Εξ απαλών ονύχων

Να και μια ωραία πρω­το­βου­λία από τον Δήμο της Αθή­νας, με μα­κρο­πρό­θε­σμο όφε­λος για την πρω­τεύ­ου­σα και τη χώρα: σε ένα πι­λο­τι­κό πρό­γραμ­μα που έχει ξε­κι­νή­σει εδώ και λίγο καιρό. Σύμ­φω­να με ρε­πορ­ταζ της Κα­θη­με­ρι­νής, 20 νη­πια­γω­γεία και δη­μο­τι­κά της πόλης «υιο­θε­τούν» δη­μό­σια γλυ­πτά, μα­θαί­νουν την ιστο­ρία τους και τη ση­μα­σία που έχουν για τη γει­το­νιά τους. Τα παι­διά ενη­με­ρώ­νο­νται για τη δια­δι­κα­σία κα­τα­σκευ­ής ενός αγάλ­μα­τος, αλλά και για την απο­κα­τά­στα­σή του σε πε­ρί­πτω­ση βαν­δα­λι­σμού. Κάπως έτσι, εξ απα­λών ονύ­χων, αρ­χί­ζει η αι­σθη­τι­κή αγωγή για την προ­στα­σία του δη­μο­σί­ου χώρου, αλλά γί­νε­ται και συ­νεί­δη­ση πως η πόλη είναι ένα κοινό αγαθό. Τί­τλος της δρά­σης: «Το παιδί, η πόλη και τα μνη­μεία». σπό­ρος που έχει όλες τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις να ρι­ζώ­σει και να δώσει καρ­πούς, από το γε­γο­νός και μόνο ότι προ­σκα­λεί τα παι­διά σε ένα τα­ξί­δι ιστο­ρί­ας και πο­λι­τι­σμού, το οποίο στη συ­νέ­χεια θα απο­τυ­πώ­σουν και θα αφη­γη­θούν. Στρέ­φει το βλέμ­μα των μι­κρών μα­θη­τών στη γει­το­νιά και στην πόλη, τους ζη­τά­ει να «δουν» και να αξιο­λο­γή­σουν αυτό το οποίο πρέ­πει πρώτα να εκτι­μή­σουν και να κα­τα­νο­ή­σουν για να μπο­ρέ­σουν στη συ­νέ­χεια να πε­ρι­γρά­ψουν και να προ­στα­τεύ­σουν.