Ποια επαγγέλματα οδηγούν σε περισσότερες… αυτοκτονίες

Οι ερ­γα­ζό­με­νοι σε συ­νή­θως μο­να­χι­κά και ανα­σφα­λή επαγ­γέλ­μα­τα αντι­με­τω­πί­ζουν αυ­ξη­μέ­νο κίν­δυ­νο αυ­το­κτο­νί­ας, σύμ­φω­να με μια νέα αμε­ρι­κα­νι­κή έρευ­να. Στην κο­ρυ­φή της λί­στας κιν­δύ­νου βρί­σκο­νται οι αγρό­τες, οι… αλιείς και οι ξυ­λο­κό­ποι, ενώ αντί­θε­τα στο τέλος της λί­στας βρί­σκει κα­νείς τους εκ­παι­δευ­τι­κούς.

Η με­λέ­τη των Κέ­ντρων Ελέγ­χου και Πρό­λη­ψης Νο­ση­μά­των (CDC) των ΗΠΑ δια­πί­στω­σε ότι ρέ­πουν πε­ρισ­σό­τε­ρο στην αυ­το­κτο­νία όσοι κά­νουν χει­ρω­να­κτι­κό επάγ­γελ­μα και νιώ­θουν απο­μο­νω­μέ­νοι στη δου­λειά τους, καθώς και όσοι -ιδίως στον κα­τα­σκευα­στι­κό τομέα- έχουν ανα­σφά­λεια για το αν θα έχουν τη δου­λειά τους και στο μέλ­λον.

Η με­γά­λη έρευ­να δεί­χνει τε­ρά­στιες δια­φο­ρές ανά­με­σα στα επαγ­γέλ­μα­τα, όσον αφορά τα πο­σο­στά αυ­το­κτο­νιών δια­χρο­νι­κά. Υψηλά πο­σο­στά εμ­φα­νί­ζουν επί­σης οι ξυ­λουρ­γοί, οι με­ταλ­λω­ρύ­χοι, οι ηλε­κτρο­λό­γοι και οι οι­κο­δό­μοι. Ακο­λου­θούν μη­χα­νι­κοί (εγκα­τα­στά­σε­ων, επι­σκευών κλπ.), βιο­μη­χα­νι­κοί ερ­γά­τες και αρ­χι­τέ­κτο­νες.

Την μι­κρό­τε­ρη πι­θα­νό­τη­τα αυ­το­κτο­νί­ας από όλους έχουν οι κα­θη­γη­τές, δά­σκα­λοι και βι­βλιο­θη­κά­ριοι. ‘Αλλα επαγ­γέλ­μα­τα με πολύ χα­μη­λά πο­σο­στά αυ­το­κτο­νιών είναι οι υπάλ­λη­λοι γρα­φεί­ου, οι κου­ρείς-κομ­μω­τές, οι μά­γει­ροι και όσοι ασχο­λού­νται με τη φρο­ντί­δα των παι­διών.

Λίγο πάνω από το μέσον της λί­στας (δη­λα­δή με κίν­δυ­νο πάνω από τον μέσο όρο) βρί­σκει κα­νείς αστυ­νο­μι­κούς, πυ­ρο­σβέ­στες, καλ­λι­τέ­χνες, αθλη­τές, δη­μο­σιο­γρά­φους, μα­θη­μα­τι­κούς και προ­γραμ­μα­τι­στές. Επι­στή­μο­νες-ερευ­νη­τές, λο­γι­στές, οι­κο­νο­μο­λό­γοι, κλη­ρι­κοί, με­σί­τες και πω­λη­τές είναι κάτω από το μέσον της λί­στας κιν­δύ­νου.

Οι για­τροί και άλλα επαγ­γέλ­μα­τα του τομέα της υγεί­ας έχουν κατά μέσο όρο 80% μι­κρό­τε­ρη πι­θα­νό­τη­τα να αυ­το­κτο­νή­σουν σε σχέση με τους αγρό­τες και τους αλιείς.

Κύρια αιτία της αυ­το­κτο­νί­ας είναι η κα­τά­θλι­ψη. Οι πε­ρισ­σό­τε­ρες αυ­το­κτο­νί­ες γί­νο­νται από άτομα μέσης ηλι­κί­ας, πολύ συ­χνό­τε­ρα από άν­δρες σε σχέση με τις γυ­ναί­κες. Τα με­γα­λύ­τε­ρα πο­σο­στά αυ­το­κτο­νιών γυ­ναι­κών εντο­πί­ζο­νται με­τα­ξύ όσων ερ­γά­ζο­νται στα σώ­μα­τα ασφα­λεί­ας (αστυ­νο­μία, πυ­ρο­σβε­στι­κή κ.α.) και στο δι­κη­γο­ρι­κό επάγ­γελ­μα, δύο το­μείς όπου το στρες είναι με­γά­λο.

Του­λά­χι­στον στις ΗΠΑ, οι αυ­το­κτο­νί­ες αν­θρώ­πων άνω των 16 ετών εμ­φα­νί­ζουν αύ­ξη­ση πάνω από 20% μετά το 2000. Οι ετή­σιες αυ­το­κτο­νί­ες με­τα­ξύ αγρο­τών και αλιέ­ων είναι 85 ανά 100.000 άτομα (στους άν­δρες 91 ανά 100.000).

Οι ερευ­νη­τές επε­σή­μα­ναν ότι ένα λόγος για τις αυ­ξη­μέ­νες αυ­το­κτο­νί­ες με­τα­ξύ αγρο­τών, αλιέ­ων και υλο­τό­μων είναι ότι, εκτός απο τη συχνή μο­να­ξιά και το χα­μη­λό­τε­ρο ει­σό­δη­μα, έχουν με­γα­λύ­τε­ρη απρο­θυ­μία να ζη­τή­σουν βο­ή­θεια από ψυ­χο­λό­γο ή ψυ­χί­α­τρο, εν μέρει λόγω της λαν­θα­σμέ­νης αντί­λη­ψης ότι κάτι τέ­τοιο θα θε­ω­ρη­θεί αδυ­να­μία από τους γύρω τους.

Ακόμη, οι αγρό­τες εκτί­θε­νται συ­χνό­τε­ρα στις χη­μι­κές ου­σί­ες των εντο­μο­κτό­νων-πα­ρα­σι­το­κτό­νων, που μπο­ρεί να επη­ρε­ά­σουν το νευ­ρι­κό σύ­στη­μά τους και να συμ­βά­λουν έτσι σε κα­τά­θλι­ψη. Κάτι ανά­λο­γο μπο­ρεί να ισχύ­ει στις πε­ρι­πτώ­σεις των ερ­γα­ζο­μέ­νων σε ερ­γα­σί­ες εγκα­τά­στα­σης-επι­σκευ­ής-συ­ντή­ρη­σης, οι οποί­οι επί­σης εκτί­θε­νται σε δια­λυ­τι­κά και άλλες δυ­νη­τι­κά επι­κίν­δυ­νες χη­μι­κές ου­σί­ες, που πλήτ­τουν το νευ­ρι­κό σύ­στη­μα.

Ημε­ρη­σία