Δένδιας: Νεοναζιστικό μόρφωμα η ΧΑ – Μόνη απάντηση η απόλυτη πολιτική απομόνωση

«Δυστυ­χώς, τέσσερα χρόνια μετά, παρά την παρα­πο­μπή μελών και βου­λευ­τών της Χρυσής Αυγής στη Δικαιο­σύνη, για σοβα­ρό­τα­τες κακουρ­γη­μα­τι­κές πράξεις, η ολο­κλή­ρωση της δίκης εκκρε­μεί ακόμη για λόγους που δεν έχουν εξη­γη­θεί επαρκώς. Είναι όμως τόσο απο­λύ­τως συν­δε­δε­μένη με την άσκηση βίας η παρου­σία του νεο­να­ζι­στι­κού μορ­φώ­μα­τος στον δημόσιο βίο, ώστε μέλη της κατη­γο­ρού­μενα για κακουρ­γή­ματα να μην απέχουν από προ­κλη­τι­κές ενέρ­γειες, ούτε καν διαρ­κού­σης της δίκης! Πρό­κει­ται για μία θεω­ρη­τι­κώς παρά­λογη, αλλά απο­λύ­τως εξη­γή­σιμη συμπε­ρι­φορά, με βάση την παρα­δοχή, για τη βία ως εγγενές συστα­τικό της δράσης της Χρυσής Αυγής» ανα­φέ­ρει σε άρθρο του στην «Εφη­με­ρίδα των Συντα­κτών» ο κοι­νο­βου­λευ­τι­κός εκπρό­σω­πος της ΝΔ Νίκος Δένδιας.

Προ­σθέ­τει ότι «τα όσα άλλωστε περι­γρά­φο­νται, στο πόρισμα το οποίο είχε συντά­ξει τότε ο Αντει­σαγ­γε­λέας του Αρείου Πάγου Χαρ. Βουρ­λιώ­της, για τη δράση της οργά­νω­σης, δεν επι­τρέ­πουν αυτα­πά­τες. Στη δομή της επι­κρα­τεί η αρχή του μόνου ηγέτη όπως στο Εθνι­κο­σο­σια­λι­στικό Κόμμα του Χίτλερ και η δράση της προ­σι­διά­ζει σε αυτή μιας παρα­στρα­τιω­τι­κής οργά­νω­σης, με συγκε­κρι­μένη ιεραρχία- δομή, με επι­με­ρι­σμό καθη­κό­ντων, μεταξύ «πολι­τι­κού» και επι­χει­ρη­σια­κού τμή­μα­τος. Η βία για τη Χρυσή Αυγή είναι αυτο­σκο­πός και όχι απλώς μέσο της επί­τευ­ξης των επι­διώ­ξεών της».

Σημειώ­νει ότι «πέρα από τις υπο­κρι­τι­κές ανα­φο­ρές της Χρυσής Αυγής περί δήθεν “πατριω­τι­κού χαρα­κτήρα” της, η σύνδεσή της με τον ναζισμό είναι αδύ­να­τον να απο­κρυ­βεί» και υπο­γραμ­μί­ζει ότι «οι υπο­τι­θέ­με­νοι “πατριώ­τες” είναι στην πραγ­μα­τι­κό­τητα οπαδοί μιας κοσμο­θε­ω­ρίας που σκόρ­πισε τον τρόμο και τον όλεθρο σε όλο τον κόσμο αλλά και στην Ελλάδα, η οποία πλήρωσε βαρύ­τατο τίμημα κατά τον Β΄ Παγκό­σμιο Πόλεμο. Δεν πρό­κει­ται απλώς για παρά­δοξο, αλλά για ιστο­ρική αμνησία».

Ανα­φε­ρό­με­νος στον κοι­νο­βου­λευ­τικό τρόπο αντί­δρα­σης των κομ­μά­των στην εις βάρος του επίθεση, ο κ. Δένδιας τονίζει ότι «ο απο­κλει­σμός της από την πρό­σφατη συνε­δρί­αση, είναι μία κίνηση στην σωστή κατεύ­θυνση», σημειώ­νει ότι «η συγκε­κρι­μένη αντί­δραση όμως θα πρέπει να έχει χαρα­κτη­ρι­στικά μηδε­νι­κής ανοχής, να έχει διάρ­κεια στο χρόνο και να μην ατο­νή­σει με την πάροδο λίγων εβδο­μά­δων – όπως συνέβη μετά από αντί­στοιχα περι­στα­τικά στο πρό­σφατο παρελ­θόν – και κυρίως να είναι ομόθυμη και χωρίς αστε­ρί­σκους, από όλες τις υπό­λοι­πες πτέ­ρυ­γες του Κοι­νο­βου­λίου» και προ­σθέ­τει πως «ούτε αφελείς σκέψεις χωρούν, όπως π.χ. η άποψη ότι η επιβολή των όσων προ­βλέ­πουν το Σύνταγμα και οι Νόμοι δήθεν την… «ηρω­ο­ποιεί», ούτε υστε­ρό­βου­λες σκέψεις. Δεν πρό­κει­ται άλλωστε για δίωξη ιδεών, αλλά για επιβολή του Νόμου σχετικά με αδι­κή­ματα του Ποι­νι­κού Κώδικα».

Ο κοι­νο­βου­λευ­τι­κός εκπρό­σω­πος της ΝΔ κατα­λή­γει υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι «η απόλυτη πολι­τική απο­μό­νωση και η ομόθυμη στήριξη στην επιβολή του Συντάγ­μα­τος και των Νόμων της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας, είναι η απά­ντηση που οφείλει να δώσει το πολι­τικό σύστημα στη φυσική και λεκτική βία του νεο­να­ζι­στι­κού μορ­φώ­μα­τος, σε αναμονή της ολο­κλή­ρω­σης της δίκης που βρί­σκε­ται σε εξέλιξη και της ετυ­μη­γο­ρίας της Δικαιο­σύ­νης».