Υπογραφές για τον άνθρωπο

Υπο­γρα­φές  στη Ρώμη  με αφορμή τα εξη­κο­στά γενέ­θλια της Γηραιάς μας Ηπείρου.  Υπο­γρα­φές για «επα­νεκ­κί­νηση» όπως είπαν οι ομι­λη­τές. Επα­νεκ­κί­νηση πολλών ταχυ­τή­των, όπως τονί­ζουν οι ανα­λυ­τές. Ομιλίες και λόγια-ευχές που επι­κύ­ρω­σαν  ο καθένας χωριστά με την υπο­γραφή του, την οποία απο­θα­νά­τιζε με το κινητό του, προ­φα­νώς να την εντάξει στο βιο­γρα­φικό του, ως συνε­χι­στής της συν­θή­κης της Ρώμης την 25^η Μαρτίου του 1957.

Ας μου επι­τρα­πεί να πιστεύω, πως ήταν άδικος κόπος όλη αυτή η φιέστα. Ισως να είχε νόημα, εάν τύπωναν την ομιλία του Πάπα Φρα­γκί­σκου , ο οποίος υπο­δέ­χθηκε του ηγέτες στο Βατι­κανό  την παρα­μονή της επε­τείου. Μια ομιλία άκρως πολι­τική και ουσίας για όλα αυτά για τα οποία οι Ευρω­παίοι πολίτες βιώνουν και είναι η αιτία να απο­στρέ­φουν ολοένα και περισ­σό­τερο το πρόσωπό τους από αυτή την Ευρώπη. Σε αυτή την ομιλία έπρεπε να βάλουν υπο­γρα­φές οι ηγέτες της Ευρώπης και να απο­χω­ρή­σουν ησύχως , χωρίς ταρα­τα­τζούμ, βαθιά προ­βλη­μα­τι­σμέ­νοι και σκε­πτό­με­νοι .

Η Γηραία Ηπειρος, είπε ο Πάπας Φρα­γκί­σκος,  είναι αντι­μέ­τωπη σήμερα με ένα «κενό αξιών» και «κιν­δυ­νεύει να πεθάνει» εάν δεν βρει εκ νέου τα ιδεώδη των πατέρων ιδρυτών της, όπως την αλλη­λεγ­γύη. «Όταν ένα σώμα απω­λέ­σει την αίσθηση του πού κατευ­θύ­νε­ται και δεν δύναται πλέον να κοι­τά­ξει μπροστά, βιώνει μια οπι­σθο­δρό­μηση και μακρο­πρό­θε­σμα κιν­δυ­νεύει να πεθάνει.» Ανα­φέρ­θηκε στην τρέ­χουσα οικο­νο­μική κρίση που μαστί­ζει την Ευρώπη, μια κρίση που όπως την χαρα­κτή­ρισε «δεν είναι αμιγώς οικο­νο­μική, αλλά κρίση οικο­γε­νειακή, κρίση θεσμών, κρίση μετα­να­στευ­τική, ακόμη και κρίση των σύγ­χρο­νων οικο­νο­μι­κών φιλε­λεύ­θε­ρων θεωριών», ενώ κατα­δί­κασε τον αντι­με­τα­να­στευ­τικό λαϊ­κι­σμό και τον εξτρε­μι­σμό που απο­τε­λούν θανά­σιμη απειλή για την Ένωση. επι­σή­μανε ο προ­κα­θή­με­νος της Ρωμαιο­κα­θο­λι­κής Εκκλη­σίας. «Όμως η κρίση δεν έχει απο­κλει­στικά και μόνο αρνη­τική χροιά: η ίδια η λέξη “κρίση” προ­έρ­χε­ται από το ελλη­νικό ρήμα “κρίνω”, που σημαί­νει “ερευνώ, επε­ξερ­γά­ζο­μαι κριτικά”. Κι είναι όντως αυτή η ώρα να ερευ­νή­σουμε και να δούμε τις ευκαι­ρίες που ανοί­γο­νται μπροστά μας. Να δια­βά­σουμε τις δυσκο­λίες του σήμερα και να βρούμε τις απα­ντή­σεις σε αυτές, προ­κει­μέ­νου να επι­τύ­χουμε ένα καλύ­τερο μέλλον και μια πρόοδο στην κοι­νω­νία και την οικο­νο­μία μας». Τέλος, ανα­φέρ­θηκε και στο μέλλον της Ε.Ε. : «Η Ευρώπη θα βρει ελπίδα όταν ο άνθρω­πος επι­στρέ­ψει τους θεσμούς και τις παρα­δό­σεις. Γιατί το πνεύμα της οικο­γέ­νειας είναι αυτό που συνει­σφέ­ρει στην κοι­νω­νική ζωή. Κι όπως ισχύει και σε μια οικο­γέ­νεια, έτσι και στην Ευρώπη που είναι μια οικο­γέ­νεια λαών, πρέπει ο ένας να σέβεται τον άλλον. Γιατί η Ε.Ε. είναι μια ένωση δια­φο­ρε­τι­κών λαών, όπου όλοι συνει­σφέ­ρουν στο μέτρο που μπορούν. Και δεν πρέπει πότε να ξεχνάμε πως κανείς μέσα σε αυτήν την οικο­γέ­νεια δεν είναι ξεχω­ρι­στός, αλλά πως το ευρύ­τερο σύνολο είναι μεγα­λύ­τερο και σημα­ντι­κό­τερο από τον καθένα λαό ξεχω­ρι­στά» Και τόνισε πως ήμερα οι λαοί της Ε.Ε. που ζούνε στην καρδιά μιας πολι­τι­κής, οικο­νο­μι­κής, κυρίως όμως ανθρω­πι­στι­κής πραγ­μα­τι­κό­τητα που ονο­μά­ζουμε Ε.Ε. Και μέσα στην παλ­λό­μενη καρδιά της Ευρώπης βρί­σκε­ται ο άνθρω­πος».