Ομιλία Δ. Κρεμαστινού για τα προαπαιτούμενα στην Επιτροπή

Ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βου­λής βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου Δη­μή­τρης Κρε­μα­στι­νός, μί­λη­σε στην κοινή συ­νε­δρί­α­ση των αρ­μο­δί­ων Επι­τρο­πών για την επε­ξερ­γα­σία του Νο­μο­σχε­δί­ου «Επεί­γου­σες Ρυθ­μί­σεις» αρ­μο­διό­τη­τας 4 υπουρ­γεί­ων.

Το τρέ­χον πολύ σο­βα­ρό νο­μο­σχέ­διο που είναι προ­έ­κτα­ση προη­γού­με­νου, ο Δη­μή­τρης Κρε­μα­στι­νός πα­ραλ­λή­λι­σε με τις αποι­κιο­κρα­τι­κές συμ­βά­σεις λέ­γο­ντας ότι είναι, συ­γκρι­τι­κά, χει­ρό­τε­ρο μιας και στην πράξη εκ­χω­ρεί­ται ολό­κλη­ρη η Ελ­λά­δα επ’ αό­ρι­στον.

Ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βου­λής στην ομι­λία του κα­τη­γό­ρη­σε την κυ­βέρ­νη­ση ότι με τις απο­φά­σεις της δεν έχει τη δυ­να­τό­τη­τα να ελέγ­ξει τη δια­σφά­λι­ση των συμ­φε­ρό­ντων της χώρας αλλά και ότι ου­σια­στι­κά δε λαμ­βά­νει καμία μέ­ρι­μνα για αυτή τη δια­σφά­λι­ση, φέρ­νο­ντας το πα­ρά­δειγ­μα της εκ­χώ­ρη­σης των αε­ρο­δρο­μί­ων στη Fraport όπου δεν δια­σφα­λί­ζο­νται οι θέ­σεις των ερ­γα­ζο­μέ­νων παρά μόνο με μια δή­λω­ση «καλής πρό­θε­σης».

Ολό­κλη­ρη η ομι­λία του, είχε ως εξής:

«Ει­λι­κρι­νά, μέσα σε πέντε λεπτά είναι πολύ δύ­σκο­λο να πει κα­νέ­νας αυτά τα οποία θέλει. Είναι αδύ­να­τον μάλ­λον. Όμως, πρέ­πει να πούμε ότι το νο­μο­σχέ­διο το ση­με­ρι­νό είναι συ­μπλή­ρω­μα του αρ­χι­κού νο­μο­σχε­δί­ου του Μαΐου. Και είναι συ­μπλή­ρω­μα του αρ­χι­κού νο­μο­σχε­δί­ου του Μαΐου, διότι στο υπερ­τα­μείο θα μπει σχε­δόν όλη η δη­μό­σια πε­ριου­σία.

Αν δια­βά­σε­τε τι έχει ψη­φι­στεί δεν τιμά φυ­σι­κά την χώρα. Διότι, μόνο η Αγ­γλία και η Γαλ­λία έκανε τέ­τοιες συμ­βά­σεις με τις αποι­κί­ες της. Δη­λα­δή, δεν φτά­νει που εκ­χω­ρεί­τε για 99 χρό­νια, αν θέ­λε­τε, η δη­μό­σια πε­ριου­σία, η εκ­με­τάλ­λευ­ση της, η αξιο­ποί­η­ση της στο τα­μείο αυτό, αλλά λέει ότι και μετά τα 99 χρό­νια όχι η κυ­βέρ­νη­ση αλλά το διοι­κη­τι­κό τους συμ­βού­λιο μπο­ρεί να πα­ρα­τεί­νει.

Τέ­τοιο πράγ­μα δεν νο­μί­ζω ότι υπήρ­χε ούτε στις αποι­κια­κές συμ­βά­σεις της Με­γά­λης Βρε­τα­νί­ας με τα κράτη τα οποία τότε ήταν υπό την κα­το­χή της. Και μην πει κα­νέ­νας τί­πο­τα, διότι αν προ­χω­ρή­σει και στα επό­με­να άρθρο θα δει ότι το με­το­χι­κό κε­φά­λαιο αυ­ξά­νε­ται κατά την κρίση του επο­πτι­κού συμ­βου­λί­ου.

Δη­λα­δή, τι ση­μαί­νουν όλα αυτά με λίγα λόγια. Με λίγα λόγια ση­μαί­νουν ότι έχει εκ­χω­ρη­θεί πλή­ρως η Ελ­λά­δα.

Και θα μου πείτε, καλά, εσείς δεν ψη­φί­σα­τε τα μνη­μό­νια; Αυτό το γνω­στό. Η αλή­θεια είναι ότι όλοι οι βου­λευ­τές που ψη­φί­σα­νε τα μνη­μό­νια, στην ουσία ψή­φι­ζαν το αν θα μεί­νει ή δεν θα μεί­νει η χώρα στην Ευ­ρώ­πη και στην ευ­ρω­ζώ­νη στο επό­με­νο Eurogroup. Αυτό ψή­φι­ζαν. Κα­νέ­νας δεν μπο­ρού­σε να δια­βά­σει εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες σε­λί­δες μέσα σε ένα ει­κο­σι­τε­τρά­ω­ρο.

Όμως, πρέ­πει να πω ότι και στο πρώτο μνη­μό­νιο υπήρ­χε διά­θε­ση του υπερ­τα­μεί­ου, αλλά δεν ήρθε ποτέ στην Βουλή. Και στο πρώτο μνη­μό­νιο υπήρ­χε ο Φ.Π.Α στα νησιά, αλλά δεν ήρθε ποτέ στην Βουλή. Και στο πρώτο μνη­μό­νιο υπήρ­χαν τα αε­ρο­δρό­μια, αλλά δεν ήρθαν ποτέ στην Βουλή.

Εγώ θυ­μά­μαι όταν τα­ξί­δευα μου έλε­γαν οι υπάλ­λη­λοι στα αε­ρο­δρό­μια ότι εάν δώ­σε­τε τα αε­ρο­δρό­μια πα­ρα­δί­δε­τε τη χώρα. Σή­με­ρα κα­νέ­νας δεν δια­μαρ­τύ­ρε­ται. Είναι κα­νέ­νας που ήξερε όταν ψή­φι­ζε το κα­λο­καί­ρι του 2015 ότι ψη­φί­ζει για το υπερ­τα­μείο των 99 χρό­νων; Ξέ­ρα­τε για τα 99 χρό­νια; Εγώ δεν το ήξερα.

Λοι­πόν, 99 χρό­νια και με δι­καί­ω­μα να πα­ρα­τεί­νε­ται μετά τα 99 χρό­νια χωρίς ο τότε Υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών ακόμα να έχει γεν­νη­θεί. Ο Υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών των 99 χρό­νων μετά πε­ρι­μέ­νου­με να δούμε πότε θα γεν­νη­θεί.

 Είναι δυ­να­τόν αυτά τα πράγ­μα­τα να λέμε ότι είναι σωστά; Λοι­πόν, δεν είναι δυ­να­τόν. Του­λά­χι­στον, θα έπρε­πε για μια γενιά, όχι για 99 χρό­νια και να μπο­ρού­με επ’ αό­ρι­στον αυτό το πράγ­μα να πα­ρα­τεί­νε­ται. Αυτά, για να εί­μα­στε εξη­γη­μέ­νοι.

Εγώ, όταν είδα τη σύμ­βα­ση των αε­ρο­δρο­μί­ων, ζή­τη­σα να την δω, την είδα μετά φυ­σι­κά, ήταν 800 σε­λί­δες. Είναι κα­νέ­νας που διά­βα­σε τη σύμ­βα­ση των αε­ρο­δρο­μί­ων που ήταν 800 σε­λί­δες;

Έκανα μια ερώ­τη­ση στον Υπουρ­γό εάν οι θέ­σεις των ερ­γα­ζο­μέ­νων θα δια­τη­ρη­θούν. Και η απά­ντη­ση ήταν ναι. Και εγώ είμαι κα­λό­πι­στος, το πι­στεύω. Αλλά εγώ σας ρωτώ, με τους ισχύ­ο­ντες ερ­γα­τι­κούς νόμος η Fraport μετά έξι μήνες, ένα χρόνο, θα το δια­τη­ρή­σει εάν δει ότι τα συμ­φέ­ρο­ντα της δεν την εξυ­πη­ρε­τούν; Πώς θα το επι­βά­λου­με εμείς αυτό; Θα πά­ρου­με πίσω τα αε­ρο­δρό­μια; Υπάρ­χει καμία τέ­τοια σύμ­βα­ση, ότι εάν δεν το δια­τη­ρή­σει θα τα πά­ρουν πίσω τα αε­ρο­δρό­μια; Δεν υπάρ­χει.

Λοι­πόν, για να εξη­γού­μα­στε. Ψη­φί­ζου­με τα μνη­μό­νια γιατί ψη­φί­ζου­με «Ναι» στην Ευ­ρώ­πη και στην ευ­ρω­ζώ­νη, καλώς ή κακώς, δεν έχει ση­μα­σία, γιατί υπάρ­χουν και άλλα κόμ­μα­τα που πι­στεύ­ουν ότι δεν πρέ­πει να υπάρ­χου­με στην Ευ­ρώ­πη και στην ευ­ρω­ζώ­νη.

Δεν ψη­φί­ζου­με όμως εν λευκώ τα μνη­μό­νια και δεν ψη­φί­ζου­με σε­λί­δες τις οποί­ες δεν έχου­με δει ούτε στο όνει­ρό μας. Οι σε­λί­δες αυτές έρ­χο­νται τώρα. Διότι, αν ψη­φί­στη­κε το υπερ­τα­μείο, γιατί έρ­χε­ται σή­με­ρα ο νόμος; Δεν έπρε­πε να έρθει ο νόμος. Να ερ­χό­ταν μια υπουρ­γι­κή από­φα­ση και να έλεγε ότι και η Δ.Ε.Η. και το α΄ και το β΄ εντάσ­σο­νται στο υπερ­τα­μείο. Δεν γί­νε­ται όμως έτσι, έρ­χε­ται ξανά στην Βουλή.

Γι’ αυτό λοι­πόν, είναι θέμα ηθι­κής τάξης και ευ­θύ­νης αυτά τα πράγ­μα­τα να τα δούμε όπως πραγ­μα­τι­κά συμ­βαί­νουν. Ευ­χα­ρι­στώ.»