Οι πρωταγωνιστές του 2017:Ποιοί «χάνονται» και ποιοί κερδίζουν

Τους νι­κη­τές και τους χα­μέ­νους της διε­θνούς πο­λι­τι­κής – και όχι μόνο – προ­σπα­θεί να προ­βλέ­ψει με αρ­κε­τή δόση χιού­μορ η ιστο­σε­λί­δα politico.eu για την νέα χρο­νιά που ανα­τέλ­λει.

Και ας αρ­χί­σου­με από αυ­τούς που έχουν κάθε λόγο να αι­σθά­νο­νται ότι η και­νούρ­για χρο­νιά θα τους ευ­νο­ή­σει.

Οι κα­τα­σκευα­στές επί­χρυ­σων αντι­κει­μέ­νων: Με την με­τα­κό­μι­ση του Ντό­ναλντ Τραμπ και της Μέ­λά­νια στο Λευκό Οίκο, όσοι ξέ­ρουν να επι­χρυ­σώ­νουν θα κά­νουν χρυ­σές δου­λειές.

Η Τε­ρέ­σα Μέι: Αν οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με την Ε.Ε. πάνε καλά, θα γίνει εθνι­κή ηρω­ί­δα. Αν οι Βρυ­ξέλ­λες επι­λέ­ξουν το σκλη­ρό παι­χνί­δι θα γίνει πάλι ηρω­ί­δα θα γίνει, γιατί θα έχει νι­κη­θεί από τους ύπου­λους Ευ­ρω­παί­ους. Εν­δε­χο­μέ­νως να επι­λέ­ξει να εμ­φα­νι­στεί ως η νέα Μάρ­γκα­ρετ Θά­τσερ και να πάει σε γε­νι­κές εκλο­γές. Οι δη­μο­σκο­πή­σεις σή­με­ρα της δί­νουν προ­βά­δι­σμα 12 μο­νά­δων και η αντι­πο­λί­τευ­ση είναι δι­χα­σμέ­νη.

O Βλα­ντί­μιρ Πού­τιν: Η πο­λι­τι­κή του στην Ου­κρα­νία και τη Συρία του προ­σφέ­ρουν δη­μο­φι­λία στο εσω­τε­ρι­κό και ου­δείς ασχο­λέι­ται με αυτό που λέ­γε­ται “δη­μο­κρα­τία”.

O Μισέλ Μπαρ­νιέ: Ο γάλ­λος πο­λι­τι­κός που ανέ­λα­βε να δια­πραγ­μα­τευ­τεί με την Βρε­τα­νία τους όρους του Brexit είναι απα­λός σαν… κρέμα μαλ­λιών. Αν κα­τα­φέ­ρει να στρι­μώ­ξει τους Βρε­τα­νούς στη δια­πραγ­μά­τευ­ση, οι Γάλ­λοι θα τον λα­τρέ­ψουν και μπο­ρεί να διεκ­δι­κή­σει μια θέση στην κε­ντρο­δε­ξιά κυ­βέρ­νη­ση που ετοι­μά­ζε­ται να ανα­λά­βει τα ινία στο Πα­ρί­σι. Αν πάλι νι­κή­σουν οι Βρε­τα­νοί, ο Μπαρ­νιέ θα ρίξει το φταί­ξι­μο στον Γκι Φερ­χοφ­σταντ, τον επι­κε­φα­λής της δια­πραγ­μα­τευ­τι­κής ομά­δας των Βρυ­ξελ­λών.

H Μαρίν Λεπέν: Ολα τα φώτα της δη­μο­σιό­τη­τας επάνω της θα βρε­θούν το 2017 αν και δεν ανα­μέ­νε­ται τε­λι­κά να κερ­δί­σει στις προ­ε­δρι­κές εκλο­γές της Γαλ­λί­ας.

O Σίλ­βιο Μπερ­λου­σκό­νι και o Μπέπε Γκρί­λο: Μετά την ήττα του Ματέο Ρέν­τσι στο πρό­σφα­το δη­μο­ψή­φι­σμα για το Σύ­νταγ­μα, ο Κα­βα­λιέ­ρε έχει κάθε λόγο να χα­μο­γε­λά­ει κι ας μην του φαί­νε­ται από τις πολ­λές πλα­στι­κές που έχει κάνει. Δεν θα ήταν ασχη­μα να επι­στρέ­ψει στο προ­σκη­νιο της πο­λι­τι­κής το 2017. Οσο για τον Γκρί­λο των Πέντε Αστέ­ρων, αυτός θα απο­λαύ­σει την εκ­πα­ρα­θύ­ρω­ση του Ρέν­τσι από την ανα­παυ­τι­κή θέση της αντι­πο­λί­τευ­σης.

Ας δούμε τώρα ποιοί ειναι αυτοί που δεν έχουν λό­γους να χαί­ρο­νται για το 2017.

O Πάολο Τζε­ντι­λό­νι: Ο νέος πρω­θυ­πουρ­γός της Ιτα­λί­ας, ή πιο σωστά ένας windsurfer σε τρι­κυ­μία. Μάλ­λον δεν θα αντέ­ξει να στέ­κε­ται όρ­θιος.

To ΝΑΤΟ: Η προ­ε­κλο­γι­κή εκ­στρα­τεία του Ντό­ναλντ Τραμπ έχουν προ­κα­λέ­σει ανη­συ­χί­ες στη Συμ­μα­χία. Με τόσα πολλά μέλη που δεν ξο­δεύ­ουν ούτε το 2% του ΑΕΠ τους για την άμυνα, το άλ­λο­τε κρα­ταιό ΝΑΤΟ δεί­χνει να… υπο­σι­τί­ζε­ται.

Ο κου­ρέ­ας του Ολάντ: Ο Ολι­βιέ Μπ. Που ει­σπρά­τει 10.000 ευρώ τον μήνα για πε­ρι­ποιεί­ται την προ­ε­δρι­κή κόμη, μα­ζεύ­ει σιγά – σιγά τα ξυ­ρά­φια, τα ψα­λί­δια, τις λο­σιόν, τα αρώ­μα­τα και το ταλκ και θα ψάξει για άλλη πε­λα­τεία. Ο Ολάντ θα ιδιω­τεύ­σει. Η Γαλ­λία θρη­νεί.

Le Canard enchaîné: Το γαλ­λι­κό σα­τυ­ρι­κό, θα χάσει τον άν­θρω­πο που του έδινε έμπνευ­ση εδώ και 5 χρό­νια. Τον Φραν­σουά Ολάντ. Αν εκλε­γεί πρό­ε­δρος η Λεπέν θα έχει πάλι υλικό για σά­τι­ρα.

Ο λαός της Συ­ρί­ας: Δυ­σκο­λα μπο­ρεί να σκε­φτεί κά­ποιος πως αυτό ο λαός μπο­ρεί να έχει μια καλή χρο­νιά.

H Αγκε­λα Μέρ­κελ: Μπο­ρεί να κερ­δί­σει τις εκλο­γές που θα γί­νουν το επό­με­νο φθι­νό­πω­ρο, αλλά δεν έχει κανέα λόγο για να χαί­ρε­ται. Το πλοίο “βάζει νερά” και η ανταρ­σία έχει αρ­χί­σει. Η πο­λι­τι­κή της στο προ­σφυ­γι­κό έχει προ­κα­λέ­σει χάος στην Ευ­ρώ­πη. Το πο­λι­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον δεν είναι ευ­νοϊ­κό πια για την φήμη της.