Υπάλληλοι τράπεζας αρνήθηκαν να του χορηγήσουν αντίγραφα δανείου που συνήψε

Η κατη­γο­ρία της υπε­ξα­γω­γής εγγρά­φων απο­δί­δε­ται σε δύο κατοί­κους της Ιαλυσού, διευ­θυ­ντή και υπάλ­ληλο, συστη­μι­κής τρά­πε­ζας, που κατα­μη­νύ­θη­καν από έναν κάτοικο της Ρόδου, διότι του αρνή­θη­καν χωρίς δικαί­ωμα να του χορη­γή­σουν αντί­γραφα   των   δύο συμ­βά­σεων    στε­γα­στι­κών    δανείων    σε    ευρώ  τις οποίες είχε συνάψει, καθώς και των τρο­πο­ποι­ή­σεών τους με τις οποίες μετε­τρά­πη­σαν τα οφει­λό­μενα ποσά  των δανείων σε ελβε­τικό φράγκο!

Ο πρώτος φέρεται συγκε­κρι­μένα να   αρνή­θηκε   να   παρα­λά­βει   σχετική   αίτηση χορή­γη­σης αντι­γρά­φων που υπέβαλε ο μηνυτής και η δεύτερη φέρεται να του ζήτησε για τη χορή­γηση των αντι­γρά­φων το ποσό των 300€ αντί του ποσού των 30€ που προ­βλε­πό­ταν από το ισχύον τότε τιμο­λό­γιο χρε­ώ­σεων της τρά­πε­ζας, προ­κει­μέ­νου να τον απο­τρέ­ψει από τη λήψη των αντι­γρά­φων που εδι­καιούτο.

Όπως εξέθεσε ο μηνυτής στην αναφορά που υπέβαλε στην Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, δια του πλη­ρε­ξου­σίου δικη­γό­ρου του κ. Μιχαήλ Τσίμπλη, τα έτη 2007 και 2008, συνή­φθη­σαν δύο συμ­βά­σεις Στε­γα­στι­κών Δανείων σε Ελβε­τικό Φράγκο το περιε­χό­μενο των οποίων ήταν προ­δια­τυ­πω­μένο από την τράπεζα, δυνάμει των οποίων συνο­μο­λο­γή­θη­καν δύο τοκο­χρε­ω­λυ­τικά στε­γα­στικά δάνεια ποσού 223.000 ευρώ και 61.900 ευρώ αντί­στοιχα.

Τον Οκτώ­βριο του 2015 δια­πί­στωσε χωρίς να έχει επίσημη ενη­μέ­ρωση από την τράπεζα ότι οι δόσεις που έπρεπε να κατα­βά­λει είχαν αυξηθεί υπερ­βο­λικά και ανήλθαν από 750 ευρώ σε 1550 ευρώ και για τα δύο δάνεια.

Μη δυνά­με­νος να αντα­πο­κρι­θεί στις υπο­χρε­ώ­σεις του απευ­θύν­θηκε αμέσως στο υπο­κα­τά­στημα της τρά­πε­ζας ζητώ­ντας επι­τα­κτικά εξη­γή­σεις και ανα­λυ­τική έγγραφη ενη­μέ­ρωση.

Εκεί ο διευ­θυ­ντής του κατα­στή­μα­τος, φέρεται να τον καθη­σύ­χασε και να του είπε ότι μπο­ρού­σαν να τρο­πο­ποι­ή­σουν τα δάνεια και με αυτόν τον τρόπο να μειώ­σουν το ποσό των μηνιαίων δόσεων συνο­λικά στο ποσό των 750 ευρώ ενώ οι συμ­βά­σεις, σε κάθε περί­πτωση θα παρέ­με­ναν συμ­βά­σεις στε­γα­στι­κών δανείων και δεν θα επέρ­χο­νταν καμία άλλη μετα­βολή στην ήδη υπάρ­χουσα συμ­φω­νία.

Υπό αυτά τα δεδο­μένα υπέ­γραψε τον Οκτώ­βριο του 2015 πρό­σθε­τες πράξεις και πριν απο­χω­ρή­σει από το κατά­στημα, ζήτησε αντί­γραφά τους  καθώς και αντί­γραφα των αρχικών συμ­βά­σεων των δανείων του.

Ο διευ­θυ­ντής του υπο­κα­τα­στή­μα­τος φέρεται να του απά­ντησε ότι επειδή το συγκε­κρι­μένο υπο­κα­τά­στημα επρό­κειτο να κλείσει, οι φάκελοι των δανείων του θα μετα­φέ­ρο­νταν και θα έπρεπε να τα ζητήσει από το υπο­κα­τά­στημα Ρόδου.

Πράγ­ματι περί τα μέσα Δεκεμ­βρίου 2015 επι­σκέ­φθηκε το υπο­κα­τά­στημα Ρόδου της τρά­πε­ζας και αιτή­θηκε προ­φο­ρικά από την αρμόδια υπάλ­ληλο στα στε­γα­στικά δάνεια και από τον διευ­θυ­ντή αντί­γραφα των συμ­βά­σεών του και των τρο­πο­ποι­η­τι­κών τους πράξεων.

Το μόνο έγγραφο που ελάμ­βανε από την τράπεζα ήταν η μηνιαία ενη­με­ρω­τική επι­στολή που αφο­ρούσε το ύψος της τρέ­χου­σας μηνιαίας του δόσης.

Μετά από αναμονή περίπου τεσ­σά­ρων μηνών για την απο­στολή των αιτου­μέ­νων αντι­γρά­φων από την τράπεζα επι­σκέ­φθηκε στις 3 Μαρτίου 2016 το υπο­κα­τά­στημα για να τα ζητήσει για άλλη μία φορά.

Με έκπληξη δια­πί­στωσε ότι η αρμόδια υπάλ­λη­λος στα στε­γα­στικά δάνεια του ζήτησε να κατα­βά­λει το ποσό των 300 ευρώ προ­κει­μέ­νου να τα παρα­λά­βει.

Στις 16 Μαϊου 2016 ο διευ­θυ­ντής της τρά­πε­ζας, αρνή­θηκε αδι­καιο­λό­γητα να παρα­λά­βει αίτηση του δικη­γό­ρου του για την χορή­γηση αντι­γρά­φων.

Ακο­λού­θησε η απο­στολή εξω­δί­κου χωρίς αντα­πό­κριση και ο μηνυτής θεωρεί ότι οι υπάλ­λη­λοι της τρά­πε­ζας του απο­κρύ­πτουν από τον Δεκέμ­βριο του 2015 μέχρι σήμερα τα απο­δει­κτικά έγγραφα των δανείων του.

ΔΕΚΤΗ ΑΓΩΓΗ ΓΙΑ ΔΑΝΕΙΑ ΣΕ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΦΡΑΓΚΟ

Με απόφαση, που εξέδωσε χθες το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, έγινε δεκτή η αγωγή ενός κατοί­κου τηςΡόδου κατά συστη­μι­κής τρά­πε­ζας για δάνεια που έλαβε σε ελβε­τικό φράγκο.

Πιο συγκε­κρι­μένα το δικα­στή­ριο ανα­γνω­ρί­ζει με την απόφαση του ότι δύο όροι της δανεια­κής συμ­βά­σεως σύμφωνα με τους οποίους «εφόσον το δάνειο ή οποιο­δή­ποτε τμήμα αυτού έχει χορη­γη­θεί σε συνάλ­λαγμα, ο οφει­λέ­της υπο­χρε­ού­ται να εκπλη­ρώ­σει τις εντεύ­θεν υπο­χρε­ώ­σεις του προς την τράπεζα σε ελβε­τικά φράγκα με βάση την τρέ­χουσα τιμή πώλησης του νομί­σμα­τος χορή­γη­σης την ημέρα της κατα­βο­λής» τυγ­χά­νουν κατα­χρη­στι­κοί, και ως εκ τούτου, άκυροι με συνέ­πεια οι κατα­βο­λές, που ο ενάγων πραγ­μα­το­ποιεί σε ευρώ προς εκπλή­ρωση των απορ­ρε­ου­σών από τις συμ­βά­σεις να πρέπει να υπο­λο­γί­ζο­νται από την τράπεζα με βάση τη μεταξύ των δύο νομι­σμά­των συναλ­λαγ­μα­τική ισο­τι­μία, που ίσχυε κατά τη μέρα εκτα­μιεύ­σης του δανείου.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε η δικη­γό­ρος κ. Εριέττα Βενε­τσιά­νου.