Κατατίθεται στο δημοτικό συμβούλιο ο νέος κανονισμός της Νέας Αγοράς

39 ολό­κλη­ρες σελίδες κατα­λαμ­βά­νει ο νέος κανο­νι­σμός λει­τουρ­γίας της Νέας Αγοράς που εκπο­νή­θηκε από την Διεύ­θυνση Μεσαιω­νι­κής Πόλης και θα έρθει προς συζή­τηση στη συνε­δρί­αση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ρόδου, στις 9 Αυγού­στου 2016.

Το project έχει γενικό τίτλο: «Συμ­με­τέχω στην ανα­βάθ­μιση της Νέας Αγοράς» και περι­λαμ­βά­νει ανα­λυ­τικά στοι­χεία για τους στόχους, όλα τα ιστο­ρικά στοι­χεία του μνη­μείου –το οποίο είναι προστατευόμενο-, τις κεί­με­νες νομικές δια­τά­ξεις που το διέπουν, την ‘κωδι­κο­ποί­ηση χώρων’ (κοι­νό­χρη­στοι, ανα­κλή­σεις αδειών, αυθαί­ρε­τες χρήσεις κ.ο.κ.) άδειες μου­σι­κής, κανο­νι­σμός όψεων, καθα­ριό­τητα, συντή­ρηση, σκί­α­στρα, κυκλο­φο­ρία οχη­μά­των (εντός του μνη­μείου), εργα­σίες, άγρα πελατών, εμπο­ρεύ­ματα κ.λπ.

Πρό­κει­ται για ένα φιλό­δοξο σχέδιο που έχει δοθεί ήδη στις παρα­τά­ξεις της μειο­ψη­φίας του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ρόδου για δια­βού­λευση.

Μέχρι στιγμής, έχει θετικές εντυ­πώ­σεις σε πολι­τικό επίπεδο ενώ και οι επι­χει­ρη­μα­τίες που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στη Νέα Αγορά, εμφα­νί­ζο­νται θετικοί.

Στο ίδιο μήκος κύματος εκφρά­στη­καν σε προη­γού­με­νες συνε­δριά­σεις και οι επι­κε­φα­λής της μειο­ψη­φίας, ενώ ο πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Κατα­στη­μα­ταρ­χών Νέας Αγοράς κ. Γιάννης Κοψιάς, είπε με την σειρά του: «Το θέμα το έχουμε συζη­τή­σει και στον Σύλλογό μας. Θα περι­μέ­νουμε τις προ­τά­σεις της δημο­τι­κής αρχής και στο δημο­τικό συμ­βού­λιο και θα επα­νέλ­θουμε». Ειδικά για τη Νέα Αγορά, μεγάλο αγκάθι παρα­μέ­νουν οι παρεμ­βά­σεις που πρέπει να γίνουν στο κτήριο το οποίο παρου­σιά­ζει σοβαρά προ­βλή­ματα και κρί­νε­ται ανα­γκαίο να συζη­τη­θεί εκ νέου η ανά­πλασή του συνο­λικά.

Ως ιδιαι­τέ­ρως ‘φιλόδοξο’ αλλά απα­ραί­τητο χαρα­κτή­ρισε με δηλώ­σεις του στην «δ» τον νέο κανο­νι­σμό ο αντι­δή­μαρ­χος κ. Γιώργος Κακού­λης, ο οποίος μάλιστα, θα ζητήσει συναί­νεση από όλους για την ψήφισή του και περαι­τέρω την εφαρ­μογή του.

ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΝΕΟΥ

 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ

Στους στόχους του νέου κανο­νι­σμού ανα­φέ­ρο­νται μεταξύ άλλων τα εξής:

«Η προ­στα­σία και ανά­δειξη ενός μνη­μείου όπως η Νέα Αγορά της Ρόδου απο­τε­λεί πρό­κληση όχι μόνο για το Δήμο Ρόδου και το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού, αλλά και όλους όσους δρα­στη­ριο­ποιού­νται μέσα στα όρια της. Άλλωστε είναι γεγονός ότι για η σημε­ρινή κατά­σταση της Νέας Αγοράς δεν περι­ποιεί τιμή ούτε για το Δήμο Ρόδου ως ιδιο­κτήτη, ούτε για το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού ως φορέας ελέγχου αλλά ούτε και για τους μισθω­τές ως καθη­με­ρι­νούς δια­χει­ρι­στές του χώρου, οι οποίοι επω­μί­ζο­νται και τον σημα­ντικό οικο­νο­μικό αντί­κτυπο της κατά­στα­σης που επι­κρα­τεί.

Οι περισ­σό­τε­ρες επι­χει­ρή­σεις βρί­σκο­νται σε μια δια­δι­κα­σία σύγκρου­σης αλλά και εξάρ­τη­σης από την εκά­στοτε Δημο­τική Αρχή, άλλες ζητώ­ντας το αυτο­νό­ητο και άλλες προ­σπα­θώ­ντας να εκβιά­σουν την “δια­τή­ρηση” των παρα­νο­μιών τους, δημιουρ­γώ­ντας συν­θή­κες αθέ­μι­του αντα­γω­νι­σμού. Αν στα παρα­πάνω προ­στε­θούν οι υπε­ρά­ριθ­μες κακό­γου­στες επι­γρα­φές, η γειτ­νί­αση εμπο­ρι­κών κατα­στη­μά­των με επι­χει­ρή­σεις εστί­α­σης, η άγρα πελατών, και η υπερ­βο­λική κατά­ληψη κοι­νό­χρη­στων χώρων, γίνεται κατα­νοητό ότι βρι­σκό­μα­στε σε ένα φαύλο κύκλο αυτο­κα­τα­στρο­φής και μιζέ­ριας, που οδηγεί ανα­πό­φευ­κτα στην απα­ξί­ωση και τη χρε­ο­κο­πία. Για το λόγο αυτό η επιβολή κανόνων προς το κοινό συμ­φέ­ρον γίνεται ολοένα και πιο επι­τα­κτική.

Εν μέσω δύσκο­λων οικο­νο­μι­κών συγκυ­ριών, η ανάγκη έμφασης στην ποιό­τητα και την αξιο­ποί­ηση των συγκρι­τι­κών πλε­ο­νε­κτη­μά­των της Ροδια­κής Αγοράς, σε σχέση με άλλους αντί­στοι­χους προ­ο­ρι­σμούς απο­τε­λεί μονό­δρομο. Η κοσμο­πο­λί­τικη Ρόδος της δεκα­ε­τίας του 1960 πέτυχε την ανα­γνώ­ριση σε παγκό­σμιο επίπεδο, συν­δυά­ζο­ντας το ήλιο και τη θάλασσα με τη μονα­δική σε ποι­κι­λία και ποιό­τητα αρχι­τε­κτο­νική κλη­ρο­νο­μιά, τις κατάλ­λη­λες υπο­δο­μές και την έμφαση στην τοπική παρά­δοση. Η υπο­βάθ­μιση ενός και μόνο από αυτά χαρα­κτη­ρι­στικά μπορεί να αποβεί καθο­ρι­στική σε ένα ιδιαί­τερα αντα­γω­νι­στικό περι­βάλ­λον. Θεω­ρούμε ότι η κατάρ­τιση και η εφαρ­μογή του νέου κανο­νι­σμού για την ανα­βάθ­μιση της Νέας Αγοράς θα επι­τύ­χει την:

– Ενδυ­νά­μωση της επι­σκε­ψι­μό­τη­τας αλλά και της παρα­μο­νής του του­ρί­στα στο χώρο της,

– Αύξηση των ντόπιων επι­σκε­πτών και πελατών, είτε για εμπόριο είτε για αναψυχή, με απο­τέ­λε­σμα την καλύ­τερη λει­τουρ­γία των κατα­στη­μά­των καθόλη τη διάρ­κεια του χρόνου.

– Αύξηση των εσόδων των επι­χει­ρη­μα­τιών και τόνωση της τοπικής παρα­γω­γής και των παρα­δο­σια­κών επαγ­γελ­μά­των.

– Βελ­τί­ωση των σχέσεων των μισθω­τών μεταξύ τους με απο­τέ­λε­σμα την παροχή ποιο­τικά καλύ­τε­ρων υπη­ρε­σιών προς τους επι­σκέ­πτες.

– Την ανά­δειξη του μνη­μείου κατά τα διεθνώς ανα­γνω­ρι­σμένα πρότυπα και την πολ­λα­πλή προβολή του από το Δήμο και τους ιδιώτες.

– Την απο­κα­τά­σταση του ρόλου του κτη­ρια­κού συγκρο­τή­μα­τος της Νέας Αγοράς ως σημείο ανα­φο­ράς.

Επίσης, με την κατα­σκευή της πολυ­τε­λούς μαρίνας στο Μαντράκι, η Νέα Αγορά μπορεί πλέον να απευ­θύ­νε­ται και σε υψη­λό­τε­ρου επι­πέ­δου αγο­ρα­στικό κοινό, έχοντας πλέον ως άμεσους αντα­γω­νι­στές τα υπό­λοιπα μεσο­γειακά λιμάνια και μόνο.

Προ­κει­μέ­νου οι προ­σπά­θεια να ευο­δω­θεί, θα πρέπει να γίνει κατα­νοητό ότι η καθο­λική συμ­μόρ­φωση στους περιο­ρι­σμούς που τίθε­νται από τις αρμό­διες Υπη­ρε­σίες ανα­δει­κνύει την πόλη ως μνημείο και απο­βαί­νει προς όφελος των επι­χει­ρή­σεων. Βεβαίως η προ­σπά­θεια δεν σταματά εδώ. Η ανάγκη για συνο­λική συντή­ρηση και απο­κα­τά­σταση των εγκα­τα­στά­σεων της Νέας Αγοράς είναι συνεχής και επι­τα­κτική. Εργα­ζό­μα­στε ώστε σύντομα να δώσουμε συνο­λική λύση στο πρό­βλημα.

Τα κτί­σματα εσω­τε­ρικά του συγκρο­τή­μα­τος, με τη μορφή που έχουν σήμερα, υπο­βαθ­μί­ζουν σημα­ντικά το μνημείο και τον υπαί­θριο χώρο του. Προ­κει­μέ­νου το μνημείο να απο­κα­τα­στα­θεί θεω­ρούμε επι­βε­βλη­μένη την έστω και στα­διακή κατε­δά­φιση τους. Η απε­λευ­θέ­ρωση από κτί­σματα και ο επα­να­σχε­δια­σμός του εσω­τε­ρι­κού περι­βό­λου, υπό το πρίσμα του συν­δυα­σμού της εμπο­ρίας και της ανα­ψυ­χής με τον πολι­τι­σμό και την παρά­δοση, είναι μονό­δρο­μος αν θέλουμε να επα­να­κτή­σει η Νέα Αγορά την αίγλη που της ανα­λο­γεί. Ένας αρχι­τε­κτο­νι­κός δια­γω­νι­σμός ιδεών θα μπο­ρούσε να συμ­βάλ­λει προς την κατεύ­θυνση αυτή.

Τέλος, θεω­ρούμε αυτο­νό­ητη τη δημιουρ­γική συνερ­γα­σία με τους επι­χει­ρη­μα­τίες και μισθω­τές της Νέας Αγοράς, με μονα­δικό κρι­τή­ριο το ενδια­φέ­ρον για την εμφά­νιση της, ώστε να επι­τύ­χουμε αυτό που και οι ίδιοι επι­θυ­μούν, την ανα­βάθ­μιση της. Προ­ϋ­πό­θεση για την ομαλή λει­τουρ­γία της καθόλη τη διάρ­κεια του χρόνου και του εικο­σι­τε­τρα­ώ­ρου είναι ο σεβα­σμός των άλλων επι­χει­ρή­σεων από τους ίδιους τους μισθω­τές, τόσο στην ένταση της μου­σι­κής όσο και σε όλες τις υπό­λοι­πες οχλή­σεις, την καθα­ριό­τητα, την άγρα πελατών, το σεβασμό του κοι­νό­χρη­στου χώρου κλπ. Στόχος και ζητού­μενο είναι το αυτο­νό­ητο, δηλαδή η δημιουρ­γία σχέσεων καλής γει­το­νίας σε συν­δυα­σμό με το κοινό κέρδος και όχι η επιβολή ποινών και κυρώ­σεων».