Αξιολόγηση: Επικίνδυνη πορεία στον… χιονιά

Πριν καλά καλά ξε­κι­νή­σει ο και­νούρ­γιος χρό­νος σπρώ­χνο­νται προς τα πίσω όλα τα κρί­σι­μα ορό­ση­μά του για την ολο­κλή­ρω­ση της αξιο­λό­γη­σης, την έντα­ξη στο πρό­γραμ­μα πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης της Ευ­ρω­παϊ­κής Κε­ντρι­κής Τρά­πε­ζας και την έξοδο στις αγο­ρές.

Η κα­τά­στα­ση θυ­μί­ζει την αγω­νία που έχει εκ­φρά­σει ο υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών Ευ­κλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος για εί­σο­δο της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας σε «δια­κε­καυ­μέ­νη ζώνη». Αν όλος ο σχε­δια­σμός κα­θυ­στε­ρή­σει πέραν του Φε­βρουα­ρί­ου, υπάρ­χει κίν­δυ­νος να τι­να­χθεί εντε­λώς στον αέρα λόγω της ει­σό­δου στην προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δο τριών ση­μα­ντι­κών ευ­ρω­παϊ­κών χωρών (Ολ­λαν­δία, Γαλ­λία και Γερ­μα­νία). Κυ­ρί­ως, όμως, θα έχει χαθεί η δυ­να­μι­κή που δίνει στην οι­κο­νο­μία η προ­ο­πτι­κή ολο­κλή­ρω­σης της αξιο­λό­γη­σης: η εμπι­στο­σύ­νη θα κλο­νι­σθεί, οι τρά­πε­ζες δεν θα ενι­σχύ­σουν εγκαί­ρως τη ρευ­στό­τη­τα, η ανά­καμ­ψη θα κα­θυ­στε­ρή­σει και η έξο­δος στις αγο­ρές θα με­τα­τε­θεί επί­σης για αρ­γό­τε­ρα. Κάτι τέ­τοιο, ανα­φέ­ρουν τρα­πε­ζι­κές πηγές, μπο­ρεί ακόμη και να επη­ρε­ά­σει την κε­φα­λαια­κή επάρ­κεια των τρα­πε­ζών στα stress test του 2018, δη­μιουρ­γώ­ντας νέες ανά­γκες ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης, ενώ το Μνη­μό­νιο θα βρί­σκε­ται στη λήξη του και δεν θα υπάρ­χουν άλλα δια­θέ­σι­μα κε­φά­λαια.

Το οι­κο­νο­μι­κό επι­τε­λείο βλέ­πει τον κίν­δυ­νο και ανη­συ­χεί. Ο στό­χος του είναι να εξα­σφα­λί­σει την επι­στρο­φή των δα­νει­στών αμέ­σως μετά το EuroWorking Group της 12ης Ια­νουα­ρί­ου ώστε να επα­να­λη­φθούν άμεσα οι δια­δι­κα­σί­ες της αξιο­λό­γη­σης.

Ανε­πι­σή­μως, ωστό­σο, κά­ποιες κυ­βερ­νη­τι­κές πηγές ανα­γνω­ρί­ζουν ότι η ολο­κλή­ρω­ση της αξιο­λό­γη­σης στο Eurogroup της 26ης Ια­νουα­ρί­ου είναι μάλ­λον ανέ­φι­κτη και ως πιο ρε­α­λι­στι­κός στό­χος εμ­φα­νί­ζε­ται πλέον το Eurogroup της 20ής Φε­βρουα­ρί­ου.

Πηγές των δα­νει­στών, εξάλ­λου, θε­ω­ρούν ότι το EuroWorking Group της 12ης Ια­νουα­ρί­ου θα απο­φαν­θεί μόνο για το ξε­πά­γω­μα των βρα­χυ­πρό­θε­σμων μέ­τρων για το χρέος και ότι για την επι­στρο­φή των δα­νει­στών θα απο­φα­σί­σει πι­θα­νό­τα­τα το Eurogroup της 26ης Ια­νουα­ρί­ου. Ετσι, θα έχει χαθεί άλλος ένας κρί­σι­μος μήνας.

ΤΙ ΘΕΛΕΙ Η ΕΚΤ. Το αι­σιό­δο­ξο σε­νά­ριο για την κυ­βέρ­νη­ση είναι πλέον η από­φα­ση για ολο­κλή­ρω­ση της αξιο­λό­γη­σης στις 20 Φε­βρουα­ρί­ου, έτσι ώστε η ΕΚΤ να απο­φα­σί­σει την έντα­ξη στο πρό­γραμ­μα πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης στο επό­με­νο διοι­κη­τι­κό της συμ­βού­λιο στις 9 Μαρ­τί­ου. Ωστό­σο, ο Μπε­νουά Κερέ, με τις δη­λώ­σεις του στη γερ­μα­νι­κή εφη­με­ρί­δα «Boersen Zeitung» την πε­ρα­σμέ­νη εβδο­μά­δα, φα­νέ­ρω­σε ότι τα πράγ­μα­τα για την έντα­ξη στο πε­ρί­φη­μο QE δεν θα είναι τόσο απλά.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, είπε ότι για την εξα­σφά­λι­ση της βιω­σι­μό­τη­τας του χρέ­ους και την έντα­ξη της Ελ­λά­δα στο QE «θα χρεια­στούν επί­σης (σ.σ. εκτός από τα βρα­χυ­πρό­θε­σμα) και με­σο­πρό­θε­σμα μέτρα για το χρέος», ενώ έκανε ανα­φο­ρά και σε «ισχυ­ρές πα­ρα­δο­χές για τα πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα μετά το 2018».

Οι δη­λώ­σεις προ­κά­λε­σαν αί­σθη­ση καθώς για πρώτη φορά η ΕΚΤ μί­λη­σε δη­μο­σί­ως για την ανά­γκη με­σο­πρό­θε­σμων μέ­τρων για το χρέος, που απο­τε­λούν κόκ­κι­νο πανί για τη Γερ­μα­νία. Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, ωστό­σο, η συ­ζή­τη­ση αυτή έχει ήδη γίνει στο εσω­τε­ρι­κό του ΔΣ της ΕΚΤ.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, πηγές που γνω­ρί­ζουν τις διερ­γα­σί­ες στο εσω­τε­ρι­κό της ΕΚΤ ανα­φέ­ρουν ότι για να εγκρί­νει η Φραν­κφούρ­τη την έντα­ξη των ελ­λη­νι­κών ομο­λό­γων στο QE θέτει τρεις προ­ϋ­πο­θέ­σεις:

n Πρώ­τον, την ολο­κλή­ρω­ση οπωσ­δή­πο­τε της αξιο­λό­γη­σης.

n Δεύ­τε­ρον, κι αυτό είναι το νέο, μια σα­φέ­στε­ρη δέ­σμευ­ση της ευ­ρω­ζώ­νης για τα με­σο­πρό­θε­σμα μέτρα για το χρέος. Αυτή θα μπο­ρού­σε να πάρει τη μορφή μιας «ισχυ­ρής δή­λω­σης» του Eurogroup, όπως δεν έχει κάνει μέχρι στιγ­μής. Αντί­θε­τα, το Eurogroup του πε­ρα­σμέ­νου Μαΐου έχει πε­ριο­ρι­στεί σε ανά­λη­ψη υπο­χρέ­ω­σης μετά το 2018 και μόνο εφό­σον χρεια­στεί.

n Τρί­τον, την επί­λυ­ση της εκ­κρε­μό­τη­τας με τη συμ­με­το­χή του ΔΝΤ. Ιδα­νι­κά, ανα­φέ­ρουν οι πηγές, η ΕΚΤ θα ήθελε το ΔΝΤ μέσα στο πρό­γραμ­μα. Αλ­λω­στε, οι θέ­σεις του Κερέ κι­νού­νται στη γραμ­μή του Τα­μεί­ου.

Η ΕΚΤ, λένε οι ίδιες πηγές, θα μπο­ρού­σε να δε­χθεί τη μη συμ­με­το­χή του ΔΝΤ μόνο αν αυτή απο­φα­σι­ζό­ταν με εντο­λή της νέας αμε­ρι­κα­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης και έτσι δεν συν­δε­ό­ταν με αρ­νη­τι­κή τε­χνο­κρα­τι­κή έκ­θε­ση για την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία αλλά με πο­λι­τι­κές επι­λο­γές. Κάτι τέ­τοιο θα φανεί μετά τις 20 Ια­νουα­ρί­ου που ανα­λαμ­βά­νει κα­θή­κο­ντα η νέα κυ­βέρ­νη­ση ΗΠΑ.

ΤΑ ΛΗ­ΞΙ­ΠΡΟ­ΘΕ­ΣΜΑ. Η κα­θυ­στέ­ρη­ση στην ολο­κλή­ρω­ση της αξιο­λό­γη­σης με­τα­θέ­τει και την εί­σπρα­ξη της δόσης των 6,1 δισ. ευρώ που της αντι­στοι­χούν.

Η κυ­βέρ­νη­ση, πά­ντως, σύμ­φω­να με υψη­λό­βαθ­μες πηγές του υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών, θε­ω­ρεί ότι ανε­ξάρ­τη­τα από την ολο­κλή­ρω­ση της αξιο­λό­γη­σης μπο­ρούν να ει­σπρα­χθούν του­λά­χι­στον τα κον­δύ­λια που είχαν απο­φα­σι­στεί στο Eurogroup του πε­ρα­σμέ­νου Μαΐου για την πλη­ρω­μή λη­ξι­πρό­θε­σμων οφει­λών του Δη­μο­σί­ου. Πρό­κει­ται για άλλα 3,5 δισ. από τα συ­νο­λι­κά 7 δισ. που είχαν εγκρι­θεί γι’ αυτό τον σκοπό, αφού τα μισά ήδη δό­θη­καν τον πε­ρα­σμέ­νο χρόνο.

Αυτά θα δο­θούν κα­νο­νι­κά σε δύο δό­σεις, 3-4 μηνών, αφού πρώτα πι­στο­ποι­η­θεί ότι απορ­ρο­φή­θη­κε το 80% της προη­γού­με­νης. Η πρώτη δόση, 1,7 δισ. ευρώ, σύμ­φω­να με τις ίδιες πηγές, ανα­μέ­νε­ται να δοθεί με βάση την απορ­ρο­φη­τι­κό­τη­τα του τέ­λους Φε­βρουα­ρί­ου, η οποία πι­στο­ποιεί­ται ένα μήνα μετά.

Η εκτί­μη­ση ανα­λυ­τών στην Ευ­ρώ­πη, ωστό­σο, είναι ότι δύ­σκο­λα θα γίνει οποια­δή­πο­τε εκτα­μί­ευ­ση χωρίς να έχει ολο­κλη­ρω­θεί η αξιο­λό­γη­ση. Ούτως ή άλλως, όμως, αν φτά­σου­με ώς το τέλος Μαρ­τί­ου χωρίς την αξιο­λό­γη­ση, το πρό­βλη­μα θα είναι πολύ με­γα­λύ­τε­ρο από την εκτα­μί­ευ­ση της δόσης για τα λη­ξι­πρό­θε­σμα.

Τα ΝΕΑ