Στη “μέγκενη” του ΑΣΕΠ η λειτουργία της ΔΕΥΑΡ

Εξαι­ρε­τικά αδύ­να­τον είναι να βρεθεί λύση, χωρίς νομο­θε­τική παρέμ­βαση, στο θέμα που ανέκυψε γύρω από τις δια­δι­κα­σίες της απα­σχό­λη­σης 57 συμ­βα­σιού­χων της καταρ­γη­θεί­σης ΔΕΥΑ Ιαλυσού στη ΔΕΥΑ Ρόδου ενώ εξαι­ρε­τικά κρίσιμο είναι για αιρε­τούς, που μετεί­χαν στα διοι­κη­τικά συμ­βού­λια των δύο εται­ρειών, το γεγονός ότι ελέγ­χο­νται για κακουρ­γή­ματα, με δύο επεί­γου­σες εισαγ­γε­λι­κές έρευνες.

Στο πόρισμα του επι­θε­ω­ρητή του ΑΣΕΠ γίνεται αρχικά μνεία στις αιτιά­σεις του Γενικού Διευ­θυ­ντή της ΔΕΥΑ Ρόδου τον Μάρτιο του 2013:

“Η σημε­ρινή νέα Δημο­τική Επι­χεί­ρηση Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου (ΔΕΥΑΡ) προήλθε από την συγ­χώ­νευση των έξι (6) υφι­στά­με­νων στο Νησί της Ρόδου Δημο­τι­κών Επι­χει­ρή­σεων Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης, ήτοι και της Δημο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης Ιαλυσού (ΔΕΥΑΙ) του πρώην Δήμου Ιαλυσού, σύμφωνα με τις ως άνω δια­τά­ξεις της παρα­γρά­φου 1 του άρθρου 109 του ν. 3852/2010. Η συστα­τική πράξη της νέας ενιαίας Δημο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου (ΔΕΥΑΡ) ως νέου νομικού προ­σώ­που Ιδιω­τι­κού Δικαίου του Ν. 1069/80, δημο­σιεύ­θηκε στο ΦΕΚ 786/ 09 Μαΐου 2011. Η Διοί­κηση της νέας ενιαίας Δημο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης (με πρόεδρο τον Δήμαρχο Ρόδου και μέλη της δημο­τι­κούς συμ­βού­λους του Δήμου αυτού) ανέλαβε καθή­κο­ντα στις 16-05-2011, σύμφωνα με την απόφαση 1/2011 του Διοι­κη­τι­κού της Συμ­βου­λίου, προς υλο­ποί­ηση της υπ αριθμ. πρωτ 745/18-03-201 από­φα­σης του Γενικού Γραμ­μα­τέα Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου, με την οποία κρίθηκε ως νόμιμη η υπ’ αριθμ. 82/2011 απόφαση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου του Δήμου Ρόδου, ανα­φο­ρικά με «Συγ­χώ­νευση των υφι­στά­με­νων ΔΕΥΑΡ του νησιού και σύσταση Δημο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης Δήμου Ρόδου». (ΦΕΚ 786/09-05-2011).

Το Διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τις δια­πι­στω­τι­κές πράξεις των τέως Διοι­κη­τι­κών Συμ­βου­λίων των συνε­νού­με­νων ΔΕΥΑ απο­δέ­χτηκε το σύνολο του προ­σω­πι­κού των τέως ΔΕΥΑ, σύμφωνα με την ονο­μα­στική κατά­σταση και την εργα­σιακή σχέση ενός εκάστου των εργα­ζο­μέ­νων, καθώς και την κατά­σταση παγίων εγκα­τα­στά­σεων των τέως ΔΕΥΑ, ώστε η νέα ενιαία Δημο­τική Επι­χεί­ρηση Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης να συστα­θεί και ως προς το σκέλος των παγίων περιου­σια­κών της στοι­χείων αλλά και ως προς το σκέλος του ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού της. Η τέως ΔΕΥΑ Ιαλυσού με την δια­πι­στω­τική πράξη απόφαση Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου ΔΕΥΑΙ (απόφαση 6/31-01-2011) ανα­φέ­ρει ότι «…έχει συνο­λικά εξήντα δύο (62) υπαλ­λή­λους με σχέση εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου», εκ των οποίων ο ένας (ο Γενικός Διευ­θυ­ντής κ. Μελε­ού­νης Ιωάννης) ήταν υπάλ­λη­λος του Δήμου Ιαλυσού με από­σπαση στην ΔΕΥΑΙ.

Η παρούσα Διοί­κηση της νέας ενιαίας ΔΕΥΑ, έλαβε υπόψη της τις δια­πι­στω­τι­κές πράξεις των ΔΕΥΑΡ που συγ­χω­νεύ­θη­καν και, με βάση αυτές, μετέ­φερε το προ­σω­πικό στην νέα Επι­χεί­ρηση σύμφωνα με την απόφαση 2/16-05-2011. Το Δ.Σ. συγ­χρό­νως δια­τύ­πωσε την επι­φύ­λαξη ότι η παρα­πάνω απόφαση μπορεί να τρο­πο­ποι­η­θεί σε περί­πτωση έκδοσης τελε­σί­δι­κων απο­φά­σεων σε τυχόν εκκρε­μείς διοι­κη­τι­κές και δικα­στι­κές απο­φά­σεις που αφορούν το προ­σω­πικό της νέας ΔΕΥΑΡ.

Η ανάληψη υπο­χρε­ώ­σεων της νέας ενιαίας ΔΕΥΑ, έναντι των μισθο­λο­γι­κών υπο­χρε­ώ­σεων της προς τους υπαλ­λή­λους και προς τα ασφα­λι­στικά τους ταμεία ξεκί­νησε την 01-06-2011, απόφαση Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου 27/19-07-2011 Έκτοτε το προ­σω­πικό της ενιαίας ΔΕΥΑ αμεί­βε­ται, ως οι νόμοι και οι απο­φά­σεις του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου ορίζουν. Η πληρωμή του προ­σω­πι­κού γίνεται δια­μέ­σου τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών των δικαιού­χων, κατα­βάλ­λε­ται ποσό προ­κα­τα­βο­λής στις 15 κάθε μήνα ενώ η εξό­φληση του οφει­λό­με­νου μηνιαίου ποσού στο τέλος κάθε μήνα. Το ένταλμα πλη­ρω­μής συντάσ­σε­ται από το λογι­στή­ριο της Επι­χεί­ρη­σης, θεω­ρεί­ται από τον Γενικό Διευ­θυ­ντή και εγκρί­νε­ται από τον Πρόεδρο του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου Τα εντάλ­ματα θεω­ρού­νται από τον Γενικό Διευ­θυ­ντή «Σύμφωνα με την απόφαση 2/2011», όπως ανα­φέ­ρε­ται σε στελέχη των ενταλ­μά­των πριν την θεώρηση και έγκριση προς πληρωμή.

Ύστερα από την σύμφωνη γνω­μο­δό­τηση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου, για την έγκριση του ΟΕΥ, το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο της Επι­χεί­ρη­σης κατέ­ταξε όλους τους υπαλ­λή­λους της ΔΕΥΑΡ στις οργα­νι­κές θέσεις του νέου ΟΕΥ σύμφωνα με την απόφαση 106/09-11-2011 και με αναφορά στην απόφαση 2/2011, τηρώ­ντας ακόμη την επι­φύ­λαξη τρο­πο­ποί­η­σης του ΟΕΥ σε περί­πτωση έκδοσης τελε­σί­δι­κων απο­φά­σεων σε τυχόν εκκρε­μείς διοι­κη­τι­κές ή δικα­στι­κές δια­δι­κα­σίες που αφορούν το προ­σω­πικό. Το προ­σω­πικό που εργά­ζε­ται σήμερα στην ΔΕΥΑΡ, είναι άκρως ανα­γκαίο για την λει­τουρ­γία της, καλύ­πτει πάγιες και διαρ­κείς ανάγκες, αφού εξυ­πη­ρε­τεί τις ανάγκες των κατοί­κων του πρώην Δήμου Ιαλυσού, άκρως του­ρι­στι­κού, σε ύδρευση και απο­χέ­τευση. Χωρίς τις υπη­ρε­σίες του η ΔΕΥΑΡ δεν θα μπορεί να λει­τουρ­γή­σει”.

Ο επι­θε­ω­ρη­τής έκρινε όμως τα εξής:

“Ο Πρό­ε­δρος (Δήμαρ­χος Ρόδου) και το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της ΔΕΥΑ Ρόδου (μεταξύ των οποίων δημο­τι­κοί σύμ­βου­λοι) παρέ­λαβε και ενσω­μά­τωσε στο προ­σω­πικό της τους ως άνω υπαλ­λή­λους της ΔΕΥΑ Ιαλυσού, εν γνώσει τους ότι υπήρξε μη νόμιμη μετα­τροπή των συμ­βά­σεων σε αορί­στου χρόνου και εν γνώσει του Προ­έ­δρου και των μελών του διοι­κη­τι­κού της συμ­βου­λίου αυτού ότι υπήρξε μη νόμιμη μετα­τροπή των συμ­βά­σεων σε αορί­στου χρόνου και εν γνώσει όλων των λοιπών πραγ­μα­τι­κών δεδο­μέ­νων που εκτέ­θη­καν ως άνω, υπό Β. Παρά ταύτα όμως, ενέταξε τους υπαλ­λή­λους αυτούς στο προ­σω­πικό της νέας ΔΕΥΑ Ρόδου, δια­τυ­πώ­νο­ντας την επι­φύ­λαξη να απο­φα­σί­σει ορι­στικά, μετά την τελε­σί­δικη κρίση των δικα­στη­ρίων, ενόψει της προ­α­να­φε­ρό­με­νης εκκρε­μο­δι­κίας. Ωστόσο, αφού δεν απέλυσε τους υπαλ­λή­λους αυτούς αλλά τους ενέταξε στο προ­σω­πικό της, φρονώ ότι υπέ­πε­σαν οι ως άνω αρμό­διοι της ΔΕΥΑ Ρόδου στο αδίκημα της παρά­βα­σης καθή­κο­ντος, μη νομίμως δε (κατά παρά­βαση του Συντάγ­μα­τος, του ν. 2527/1997 και του ν. 2190/1994) απα­σχο­λούν και μισθο­δο­τούν ακόμη, χωρίς νόμιμη αιτία, τους υπαλ­λή­λους που θα έπρεπε να είχαν απο­λυ­θεί, αν είχαν είχε τηρηθεί η νομι­μό­τητα και είχαν εκτε­λε­στεί οι ακυ­ρω­τι­κές απο­φά­σεις του Γενικού Γραμ­μα­τέα της Περι­φέ­ρειας, ενόψει και των ως ανωτέρω απο­φά­σεων του Πρω­το­δι­κείου Ρόδου”.

Εξαι­ρε­τικό ενδια­φέ­ρον έχει το γεγονός ότι ο επι­θε­ω­ρη­τής τονίζει ότι δεν ανα­μέ­νει την έκδοση των ορι­στι­κών απο­φά­σεων επί των αιτή­σεων ακυ­ρώ­σεως, που είναι βέβαιο ότι θα καθυ­στε­ρή­σουν (αφού, πλην των άλλων, δεν απο­κλεί­ε­ται να μεσο­λα­βή­σουν, όπως προ­α­να­φέρ­θηκε, και άλλες παρα­πεμ­πτι­κές στο ΔΕφΠειρ). Πιθα­νο­λό­γησε σφόδρα ότι και οι απο­φά­σεις αυτές θα είναι απορ­ρι­πτι­κές πράγμα στο οποίο επι­βε­βαιώ­θηκε στην πορεία αφού όντως το Διοι­κη­τικό Εφετείο Πειραιά δεν έκανε δεκτές τις προ­σφυ­γές.