SOS από επιστήμονες: Η κλιματική αλλαγή θα ερημώσει τις χώρες της Μεσογείου!

Οι ερευ­νη­τές, με επι­κε­φα­λής τον παλαιο­κλι­μα­το­λόγο Ζοέλ Γκιγιό του Πανε­πι­στη­μίου της Αιξ-Μασσαλίας και του Κολ­λε­γίου της Γαλλίας, που έκαναν τη σχετική δημο­σί­ευση στο περιο­δικό «Science», προει­δο­ποιούν ότι στη Μεσό­γειο ίσως εμφα­νι­σθούν οικο­συ­στή­ματα που δεν έχουν υπάρξει εδώ και 10.000 χρόνια

Αν η άνοδος της θερ­μο­κρα­σίας εξαι­τίας της κλι­μα­τι­κής αλλαγής ξεπε­ρά­σει τον ενάμιση βαθμό Κελσίου, το ιδανικό όριο που έχει θέσει η διεθνής συμ­φω­νία του Παρι­σιού του 2015, τότε πολλά εδάφη γύρω από τη Μεσό­γειο, στη Νότια Ευρώπη, στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική, κιν­δυ­νεύ­ουν με ξηρασία και ερη­μο­ποί­ηση, σύμφωνα με μια νέα γαλλική επι­στη­μο­νική μελέτη.

Οι ερευ­νη­τές, με επι­κε­φα­λής τον παλαιο­κλι­μα­το­λόγο Ζοέλ Γκιγιό του Πανε­πι­στη­μίου της Αιξ-Μασσαλίας και του Κολ­λε­γίου της Γαλλίας, που έκαναν τη σχετική δημο­σί­ευση στο περιο­δικό «Science», προει­δο­ποιούν ότι στη Μεσό­γειο ίσως εμφα­νι­σθούν οικο­συ­στή­ματα που δεν έχουν υπάρξει εδώ και 10.000 χρόνια. Μεγάλες πόλεις της Μεσο­γείου μπορεί να βρεθούν να περι­βάλ­λο­νται από ξηρά εδάφη ή και έρημο έως το τέλος του αιώνα μας.

Ήδη οι θερ­μο­κρα­σίες στη λεκάνη της Μεσο­γείου είναι περίπου 1,3 βαθμούς Κελσίου μεγα­λύ­τε­ρες από εκείνες της περιό­δου 1880-1920, ενώ την ίδια περίοδο η μέση αύξηση της παγκό­σμιας θερ­μο­κρα­σίας ήταν μικρό­τερη, γύρω στους 0,85 βαθμούς Κελσίου. Αυτό δείχνει ότι η Μεσό­γειος είναι πιο ευαί­σθητη και άρα ευάλωτη στην κλι­μα­τική αλλαγή.

Οι Γάλλοι επι­στή­μο­νες μελέ­τη­σαν δείγ­ματα γύρης από δια­δο­χικά γεω­λο­γικά ιζήματα του παρελ­θό­ντος, βγά­ζο­ντας έτσι συμπε­ρά­σματα για την πορεία του μεσο­γεια­κού κλί­μα­τος και των οικο­συ­στη­μά­των κατά τα τελευ­ταία 10.000 χρόνια. Στη συνέ­χεια, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας υπο­λο­γι­στικά μοντέλα, έκαναν προ­βλέ­ψεις για την εξέλιξη των οικο­συ­στη­μά­των στο μέλλον, με βάση διάφορα σενάρια.

Μόνο αν η θερ­μο­κρα­σία δεν ανέβει πάνω από 1,5 βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τα προ­βιο­μη­χα­νικά επίπεδα, τότε τα μεσο­γειακά οικο­συ­στή­ματα θα συνε­χί­σουν λίγο-πολύ να έχουν τη γνώριμη εικόνα τους των τελευ­ταίων χσι­λιε­τιών.

Αν όμως η άνοδος της θερ­μο­κρα­σίας φθάσει και ξεπε­ρά­σει τους δύο βαθμούς Κελσίου, τότε ολό­κλη­ρες περιο­χές, όπως η νότια Ισπανία, μετα­τρέ­πο­νται σε ερήμους, τα όποια δάση φυλ­λο­βό­λων δέντρων εξα­φα­νί­ζο­νται στα­διακά και μετα­κι­νού­νται σε πιο ορεινά και βόρεια μέρη, ενώ στη θέση τους, σε ένα μεγάλο μέρος της Μεσο­γεια­κής λεκάνης, εμφα­νί­ζο­νται θαμνώδη φυτά.

Οι ερευ­νη­τές επι­σή­μα­ναν ότι αυτές οι αλλαγές στα οικο­συ­στή­ματα θα οφεί­λο­νται καθαρά στην κλι­μα­τική αλλαγή και δεν λαμ­βά­νουν καν υπόψη τους άλλες ανθρω­πο­γε­νείς επι­δρά­σεις, όπως τις αλλαγές στη χρήση γης, την επέ­κταση των αστικών περιο­χών, την υπο­βάθ­μιση του εδάφους κ.ά., που μπορεί να επι­δει­νώ­σουν περαι­τέρω την καστά­ταση.

Ο Γκιγιό τόνισε ότι οι κλι­μα­τι­κές συν­θή­κες έπαιξαν ρόλο στην ανάδυση και στην εξέλιξη πολλών μεγάλων πολι­τι­σμών της Μεσο­γείου, όπως του αιγυ­πτια­κού, του ελλη­νι­κού και του ρωμαϊ­κού, πράγμα που μπορεί να συμβεί και στο μέλλον. Τόνισε ότι οι σημε­ρι­νές προ­σφυ­γι­κές ροές, που σήμερα έχουν πολι­τικά και οικο­νο­μικά αίτια, μελ­λο­ντικά μπορεί να εντα­θούν λόγω της παρα­τε­τα­μέ­νης ξηρα­σίας στα νότια της Μεσο­γείου.

protothema.gr