ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Μήνυμα του Δημάρχου για τον εορτασμό των 150 χρόνων από το Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου

news room 3 λεπτά ανάγνωση
ΧΑΤΖΗΔΙΑΚΟΣ

Ο ΔΗΜΟΣ ΡΟΔΟΥ τιμά την μνήμη των θυσια­σθέ­ντων, συμ­με­τέ­χο­ντας στις επε­τεια­κές εκδη­λώ­σεις της ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ ΚΡΗΤΩΝ ΡΟΔΟΥ «Ο ΨΗΛΟΡΕΙΤΗΣ».

Συμπλη­ρώ­νο­νται φέτος 150 χρόνια από τη μεγα­λύ­τερη ομαδική θυσία, τη θυσία των 964 ψυχών στην Ιερά Μονή Αρκα­δίου στις 8 Νοεμ­βρίου του 1866. Είναι η πλέον ηρωική αλλά και δρα­μα­τική πράξη κατά τη μεγάλη επα­νά­σταση 1866-1869. Η αυτο­θυ­σία των επί δύο ημέρες, στις 8 και 9 Νοεμ­βρίου 1866, πολιορ­κου­μέ­νων επα­να­στα­τών, εθε­λο­ντών αλλά και των γυναι­κό­παι­δων στη Μονή του Αρκα­δίου, οι οποίοι ανα­τι­νά­χθη­καν προ­κει­μέ­νου να μην πέσουν στα χέρια του εχθρού συγκί­νησε τους λαούς όλου του κόσμου και υμνή­θηκε ως ένα γεγονός το οποίο «φώναξε» σ’ όλο τον κόσμο, μαζί και στους τότε ισχυ­ρούς της γης, ότι οι Κρήτες ήταν απο­φα­σι­σμέ­νοι να πεθά­νουν παρά να μείνουν σκλάβοι στην οθω­μα­νική αυτο­κρα­το­ρία.

Η αφύ­πνιση των συναι­σθη­μά­των και η απόδοση τιμής και ευγνω­μο­σύ­νης από τους σύγ­χρο­νους Κρήτες, αλλά και από εμάς στους ήρωες του Αρκα­δίου για την εθε­λο­θυ­σία, για την ελευ­θε­ρία είναι επι­βε­βλη­μένη. Το Αρκάδι στέλνει ένα μήνυμα δια­χρο­νικό, ένα μήνυμα αλη­θι­νού πατριω­τι­σμού, ανδρείας, φιλο­πα­τρίας και ανι­διο­τε­λούς ηρω­ι­σμού.

Είναι άξια ανα­φο­ράς και για το σήμερα, η αντί­δραση τότε του μεγάλου συγ­γρα­φέα, του σπου­δαίου δια­νοητή του 19Ο αιώνα Βίκτωρα Ουγκό, που τάχθηκε απε­ρί­φρα­στα με το μέρος των Κρητών επα­να­στα­τών (1866-1869), ο οποίος γράφει: “Γεν­ναίοι μου Κρήτες, μπορεί να’ στε τώρα στην σκλαβιά, όμως η νίκη έρχεται. Κι αν ακόμη σας συντρί­ψουν τώρα, ο θρί­αμ­βος σας περι­μέ­νει. Ο θάνατος, η κραυγή δια­μαρ­τυ­ρίας και αυτή πάλι μια δύναμη… Όχι ποτέ κανείς δεν θα σας θεω­ρή­σει νικη­μέ­νους. Κι αν ακόμη κατα­στα­λεί η Επα­νά­σταση σας, οι αρχές της δεν θα κατα­λυ­θούν. Τετε­λε­σμένα γεγο­νότα δεν υπάρ­χουν. Μόνο το δίκιο υπάρχει. Λες και κύματα τα γεγο­νότα σκε­πά­ζουν το δίκιο, μα τούτο ξανα­βγαί­νει στην επι­φά­νεια. Κρήτες, ΄Ελληνες, έχετε με το μέρος σας το δίκιο και έχετε τη λογική… Ζήτημα Κρητικό εφεξής θα υπάρχει. Και τούτο θα λυθεί σαν όλα τα προ­βλή­ματα του αιώνα μας, μόνο με την απε­λευ­θέ­ρωση της Κρήτης, μόνο με την Ελλάδα ακέραιη.” Συνε­χί­ζει «…και αφού το θέλει η Κρήτη, που ξεψυ­χάει, ξανα­παίρνω το λόγο. Ας δούμε λοιπόν σε ποιο σημείο βρί­σκε­ται η Επα­νά­σταση στην Κρήτη. Να τα γεγο­νότα: Όχι, η επα­νά­σταση δεν έσβησε. Της στε­ρή­σανε τους κάμπους, μα έχει τα βουνά δικά της. Ζει και στέλνει εκκλή­σεις, ζητά βοήθεια. Γιατί επα­να­στά­τη­σαν οι Κρη­τι­κοί; Επειδή ο Θεός τους χάρισε την πιο όμορφη πατρίδα του κόσμου κι οι Τούρκοι την κατά­ντη­σαν την πιο άθλια, γιατί έχει σοδειά, μα όχι εμπόριο, έχει πόλεις αλλά όχι δρόμους, χωριά και όχι σοκάκια, λιμάνια και όχι ταρ­σα­νά­δες, ποτάμια χωρίς γέφυρες, παιδιά χωρίς σχολεία, δικαιώ­ματα, αλλά όχι νόμους, τον ήλιο αλλά όχι το φως. …Ξεση­κώ­θη­καν γιατί η Κρήτη είναι Ελλάδα και όχι Τουρκία, γιατί ο ξένος ζυγός δεν υπο­φέ­ρε­ται, γιατί ….. γιατί ένας κατα­κτη­τής, που μέσα του φωλιά­ζει η βαρ­βα­ρό­τητα, δεν μπορεί να ‘ ναι δεκτός στην πατρίδα του Μίνωα και του Ετέ­αρ­χου. Γιατί θα ξεση­κω­νό­σουν και εσύ Γαλλία και η Κρήτη με το δίκιο της ξεση­κώ­θηκε. Τι έφερε τούτος ο ξεση­κω­μός; Μέχρι τις 3 του Γενάρη 1867 τέσ­σε­ρις μάχες και μια περί­λα­μπρη ήττα, το ΑΡΚΑΔΙ… Την ώρα εκείνη το τιμωρό χέρι της Ευρώπης θα μπο­ρούσε να είχε σώσει την Κρήτη. Μα η Ευρώπη λέει δεν είχε καιρό. ΄Ητανε κάποιος «γάμος» και αυτή κοίταζε τον «χορό». Τι κάνουν οι λεγό­με­νες πολι­τι­σμέ­νες Κυβερ­νή­σεις; Τι περι­μέ­νουν; Ψιθυ­ρί­ζουν: Yπομονή. Κάνουμε δια­πραγ­μα­τεύ­σεις. Δια­πραγ­μα­τεύ­σεις. Και η κοινή γνώμη; Τι κάνει; Τι λέει; Τίποτε. Μετα­στρέ­φε­ται από άλλους. Τι τα θέλετε…. Μια λέξη σας και σώθηκε τούτος ο λαός. Μια λέξη πες Ευρώπη και γρήγορα. Σωπαί­νετε και θέλετε και άλλοι να σωπαί­νουν. Απα­γο­ρεύ­ε­ται να ανα­φέ­ρε­ται κανείς στην Κρήτη. Αυτό συνί­στα­ται συνο­μω­σία και είναι η πιο αισχρή, από όλες: η συνω­μο­σία της σιωπής. Αλλά ο κεραυ­νός δεν ξεκινά από τη σιωπή. Θα΄ρθει από ψηλά και στην πολι­τική τη γλώσσα, ο κεραυ­νός πια ονο­μά­ζε­ται ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.» Και ο Ουγκό τονίζει μεταξύ άλλων: «H υπόθεση της Κρήτης είναι υπόθεση της Ελλάδας και η υπόθεση της Ελλάδας είναι υπόθεση της Ευρώπης…».

Αυτά γι’ αυτούς που σήμερα αμφι­σβη­τούν τη Συνθήκη της Λωζάνης και την Ελλη­νι­κό­τητα των νησιών μας, αλλά και αυτούς που βλέπουν το προ­σφυ­γικό να διο­γκώ­νε­ται αλλά «δεν έχουν καιρό».

Ο Δήμαρ­χος Ρόδου

Φώτης Χατζη­διά­κος

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.