Υπηρέτησε τον «Αττίλα», ορέγεται το Αιγαίο, προσβάλλει ξένους αξιωματούχους και θέλει να νικήσει τον Ολυμπιακό!

O Μελίχ Γκιο­κτσέκ έχει προ­κα­λέ­σει πολλές φορές το ενδια­φέ­ρον της κοινής γνώμης επι­διώ­κο­ντας ακόμη και να αλλάξει τον χάρτη του Αιγαίου.

Ήδη από τον περα­σμένο Οκτώ­βριο το «Έθνος» είχε ανα­λύ­σει το ψυχο­γρά­φημα του λαλί­στα­του δημάρ­χου Άγκυρας και προ­έ­δρου της ομάδας Οσμάν­λι­σπορ, με την οποία κλη­ρώ­θηκε ο Ολυ­μπια­κός στο πλαίσιο του Europa League, ο οποίος φαί­νε­ται πως τρέ­φε­ται από τις προ­κλή­σεις, εθνικές και άλλες.

Γρα­φι­κός (σε σημείο φαι­δρό­τη­τας), προ­κλη­τι­κός (στα όρια της προ­βο­κά­τσιας), αλλά πάνω από όλα… ερντο­γα­νι­κό­τε­ρος του Ερντο­γάν, ο δήμαρ­χος της Αγκυρας Μελίχ Γκιο­κτσέκ λατρεύει να υπερ­βαί­νει τα εσκαμ­μένα, πράγμα που κάνει σχεδόν καθη­με­ρινά μέσα από τον λογα­ρια­σμό του στο Twitter.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Γκιο­κτσέκ «ξανα­χτύ­πησε» το περα­σμένο Σάββατο, όταν με μια προ­κλη­τική ανάρ­τηση στο Twitter (συνο­δευό­μενη από χάρτη κλεμ­μένο από… τουρ­κικό ταξι­διω­τικό πρα­κτο­ρείο) προ­ε­ξέ­τεινε τις γκρίζες κυριαρ­χι­κές διεκ­δι­κή­σεις της Τουρ­κίας στο Αιγαίο μέχρι… την Κρήτη, την Εύβοια και τα Κύθηρα.

«Εξαι­τίας της Συν­θή­κης της Λωζάνης, τα μπλε νησιά που φαί­νο­νται παρα­κάτω δόθηκαν στην Ελλάδα… Και υπάρ­χουν κάποιοι που ξεδιά­ντροπα λένε πως επρό­κειτο για επι­τυ­χία…», δια­κη­ρύτ­τει ο δήμαρ­χος της Αγκυρας, απο­κη­ρύσ­σο­ντας ως κεμα­λική απο­τυ­χία το γεγονός ότι τα νησιά του Αιγαίου ανήκουν σήμερα στην Ελλάδα.

Ταγίπ Ερντο­γάν και Μελίχ Γκιο­κτσέκ. Οταν κάποιοι τολ­μή­σουν να ασκή­σουν κριτική στον Τούρκο πρόεδρο ο δήμαρ­χος σπεύδει να τους απο­κη­ρύ­ξει ως… ηλί­θιους, ανε­πι­θύ­μη­τους, γκιου­λε­νι­στές, πρά­κτο­ρες της Δύσης κ.ά.

Μερικές ημέρες νωρί­τερα, ο ίδιος ο Ερντο­γάν είχε επίσης στη­λι­τεύ­σει τις κεμα­λι­κές «απο­τυ­χίες» του παρελ­θό­ντος, περιο­ρί­ζο­ντας ωστόσο τις διεκ­δι­κή­σεις του μόνο στα ελλη­νικά νησιά που βρί­σκο­νται τόσο κοντά στα τουρ­κικά παράλια «ώστε να ακού­γε­σαι εκεί εάν φωνά­ξεις από απέ­να­ντι». Ο Γκιο­κτσέκ δεν θα μπο­ρούσε φυσικά παρά να μπει στην κου­βέ­ντα με ακόμη πιο μαξι­μα­λι­στι­κές δια­θέ­σεις. Ο ίδιος το συνη­θί­ζει άλλωστε να λέει… καμιά κου­βέ­ντα παρα­πάνω μπροστά στις κάμερες της τουρ­κι­κής τηλε­ό­ρα­σης όπου εμφα­νί­ζε­ται συχνά, αλλά και στο Twitter όπου μετράει 3,5 εκα­τομ­μύ­ρια followers και σχεδόν 62.000 tweets.

Πρό­σβαλε τον Σαρκοζί

Τον Μελίχ Γκιο­κτσέκ άλλοι εντός της Τουρ­κίας τον απο­κη­ρύσ­σουν ως «τρελό» κι άλλοι ως «τρολ» (όπως ορί­ζε­ται στη γλώσσα του Δια­δι­κτύου κάποιος ο οποίος ενεργεί ύπουλα ή επι­τη­δευ­μένα για να προκαλέσει-αποπροσανατολίσει). Και σε έναν βαθμό δικαιο­λο­γη­μένα. Μιλάμε άλλωστε για έναν πολι­τικό που έχει κάνει πολλά και… εκκε­ντρικά. Εχει κηρύξει πόλεμο ενάντια στα γυμνά αγάλ­ματα στην Αγκυρα. Εχει χαρα­κτη­ρί­σει «χαζή ξανθιά» την εκπρό­σωπο του Στέιτ Ντι­πάρ­τμεντ. Εχει μασήσει τσίχλα μπροστά στον Νικολά Σαρκοζί με στόχο να τον «προ­σβά­λει διπλω­μα­τικά». Εχει απο­δώ­σει υπερ­φυ­σι­κές ικα­νό­τη­τες τύπου «τζίνι» στον Φετου­λάχ Γκιου­λέν κ.ά.

Ωστόσο ο 69χρονος δεν είναι κανένας τυχαίος για να έχει το ακα­τα­λό­γι­στο. Είναι ο μακρο­βιό­τε­ρος στα χρονικά δήμαρ­χος της Αγκυρας και ένας από τους στε­νό­τε­ρους παλαιό­θεν συνο­δοι­πό­ρους του σουλ­τά­νου Ερντο­γάν. Βρί­σκε­ται στο τιμόνι της τουρ­κι­κής πρω­τεύ­ου­σας αδια­λεί­πτως από το 1994 και μετά, έχοντας επι­κρα­τή­σει σε πέντε δια­δο­χι­κές εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις, την τελευ­ταία μάλιστα φορά το 2014 εν μέσω καταγ­γε­λιών για νοθεία… και δια­κο­πών ρεύ­μα­τος.

Πρό­ε­δρος και δήμαρ­χος πριν από αρκετά χρόνια με τον ισλα­μι­στή ηγέτη και πρώην πρω­θυ­πουργό Νετσμε­τίν Ερμπα­κάν.

Ο Γκιο­κτσέκ εισήλθε στον χώρο της πολι­τι­κής στις αρχές της δεκα­ε­τίας του 1980, επι­στρέ­φο­ντας από την Κύπρο όπου είχε υπη­ρε­τή­σει ως μέλος των τουρ­κι­κών κατο­χι­κών δυνά­μεων. Βου­λευ­τής εξελέγη πρώτη φορά το 1991 στην Αγκυρα με το Κόμμα της Ευη­με­ρίας του ισλα­μι­στή Ερμπα­κάν για να μετα­πη­δή­σει στην πορεία στο διάδοχο ισλα­μι­στικό Κόμμα της Αρετής και από εκεί στο Κόμμα Δικαιο­σύ­νης και Ανά­πτυ­ξης (AKP), ακο­λου­θώ­ντας δηλαδή μια πολι­τική πορεία σχεδόν πανο­μοιό­τυπη με εκείνη του Ερντο­γάν.

Οσο για την πίστη του στον Τούρκο πρόεδρο, αυτή όντως θυμίζει πίστη σε… σουλ­τάνο. «Η υποταγή στον αρχηγό είναι απα­ραί­τητη. Η ιδέα της από­λυ­της υπο­τα­γής στον αρχηγό υπάρχει στη θρη­σκεία μας και στην κρατική μας παρά­δοση. Ο αρχηγός μπορεί να κάνει λάθη, αλλά οι απο­φά­σεις του πρέπει να τηρού­νται», είχε δια­κη­ρύ­ξει ο Γκιο­κτσέκ σε μια κρίση… ερντο­γα­νο­σύ­νης τον περα­σμένο Μάιο, εκμε­ταλ­λευό­με­νος την ευκαι­ρία της εκπα­ρα­θύ­ρω­σης του Αχμέτ Ντα­βού­το­γλου από την πρω­θυ­πουρ­γία για να αυτο­προ­βλη­θεί ο ίδιος ως… βασι­λι­κό­τε­ρος του βασι­λέως.

Κάθε φορά που ο Ερντο­γάν κάνει ή λέει κάτι, ο 69χρονος δήμαρ­χος της Αγκυρας σπεύδει αμέσως να τον υπε­ρα­σπι­στεί βγαί­νο­ντας ακόμη πιο μπροστά από τον «αρχηγό». Και κάθε φορά που κάποιοι τολμούν να ασκή­σουν κριτική στο καθε­στώς Ερντο­γάν, ο Γκιο­κτσέκ σπεύδει να τους απο­κη­ρύ­ξει ως… ηλί­θιους, ανε­πι­θύ­μη­τους, γκιου­λε­νι­στές, πρά­κτο­ρες της Δύσης κ.α.

«Πού είσαι, άραγε, χαζή ξανθιά, εσύ που κατη­γό­ρη­σες την τουρ­κική αστυ­νο­μία ότι κατα­φεύ­γει υπερ­βο­λικά στη βία; Εμπρός ξανθιά, απά­ντησε τώρα!», είχε γράψει ο ίδιος στο Twitter τον Μάιο του 2015 απευ­θυ­νό­με­νος… στην εκπρό­σωπο του Στέιτ Ντι­πάρ­τμεντ Μαρί Χαρφ. Η κίνηση των ΗΠΑ να ασκή­σουν κριτική στη δυσα­νά­λογη βία με την οποία το καθε­στώς Ερντο­γάν είχε κατα­πνί­ξει τις εκδη­λώ­σεις δια­μαρ­τυ­ρίας το καλο­καίρι του 2013 στο πάρκο Γκεζί της Πόλης, ενό­χλησε προ­φα­νώς τόσο πολύ τον δήμαρχο της Αγκυρας ώστε αυτός να επι­στρέ­ψει δύο χρόνια μετά, ζητώ­ντας από τους Αμε­ρι­κα­νούς να «απα­ντή­σουν» για τα δικά τους περι­στα­τικά αστυ­νο­μι­κής βίας κατά δια­δη­λω­τών στη Βαλ­τι­μόρη.

«Εξαι­τίας της Συν­θή­κης της Λωζάνης, τα μπλε νησιά που φαί­νο­νται στον χάρτη δόθηκαν στην Ελλάδα…», η προ­κλη­τική ανάρ­τηση του Γκιο­κτσέκ στο twitter. Σημειω­τέον ότι ο χάρτης ήταν κλεμ­μέ­νος από τουρ­κικό ταξι­διω­τικό πρα­κτο­ρείο.

Τον Ιανουά­ριο του 2016, ο Γκιο­κτσέκ επρό­κειτο να επι­τε­θεί ξανά στις ΗΠΑ, απο­κη­ρύσ­σο­ντας ως ανε­πι­θύ­μητο τον Αμε­ρι­κανό πρε­σβευτή στην Αγκυρα, Τζον Μπας. «Μπας, απο­λο­γή­σου. Είσαι η λάθος επιλογή για την Τουρκία. Νομίζω ότι θα έπρεπε να πας πίσω στη χώρα σου.

Ενας άλλος πρε­σβευ­τής που μας ξέρει καλύ­τερα θα έπρεπε να πάρει τη θέση σου», είχε γράψει τότε στο Twitter, εξορ­γι­σμέ­νος με την απόφαση των Αμε­ρι­κα­νών να υπε­ρα­σπι­στούν στη βάση της ελευ­θε­ρίας της έκφρα­σης σειρά ακα­δη­μαϊ­κών που ζητού­σαν ειρή­νευση με τους Κούρ­δους στα νοτιο­α­να­το­λικά.

Αλλά και πιο πρό­σφατα, όταν για παρά­δειγμα η Γερ­μα­νίδα καγκε­λά­ριος Ανγκελα Μέρκελ προει­δο­ποί­ησε τον περα­σμένο Αύγου­στο ενάντια στον κίνδυνο να εξα­χθούν τα εσω­τε­ρικά προ­βλή­ματα της τουρ­κι­κής πολι­τι­κής σκηνής στη Γερ­μα­νία (μετά τη συγκέ­ντρωση υπέρ του Ερντο­γάν στην Κολονία τον Ιούλιο, τις πιέσεις για διώξεις γκιου­λε­νι­στών, τις επι­θέ­σεις ενα­ντίον γερ­μα­νι­κών μίντια κ.ά.), ο δήμαρ­χος της Αγκυρας εξα­νέ­στη με ένα μπαράζ από δέκα δια­δο­χικά tweets.

«Νομί­ζεις ότι είσαι έξυπνη…» έγραφε απευ­θυ­νό­με­νος στη Γερ­μα­νίδα καγκε­λά­ριο προτού βγει ανοιχτά στην αντε­πί­θεση και απει­λή­σει το Βερο­λίνο με πολιορ­κη­τικό κριό τους Τούρ­κους της Γερ­μα­νίας, οι οποίοι θα μπο­ρού­σαν εάν τους το ζητήσει η Αγκυρα να «απο­σύ­ρουν τα χρήματά τους από τις γερ­μα­νι­κές τρά­πε­ζες και να τα πάνε σε τουρ­κι­κές που προ­σφέ­ρουν και υψη­λό­τερα επι­τό­κια», «να μποϊ­κο­τά­ρουν τα γερ­μα­νικά προ­ϊ­ό­ντα», «να στα­μα­τή­σουν να αγο­ρά­ζουν από γερ­μα­νικά κατα­στή­ματα» κ.ά.

«Πού είσαι, άραγε, χαζή ξανθιά, εσύ που κατη­γό­ρη­σες την τουρ­κική αστυ­νο­μία ότι κατα­φεύ­γει υπερ­βο­λικά στη βία; Εμπρός ξανθιά, απά­ντησε τώρα!», είχε γράψει ο δήμαρ­χος στο Twitter τον Μάιο του 2015 απευ­θυ­νό­με­νος στην εκπρό­σωπο του Στέιτ Ντι­πάρ­τμεντ, Μαρί Χαρφ.

Ηταν επίσης Αύγου­στος του 2016, όταν ο Μελίχ Γκιο­κτσέκ έσπευσε με ένα μπαράζ από… 17 tweets να απο­κη­ρύ­ξει ως κοινό «ληστή» και «δολο­φόνο» τον Αργε­ντινό επα­να­στάτη Τσε Γκεβάρα, παίρ­νο­ντας έτσι θέση στο πλευρό του πρό­ε­δρου του τουρ­κι­κού κοι­νο­βου­λίου, Ισμαήλ Καχρα­μάν, που είχε προη­γου­μέ­νως πρώτος εκείνος επι­τε­θεί στον Τσε προ­κα­λώ­ντας σάλο αντι­δρά­σεων… μέχρι τη Λατι­νική Αμερική.

Κυνηγός των γκιου­λε­νι­στών

Πίσω στο παρόν, με όσα… απο­στα­θε­ρο­ποι­η­τικά συμ­βαί­νουν στην Τουρκία στον απόηχο του απο­τυ­χη­μέ­νου πρα­ξι­κο­πή­μα­τος της 15ης Ιουλίου, ο δήμαρ­χος της τουρ­κι­κής πρω­τεύ­ου­σας έχει κάθε λόγο να «οργιά­ζει». Ο ίδιος δηλώνει πλέον «απο­λύ­τως υπέρ της επα­να­φο­ράς της θανα­τι­κής ποινής». Αδια­φο­ρεί για την προ­ο­πτική ένταξης της Τουρ­κίας στην ΕΕ. «Δεν μας νοιάζει, ας μην μπούμε. Η Ευρώπη δεν είναι το μονα­δικό μέρος στον κόσμο. Θα βρούμε άλλους», δια­κή­ρυξε πρό­σφατα. Οσο για το νέο αγα­πη­μένο του θέμα, αυτό δεν θα μπο­ρούσε φυσικά να είναι άλλο από τους γκιου­λε­νι­στές. Μαξι­μα­λι­στής σε όλα του, ο Γκιο­κτσέκ κατη­γο­ρεί ανοιχτά εδώ και καιρό ως γκιου­λε­νι­στή τον Μπου­λέντ Αρίντς, συνι­δρυτή του κυβερ­νώ­ντος ισλα­μο­συ­ντη­ρη­τι­κού Κόμ­μα­τος Δικαιο­σύ­νης και Ανά­πτυ­ξης AKP και πρώην αντι­πρό­ε­δρο της τουρ­κι­κής κυβέρ­νη­σης.

Καλεί παράλ­ληλα τις ΗΠΑ να εκδώ­σουν τον Φετου­λάχ Γκιου­λέν πίσω στην Τουρκία, γιατί μόνο έτσι θα απο­δεί­ξουν ότι δεν ήταν η Ουά­σιγ­κτον πίσω από το πρα­ξι­κό­πημα. Υπο­στη­ρί­ζει επίσης, κι αυτό είναι ίσως το πιο… κουφό, ότι ο Γκιου­λέν μπορεί να ελέγχει, να υπνω­τί­ζει και να αιχ­μα­λω­τί­ζει τους υπο­στη­ρι­κτές του με… τζίνι. «Θα σας φανεί αστείο, αλλά το πετυ­χαί­νει με μια παρά­ξενη μέθοδο, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας τζίνι», δήλωσε πρό­σφατα μπροστά στις κάμερες του CNN Turk.

Ο Γκιο­κτσέκ ήταν μάλιστα αυτός που πρώτος βγήκε ανοιχτά και υπο­στή­ριξε ότι ο Τούρκος πιλότος που κατέρ­ριψε το ρωσικό μαχη­τικό στη Συρία το 2015 ήταν κι εκείνος γκιου­λε­νι­στής.

Λάτρης του ποδο­σφαί­ρου και άλλοτε πρό­ε­δρος της ομάδας Ankaraspor (νυν Osmanlispor), ο δήμαρ­χος της Αγκυρας Μελίχ Γκιο­κτσέκ έχει κατά καιρούς προ­κα­λέ­σει σάλο με τα σεξι­στικά, αντι­ση­μι­τικά και γενικώς ανερ­μά­τι­στα σχόλιά του. Το 2012 είχε απο­κη­ρύ­ξει ως «μοι­χα­λί­δες» τις γυναί­κες που προ­χω­ρούν σε άμβλωση καλώ­ντας τες μάλιστα να «αυτο­κτο­νή­σουν».

Το 2013 είχε επι­τε­θεί σε δημο­σιο­γρά­φους του BBC με την κατη­γο­ρία ότι είναι «Βρε­τα­νοί κατά­σκο­ποι». Το 2014 είχε σπεύσει να «επι­κρο­τή­σει» την Τουρ­κάλα τρα­γου­δί­στρια Γιλντίζ Τιλμπέ για μια σειρά από ακραίες αντι­ση­μι­τι­κές της δηλώ­σεις (τύπου «ο Χίτλερ είχε δίκιο για τους Εβραί­ους… και λίγα τους έκανε… οι Εβραίοι θα κατα­στρα­φούν από τους μου­σουλ­μά­νους στο όνομα του Αλλάχ…»). Σε μια νέα έξαρση αντι­ση­μι­τι­σμού, αυτός υπο­στή­ριξε μάλιστα τον περα­σμένο Ιανουά­ριο ότι η ισραη­λινή Μοσάντ βρί­σκε­ται πίσω από τα τζι­χα­ντι­στικά τρο­μο­κρα­τικά χτυ­πή­ματα στο Παρίσι σε… αντί­ποινα για την πρόθεση της Γαλλίας να ανα­γνω­ρί­σει παλαι­στι­νιακό κράτος.

ΣΥΝΕΠΩΝΥΜΟΣ ΒΡΑΖΙΛΙΑΝΟΣ

Στην Τουρκία σήμερα, πέρα από τον δήμαρχο της Αγκυρας υπάρχει και ένας άλλος… Μελίχ Γκιο­κτσέκ. Πρό­κει­ται για τον Βρα­ζι­λιάνο ποδο­σφαι­ρι­στή Σίντνεϊ Κρι­στιάνο ντος Σάντος που έμελλε να αλλάξει όνομα προς τιμήν του Τούρκου ευερ­γέτη του. Βλέπετε, ο πραγ­μα­τι­κός Μελίχ Γκιο­κτσέκ ήταν εκείνος που είχε συμ­βά­λει ώστε ο Βρα­ζι­λιά­νος να πάρει την τουρ­κική υπη­κο­ό­τητα.

ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΦΙΔΑ-ΕΘΝΟΣ