Η ζωή και οι ελπίδες των νέων στα χρόνια της κρίσης

Την πλάτη της στο Δη­μό­σιο γυ­ρί­ζει η νέα γενιά των Ελ­λή­νων, ανα­ζη­τώ­ντας το ερ­γα­σια­κό της μέλ­λον στον ιδιω­τι­κό τομέα και κατά προ­τί­μη­ση σε ελ­λη­νι­κές με­γά­λου με­γέ­θους εται­ρεί­ες.

Πα­ράλ­λη­λα οι μισοί πε­ρί­που νέοι ηλι­κί­ας 18 έως 29 ετών παίρ­νουν κα­θα­ρό μισθό μι­κρό­τε­ρο των 500 ευρώ τον μήνα, πα­ρό­τι τα ακα­δη­μαϊ­κά τους προ­σό­ντα και οι δε­ξιό­τη­τες που κα­τέ­χουν θα δι­καιο­λο­γού­σαν πολύ υψη­λό­τε­ρες απο­λα­βές.

Σύμ­φω­να με ερ­γα­σια­κή έρευ­να που διε­ξή­γα­γε το kariera.gr, σε συ­νερ­γα­σία με το Ερ­γα­στή­ριο Διοί­κη­σης Αν­θρώ­πι­νου Δυ­να­μι­κού του Τμή­μα­τος Μάρ­κε­τινγκ και Επι­κοι­νω­νί­ας του Οι­κο­νο­μι­κού Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αθη­νών, προ­κύ­πτει πως οι νέοι σή­με­ρα επι­λέ­γουν ελ­λη­νι­κές, με­γά­λου με­γέ­θους εται­ρεί­ες του ιδιω­τι­κού τομέα.

Οι εται­ρεί­ες υψη­λής τε­χνο­λο­γί­ας και πλη­ρο­φο­ρι­κής, η βιο­μη­χα­νία, οι τρά­πε­ζες, οι χρη­μα­το­πι­στω­τι­κοί ορ­γα­νι­σμοί, οι εται­ρεί­ες συμ­βού­λων, οι εται­ρεί­ες ενέρ­γειας/με­τα­φο­ρών και τη­λε­πι­κοι­νω­νιών και ο του­ρι­σμός είναι οι κλά­δοι που φαί­νε­ται να συ­γκε­ντρώ­νουν τις προ­τι­μή­σεις των νέων φοι­τη­τών και απο­φοί­των, ενώ ο αγρο­τι­κός το­μέ­ας, οι κα­τα­σκευ­ές, το λια­νι­κό εμπό­ριο και η βαριά βιο­μη­χα­νία τη μι­κρό­τε­ρη σχε­τι­κά προ­τί­μη­ση.

Ποιο Δη­μό­σιο;

Σε αντί­θε­ση με τις προ­τι­μή­σεις των γο­νιών τους, που κυ­νη­γού­σαν μια σί­γου­ρη θέση στο Δη­μό­σιο, οι νέοι σή­με­ρα φαί­νε­ται πως προ­τι­μούν τον ιδιω­τι­κό τομέα σε πο­σο­στό 73%. Μόλις το 8% εξ αυτών «κα­λο­βλέ­πει» το Δη­μό­σιο. Δεύ­τε­ρη σε προ­τί­μη­ση μετά τον ιδιω­τι­κό τομέα έρ­χε­ται η αυ­το­α­πα­σχό­λη­ση με ένα πο­σο­στό 9%, καθώς φαί­νε­ται πως σε αυτές τις ηλι­κί­ες οι νέοι είναι κάπως δι­στα­κτι­κοί στο να ανοί­ξουν δική τους επι­χεί­ρη­ση και προ­τι­μούν τη σι­γου­ριά της υπαλ­λη­λι­κής σχέ­σης.

Οι απο­λα­βές
Οι μισοί σχε­δόν από τους νέους 18-29 ετών που δή­λω­σαν πως ερ­γά­ζο­νται και το 21,3% των ατό­μων ηλι­κί­ας 30-35 ετών λαμ­βά­νουν κα­θα­ρό μισθό μι­κρό­τε­ρο των 500 ευρώ! Το 1/3 πε­ρί­που όλων των νέων που απά­ντη­σαν στην έρευ­να αμεί­βε­ται με 501 ευρώ έως 850 ευρώ τον μήνα.

Οσο η αρ­νη­τι­κή οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση της χώρας δια­τη­ρεί­ται, τόσο οι νέοι προ­σαρ­μό­ζουν τις προσ­δο­κί­ες τους σε χα­μη­λό­τε­ρα επί­πε­δα. Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι επι­ζη­τούν υψη­λό­τε­ρες αμοι­βές από τον ιδιω­τι­κό τομέα σε σύ­γκρι­ση με τον δη­μό­σιο, ανα­μέ­νουν πιο χα­μη­λές αμοι­βές για μια θέση ερ­γα­σί­ας που δεν σχε­τί­ζε­ται με τις σπου­δές τους, ενώ θα ήθε­λαν η δική τους επι­χεί­ρη­ση να τους απο­φέ­ρει πάνω από τη δι­πλά­σια μη­νιαία απο­ζη­μί­ω­ση, δη­λα­δή κέρδη της τάξης των 2.150 ευρώ. Πε­ρί­που ο ένας στους τρεις νέους που απά­ντη­σαν στην έρευ­να θέλει να δη­μιουρ­γή­σει τη δική του επι­χεί­ρη­ση. Ενα μι­κρό­τε­ρο πο­σο­στό έχει μια επι­χει­ρη­μα­τι­κή ιδέα, ενώ λι­γό­τε­ροι από ένας στους δέκα δή­λω­σαν ότι έχουν προ­σπα­θή­σει να υπο­στη­ρί­ξουν ένα επι­χει­ρη­μα­τι­κό ξε­κί­νη­μα κατά τον τε­λευ­ταίο χρόνο.

Με­τα­νά­στευ­ση

Η αδυ­να­μία να βρουν δου­λειά ανά­λο­γη των προ­σό­ντων τους ανα­γκά­ζει πολ­λούς από τους Ελ­λη­νες της νέας γε­νιάς να ανα­ζη­τούν ευ­και­ρί­ες κα­ριέ­ρας στο εξω­τε­ρι­κό.

Το 48% των νέων ηλι­κί­ας 18-29 ετών και το 35% των νέων από 30 έως 35 ετών θέ­λουν να ερ­γα­στούν στο εξω­τε­ρι­κό και κατά προ­τί­μη­ση στις αγ­γλο­σα­ξο­νι­κές χώρες και κυ­ρί­ως στην Αγ­γλία (27%) και στις ΗΠΑ (16%). Αλλες ευ­ρω­παϊ­κές χώρες προ­τί­μη­σης είναι η Ολ­λαν­δία (10%) οι Σκαν­δι­να­βι­κές (8%), η Γερ­μα­νία (7%), η Ελ­βε­τία (7%), η Ιτα­λία (6%), η Ισπα­νία (4%) και Αυ­στρα­λία (4%).

Λ. Κου­τε­ντά­κη, άνερ­γη

Λ. Κου­τε­ντά­κη, άνερ­γη
Μία χα­μέ­νη δε­κα­ε­τία

Σπού­δα­σε Διοί­κη­ση Επι­χει­ρή­σε­ων στα ΤΕΙ Αθή­νας -«εκεί­νη την εποχή ήταν “στη μόδα” τα οι­κο­νο­μι­κά»- και ερ­γά­στη­κε στον χώρο των πω­λή­σε­ων. «Ωσπου, γύρω στο 2010, συ­νει­δη­το­ποί­η­σα ότι ύστε­ρα από δέκα χρό­νια στη δου­λειά, η μι­σθο­λο­γι­κή κα­τά­στα­ση ήταν ίδια με αυτή που είχα ως φοι­τή­τρια. Αυτό με έκανε να ανα­θε­ω­ρή­σω κά­ποια πράγ­μα­τα. Κα­τέ­λη­ξα ότι θα στα­μα­τή­σω να δου­λεύω για ερ­γο­δό­τες που πλη­ρώ­νουν με αυτήν τη λο­γι­κή». Για τη Λήδα, πλέον, ση­μα­ντι­κό­τε­ρος πα­ρά­γο­ντας προ­κει­μέ­νου να επι­λέ­ξει ερ­γα­σία αλλά και ερ­γο­δό­τη είναι η επι­κοι­νω­νία: «Να υπάρ­χει σε­βα­σμός από τον ερ­γο­δό­τη αλλά και τον ερ­γα­ζό­με­νο». Ασχο­λεί­ται τώρα με το θέ­α­τρο και βοη­θά­ει φί­λους στην προ­ώ­θη­ση των προ­ϊ­ό­ντων τους.

ΚΑ­ΤΕ­ΡΙ­ΝΑ ΜΠΙ­ΣΤΟΥ­ΡΑ-ΓΡΕ­ΚΟΥ, φοι­τή­τρια

Εμπει­ρία ζωής οι τέσ­σε­ρις μήνες σπου­δών στη Σαν­γκάη

Επέ­λε­ξε να σπου­δά­σει Κοι­νω­νι­κή Αν­θρω­πο­λο­γία στο Πά­ντειο Πα­νε­πι­στή­μιο, γιατί θε­ω­ρεί ότι είναι η πιο αντι­ρα­τσι­στι­κή επι­στή­μη που υπάρ­χει στον πλα­νή­τη. Μόλις λίγες ημέ­ρες πριν, η Κα­τε­ρί­να επέ­στρε­ψε από την Κίνα, όπου έμει­νε για πε­ρί­που τέσ­σε­ρις μήνες μέσω του προ­γράμ­μα­τος Erasmus.

«Γε­νι­κά μου κέ­ντρι­ζαν το εν­δια­φέ­ρον η Ασία και η Κίνα. Από πέ­ρυ­σι έχω αρ­χί­σει και ασχο­λού­μαι λι­γά­κι πα­ρα­κο­λου­θώ­ντας κι­νε­ζι­κή τη­λε­ό­ρα­ση. Πριν μάθω για το πρό­γραμ­μα είχα ήδη σκε­φτεί μήπως πρέ­πει να μάθω τη γλώσ­σα. Οταν μου δό­θη­κε αυτή η τρο­με­ρή ευ­και­ρία την άρ­πα­ξα και βρέ­θη­κα στη Σαν­γκάη. Εμαθα ελά­χι­στα κι­νε­ζι­κά, γιατί κά­να­με κά­ποια μα­θή­μα­τα εκεί, αλλά είναι αρ­κε­τά δύ­σκο­λη γλώσ­σα. Συ­γκε­κρι­μέ­να η δυ­σκο­λία της έγκει­ται στο να μά­θεις να ανα­γνω­ρί­ζεις τους χα­ρα­κτή­ρες».

Κα­τε­ρί­να Μπι­στού­ρα-Γρε­κού, φοι­τή­τρια

Μοι­ρά­στη­κε πε­ρί­που τις ίδιες ανη­συ­χί­ες με τους Κι­νέ­ζους φοι­τη­τές για το τι μέλ­λει γε­νέ­σθαι στη ζωή τους.

«Απλώς εκεί­νοι έχουν στο μυαλό τους πιο ορ­γα­νω­μέ­να τι θα κά­νουν μετά το τέλος των σπου­δών τους. Ιδιαί­τε­ρα στη Σαν­γκάη, όπου υπάρ­χουν πάρα πολ­λές εται­ρεί­ες για να βρουν δου­λειά. Πά­ντως ένιω­σα το πιο με­γά­λο σοκ όταν συ­ζή­τη­σα με άτομα από τη Σι­γκα­πού­ρη. Ηταν ίσα με μένα στην ηλι­κία και μου έλε­γαν σχε­δόν με ακρί­βεια σε ποια υπη­ρε­σία -κυ­ρί­ως στο Δη­μό­σιο- θα δου­λέ­ψουν μετά το με­τα­πτυ­χια­κό τους».

Γ. Νι­κο­λά­ου, άνερ­γη

«Ετοι­μά­ζω βα­λί­τσες για τη Νορ­βη­γία»

Σπού­δα­σε γραμ­μα­τέ­ας νο­μι­κών επαγ­γελ­μά­των στο ΙΕΚ Κα­στο­ριάς. Τα τε­λευ­ταία δύο χρό­νια η Γιού­λη δη­λώ­νει άνερ­γη. «Μέχρι το 2004 είχα αλ­λά­ξει άπει­ρες δου­λειές και το έβρι­σκα εν­δια­φέ­ρον γιατί μου δι­νό­ταν η ευ­και­ρία να κοι­νω­νι­κο­ποι­η­θώ με και­νούρ­γιους αν­θρώ­πους κάθε φορά. Μετά άρ­χι­σαν τα ζόρια…». Προ­σφέ­ρει εθε­λο­ντι­κά τις υπη­ρε­σί­ες της κάθε Τε­τάρ­τη στο «Δια­βά­ζω για τους άλ­λους» και μία φορά την εβδο­μά­δα στη «Θε­τι­κή Φωνή». Πα­ράλ­λη­λα ετοι­μά­ζει βα­λί­τσες για Νορ­βη­γία. «Το με­θο­δεύω για να φύγω. Μα­θαί­νω νορ­βη­γι­κά, θα κάνω σε­μι­νά­ρια νο­ση­λευ­τι­κής, γιατί εκεί απαι­τεί­ται εξει­δί­κευ­ση για να βρεις δου­λειά. Μου αρέ­σει πολύ η Αθήνα, αλλά πλέον εδώ είναι εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λο να βρω δου­λειά».

Α. Πα­πα­δά­κη, ηθο­ποιός

Η υπο­κρι­τι­κή και ο αγώ­νας για επι­βί­ω­ση

«Σπού­δα­σα ταυ­τό­χρο­να αγ­γλι­κή και γερ­μα­νι­κή φι­λο­λο­γία στο Νό­τιγ­χαμ και μόλις πήρα το μπά­τσε­λορ επέ­στρε­ψα στην Ελ­λά­δα. Η υπο­κρι­τι­κή ήταν κάτι με το οποίο πάντα ήθελα να ασχο­λη­θώ. Ετσι, έκανα εγ­γρα­φή σε μια δρα­μα­τι­κή σχολή στην Αθήνα απ’ όπου απο­φοί­τη­σα τον Ιού­νιο του 2015». Η Αννα, άνερ­γη τυ­πι­κά, προ­τί­θε­ται να πα­ρα­δί­δει μα­θή­μα­τα για να ζήσει. Ανή­συ­χη για το τι της επι­φυ­λάσ­σει το μέλ­λον στην Ελ­λά­δα της κρί­σης και της ανερ­γί­ας, πε­ρι­γρά­φει το ιδα­νι­κό πλαί­σιο δου­λειάς: «Η ασφά­λι­ση είναι ένας ση­μα­ντι­κός πα­ρά­γο­ντας. Οσο γί­νε­ται καλός μι­σθός, με βάση βέ­βαια το τι πα­ρά­γου­με. Δη­λα­δή αν είμαι σε μια πα­ρά­στα­ση που δεν έχει έσοδα δεν θα πλη­ρω­θώ».

Χρ. Πα­νο­λιά­σκος, υπάλ­λη­λος

«Ο συ­νε­χής αγώ­νας φέρ­νει τη δι­καί­ω­ση»

Σπού­δα­σε Διοί­κη­ση Επι­χει­ρή­σε­ων στην Ουα­λία, Διοί­κη­ση Ξε­νο­δο­χεια­κών Επι­χει­ρή­σε­ων στη Γερ­μα­νία, όπου και ερ­γά­στη­κε ένα έτος σε ξε­νο­δο­χεια­κή επι­χεί­ρη­ση στο Μα­γδεμ­βούρ­γο. Επέ­στρε­ψε στην Αθήνα -ερ­γά­ζε­ται τα τε­λευ­ταία χρό­νια σε με­γά­λη ιδιω­τι­κή εται­ρεία. «Στον ιδιω­τι­κό τομέα μπο­ρείς να εξε­λί­ξεις αυτό που κά­νεις και σου δί­νο­νται ευ­και­ρί­ες σε αντί­θε­ση με το Δη­μό­σιο. Οι μι­σθοί δυ­στυ­χώς έχουν πέσει κα­τα­κό­ρυ­φα και πολ­λοί νέοι είναι άνερ­γοι και κα­τα­φεύ­γουν στο εξω­τε­ρι­κό. Δη­λώ­νει και ο ίδιος ανοι­χτός στο εν­δε­χό­με­νο να με­τα­να­στεύ­σει ξανά: «Προ­σω­πι­κά βάζω τον πήχη ψηλά και δεν έχω “τα­βά­νι”. Πά­ντως, νο­μί­ζω ότι δεν πρέ­πει να απο­γοη­τευό­μα­στε. Ο συ­νε­χής αγώ­νας φέρ­νει τη δι­καί­ω­ση».

Λ. Κα­ρί­νου, εκ­παι­δευ­τι­κός

Ανα­πλη­ρώ­τρια δα­σκά­λα με 900 ευρώ

Από μικρή γνώ­ρι­ζε πως όταν με­γα­λώ­σει θα ασχο­λη­θεί επαγ­γελ­μα­τι­κά με τα παι­διά. Η ει­σα­γω­γή της στο Παι­δα­γω­γι­κό Τμήμα Δη­μο­τι­κής Εκ­παί­δευ­σης του Αρι­στο­τε­λεί­ου Πα­νε­πι­στη­μί­ου στην Θεσ­σα­λο­νί­κη τής έδωσε με­γά­λη χαρά. Η Λίνα, ως ανα­πλη­ρώ­τρια δα­σκά­λα, λαμ­βά­νει 900 ευρώ τον μήνα, ενώ τα κα­λο­καί­ρια συ­μπλη­ρώ­νει το ει­σό­δη­μά της με διά­φο­ρες άλλες δου­λειές έξω από το αντι­κεί­με­νό της. Δεν δια­κα­τέ­χε­ται από την ανα­σφά­λεια συ­νο­μη­λί­κων της οι οποί­οι έχο­ντας στις βα­λί­τσες τους πλού­σια βιο­γρα­φι­κά ζουν με το άγχος της ανεύ­ρε­σης ερ­γα­σί­ας, ωστό­σο την προ­βλη­μα­τί­ζει το γε­γο­νός ότι οι συν­θή­κες της δου­λειάς της δεν είναι πλέον καλές.

ΕΘΝΟΣ