Το “νέο” που είναι;

« Ο Κυριά­κος, θέλει να κερ­δί­σει τον χώρο του κέντρου και να εκτο­πί­σει ταυ­τό­χρονα όλα τα υπό­λοιπα μικρά κόμματα, που αντλούν τη δύναμη τους από αυτή την ιδιό­τυπη δεξα­μενή. Θα το κατα­φέ­ρει, γιατί δεν τον τρο­μά­ζουν οι μεταρ­ρυθ­μί­σεις και το πολι­τικό κόστος. Το έχει αυτό στο DNA του » μου έλεγε φίλος, κομ­μα­τικά ανέ­στιος και με φυγό­κε­ντρες τάσεις προς το νέο του Κυριά­κου. Αυτά πριν τον Αδωνι αντι­πτό­ε­δρο.

Μετά και την ανα­κοί­νωση της σκιώ­δους κυβέρ­νη­σής του, αδίκως θεωρώ -προς το παρόν- ότι τρέμουν τα κόμματα της λεγό­με­νης κεντρο­δε­ξιάς αλλά και κεντρο­α­ρι­στε­ράς. Παρό­ντες για το κέντρο και το…νέο, ο Βορίδης, η Βούλ­τεψη, αλλά και Γκιου­λέ­κας (αλήθεια αντι­προ­σω­πεύει το μεταρ­ρυθ­μι­στικό του Κυριά­κου στον πολι­τι­σμό; ) και Κεδί­κο­γλου και Αννα-Μισέλ Αση­μα­κο­πού­λου. Παλαιο­δε­ξιοί, ακρο­δε­ξιοί, λαι­κο­δε­ξιοί, τζάκια, απο­τυ­χη­μέ­νοι, ισορ­ρο­πίες, σε θέσεις κλειδιά. Γενικώς, μία από τα ίδια που σε κάνει να ανα­ρω­τιέ­σαι « Το νέο που είναι» «Ο Σαμαράς γιατί έφυγε;»

Η ΝΔ κατόπιν τούτων, απέχει μακριά ακόμη από την ημέρα εκείνη, που θα υιο­θε­τή­σει μια πιο ρεα­λι­στική κομ­μα­τι­κο­πο­λι­τική πρα­κτική. Την πρα­κτική, που δεν θα την τρο­μά­ζουν οι μεταρ­ρυθ­μί­σεις του προφίλ και κυρίως της ουσίας της, ανε­ξαρ­τή­του πολι­τι­κού κόστους, πριν αρχίσει να μεταρ­ρυθ­μί­ζει τη χώρα.

Ο Κυριά­κος, μπορεί να έχει μεταρ­ρυθ­μι­στικό «μικρό­βιο» στο DNA του όπως λέει ο φίλος μου, αλλά αξία έχει να δούμε, πως θα το περάσει στο κομ­μα­τικό DNA της ΝΔ. Το τι θέλει ο Κυριά­κος , από το τι μπορεί πραγ­μα­τικά να κάνει η ΝΔ ως κομ­μα­τι­κός οργα­νι­σμός, παρα­μέ­νει ένα μεγάλο ερώτημα.

Προς το παρόν, βλέπω να εξα­κο­λου­θεί να παρα­μέ­νει ανέ­στιος ο κεντρώος φίλος μου. τ