Η Rothschild, οι Κινέζοι και η έξοδος της Ελλάδας στις αγορές

Από τον Γ. Αγγέλη

Την Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και τις προ­θέ­σεις της για το πότε θα μπο­ρούσε να “τρέξει” η ενδε­χό­μενη ένταξη των ελλη­νι­κών ομο­λό­γων στην ποσο­τική χαλά­ρωση περι­μέ­νουν επι­τε­λικά στελέχη στο περι­βάλ­λον του Μεγάρου Μαξίμου για να δρο­μο­λο­γή­σουν τις τελικές τους απο­φά­σεις για την περι­βό­ητη “έξοδο στις αγορές”.

Αναμ­φί­βολα, είναι μια “πολι­τική” απόφαση, όπως παρα­δέ­χο­νται, αλλά εξαρ­τά­ται με καθο­ρι­στικό τρόπο από τα “οικο­νο­μικά” γεγο­νότα που θα μεσο­λα­βή­σουν:

ΔΝΤ: Αν μέχρι τα τέλη του Ιουνίου έχουν συσ­σω­ρευ­τεί οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις που η ΕΚΤ ζητά για μια τέτοια κίνηση, τότε αυτό, δηλαδή η έναρξη της συζή­τη­σης για το QE, όπως εκτι­μά­ται αρμο­δίως, “θα μπο­ρούσε να γίνει στην πρώτη σύγκληση του Δ.Σ. της ΕΚΤ τον Ιούλιο…”. Και αυτό που περι­μέ­νουν στη Φραν­κφούρτη (ΕΚΤ), παρότι δεν είναι τυπικά απα­ραί­τητο, όπως παρα­δέ­χθηκε σε πρό­σφατη δήλωσή του ο κ. Μπενουά Κερέ (Δ.Σ. της ΕΚΤ), είναι η απόφαση του ΔΝΤ μέσα στον Ιούνιο, για το αν θα επι­στρέ­ψει στο ελλη­νικό πρό­γραμμα. Αν αυτή η δέσμευση δρο­μο­λο­γη­θεί, τότε και η ΕΚΤ νομι­μο­ποιεί­ται να πιστο­ποι­ή­σει τη βιω­σι­μό­τητα του ελλη­νι­κού χρέους και να δρο­μο­λο­γή­σει την ένταξή του στο QE. Στην περί­πτωση αυτή, δρο­μο­λο­γεί­ται πάραυτα η πρώτη εδώ και δύο χρόνια έκδοση ομο­λό­γου μέσα στον Ιούλιο.

ΕΚΤ: Δια­φο­ρε­τικά, αν η τοπο­θέ­τηση του ΔΝΤ καθυ­στε­ρή­σει και δεν υπάρξει χρονικά η δυνα­τό­τητα αυτή η τοπο­θέ­τηση να είναι δια­θέ­σιμη πριν από την τακτική συνε­δρί­αση της ΕΚΤ στο πρώτο δεκα­πεν­θή­μερο του Ιουλίου, τότε η απόφαση για ένταξη στο QE θα καθυ­στε­ρή­σει. Και το ΥΠΟΙΚ θα πρέπει να απο­φα­σί­σει με άλλα κρι­τή­ρια για το αν θα επι­χει­ρή­σει πριν από το καλο­καίρι την έκδοση ομο­λό­γου ή όχι.

ΠΕΚΙΝΟ: Πλη­ρο­φο­ρίες του “Κεφα­λαίου” ανα­φέ­ρουν ότι από το επι­τε­λείο του πρω­θυ­πουρ­γού –μετά την επι­στροφή από το ταξίδι στο Πεκίνο– μετα­φέ­ρε­ται πως δια­πι­στώ­θηκε ετοι­μό­τητα στή­ρι­ξης και ότι απο­σπά­σθη­καν “υπο­σχέ­σεις” για συμ­με­τοχή κινε­ζι­κών funds σε μια τέτοια έκδοση. Αυτό, όμως, δεν ισο­δυ­να­μεί με δια­σφά­λιση της απορ­ρό­φη­σης μιας τέτοιας έκδοσης. Άλλωστε στην προη­γού­μενη ανάλογη από­πειρα το 2014 υπήρξε, επίσης, βεβαιό­τητα κινε­ζι­κής δέσμευ­σης για μεγάλη συμ­με­τοχή στην έκδοση του τριε­τούς ομο­λό­γου. Αλλά με το που “έσκασε” η χρε­ο­κο­πία της Banco Espirito Santo στην Πορ­το­γα­λία, το κινε­ζικό ενδια­φέ­ρον για το ελλη­νικό ομόλογο ακυ­ρώ­θηκε αυτο­στιγ­μεί, βάζο­ντας σε άμεσο κίνδυνο απο­τυ­χίας την έκδοση…

ROTHSCHILD: Σύμφωνα με τρα­πε­ζι­κούς κύκλους, τόσο από το City του Λον­δί­νου όσο και από το Παρίσι, όπου εδρεύει η σύμ­βου­λος του ΥΠΟΙΚ, διεθνής επεν­δυ­τική τράπεζα Rothschild, οι τεχνι­κές προ­ε­τοι­μα­σίες που αφορούν τη διε­ρεύ­νηση των προ­θέ­σεων της αγοράς απέ­να­ντι σε μια τέτοια έκδοση είναι θετικές, παρότι οι επι­φυ­λά­ξεις εξα­κο­λου­θούν να είναι ισχυρές μέχρι να ολο­κλη­ρω­θεί η αξιο­λό­γηση και να τοπο­θε­τη­θεί το ΔΝΤ στο θέμα του χρέους. Πλη­ρο­φο­ρίες του “Κ” ανα­φέ­ρουν ότι ταξίδια στο Παρίσι και συζη­τή­σεις μεταξύ του συμ­βού­λου και των primary dealers έχουν γίνει σε αρκετά εκτε­τα­μένο επίπεδο. Αλλά τίποτα δεν μπορεί να ορι­στι­κο­ποι­η­θεί μέχρι να υπάρ­ξουν δημό­σιες τοπο­θε­τή­σεις του Eurogroup όσον αφορά την ολο­κλή­ρωση της αξιο­λό­γη­σης και, βέβαια, η τοπο­θέ­τηση του ΔΝΤ.

“Τιμο­λό­γηση” και κόστος της έκδοσης

Στελέχη του ΥΠΟΙΚ με αρμο­διό­τητα στα θέματα του χρέους υπο­στη­ρί­ζουν στο “Κ” ότι, αναμ­φί­βολα, μια επι­τυ­χής έκδοση ελλη­νι­κού ομο­λό­γου μετά την ολο­κλή­ρωση των δια­δι­κα­σιών της αξιο­λό­γη­σης, θα είναι μια “πολι­τική” από­δειξη απο­κα­τά­στα­σης της εμπι­στο­σύ­νης των αγορών. Και “σαν τέτοια πρέπει να επι­διω­χθεί”, καθώς θα μπο­ρούσε πολύ γρήγορα να οδη­γή­σει σε μεγάλη βελ­τί­ωση το συνο­λικό ύψος δανει­σμού των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων στην Ελλάδα, ανοί­γο­ντας και τη δια­τρα­πε­ζική αγορά.

Το “κόστος”, όμως, μιας τέτοιας από­δει­ξης, θα πρέπει να είναι τέτοιο που να τη δικαιο­λο­γεί. Και, όπως σημειώ­νουν, κάτι τέτοιο σημαί­νει ότι θα πρέπει συγκρι­τικά αφενός να είναι βελ­τιω­μένη σε σύγκριση με εκείνη της άνοιξης του 2014, ήτοι θα πρέπει να εκδοθεί με κουπόνι χαμη­λό­τερο του 4,75%, που ήταν το κουπόνι για εκείνο το πεντα­ε­τές ομόλογο. Την άνοιξη του 2014 οι απο­δό­σεις των δεκα­ε­τών ομο­λό­γων είχαν διο­λι­σθή­σει στο 5,9%.

Βέβαια, ακόμα και το 4,5%-4,6%, που απο­τε­λεί ισχυρή προσ­δο­κία για τις εκδό­σεις πεντα­ε­τούς διάρ­κειας, παρα­μέ­νει ακριβό σε σχέση με το κόστος δανει­σμού που έχει τώρα η Ελλάδα από τον ESM, αλλά θα είναι παρα­πλή­σιο εκείνου της Πορ­το­γα­λίας, η οποία δια­τη­ρεί την πρό­σβασή της στις αγορές.

Αφε­τέ­ρου, θα πρέπει να είναι σταθερή και να μην κιν­δυ­νεύει με πισω­γυ­ρί­σματα, όπως εκείνα που ακο­λού­θη­σαν τις “δοκιμές” της άνοιξης του 2014.

Το χρο­νο­λό­γιο των απο­φά­σεων ΔΝΤ-ΕΚΤ

Η συνά­ντηση του Eurogroup τη Δευτέρα 22 Μαΐου “είναι ιδιαί­τερα σημα­ντική αλλά, εκτός απρο­ό­πτου, δεν θα είναι η καθο­ρι­στική” για την εξέλιξη της υπό­θε­σης του ελλη­νι­κού χρέους, σύμφωνα με αρμόδιο κοι­νο­τικό αξιω­μα­τούχο στον οποίο απευ­θύν­θηκε το “Κ”.

Σύμφωνα με το ίδιο στέ­λε­χος, η συζή­τηση τη Δευτέρα θα προ­χω­ρή­σει στη συγκε­κρι­με­νο­ποί­ηση των μεσο­πρό­θε­σμων μέτρων ανα­διάρ­θρω­σης του χρέους. Αλλά δεν θα λύσει άμεσα τη διαφορά μεταξύ ΔΝΤ και Βερο­λί­νου, που αφορά τη δέσμευση της Ευρω­ζώ­νης ότι θα εφαρ­μό­σει τα μεσο­πρό­θε­σμα μέτρα μετά το τέλος του προ­γράμ­μα­τος, γιατί το Βερο­λίνο επι­μέ­νει στη δια­τύ­πωση ότι “τα μέτρα θα εφαρ­μο­σθούν εάν και εφόσον χρεια­σθεί…”. Για τον λόγο αυτό, άλλωστε, όπως ανα­φέ­ρε­ται, δεν θα συμ­με­τά­σχει στη συνά­ντηση της Δευ­τέ­ρας η κυρία Λαγκάρντ, αλλά πιθα­νό­τατα ο κ. Τόμσεν.

Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει μεγάλη βεβαιό­τητα ότι στο θέμα αυτό θα βρεθεί απο­δε­κτή φόρ­μουλα και από τις δύο πλευρές το αργό­τερο μέχρι το Eurogroup της 15ης Ιουνίου.

Σύμφωνα με τις υπάρ­χου­σες πλη­ρο­φο­ρίες, τότε θα δρο­μο­λο­γη­θεί τόσο η απόφαση από Eurogroup/ESM για την εκτα­μί­ευση των 7 και πλέον δισ. ευρώ προς την Ελλάδα όπως, επίσης, και η πολυα­να­με­νό­μενη “κίνηση” της κυρίας Λαγκάρντ προς το Δ.Σ. του ΔΝΤ για την επι­στροφή στο ελλη­νικό πρό­γραμμα.

Ύστερα από αυτά έρχεται η σειρά της ΕΚΤ και του QE, αλλά και εδώ είναι αμφί­βολο το αν θα γίνει δυνατό να υπάρ­ξουν απο­φά­σεις μέσα στον Ιούλιο.

*Ανα­δη­μο­σί­ευση από το “Κεφά­λαιο”