Μητέρα διεκδικεί από την κόρη της την επιστροφή ενός ακινήτου λόγω… αχαριστίας

Ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου προ­σέ­φυγε χθες μια ηλι­κιω­μένη μητέρα στρε­φό­μενη κατά της κόρης της με αίτημα να ακυ­ρω­θεί η δωρεά ενός ακι­νή­του που της έκανε λόγω αχα­ρι­στίας! Πρό­κει­ται από τις ελά­χι­στες φορές που απα­σχο­λεί το δικα­στή­ριο υπόθεση του είδους.

Σύμφωνα συγκε­κρι­μένα με την διάταξη του άρθρου   505 ΑΚ ο δωρητής έχει δικαί­ωμα να ανα­κα­λέ­σει την δωρεά αν ο δωρε­ο­δό­χος φάνηκε με βαρύ του παρά­πτωμα αχά­ρι­στος απέ­να­ντι στον δωρητή, στο σύζυγο ή σε στενό συγγενή του και ιδίως αν αθέτησε την υπο­χρέ­ωσή του να δια­τρέ­φει τον δωρητή.

Ως «αχα­ρι­στία» κατά την ως άνω διάταξη η οποία δικαιο­λο­γεί την ανά­κληση της δωρεάς, θεω­ρεί­ται η βαριά αντι­κοι­νω­νική συμπε­ρι­φορά ή διαγωγή του δωρε­ο­δό­χου, που απο­τε­λεί παρά­βαση των κανόνων του δικαίου ή των αντι­λή­ψεων περί ηθικής και ευπρέ­πειας που επι­κρα­τούν στην κοι­νω­νία και οφεί­λε­ται σε υπαι­τιό­τητα του, προ­σβάλ­λει δε άμεσα αγαθά του δωρητή.

Επίσης σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 509 παρ.1 ΑΚ η ανά­κληση της δωρεάς γίνεται με άτυπη σχετική δήλωση του δωρητή προς τον δωρε­ο­δόχο, συνεπώς και με αγωγή, τα δε απο­τε­λέ­σματα της ανά­κλη­σης επέρ­χο­νται ευθύς ως περιέλ­θει η δήλωση σε αυτόν περί ανα­κλή­σεως και εφόσον ο λόγος της ανά­κλη­σης είναι αλη­θι­νός και δύναται να δικαιο­λο­γή­σει την ανά­κληση.

Στην προ­κεί­μενη υπόθεση, η μητέρα δια­τεί­νε­ται ότι χάρισε στην ενα­γό­μενη κόρη της μια μονο­κα­τοι­κία δύο ορόφων επι­φα­νείας 85,28 τ.μ. επί οικο­πέ­δου επι­φα­νείας 101 τ.μ.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι η κόρη της από το έτος 2010 άρχισε να επι­δει­κνύει επι­θε­τική και απα­ξιω­τική συμπε­ρι­φορά απέ­να­ντί της, κατη­γο­ρώ­ντας την σε συγ­γε­νείς και φίλους ότι δημιουρ­γεί προ­βλή­ματα στην οικο­γε­νειακή της ζωή  και έπαψε να ενδια­φέ­ρε­ται για την δια­τροφή και την φρο­ντίδα της παρά την προ­χω­ρη­μένη ηλικία της και την κλο­νι­σμένη κατά­σταση της υγείας της.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η συμπε­ρι­φορά της αυτή συνε­χι­ζό­ταν όλα αυτά τα χρόνια παρά τις παραι­νέ­σεις του οικο­γε­νεια­κού και φιλικού περι­βάλ­λο­ντος.

Η μητέρα τονίζει ότι έκανε υπομονή, πιστεύ­ο­ντας ότι θα ανα­γνώ­ριζε την αγάπη της γι’ αυτήν και την συμβολή στη ζωή της.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν της αντα­πέ­δωσε κατ’ ελά­χι­στον την αγάπη και την φρο­ντίδα, απο­δει­κνύ­ο­ντας το καθη­με­ρινά και βεβαίως όταν της δώρισε την οικία της, προ­κει­μέ­νου να βελ­τιώ­σει την ζωή της, ενώ ανα­φέ­ρε­ται σε ένα περι­στα­τικό που συνέβη παρα­μονή των Χρι­στου­γέν­νων του 2015, όταν με ασή­μα­ντη αφορμή, παρου­σία τρίτων, την κατη­γό­ρησε ως ουσια­στικά υπεύ­θυνη όλων των οικο­γε­νεια­κών, προ­σω­πι­κών και οικο­νο­μι­κών της προ­βλη­μά­των με φωνές, απειλές και ύβρεις.

Έκτοτε, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, της απα­γό­ρευσε να έχει οποια­δή­ποτε επαφή με την ίδια και την οικο­γέ­νειά της και μέχρι σήμερα δεν έχει επι­δεί­ξει το παρα­μι­κρό ενδια­φέ­ρον για την ζωή και την υγεία της. Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Σάββας Παυ­λί­δης.