Ο οδικός χάρτης για τη χαλάρωση των capital controls

Πριν από κάθε απόφαση που θα επι­τρέ­πει στους κατα­θέ­τες να απο­σύ­ρουν μεγα­λύ­τερα ποσά από τους λογα­ρια­σμούς τους ή να στέλ­νουν υψη­λό­τερα εμβά­σματα στο εξω­τε­ρικό, η Τράπεζα της Ελλάδος θέλει να έχει δια­σφα­λί­σει ότι το περι­βάλ­λον θα είναι σταθερό και δεν θα υπάρχει κίν­δυ­νος να ασκη­θούν πιέσεις στο τρα­πε­ζικό σύστημα με εκροή κατα­θέ­σεων.

Αντί ημε­ρο­μη­νιών, ο οδικός χάρτης θα ανα­φέ­ρε­ται, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, σε προ­ϋ­πο­θέ­σεις υπό τις οποίες θα γίνεται η άρση των περιο­ρι­σμών στην κίνηση κεφα­λαίων. Αυτές είναι:

1. Η επι­στροφή των κατα­θέ­σεων.

2. Η μείωση των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων.

3. Η πρό­σβαση στις αγορές.

4. Η ένταξη της Ελλάδας στο πρό­γραμμα ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης.

5. Και η ρύθμιση του χρέους.

Επίσης, ο χάρτης θα προ­βλέ­πει στα­διακή άρση των περιο­ρι­σμών του δεύ­τε­ρου και στη συνέ­χεια του τρίτου πυλώνα των capital controls. Ο δεύ­τε­ρος πυλώνας αφορά τους περιο­ρι­σμούς στις ανα­λή­ψεις κατα­θέ­σεων (έως 840 ευρώ το δεκα­πεν­θή­μερο σήμερα) και τις συναλ­λα­γές των επι­χει­ρή­σεων και ο τρίτος τη μετα­φορά κεφα­λαίων στο εξω­τε­ρικό. Οι περιο­ρι­σμοί του πρώτου πυλώνα, που αφορούν το άνοιγμα νέων προ­θε­σμια­κών λογα­ρια­σμών και εξό­φληση δανείων, έχουν ουσια­στικά ήδη αρθεί.

Το επόμενο βήμα –το οποίο, πάντως, δεν θα προσ­διο­ρί­ζε­ται στον οδικό χάρτη– ανα­μέ­νε­ται τον Ιούλιο, μετά την ολο­κλή­ρωση της αξιο­λό­γη­σης και την εκτα­μί­ευση της δόσης.

Εκτι­μά­ται ότι έως τότε, όπως είχε γίνει και πέρυσι με την ολο­κλή­ρωση της πρώτης αξιο­λό­γη­σης, θα έχει απο­κα­τα­στα­θεί η ηρεμία στο τρα­πε­ζικό τοπίο, με κάποιες επι­στρο­φές κατα­θέ­σεων. Ο σχε­δια­σμός προ­βλέ­πει κατ’ αρχάς ότι οι περιο­ρι­σμοί που θα αρθούν τότε θα αφορούν τη διευ­κό­λυνση των συναλ­λα­γών των επι­χει­ρή­σεων, π.χ. για την αγορά πρώτων υλών από το εξω­τε­ρικό.

Σε ό,τι αφορά το όριο ανά­λη­ψης κατα­θέ­σεων από τις τρά­πε­ζες, οι πλη­ρο­φο­ρίες ανα­φέ­ρουν ότι δεν θα αυξηθεί. Η μόνη πιθα­νό­τητα που εξε­τά­ζε­ται είναι να ενο­ποι­η­θεί σε ένα μήνα το όριο των δύο εβδο­μά­δων, έτσι ώστε να μπορεί κάποιος να κάνει ανάληψη συνο­λικά ποσού έως 1.680 ευρώ τον μήνα, αντί των 840 ευρώ το δεκα­πεν­θή­μερο σήμερα. Ακόμη κι αυτή η κίνηση, όμως, δεν έχει ακόμη απο­φα­σι­στεί, καθώς ενέχει κίνδυνο εκροών αν συμβεί κάποια απρό­βλε­πτη αρνη­τική εξέλιξη.

Η κατάρ­γηση των capital controls «θα είναι στο τέλος του δρόμου», ανα­φέ­ρει αρμόδια υψη­λό­βαθμη τρα­πε­ζική πηγή, εννο­ώ­ντας ότι πρέπει να προη­γη­θεί η απο­κα­τά­σταση της ασφά­λειας με την ένταξη στο QE και την έξοδο στις αγορές. Μάλιστα, η πλήρης άρση των περιο­ρι­σμών τοπο­θε­τεί­ται, με ιδα­νι­κές συν­θή­κες και υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις, στο τέλος του 2018.

Στην κεντρική τράπεζα πιστεύ­ουν ότι οι έλεγχοι στην κίνηση κεφα­λαίων εγγυώ­νται ένα περι­βάλ­λον ασφά­λειας για να γίνει το επόμενο βήμα, μετά την ολο­κλή­ρωση της αξιο­λό­γη­σης: η έξοδος στις αγορές.

Η σειρά είναι η εξής: Ολο­κλή­ρωση της αξιο­λό­γη­σης με ψήφιση του πολυ­νο­μο­σχε­δίου την ερχό­μενη εβδο­μάδα, απόφαση για ελά­φρυνση του χρέους και στη συνέ­χεια –εφόσον η απόφαση ικα­νο­ποιεί το ΔΝΤ, για να επι­στρέ­ψει στο ελλη­νικό πρό­γραμμα– εκτα­μί­ευση της δόσης, ένταξη στο πρό­γραμμα ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης της Ευρω­παϊ­κής Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας και έξοδος στις αγορές.

Στην ιδανική αυτή χρονική σειρά, η απόφαση για το QE τοπο­θε­τεί­ται στην καλύ­τερη περί­πτωση τον Ιούλιο, αλλά –κατά ορι­σμέ­νες πηγές– ενδε­χο­μέ­νως και τον Σεπτέμ­βριο, οπότε αντί­στοιχα θα συντο­νι­στεί η έξοδος στις αγορές.

Αν το ΔΝΤ δεν συμ­φω­νή­σει, τα πράγ­ματα περι­πλέ­κο­νται. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες από πηγή που γνω­ρί­ζει εκ των έσω το ΔΝΤ, για να μπει το Ταμείο στο ελλη­νικό πρό­γραμμα θα χρεια­στεί «επαρκή συγκε­κρι­με­νο­ποί­ηση και βεβαιό­τητα» στις παρα­μέ­τρους ελά­φρυν­σης του χρέους που θα εφαρ­μο­στούν μετά το 2018, ώστε να μπορεί να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει τα στοι­χεία αυτά ως βάση για την κατάρ­τιση της ανά­λυ­σής του σχετικά με τη βιω­σι­μό­τητα χρέους.

Η ίδια πηγή εκτιμά ότι το πιθα­νό­τερο σενάριο είναι να βρεθεί μια συμ­βι­βα­στική λύση, αν και δεν απο­κλείει το ενδε­χό­μενο να μη συμ­με­τά­σχει τελικά. Σε αυτή την περί­πτωση, υπο­στη­ρί­ζει ότι «θα μαγει­ρευ­τεί» μια αλλαγή της θέσης της Γερ­μα­νίας, η οποία έχει υπο­στη­ρί­ξει ότι, αν δεν μπει το ΔΝΤ στο πρό­γραμμα, θα πρέπει να αρχίσει η δια­πραγ­μά­τευση από την αρχή, καθώς δεν υπάρχει Plan B.

Σημειώ­νε­ται ότι, εφόσον μπει τελικώς το ΔΝΤ στο πρό­γραμμα, η συμ­με­τοχή του δεν ανα­μέ­νε­ται να ξεπερνά τα 3 δισ. ευρώ.

Πηγή: Καθη­με­ρινή