Η Περιφέρεια Ν. Αιγαίου κατέθεσε αίτηση αναίρεσης για τα 8 δημόσια ακίνητα

Σε υπο­βο­λή αι­τή­σε­ως αναι­ρέ­σε­ως για την ακύ­ρω­ση της υπ’ αρίθμ. 28/2015 από­φα­σης του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου με την οποία δι­καιώ­θη­καν οι θέ­σεις του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου σχε­τι­κά με την κυ­ριό­τη­τα του ακι­νή­του στο οποίο στε­γα­ζό­ταν η Με­ραρ­χία της 95 ΑΔΤΕ στο κέ­ντρο της πόλης, αλλά και σε ακόμη 7 ακί­νη­τα, προ­χώ­ρη­σε χθες, όπως είχε προ­α­ναγ­γεί­λει η «δη­μο­κρα­τι­κή», η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου με την ως άνω από­φα­σή του απέρ­ρι­ψε την έφεση της Νο­μαρ­χια­κής Αυ­το­διοί­κη­σης και ως εκ τού­του έχει ανα­γνω­ρι­στεί τε­λε­σι­δί­κως η κυ­ριό­τη­τα του Δη­μο­σί­ου επί 8 ακι­νή­των, που χρη­σι­μο­ποιού­νται για την στέ­γα­ση υπη­ρε­σιών της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου δια­τεί­νε­ται ότι έγινε κακώς χρήση από το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο και απο­δε­κτή από το δι­κα­στή­ριο η με αριθ­μό πρωτ. ΔΚ 2161/25-10-1996 έκ­θε­ση της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου περί της χρή­σε­ως ενός εκά­στου των επί­δι­κων ακι­νή­των και την ύπαρ­ξη ή μη συ­στέ­γα­σης υπη­ρε­σιών.

Υπο­στη­ρί­ζει συ­γκε­κρι­μέ­να ότι η συ­γκε­κρι­μέ­νη έκ­θε­ση δεν έπρε­πε να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί ως μέσο από­δει­ξης της αυ­θαί­ρε­της κα­τά­λη­ψης της Νο­μαρ­χί­ας διότι η Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία Δω­δε­κα­νή­σου ως απο­κε­ντρω­μέ­νη υπη­ρε­σία του Υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών, δη­λα­δή του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, λει­τουρ­γεί στο πλαί­σιο των εντο­λών αυτού και συ­νε­πώς οι εκ­θέ­σεις και από­ψεις της Υπη­ρε­σί­ας αυτής δεν απο­τε­λούν παρά μόνο «ισχυ­ρι­σμούς» του ιδίου του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου.

Ισχυ­ρί­ζε­ται πα­ρα­πέ­ρα ότι όλα τα επί­δι­κα ακί­νη­τα κατά το χρόνο της υπο­βο­λής της αί­τη­σης με­τα­γρα­φής και της κα­τα­χώ­ρη­σης της διά­τα­ξης του κτη­μα­το­λο­γι­κού δι­κα­στή, στε­γά­ζο­νταν απο­κλει­στι­κά κα­ταρ­γού­με­νες υπη­ρε­σί­ες και σε κάθε πε­ρί­πτω­ση νο­μί­μως με­τα­γρά­φη­καν υπέρ της Νο­μαρ­χί­ας.

Στην πο­λυ­σέ­λι­δη, αί­τη­ση αναί­ρε­σης, που υπέ­βα­λε ο νο­μι­κός σύμ­βου­λος της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γ. Φι­λιπ­πά­κος, υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου έκρι­νε εσφαλ­μέ­να τις απο­δεί­ξεις των διά­δι­κων μερών και ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η αγωγή του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, θα έπρε­πε να απορ­ρι­φθεί.

Υπο­στη­ρί­ζε­ται πα­ρα­πέ­ρα ότι υπήρ­ξε εσφαλ­μέ­νη και κακή ερ­μη­νεία και εφαρ­μο­γή του νόμου.