Βαρύτατες πειθαρχικές διώξεις σε δύο εφοριακούς υπαλλήλους

Bαρύ­τα­τες είναι οι πει­θαρ­χι­κές διώ­ξεις που απαγ­γέλ­θη­καν σε δύο υπαλ­λή­λους της κα­ταρ­γη­θεί­σας ΔΟΥ Καρ­πά­θου, καθώς φέ­ρο­νται ως υπαί­τιοι ση­μα­ντι­κού ελ­λείμ­μα­τος που προ­έ­κυ­ψε από έκτα­κτη έρευ­να και για το οποίο εκ­κρε­μεί κυρία ανά­κρι­ση.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να η πρώην έφο­ρος Καρ­πά­θου διώ­κε­ται για πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος. Της απο­δί­δε­ται στο πει­θαρ­χι­κό κα­τη­γο­ρη­τή­ριο ότι ως προϊ­στα­μέ­νη της Δ.Ο.Υ. Καρ­πά­θου και δη­μο­σία υπό­λο­γος, υπεύ­θυ­νη για την ασφά­λεια των δη­μό­σιων χρη­μά­των, εν­σή­μων, αξιών και υλι­κού γε­νι­κά που κρα­τού­νται στη δια­χεί­ρι­ση, κατά το έτος 2012, παρά το γε­γο­νός ότι είχε ιδιαί­τε­ρη νο­μι­κή υπο­χρέ­ω­ση να ελέγ­χει και να με­ρι­μνά για την εύ­ρυθ­μη λει­τουρ­γία της υπη­ρε­σί­ας, της οποί­ας προ­ΐ­στα­το, με πρά­ξεις και πα­ρα­λεί­ψεις κατά την άσκη­ση των κα­θη­κό­ντων της, κα­τέ­στη πρό­ξε­νος ελ­λείμ­μα­τος στην δια­χεί­ρι­ση χρη­μα­τι­κού, με συ­νυ­παί­τιο τον δια­χει­ρι­στή, που ανέρ­χε­ται στο συ­νο­λι­κό ποσό 114.712,55 €, καθώς και άτα­κτης δια­χεί­ρι­σης στην δια­χεί­ρι­ση υλι­κού.

Διώ­κε­ται επί­σης για «χα­ρα­κτη­ρι­στι­κώς ανα­ξιο­πρε­πή ή ανά­ξια για υπάλ­λη­λο δια­γω­γή», γιατί με τις πα­ρα­πά­νω έκνο­μες πρά­ξεις της έθιξε το κύρος της ιδίας ως εφο­ρια­κού υπαλ­λή­λου, εντε­ταλ­μέ­νης από την Πο­λι­τεία για την δια­σφά­λι­ση των συμ­φε­ρό­ντων του Δη­μο­σί­ου αλλά και της Φο­ρο­λο­γι­κής Αρχής γε­νι­κό­τε­ρα, κλο­νί­ζο­ντας την εμπι­στο­σύ­νη των φο­ρο­λο­γού­με­νων πο­λι­τών.

Ο δια­χει­ρι­στής διώ­κε­ται για τα ίδια ακρι­βώς αδι­κή­μα­τα και έχει τεθεί σε δυ­νη­τι­κή αργία από 15 Μαρ­τί­ου 2013.

Για τα πα­ρα­πά­νω πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά έχει ασκη­θεί σε βάρος της πρώ­της ποι­νι­κή δίωξη για τις πρά­ξεις της υπε­ξαί­ρε­σης στην υπη­ρε­σία κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, κατά την οποία ο υπαί­τιος με­τα­χει­ρί­στη­κε ιδιαί­τε­ρα τε­χνά­σμα­τα και το αντι­κεί­με­νο της πρά­ξης είναι ιδιαι­τέ­ρως με­γά­λης αξίας, ανώ­τε­ρης των 30.000 € και του δεύ­τε­ρου για άμεση συ­νέρ­γεια σε υπε­ξαί­ρε­ση στην υπη­ρε­σία κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, κατά την οποία ο υπαί­τιος με­τα­χει­ρί­στη­κε ιδιαί­τε­ρα τε­χνά­σμα­τα και το αντι­κεί­με­νο της πρά­ξης είναι ιδιαι­τέ­ρως με­γά­λης αξίας, ανώ­τε­ρης των 30.000 €.

Η δι­κο­γρα­φία εκ­κρε­μεί στο στά­διο της διε­νέρ­γειας κύ­ριας ανά­κρι­σης.

Σε βάρος της πρώ­της εκ­κρε­μεί και άλλη πει­θαρ­χι­κή δίωξη, για την διά­πρα­ξη του πει­θαρ­χι­κού πα­ρα­πτώ­μα­τος της χα­ρα­κτη­ρι­στι­κώς ανα­ξιο­πρε­πούς ή ανά­ξιας υπαλ­λή­λου δια­γω­γής.

Της απο­δί­δε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να ότι με υπαί­τια συ­μπε­ρι­φο­ρά, εκ προ­θέ­σε­ως, κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και καθ’ υπέρ­βα­ση των υπη­ρε­σια­κών της κα­θη­κό­ντων, δεν υπέ­βα­λε εμπρό­θε­σμα τις δη­λώ­σεις ει­σο­δή­μα­τος των οι­κο­νο­μι­κών ετών 2003, 2004 και 2008 και οι εκ­κα­θα­ρί­σεις των δη­λώ­σε­ων ει­σο­δή­μα­τος των οι­κο­νο­μι­κών ετών 2002 έως και 2010 έγι­ναν σε επό­με­να οι­κο­νο­μι­κά έτη. Φέ­ρε­ται επι­πλέ­ον, πα­ρά­τυ­πα η εκ­κα­θά­ρι­ση της δή­λω­σης του οι­κο­νο­μι­κού έτους 2003 να εντά­χθη­κε στις ευ­νοϊ­κές δια­τά­ξεις της ΠΟΑ 1044/22-4-10, ενώ δεν μπο­ρού­σε να υπα­χθεί, δε­δο­μέ­νου ότι αφο­ρού­σε φυ­σι­κά ή νο­μι­κά πρό­σω­πα που δεν έχουν υπο­βά­λει δή­λω­ση, η δε εκ­πρό­θε­σμη εκ­κα­θά­ρι­ση των φο­ρο­λο­γι­κών της δη­λώ­σε­ων δεν δι­καιο­λο­γεί­ται από την μό­νι­μη έλ­λει­ψη προ­σω­πι­κού, διότι θα έπρε­πε να εκ­κα­θα­ρί­ζο­νται άμεσα, όπως και των υπο­λοί­πων υπη­ρε­τού­ντων υπαλ­λή­λων της Δ.Ο.Υ.

Από την κα­θυ­στε­ρη­μέ­νη εκ­κα­θά­ρι­ση αυτών, σύμ­φω­να με το πει­θαρ­χι­κό κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, απέ­βλε­πε σε προ­σω­πι­κή ωφέ­λεια, καθώς απέ­φευ­γε την εμπρό­θε­σμη κα­τα­βο­λή των φόρων που θα προ­έ­κυ­πταν.

Κα­τη­γο­ρεί­ται επι­πλέ­ον ότι, εκ­με­ταλ­λευό­με­νη την υπη­ρε­σία που υπη­ρε­τού­σε, την θέση της ως προϊ­στα­μέ­νη της Δ.Ο.Υ και γε­νι­κά ως εφο­ρια­κός, εξυ­πη­ρέ­τη­σε δικά της συμ­φέ­ρο­ντα και του συ­ζύ­γου της σε βάρος της υπη­ρε­σί­ας της και κατ’ επέ­κτα­ση του δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος ζη­μιώ­νο­ντας το Δη­μό­σιο και έθιξε το κύρος τόσο της ιδίας ως εφο­ρια­κού υπαλ­λή­λου εντε­ταλ­μέ­νης από την Πο­λι­τεία για την δια­σφά­λι­ση των συμ­φε­ρό­ντων του Δη­μο­σί­ου, όσο και της Φο­ρο­λο­γι­κής Αρχής γε­νι­κό­τε­ρα.

Το Πρω­το­βάθ­μιο Β’ Πει­θαρ­χι­κό Συμ­βού­λιο με τον Δε­κέμ­βριο του 2012 την κή­ρυ­ξε ομό­φω­να ένοχη για το απο­δι­δό­με­νο πει­θαρ­χι­κό πα­ρά­πτω­μα και της επέ­βα­λε την πει­θαρ­χι­κή ποινή του προ­στί­μου πα­ρα­κρά­τη­σης των απο­δο­χών δύο μηνών.

Κατά της πα­ρα­πά­νω από­φα­σης ασκή­θη­κε ενώ­πιον του Δευ­τε­ρο­βάθ­μιου Πει­θαρ­χι­κού Συμ­βου­λί­ου του Υπουρ­γεί­ου Διοι­κη­τι­κής Με­ταρ­ρύθ­μι­σης και Ηλε­κτρο­νι­κής Δια­κυ­βέρ­νη­σης, όπου και εκ­κρε­μεί, έν­στα­ση του Γε­νι­κού Γραμ­μα­τέα Δη­μο­σί­ων Εσό­δων του Υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών.

Τε­λού­σε σε αυ­το­δί­καιη αργία μέχρι τον Φε­βρουά­ριο του 2013.

Όπως απε­κά­λυ­ψε η “δη­μο­κρα­τι­κή”, επι­θε­ω­ρή­τρια µετέβη την 18η Δεκεµβρίου 2012 στη ΔΟΥ Καρ­πά­θου κα­τό­πιν εντο­λής που έλαβε την 29η Οκτω­βρί­ου 2012 από το Υπουρ­γείο Οι­κο­νοµικών.

Αφού δια­πί­στω­σε το πρα­να­φε­ρό­με­νο έλ­λειμ­μα την 24η Δεκεµβρίου 2012 κά­λε­σε σε έγ­γρα­φες εξη­γή­σεις τους δύο υπαλ­λή­λους του Υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νοµικών, ενώ ενηµερώ­θη­καν για τις δια­πι­στώ­σεις της οι αρµόδιες υπη­ρε­σί­ες του υπουρ­γεί­ου.

Ο δια­χει­ρι­στής χρη­μα­τι­κού της ΔΟΥ απο­λο­γού­με­νος με υπό­μνη­μα υπο­στή­ρι­ξε ότι κα­θό­λη τη διάρ­κεια της υπη­ρε­σί­ας του, δεν δη­μιουρ­γή­θη­κε ποτέ η ελά­χι­στη δυ­σα­ρέ­σκεια, ούτε επι­βλή­θη­κε ποτέ σε βάρος του η οποια­δή­πο­τε πει­θαρ­χι­κή ή άλλη ποινή.

Στις 21.08.2009 στη Δ.Ο.Υ Καρ­πά­θου συ­ντά­χθη­κε έγ­γρα­φο το οποίο επι­γρά­φε­ται ως πρω­τό­κολ­λο πα­ρά­δο­σης πα­ρα­λα­βής δια­χει­ρι­στή και χωρίς την οποια­δή­πο­τε ανά­μει­ξή του κλή­θη­κε, όπως υπο­στη­ρί­ζει, από τους προϊ­στα­μέ­νους του, να το προ­συ­πο­γρά­ψει, χωρίς να γνω­ρί­ζει τι υπέ­γρα­φε και τι τυχόν υπο­χρε­ώ­σεις ανε­λάμ­βα­νε από την αιτία αυτή, ούτε φυ­σι­κά πα­ρέ­λα­βε καμία δια­χεί­ρι­ση ούτε τα όποια αντι­κεί­με­νά της. Με το έγ­γρα­φο αυτό κρί­θη­κε, όπως τό­νι­σε, ως δια­χει­ρι­στής της Δ.Ο.Υ Καρ­πά­θου, ερή­μην και χωρίς ποτέ να λάβει γνώση της ιδιό­τη­τάς του αυτής, ούτε ανέ­πτυ­ξε έργο ανά­λο­γο προς τις υπο­χρε­ώ­σεις και τα κα­θή­κο­ντα της ιδιό­τη­τάς του αυτής, αλλά πά­ντο­τε εκτε­λού­σε τις εντο­λές των προϊ­στα­μέ­νων του.

Υπο­στή­ρι­ξε ότι ως «κε­ραυ­νό εν αι­θρία» έλαβε κλήση για την ανα­πλή­ρω­ση του ελ­λείμ­μα­τος και το­νί­ζει ότι ου­δέ­πο­τε υπήρ­ξε δια­χει­ρι­στής και ου­δέ­πο­τε εκτέ­λε­σε όμοια κα­θή­κο­ντα.

Η προϊ­στά­με­νη της υπη­ρε­σί­ας από την άλλη με υπό­μνη­μά της υπο­στη­ρί­ζει ότι μετά την ομα­δι­κή απο­χώ­ρη­ση των υπαλ­λή­λων της Δ.Ο.Υ Καρ­πά­θου, το έτος 2009 και την αναρ­ρω­τι­κή άδεια ενός υπαλ­λή­λου, που είχε το­πο­θε­τη­θεί ως δια­χει­ρι­στής στη Δ.Ο.Υ Καρ­πά­θου, την άδεια το­κε­τού, λο­χεί­ας-μη­τρό­τη­τος μιας άλλης υπαλ­λή­λου και τις απε­γνω­σμέ­νες προ­σπά­θειές της, γρα­πτές και τη­λε­φω­νι­κές προς κάθε βαθ­μί­δα της Διοί­κη­σης ως ύστα­τη επι­λο­γή για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση των πο­λι­τών, απο­φά­σι­σε να το­πο­θε­τή­σει στη δια­χεί­ρι­ση τον πρώτο. Όπως κα­τέ­θε­σε ο υπάλ­λη­λος αυτός επε­λέ­γη με κρι­τή­ριο ότι είχε δια­τε­λέ­σει, σύμ­φω­να με δή­λω­σή του, ως βοη­θός ταμία στη Δ.Ο.Υ Κω για πολλά χρό­νια. Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι ανέ­χτη­κε από την υπη­ρε­σία εις βάρος της πε­ρισ­σό­τε­ρες ευ­θύ­νες απ’ ό,τι της ανα­λο­γού­σαν.

Δεν ήταν συ­γκε­κρι­μέ­να της αρ­μο­διό­τη­τάς της να διο­ρί­σει υπαλ­λή­λους για την ομαλή λει­τουρ­γία της υπη­ρε­σί­ας και είχε επι­φορ­τι­στεί σχε­δόν ολό­κλη­ρη τη λει­τουρ­γία της Δ.Ο.Υ Καρ­πά­θου με αυ­ξη­μέ­νο ρόλο αφού κατ’ εντο­λή της πε­ρι­φέ­ρειας ήταν αρ­μό­δια για όλες τις υπο­θέ­σεις της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας και ήταν πρό­ε­δρος σ’ όλες τις επι­τρο­πές Μι­σθώ­σε­ων Δη­μο­σί­ων Κτη­ρί­ων-Κτη­μά­των-Κα­ταγ­γε­λί­ες-Ο.Δ.Δ.Υ, Δι­κα­στή­ρια για την υπε­ρά­σπι­ση των συμ­φε­ρό­ντων του Δη­μο­σί­ου.

Παρά τις προ­α­να­φερ­θεί­σες αυ­ξη­μέ­νες υπο­χρε­ώ­σεις της, όπως τό­νι­σε, δεν αμε­λού­σε ποτέ μετά το κλεί­σι­μο της δια­χεί­ρι­σης να με­τα­βεί στο Τμήμα Εσό­δων – Δια­χεί­ρι­σης, όπου πραγ­μα­το­ποιού­νται οι ημε­ρή­σιες συμ­φω­νί­ες με­τα­ξύ του δια­χει­ρι­στή και του Τμή­μα­τος Εσό­δων, για να πλη­ρο­φο­ρη­θεί τη συμ­φω­νία ή μη.

Η υπεύ­θυ­νη του Τμή­μα­τος Εσό­δων και ο δια­χει­ρι­στής την δια­βε­βαί­ω­ναν, όπως είπε, κα­θη­με­ρι­νά ότι «συμ­φω­νούν».

Για δια­σφά­λι­ση των συμ­φε­ρό­ντων του δη­μο­σί­ου είχε ορί­σει, όπως πρό­σθε­σε, τον πρώην δια­χει­ρι­στή και του έδωσε εντο­λή να επο­πτεύ­ει κα­θη­με­ρι­νά και κυ­ρί­ως κάθε τέλος του μήνα το κλεί­σι­μο της δια­χεί­ρι­σης. Η εντο­λή της αυτή αφο­ρού­σε τη δια­χεί­ρι­ση του δη­μο­σί­ου και του υλι­κού. Όσον αφορά τη δια­χεί­ρι­ση του Τα­μεί­ου Πα­ρα­κα­τα­θη­κών για τη δια­σφά­λι­ση των συμ­φε­ρό­ντων του Τα­μεί­ου έκανε έγ­γρα­φο στο δή­μαρ­χο Καρ­πά­θου, όπου είχε με­τα­φερ­θεί εν τω με­τα­ξύ ένας υπάλ­λη­λος Ο.Τ.Α, να επι­σκέ­πτε­ται δύο φορές τον μήνα τη Δ.Ο.Υ και να συμ­φω­νεί τα βι­βλία του Πα­ρα­κα­τα­θη­κών, όπως και έγινε, μετά από σύμ­φω­νη γνώμη του πε­ρι­φε­ρειάρ­χη.

Η προϊ­στα­μέ­νη επέρ­ρι­ψε ευ­θύ­νες και στην οι­κο­νο­μι­κή επι­θε­ώ­ρη­ση το­νί­ζο­ντας ότι ευ­θύ­νε­ται αλ­λη­λέγ­γυα που δεν πραγ­μα­το­ποί­η­σε για δύο και πλέον έτη προ­λη­πτι­κό κα­τα­σταλ­τι­κό έλεγ­χο, ενώ της ήταν γνω­στό από γρα­πτές και προ­φο­ρι­κές ανα­φο­ρές της ότι ο επι­με­λη­τής για λό­γους λει­τουρ­γί­ας της υπη­ρε­σί­ας εκτε­λού­σε χρέη δια­χει­ρι­στή.