ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ρεκόρ καισαρικών τομών στην Ελλάδα

news room 6 λεπτά ανάγνωση
89

Δυσκο­λία να γεν­νή­σουν φυσιο­λο­γικά; Φοβία για τον τοκετό; Πιο «βολική» από άποψη χρόνου δια­δι­κα­σία; Η παρα­δο­σιακή πρα­κτική του «μία φορά και­σα­ρική, πάντα και­σα­ρική»; Πώς μπορεί να εξη­γη­θεί το γεγονός ότι η πλειο­νό­τητα των Ελλη­νί­δων μητέρων υπο­βάλ­λε­ται σε και­σα­ρική τομή, μάλιστα κατά πολύ συχνό­τερα σε σχέση με τις υπο­ψή­φιες μητέρες σε όλη την υπό­λοιπη Ευρώπη;

Σύμφωνα με εκτι­μή­σεις ειδικών, το ποσοστό των και­σα­ρι­κών τομών στην Ελλάδα κυμαί­νε­ται από 50%-70% στο σύνολο των γεν­νή­σεων, ανάλογα με το μαιευ­τή­ριο –τα υψη­λό­τερα ποσοστά ανα­φέ­ρο­νται κυρίως στα ιδιω­τικά– αλλά και τον αριθμό των γεν­νή­σεων που πραγ­μα­το­ποιεί «έκαστο». Είναι ενδει­κτικό ότι στο δημόσιο νοσο­κο­μείο «Ελενα Βενι­ζέ­λου», με εξει­δί­κευση στη μαιευ­τική, πρό­σφατη έρευνα κατέ­δειξε ότι έξι στις δέκα γέννες (63,1%) γίνο­νται με και­σα­ρική τομή. Και αυτό, όταν ο μέσος όρος στις χώρες της Ε.Ε. είναι περίπου 25% και ο Παγκό­σμιος Οργα­νι­σμός Υγείας χαρα­κτη­ρί­ζει «επι­τρε­πτό» ποσοστό και­σα­ρι­κών το 15%, με πρό­σφα­τες μελέτες Αμε­ρι­κα­νών ειδικών να το ανε­βά­ζουν στο 20%.

Το υψηλό ποσοστό και­σα­ρι­κών θα μπο­ρούσε να χαρα­κτη­ρι­στεί «φαι­νό­μενο του Νότου». Σύμφωνα με τα τελευ­ταία στοι­χεία του ΟΟΣΑ, στην Ιταλία το ποσοστό των και­σα­ρι­κών ανέρ­χε­ται στο 36% και στην Πορ­το­γα­λία στο 35%, ενώ στη γει­το­νική Τουρκία στο 50,4%. Στον αντί­ποδα είναι οι Ισλαν­δία, Φιν­λαν­δία, Σουηδία, Νορ­βη­γία και Ολλαν­δία, όπου τα ποσοστά των και­σα­ρι­κών κυμαί­νο­νται από 15,2% έως 16,5%.

Εξαί­ρεση σε αυτό το «μοτίβο» είναι το Ισραήλ με 15,4%.

Για τη χώρα μας, η πρώτη αιτία για την οποία οι υπο­ψή­φιες μητέρες οδη­γού­νται στο χει­ρουρ­γείο για και­σα­ρική είναι η… έλλειψη «υπο­μο­νής». Οπως ανα­φέ­ρει στην «Κ» ο καθη­γη­τής Μαιευ­τι­κής Γυναι­κο­λο­γίας στο Πανε­πι­στή­μιο Stony Brook της Νέας Υόρκης, Γιώργος Φαρ­μα­κί­δης, ο υπ’ αριθμόν 1 λόγος για και­σα­ρική είναι η πρό­κληση τοκετού. Ο γιατρός κρίνει ότι έχουν «περάσει» οι ημέρες, στις οποίες η γυναίκα θα έπρεπε να γεν­νή­σει, οπότε την οδηγεί σε προ­κλητή έναρξη τοκετού, η οποία γίνεται σε ανώριμο τράχηλο και συνήθως δεν έχει απο­τέ­λε­σμα. Ετσι ακο­λου­θεί η και­σα­ρική. «Σπανίως ακο­λου­θού­νται τα κρι­τή­ρια που θέτουν διε­θνείς επι­στη­μο­νι­κές εται­ρείες, σχετικά με το πότε ο τοκετός δεν προ­χω­ράει και πρέπει να γίνει και­σα­ρική», εξηγεί ο κ. Φαρ­μα­κί­δης. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικά τα ευρή­ματα μελέτης στο «Ελενα Βενι­ζέ­λου», βάσει των οποίων τα παιδιά που γεν­νιού­νται με και­σα­ρική έρχο­νται στον κόσμο μία εβδο­μάδα νωρί­τερα σε σχέση με τα παιδιά από φυσιο­λο­γικό τοκετό (38,3 και 39,4 εβδο­μά­δες κύησης αντί­στοιχα).

Ενα μέρος των και­σα­ρι­κών γίνεται για λόγους ευκο­λίας της εγκυ­μο­νού­σας και του γιατρού. Αλλωστε και στην Ελλάδα έχει στηθεί γύρω από τον τοκετό μία πολύ επι­κερ­δής «βιο­μη­χα­νία». Οι τιμές για το βασικό «πακέτο» με ΕΟΠΥΥ σε ιδιω­τικό μαιευ­τή­ριο ξεκι­νούν από 1.500 ευρώ (τρί­κλινο) και φτάνουν στις 12.500 ευρώ (σουίτα), χωρίς να υπο­λο­γί­ζε­ται η αμοιβή του γιατρού. Οταν πρό­κει­ται για και­σα­ρική οι τιμές είναι κατά περίπου 200 ευρώ υψη­λό­τε­ρες.

Οπως ανα­φέ­ρει στην «Κ» η Κων­στα­ντίνα Νούσια, μαία (MSc, st PHD), «ο μέσος χρόνος ενός κολ­πι­κού τοκετού με φυσική έναρξη είναι 18 ώρες. Ενας μελ­λο­ντι­κός πατέρας έξω από την αίθουσα τοκετού είναι ευχα­ρι­στη­μέ­νος όταν έρθει γρήγορα το παιδί. Αντί­θετα, γίνεται ανή­συ­χος όσο περι­μέ­νει. Σε περί­πτωση δε που υπάρ­ξουν και επι­πλο­κές τότε θα σε κατη­γο­ρή­σει γιατί δεν έγινε και­σα­ρική. Ομως αυτό που δεν αντι­λαμ­βά­νο­νται πολλοί είναι ότι η και­σα­ρική είναι ένα μεγάλο χει­ρουρ­γείο με πολλές επι­πλο­κές», σημειώ­νει η κ. Νούσια. Και προ­σθέ­τει «στην Ελλάδα έχουν ιατρι­κο­ποι­η­θεί ο τοκετός και η εγκυ­μο­σύνη, και έχει αφαι­ρε­θεί σε μεγάλο βαθμό από τις μαίες ο λόγος αλλά και ο ρόλος που μπορούν να δια­δρα­μα­τί­σουν, προ­ε­τοι­μά­ζο­ντας τη γυναίκα να βιώσει έναν ενεργό τοκετό».

Επι­πλέον, υπάρχει η επι­κρα­τούσα –στη χώρα μας– άποψη ότι όταν έχει γίνει μία φορά και­σα­ρική, τότε η γυναίκα πρέπει να ακο­λου­θή­σει και στους επό­με­νους τοκε­τούς την ίδια ακριβώς πρα­κτική. Το σύνηθες «φόβητρο» είναι η πιθα­νό­τητα «ρήξης της μήτρας» με φυσιο­λο­γικό τοκετό μετά την και­σα­ρική λόγω της ουλής που έχει προ­κλη­θεί. «Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, η πιθα­νό­τητα αυτής της επι­πλο­κής κυμαί­νε­ται από 0,5% έως 0,7%», εξηγεί ο κ. Φαρ­μα­κί­δης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, όλο και περισ­σό­τε­ρες γυναί­κες έχουν αρχίσει να ζητούν τον κολπικό τοκετό ύστερα από και­σα­ρική, μία τεχνική που ακο­λου­θεί­ται εδώ και δεκα­ε­τίες σε άλλες χώρες και κυρίως στις ΗΠΑ (VBAC), ενώ αρχίζει να γίνεται και στην Ελλάδα, από λίγους προς το παρόν ειδι­κούς. Οι συνή­θεις λόγοι που ανα­φέ­ρουν οι γυναί­κες είναι ότι θέλουν να κάνουν πολλά παιδιά (οι και­σα­ρι­κές θέτουν όριο στον αριθμό των παιδιών που μπορεί να γεν­νή­σει με αυτή τη μέθοδο μία γυναίκα), και σε πολλές περι­πτώ­σεις είχαν μία δυσά­ρε­στη εμπει­ρία με επι­πλο­κές από την και­σα­ρική. «Οι περισ­σό­τε­ρες γυναί­κες μπορούν έπειτα από και­σα­ρική να γεν­νή­σουν κολπικά. Τα ποσοστά επι­τυ­χίας γι’ αυτό κυμαί­νο­νται από 70%-85%», κατα­λή­γει ο κ. Φαρ­μα­κί­δης.

«Ηθελα να γεννήσω φυσιο­λο­γικά»

«Εχοντας βιώσει και­σα­ρική τομή και φυσιο­λο­γικό τοκετό, θέλω να πω στις υπο­ψή­φιες μανάδες να ψάξουν γιατρό που να είναι υπέρ του φυσιο­λο­γι­κού τοκετού. Είναι κάτι μαγικό. Νιώθεις απλά το απόλυτο. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να το περι­γράψω. Θα έκανα και τρίτο παιδί για να νιώσω ξανά αυτή την εμπει­ρία».

Η Κατε­ρίνα Π., 27 ετών, είναι μητέρα δύο παιδιών, ενός κορι­τσιού τεσ­σά­ρων ετών και ενός αγοριού ενός έτους. Το πρώτο της παιδί γεν­νή­θηκε με και­σα­ρική τομή και το δεύτερο με φυσιο­λο­γικό τοκετό. Η ίδια ήθελε από την πρώτη εγκυ­μο­σύνη φυσιο­λο­γικό τοκετό. «Φτάσαμε στην ημε­ρο­μη­νία που ο γιατρός μου είχε πει ότι έπρεπε να γεννήσω, στην 40ή εβδο­μάδα, αλλά το παιδί δεν “κατέ­βαινε”», λέει στην «Κ». «Ο γιατρός απο­φά­σισε να ξεκι­νή­σει τους τεχνη­τούς πόνους, αλλά και πάλι δεν αισθα­νό­μουν τίποτε. Τελικά μου είπε ότι το μωρό δεν θα κατέβει και πρέπει να υπο­βληθώ σε και­σα­ρική τομή. Εχω την αίσθηση ότι δεν το “πάλεψε” για φυσιο­λο­γικό τοκετό. Ηταν ανέν­δο­τος ότι εάν δεν γίνει η και­σα­ρική θα δια­κιν­δυ­νεύ­σει το μωρό. Στε­νο­χω­ρή­θηκα, έβαλα τα κλάματα. Αλλά η πρώτη μου εγκυ­μο­σύνη ήταν δύσκολη και ο συγκε­κρι­μέ­νος γιατρός με είχε βοη­θή­σει πραγ­μα­τικά πολύ. Ακο­λού­θησα τη συμ­βουλή του. Μετά την και­σα­ρική ένιωθα λίγο απο­γοη­τευ­μένη με τον εαυτό μου, που δεν μπόρεσα να γεννήσω φυσιο­λο­γικά, που δεν επέ­μεινα περισ­σό­τερο».

Στη δεύτερη εγκυ­μο­σύνη της, ο γιατρός της απέ­κλεισε το ενδε­χό­μενο φυσιο­λο­γι­κού τοκετού γιατί είχε κάνει και­σα­ρική. Επι­σκέ­φθηκε και άλλους δύο για­τρούς που επίσης δεν ανα­λάμ­βα­ναν την ευθύνη. Στον έβδομο μήνα εγκυ­μο­σύ­νης έμαθε ότι υπάρχει ομάδα ειδικών που ανα­λαμ­βά­νει φυσιο­λο­γικό έπειτα από και­σα­ρική. Στην 42η εβδο­μάδα της κύησης, εκπλη­ρώ­θηκε η ευχή της και γέννησε με φυσιο­λο­γικό τοκετό.

Κατ’ ανάγκην… επιλογή

Η 40χρονη Ελένη Π., μητέρα δύο κορι­τσιών, ηλικίας 9 και 13 ετών, ήθελε να γεν­νή­σει φυσιο­λο­γικά, ωστόσο ο γιατρός την απέ­τρεψε. Οπως είπε στην «Κ», «έχω εμπει­ρία από δύο και­σα­ρι­κές. Δεν το επέλεξα, δεν ανήκω σε αυτή την κατη­γο­ρία γυναι­κών. Στην πρώτη μου εγκυ­μο­σύνη το μωρό ήταν τυλιγ­μένο πολλές φορές στον ομφάλιο λώρο και υπήρχε ο κίν­δυ­νος ασφυ­ξίας και σύμφωνα με τον γιατρό μου, ούτε η ανα­το­μία του σώματός μου βοη­θούσε για φυσιο­λο­γικό τοκετό. Εκανα και­σα­ρική με ολική νάρκωση και ήταν μία πολύ επώδυνη δια­δι­κα­σία. Πόναγα φριχτά. Δεν ήθελα να ξανα­γίνω μάνα. Είχα πολλές μετεγ­χει­ρη­τι­κές επι­πλο­κές, ήταν δύσκολη η επού­λωση της πληγής. Τις πρώτες εβδο­μά­δες δεν μπόρεσα να ευχα­ρι­στηθώ τη μητρό­τητα. Ούτε το μωρό δεν μπο­ρούσα να σηκώσω». Στη δεύτερη εγκυ­μο­σύνη δια­τύ­πωσα την επι­θυ­μία στον γιατρό μου να γεννήσω φυσιο­λο­γικά. Με απέ­τρεψε. Ηταν τελείως αρνη­τι­κός. Μου είπε ότι “αυτά γίνο­νται στην Αμερική”, ότι υπάρχει πολύ μεγάλη πιθα­νό­τητα για ρήξη μήτρας και ότι εγώ θα ανα­λάμ­βανα το ρίσκο. Ετσι με έπεισε να κάνω ξανά και­σα­ρική. Τη δεύτερη φορά έγινε με επι­σκλη­ρί­διο και η ανάρ­ρωση ήταν ηπιό­τερη», σημειώ­νει, κατα­λή­γο­ντας: «Ομως η εικόνα που είχα όταν συνήλθα από την και­σα­ρική στην αίθουσα που ήμασταν οι λεχώνες, είναι ότι μπο­ρού­σες να δια­κρί­νεις ποιες είχαν κάνει και­σα­ρική και ποιες είχαν γεν­νή­σει φυσιο­λο­γικά. Οι πρώτες ήμασταν με ορούς, κατα­κί­τρι­νες, ταλαι­πω­ρη­μέ­νες από την εγχεί­ρηση, ενώ οι άλλες έλαμπαν από χαρά».

Καθη­με­ρινή

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.