Η κοροϊδία Τσίπρα στους συνταξιούχους

Γράφει ο Λ. Αυγε­νά­κης*

Η κοροϊ­δία της κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνε­χί­ζε­ται σε όλους τους τομείς του δημό­σιου βίου. Ο κ. Τσίπρας με ένα διάγ­γελμα που θα μείνει στην ιστορία ως άλλο ένα επει­σό­διο της λαϊ­κι­στι­κής σάτιρας που παρα­κο­λου­θούμε από τον Ιανουά­ριο του 2015, κοροϊ­δεύει αναί­σχυ­ντα άλλη μία κοι­νω­νική ομάδα τάζο­ντας φύκια για μετα­ξω­τές κορ­δέ­λες. Παρου­σιά­ζει μία εφάπαξ παροχή ως 13^η σύνταξη και την ίδια ώρα εξαι­τίας αυτής της κίνησης παγώνει τη δια­πραγ­μά­τευση για την λήξη της αξιο­λό­γη­σης. Μιας δια­πραγ­μά­τευ­σης που ο κ. Τσα­κα­λώ­τος και το υπό­λοιπο οικο­νο­μικό επι­τε­λείο μας έλεγαν ότι τελειώ­νει από τον Οκτώ­βριο και ότι «οποια­δή­ποτε παρά­ταση της ανα­μο­νής θα είναι βλα­πτική για την ελλη­νική οικο­νο­μία».

Τι άλλαξε μέσα σε δύο μήνες και η κυβέρ­νηση αγνο­ώ­ντας τις δεσμεύ­σεις που η ίδια είχε ανα­λά­βει υπο­γρά­φο­ντας το τρίτο μνη­μό­νιο, απο­φα­σί­ζει να τινάξει στον αέρα την αξιο­λό­γηση; Πολύ απλά βλέπει ότι ο ισχύων πολι­τι­κός συσχε­τι­σμός είναι πλέον μη ανα­στρέ­ψι­μος. Ότι και να κάνουν οι κ.κ. Τσίπρας και Καμ­μέ­νος, η Νέα Δημο­κρα­τία βαδίζει με τη στήριξη της πλειο­ψη­φίας των πολιτών, ενώ, παράλ­ληλα, τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ κατα­πο­ντί­ζο­νται και η δημο­φι­λία του κ. Τσίπρα εξαϋ­λώ­νε­ται.

Ο κ. Τσίπρας ψάχνει οδό δια­φυ­γής για να σώσει ότι μπορεί. Τζο­γά­ρει για άλλη μια φορά στην πλάτη των πολιτών. Πίσω από το έκτακτο αυτό επίδομα κρύ­βε­ται ο φτηνός τακτι­κι­σμός.

Θα περί­μενε κανείς απέ­να­ντι σε μία ευαί­σθητη κοι­νω­νική ομάδα όπως αυτή των συντα­ξιού­χων,η κυβέρ­νηση να έδειχνε ένα ελά­χι­στο ίχνος σεβα­σμού για τους κόπους και τις θυσίες των τελευ­ταίων ετών.Αντί­θετα, χρη­σι­μο­ποιεί τους χαμη­λο­συ­ντα­ξιού­χους ως επι­κοι­νω­νιακή ασπίδα εκβιά­ζο­ντας κοι­νω­νι­κές ομάδες, πολι­τικά κόμματα και ευρω­παϊ­κές κυβερ­νή­σεις. Το ίδιο έκανε πριν λίγο καιρό με του δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους μοι­ρά­ζο­ντας … δώρα. Ωστόσο, στις εκλογές της ΑΔΕΔΥ πρώτη δύναμη ανα­δεί­χθηκε η ΔΑΚΕ. Ο κ. Τσίπρας χρη­σι­μο­ποιεί τους συντα­ξιού­χους ως άσσο στο μανίκι σε ένα επι­κίν­δυνο παι­χνίδι πολι­τι­κού τζόγου.

Με πρω­το­φαν­μου. ﷽﷽﷽﷽﷽ντα­ξιο­ε­κα­λεπ­πάς απευ­θυ­ντε­λεές θράσος ο στενός συνερ­γά­της του Πρω­θυ­πουρ­γού, ο Υπουρ­γός κ. Παππάς απευ­θυ­νό­με­νος ειρω­νικά στους βου­λευ­τές της ΝΔ τους προ­κα­λεί να αντι­με­τω­πί­σουν τους συμπο­λί­τες τους συντα­ξιού­χους στις εκλο­γι­κές τους περι­φέ­ρειες. Την ώρα που ο ίδιος και ο κ. Τσίπρας απέφυγε να συνα­ντη­θεί με τους συντα­ξιού­χους όταν αυτοί δια­δή­λω­ναν έξω από το Μαξίμου. Ενώ, στην Ελλάδα πουλάνε πολι­τική «μαγκιά», στο Βερολ­τες ﷽﷽﷽﷽﷽﷽της ευ, ο κομ­μου­νι­στι­ή­τιε­λείνο ο κ. Τσίπρας συνα­ντιέ­ται με την κα. Μέρκελ για να λήξει την παρε­ξή­γηση, ενώ ο κ. Τσα­κα­λώ­τος παρα­δέ­χθηκε πως «ήταν λάθος που δεν ενη­με­ρώ­σαμε για τη 13^η σύνταξη».

Πλέον η στρα­τη­γική τους είναι ξεκά­θαρη εντός και εκτός χώρας. Θα προ­σπα­θή­σουν να μείνουν στην εξουσία μέχρι την τελευ­ταία στιγμή και με κάθε κόστος, για να καλύ­ψουν την κυβερ­νη­τική τους φιλο­δο­ξία και για να βολέ­ψουν όσους πολι­τι­κούς τους φίλους μπορούν. Και όταν δουν ότι ο δρόμος τελειώ­νει θα επι­χει­ρή­σουν ηρωική έξοδο που θα προ­σπα­θή­σουν να κεφα­λαιο­ποι­ή­σουν στις επό­με­νες εκλογές.

Μόνο που πλέον οι Έλληνες θα θυμού­νται ότι η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν αυτή που έκοψε το ΕΚΑΣ, ο «κομ­μου­νι­στής» κ. Κατρού­γκα­λος ήταν αυτός που έκοψε τις συντά­ξεις. Ο κ. Φίλης κατήρ­γησε την αρι­στεία, την αξιο­κρα­τία και την αξιο­λό­γηση στην παιδεία, ενώ ο κ. Σκουρ­λέ­της εμπό­δισε κάθε μεταρ­ρύθ­μιση στην ενέρ­γεια.

Σήμερα οι μερα﷽﷽﷽﷽﷽﷽ές τους περι­φέ­ρειες. όετελεΈλληνες ξέρουν ότι ο μονα­δι­κός δρόμος για να βγούμε επι­τέ­λους από την πολυετή κρίση είναι αυτός της ευθύνης και της αλή­θειας που μόνο η Νέα Δημο­κρα­τία και ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης μπορούν να εγγυ­η­θούν.

Ο Πρό­ε­δρος της ΝΔ κ. Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, πρό­τεινε στους πολίτες τη«Συμ­φω­νία Αλή­θειας» ανα­πτύσ­σο­ντας έναν αξιό­πι­στο και ρεα­λι­στικό οδικό χάρτη για έξοδο της Ελλάδας από την κρίση. Ένα σχέδιο που προ­βλέ­πει αλλαγή του μείγ­μα­τος πολι­τι­κής με λιγό­τε­ρους φόρους, λιγό­τε­ρες δαπάνες και πιο απο­τε­λε­σμα­τικό κράτος. Έτσι ώστε να προ­σελ­κύ­σει η χώρα άμεσες ξένες επεν­δύ­σεις ύψους 100 δις ευρώ την επόμενη πεντα­ε­τία, που θα δημιουρ­γούν 120.000 καλά αμει­βό­με­νες νέες θέσεις εργα­σίας το χρόνο.

Ειδι­κό­τερα, ο οδικός χάρτης περι­λαμ­βά­νει 4 βασι­κούς άξονες:

α) στα­διακή μείωση των φορο­λο­γι­κών συντε­λε­στών, όπως μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% εντός δύο ετών (κατά 20% τον 1^ο χρόνο και κατά 10% τον 2^ο), μείωση του συντε­λε­στή στα κέρδη των επι­χει­ρή­σεων από το 29% στο 20% εντός δύο ετών (24% στον 1^ο χρόνο και 20% στον 2^ο), περιο­ρι­σμός στη φορο­λό­γηση των μερι­σμά­των από το 15% στο 5%, κλπ. Η απο­κλι­μά­κωση της φορο­λο­γίας θα επι­τρέ­ψει σε νοι­κο­κυ­ριά και επι­χει­ρή­σεις ώστε να ανα­πνεύ­σουν οικο­νο­μικά, με στόχο όχι μόνο να βελ­τιώ­σουν τη φορο­λο­γική τους συμ­μόρ­φωση, αλλά και να επεν­δύ­σουν στις ανα­πτυ­ξια­κές τους δυνα­μι­κές.

β) προ­ώ­θηση τολ­μη­ρών μεταρ­ρυθ­μί­σεων στο Κράτος και στην οικο­νο­μία. Για να απο­κτή­σουμε, επι­τέ­λους, ένα Κράτος που δεν θα στέ­κε­ται εμπόδιο, αλλά θα διευ­κο­λύ­νει το επι­χει­ρείν.

γ) ενί­σχυση της ρευ­στό­τη­τας στην οικο­νο­μία, όπου περι­λαμ­βά­νει: απο­πλη­ρωμή των ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών του Δημο­σίου στους ιδιώτες, καθώς και αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος των κόκ­κι­νων δανείων, προ­κει­μέ­νου να ανα­σά­νουν, τόσο οι ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τίες, όσο και οι επι­χει­ρή­σεις, για να δώσουν πνοή στην επι­χει­ρη­μα­τική τους ζωή και να απο­κτή­σουν ρεα­λι­στική ελπίδα για το μέλλον.

δ) εφαρ­μογή του Ελά­χι­στου Εγγυ­η­μέ­νου Εισο­δή­μα­τος,ενός θεσμού που πρώτη η ΝΔ επέ­μεινε στην εφαρ­μογή του, καθώς συνιστά μια ουσια­στική στήριξη σε εκεί­νους τους συμπο­λί­τες μας, που ζουν σήμερα σε ακραία φτώχεια.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να περι­μέ­νει άλλο. Δεν αντέχει η οικο­νο­μία, δεν αντέχει η κοι­νω­νία μας. Οι συντα­ξιού­χοι δεν αντέ­χουν άλλο τα ψέματα, το λαϊ­κι­σμό και την κοροϊ­δία.

Η Ελλάδα μπορεί να σηκώσει ψηλά το κεφάλι και να ακο­λου­θή­σει ένα σύγ­χρονο, τολμηρό, φιλε­λεύ­θερο μοντέλο παρα­γω­γής πλούτου. Μπορεί να αξιο­ποι­ή­σει τα συγκρι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματά της για να δημιουρ­γή­σει ευκαι­ρίες για τους πολλούς. Μπορεί να γίνει η Ελλάδα που θέλουμε να ζούμε, η Ελλάδα που θέλουμε να υπη­ρε­τούμε.

*Ο κ. Λευ­τέ­ρης Αυγε­νά­κης είναι Βου­λευ­τής Ηρα­κλείου και Γραμ­μα­τέας Πολι­τι­κής Επι­τρο­πής της Νέας Δημο­κρα­τίας