Σε «στέκι τοξικομανών» έχει μετατραπεί η Ροδιακή Επαυλη

Αμέ­το­χη πα­ρα­κο­λου­θεί την πλήρη υπο­βάθ­μι­ση και την κα­τα­στρο­φή της Ρο­δια­κής Έπαυ­λης και του εμ­βλη­μα­τι­κού της κήπου, στην καρ­διά της πόλης της Ρόδου, που έχει με­τα­τρα­πεί σε σκου­πι­δό­το­πο και σε «τεκέ» ηρω­ι­νο­μα­νών, η δη­μο­τι­κή αρχή, ενώ την ίδια στιγ­μή επι­διώ­κει δια­κα­ώς, φτά­νο­ντας μέχρι και το γρα­φείο του Υπουρ­γού της Επι­κρα­τεί­ας, να της πα­ρα­χω­ρη­θεί για να υλο­ποι­ή­σει την αξιο­ποί­η­ση της.

Μια πε­ρι­ή­γη­ση από οποιον­δή­πο­τε, στον επι­κίν­δυ­νο πλέον «Βα­σι­λι­κό Κήπο» απο­δει­κνύ­ει του λόγου το ασφα­λές για την κα­τά­στα­ση που επι­κρα­τεί σή­με­ρα. Στο πάρκο όχι μόνο λεί­πει στοι­χειώ­δης κα­θα­ρι­σμός από την υπη­ρε­σία κα­θα­ριό­τη­τας αλλά ξε­νί­ζει το γε­γο­νός ότι έχει ανα­τε­θεί η απο­κα­τά­στα­σή του σε ιδιώ­τη ερ­γο­λά­βο, ο οποί­ος με την σειρά του ανέ­θε­σε το έργο σε ντό­πιο υπε­ρερ­γο­λά­βο, ο οποί­ος δεν έκανε καν τις στοι­χειώ­δεις ερ­γα­σί­ες για την βελ­τί­ω­ση του πρα­σί­νου αλλά εγκα­τέ­λει­ψε πα­ντού σχε­δόν κλα­διά, φύλλα και μπάζα.

Και δεν θα μπο­ρού­σε ποτέ να απο­τε­λέ­σει δι­καιο­λο­γία από μια δη­μο­τι­κή αρχή, που επι­διώ­κει να κερ­δί­σει την μάχη για τον τίτλο της πο­λι­τι­στι­κής πρω­τεύ­ου­σας της Ευ­ρώ­πης το επι­χεί­ρη­μα ότι τα συ­νερ­γεία του Δήμου, δεν πα­ρεμ­βαί­νουν πά­ραυ­τα διότι η κυ­ριό­τη­τα του χώρου απο­τε­λεί πεδίο νο­μι­κών αμ­φι­σβη­τή­σε­ων.

Ση­μειώ­νε­ται ότι σε αθλη­τι­κό χώρο εντός του πάρ­κου, απέ­να­ντι από το σχο­λι­κό συ­γκρό­τη­μα της πρώην Οι­κο­κυ­ρι­κής Σχο­λής αθλού­νται κα­θη­με­ρι­νά μα­θη­τές, ενώ σε μικρή από­στα­ση βρί­σκε­ται και ο δη­μο­τι­κός παι­δι­κός σταθ­μός.

Αυτό από μόνο του θα έπρε­πε να απο­τε­λεί αφορ­μή για να επεμ­βαί­νει και μά­λι­στα τα­κτι­κά η υπη­ρε­σία κα­θα­ριό­τη­τας για να συλ­λέ­γει τα σκου­πί­δια συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και των συ­ριγ­γών, που βρί­σκο­νται διά­σπαρ­τες στο πάρκο αλλά και η αστυ­νο­μία για να πε­ριο­ρί­σουν ή και να κα­τα­στεί­λουν το φαι­νό­με­νο της χρή­σης ναρ­κω­τι­κών.

Τα παι­διά εκτί­θε­νται σε κίν­δυ­νο εξαι­τί­ας της αδια­φο­ρί­ας των αρ­μο­δί­ων, ενώ πραγ­μα­τι­κά ξε­νί­ζει, αν όχι προ­κα­λεί το δη­μό­σιο αί­σθη­μα, το γε­γο­νός ότι από την 26η Ιου­νί­ου 2015 ο κ. Λε­ω­νί­δας Ψα­ρα­δά­κης διοι­κη­τής του Τμή­μα­τος Δί­ω­ξης Ναρ­κω­τι­κών Ρόδου είχε κρού­σει τον κώ­δω­να του κιν­δύ­νου με έγ­γρα­φό του προς τον Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, που απέ­στει­λε σε όλες τις αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες του Δήμου Ρόδου, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου και του γρα­φεί­ου του δη­μάρ­χου.

Τό­νι­ζε τότε ότι στη Ρο­δια­κή Έπαυ­λη όλες οι πύλες είναι ανοι­κτές, οι υπο­δο­μές έχουν υπο­στεί βαν­δα­λι­σμούς, οι αύ­λειοι χώροι είναι γε­μά­τοι σκου­πί­δια, πολλά εκ των οποί­ων είναι επι­κίν­δυ­να (σύ­ριγ­γες κλπ) και υπάρ­χουν πα­ρα­πήγ­μα­τα στα οποία δια­μέ­νουν άστε­γοι.

Όχι μόνο αυτό, αλλά είναι και νωπές οι μνή­μες από την από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου με την οποία επι­βλή­θη­κε ποινή φυ­λά­κι­σης 6 μηνών με 3ετή ανα­στο­λή στην διευ­θύ­ντρια των παι­δι­κών σταθ­μών του Δήμου Ρόδου και του υπευ­θύ­νου συ­ντή­ρη­σης του πάρ­κου της Ρο­δια­κής Επαυ­λης, που κρί­θη­καν ένο­χοι έκ­θε­σης εξαι­τί­ας του τραυ­μα­τι­σμού νη­πί­ου με χρη­σι­μο­ποι­η­μέ­νη σύ­ριγ­γα!

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε αθώ­ους για το ίδιο αδί­κη­μα δύο νη­πια­γω­γούς, που απα­σχο­λού­νται στα προ­σχο­λι­κά κέ­ντρα του Δήμου Ρόδου και τον συ­ντη­ρη­τή του πάρ­κου.

Κα­τη­γο­ρή­θη­καν για το ό,τι την 25η Ιου­λί­ου 2007 δεν φρό­ντι­σαν, ως όφει­λαν, για την ασφά­λεια και τη σωστή φύ­λα­ξη των νη­πί­ων του 6ου παι­δι­κού σταθ­μού ο οποί­ος λει­τουρ­γεί στην Ρο­δια­κή Επαυ­λη και για τη σωστή συ­ντή­ρη­ση και κα­θα­ριό­τη­τα του ανω­τέ­ρω πάρ­κου με απο­τέ­λε­σμα, το νήπιο, ενώ έπαι­ζε και με άλλα παι­διά υπό την επί­βλε­ψη των νη­πια­γω­γών να τραυ­μα­τι­στεί στο χέρι του, με χρη­σι­μο­ποι­η­μέ­νη σύ­ριγ­γα εκ­θέ­το­ντας σε κίν­δυ­νο την υγεία του.

Μπρο­στά στην εξό­φθαλ­μα απα­ρά­δε­κτη αυτή κα­τά­στα­ση, η δη­μο­τι­κή αρχή σφυ­ρί­ζει αδιά­φο­ρα. Δυ­στυ­χώς η ει­κό­να εγκα­τά­λει­ψης του κήπου τα τε­λευ­ταία χρό­νια συ­νέ­τει­νε στον φαύλο κύκλο επι­δεί­νω­σής της.

Το κτή­ριο έχει με­τα­τρα­πεί  σε φά­ντα­σμα, αφη­μέ­νο να σα­πί­σει από τη φθορά του χρό­νου.

Η άλ­λο­τε επι­βλη­τι­κή και σπά­νιας ομορ­φιάς Ρο­δια­κή Επαυ­λη, γνω­στή στους πα­λαιό­τε­ρους και ως «Villa del Governatore» ή «Villa della Residenza», έστε­κε κά­πο­τε αγέ­ρω­χη προσ­δί­δο­ντας τη λάμψη και την αίγλη της στο κέ­ντρο της Ρόδου.

Σή­με­ρα τί­πο­τα δεν θυ­μί­ζει το ιστο­ρι­κό αρ­χο­ντι­κό που χρο­νο­λο­γεί­ται από την εποχή της Τουρ­κο­κρα­τί­ας και όπου το βράδυ 2 Δε­κεμ­βρί­ου του 1988 διε­ξή­χθη «το δεί­πνο κοντά στο τζάκι», με τους ηγέ­τες των 12 κρα­τών-μελών της ΕΟΚ να ορι­στι­κο­ποιούν τα συ­μπε­ρά­σμα­τα της διά­σκε­ψης.

Οι ζη­μιές είναι εμ­φα­νείς εσω­τε­ρι­κά και εξω­τε­ρι­κά, τα επι­χρί­σμα­τα φθαρ­μέ­να, τα ξύλα σάπια, οι τοί­χοι ετοι­μόρ­ρο­ποι, τα πα­ρά­θυ­ρα σπα­σμέ­να και το πάρκο, που είναι γε­μά­το σκου­πί­δια, τις νύ­χτες με­τα­τρέ­πε­ται σε στέκι το­ξι­κο­μα­νών.

Το μο­να­δι­κό αρ­χι­τε­κτό­νη­μα, έκτα­σης πε­ρί­που 1.000 τ.μ., βρι­σκό­ταν μέσα σε έναν κα­τα­πρά­σι­νο κήπο 24 στρεμ­μά­των.

Αν και απο­τε­λεί από τα αρ­χι­τε­κτο­νι­κά ορό­ση­μα της πόλης, έχει αφε­θεί στην τύχη του.

Το πάρκο και οι εγκα­τα­στά­σεις της «Ρο­δια­κής Έπαυ­λης» συ­γκρο­τούν ξε­χω­ρι­στό πνεύ­μο­να πρα­σί­νου δη­μο­τι­κού κοι­νό­χρη­στου πάρ­κου της πόλης της Ρόδου, συ­ντη­ρού­με­νος με επι­μέ­λεια από το Δήμο Ρόδου.

Πε­ρι­λαμ­βά­νει πλέον των δεν­δρο­στοι­χιών και του αν­θό­κη­που, αθλη­τι­κές εγκα­τα­στά­σεις και αύ­λειο χώρο πα­ρα­κεί­με­νων Γυ­μνα­σί­ου και Παι­δι­κού Σταθ­μού και συ­νι­στά το Πο­λι­τι­στι­κό Κέ­ντρο του Δήμου Ρόδου, αφού σ’ αυτόν ο Δη­μο­τι­κός Ορ­γα­νι­σμός Πο­λι­τι­σμού Αθλη­τι­σμού Ρόδου (Δ.Ο.Π.Α.Ρ.) δια­τη­ρεί τη Δη­μο­τι­κή Βι­βλιο­θή­κη, Χώρο Εκ­θέ­σε­ων, το Δη­μο­τι­κό Ωδείο και Ερ­γα­στή­ρια με πα­ρε­χό­με­νες υπη­ρε­σί­ες προς όλο το Ρο­δια­κό Λαό και ιδιαί­τε­ρα τη Νε­ο­λαία.

Θυ­μί­ζου­με ότι την 11η Οκτω­βρί­ου 2016 έχει προσ­διο­ρι­στεί με κλήση του 4ου Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας, η εκ­δί­κα­ση της αί­τη­σης ακύ­ρω­σης, που άσκη­σε ο Δήμος Ρόδου, για το ακί­νη­το.