κρήτης υπο­δέ­χθηκε για πάντα τον Κων­στα­ντίνο Μητσο­τάκη, στην τελευ­ταία πράξη για το «ύστατο χαίρε» σε έναν από τους σπου­δαιό­τε­ρους πολι­τι­κούς άντρες της σύγ­χρο­νης ελλη­νι­κής ιστο­ρίας. Πλέον  βρί­σκε­ται δίπλα στην αγα­πη­μένη του Μαρίκα, στο σημείο που είχαν δια­λέ­ξει μαζί πριν δεκα­τρία χρόνια για να περά­σουν την αιω­νιό­τητα, στο Δημο­τικό Νεκρο­τα­φείο του Αργου­λιδέ, στο Ακρω­τήρι Χανίων.

Με ριζί­τικα ο

τελευ­ταίος χαι­ρε­τι­σμός

Η Κρήτη τον απο­χαι­ρέ­τησε με το ριζί­τικο τρα­γούδι του Αητού, (Σε Ψηλό Βουνό). Γύρω από τον τάφο του, πλάι στη Μαρίκα, στο νεκρο­τα­φείο του Αργου­λιδέ, είχαν σταθεί βρα­κο­φό­ροι με τα χαρα­κτη­ρι­στικά μαύρα μαντή­λια στο κεφάλι και τρα­γού­δη­σαν το ριζί­τικο, που λέει:

Σε ψηλό βουνό,

σε ριζιμιό χαράκι,

κάθεται έν’ αητός.

Βρε­μέ­νος, χιο­νι­σμέ­νος

ο καη­μέ­νος και παρα­κα­λεί.

Και παρα­κα­λεί

τον ήλιο ν’ ανα­τεί­λει.

Ήλιε ανά­τειλε ήλιε ανά­τειλε.

Ήλιε λάμψε και δώσε

για να λιώ­σουνε

χιόνια από τα φτερά μου

και τα κρού­σταλλα

από τ’ ακρά­νυχά μου.

Ήλιε ανά­τειλε ήλιε ανά­τειλε.

Ο απο­χαι­ρε­τι­σμός συνε­χί­σθηκε με μαντι­νά­δες, που έλεγαν:

Και­νούρ­γιο σπίτι έφτια­ξες στ’ Αργου­λιδέ τα μέρη

Οι φίλοι σ΄α­πο­χαι­ρε­τούν κι η οικο­γέ­νειά σου

Ωχου πλάι στη Μαρίκα σου που χες μες στην καρδιά σου

Ωχου τώρα πριν σε κατε­βά­σουμε στο νέο σπιτικό σου,

σου τάζουμε πρω­θυ­πουργό να κάνουμε το γιο σου

Πάντοτε θα μας οδηγείς μέχρι να στέκει η χώρα

Καλό ταξίδι πρόεδρε κι αθάνατε εθνάρχη

Η κατσούνα του

Ακο­λού­θως, το στρα­τιω­τικό άγημα έριξε τιμη­τι­κές βολές, ενώ ο έχων το γενικό πρό­σταγμα ανώ­τε­ρος αξιω­μα­τι­κός παρέ­δωσε στον γιο του Κυριάκο Μητσο­τάκη τη σημαία με την οποία ήταν σκε­πα­σμένο το φέρετρο και τα παρά­σημά του, ακο­λού­θως, στην κόρη του Ντόρα Μπα­κο­γιάννη. Ο εγγονός του Κων­στα­ντί­νος Κ. Μητσο­τά­κης ενα­πό­θεσε πάνω στο φέρετρο την κατσούνα του παππού του, πριν η γη της Κρήτης τον σκε­πά­σει για πάντα.

Ο απο­χαι­ρε­τι­σμός της

Ντόρας Μπα­κο­γιάννη

Τον πατέρα της απο­χαι­ρέ­τησε η Ντόρα Μπα­κο­γιάννη: «Είμαστε όλοι εδώ. Όλη η οικο­γέ­νεια, μα πάνω απ’ όλα οι φίλοι σου που στά­θη­καν δίπλα σου. Και τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους.  Όλοι αυτοί που ακου­μπού­σες και ακου­μπού­σαν πάνω σου. Μίλησαν πολλοί για σένα και μίλησαν καλά. Σήμερα είμαστε εδώ για να σου πούμε το μεγάλο ευχα­ρι­στώ και το πικρό αντίο. Σε ευχα­ρι­στούμε για την ανθρω­πιά σου, για τη λεβε­ντιά σου, για όσα μας δίδαξες με το παρά­δειγμά σου. Να αγαπάμε την Κρήτη. Να τιμούμε το λόγο μας, το χρέος και την ευθύνη μας. Για την αγάπη και την αισιο­δο­ξία σου. Όταν σου είπαμε ότι ο τόπος δεν πάει καλά μας είπες έχω πίστη στους Έλληνες, ότι έχεις εμπι­στο­σύνη στους Έλληνες. Σε ευχα­ρι­στούμε γιατί μας δίδαξες να λυγί­ζουμε, αλλά να μη σπάμε. Σ’ ευχα­ρι­στούμε γιατί μας δίδαξες δύναμη.

Πού να τη βρω τη δύναμη; Ισως να είμαι η πιο ακα­τάλ­ληλη να μιλάω αυτή την ώρα. Πού να βρω λόγια, στέ­κο­νται κόμποι στο λαιμό μου οι λέξεις. Δεν δεί­λια­σες ποτέ, σε όλες τις μικρό­τη­τες και τους δειλούς, τους λίγους. Δεν χώρεσες ποτέ σε όλα εκείνα που είπαν ότι δεν ακού­γο­νταν καλά, δεν λύγισες. Ησουν ψηλός, βλέπεις. Δεν χώρεσες. Ήσουν πάντα εκεί. Δε χώρεσε και η αγάπη σου. Για τον τόπο σου. Για το λαό. Για τη μάνα μας κυρίως. Για μας. Σήκω απάνω ψηλέ περή­φανε πατέρα μου. Σήκω πάνω γιατί άδειασε ο τόπος. Θα μείνουν τα βουνά απερ­πά­τητα. Σήκω απάνω γιατί άδειασε ο τόπος. Λίγο απάνω. Λίγο ακόμα να μας βγάλεις στο ξέφωτο. Σήκω απάνω…»