Υφαίνεται το νέο πλέγμα δημοσιονομικής εποπτείας της Ελλάδας

Το “μήνυμα” για πιο αυστηρή δημο­σιο­νο­μική παρα­κο­λού­θηση στην Ελλάδα αλλά και σε άλλα κράτη της ΕΕ που έχουν σχετικά “χαλαρές” δια­δι­κα­σίες χάραξης, εκτέ­λε­σης και -κυρίως- τρο­πο­ποί­η­σης των στόχων του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού δίδει μέσα από έκθεσή της για τα μεσο­πρό­θε­σμα προ­γράμ­ματα η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή. Σκια­γρα­φεί -φέροντας ως παρά­δειγμα τον τρόπο που τηρούν απα­ρέ­γκλιτα τους στόχους τα κράτη του Βορρά- την πολι­τική παρα­κο­λού­θη­σης και στη μετά μνη­μο­νίου εποχή.

Η έκθεση “σκα­νά­ρει” τους προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς κάθε κράτους με βάση τα νέα δεδο­μένα δημο­σιο­νο­μι­κής επο­πτείας που έχουν τεθεί σε ισχύ ανά την ΕΕ.

Ωστόσο, ειδικά για την Ελλάδα, τα περι­θώ­ρια ευε­λι­ξίας μπορεί να είναι πολύ πιο στενά καθώς η “αυστη­ρό­τητα” που θα υπάρξει στο άμεσο και απώτερο μέλλον συν­δέ­ε­ται, όπως γράφει η εφη­με­ρίδα “Κεφά­λαιο” που κυκλο­φο­ρεί, και με τα δημο­σιο­νο­μικά ανταλ­λάγ­ματα σε όρους τήρησης πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των για παρεμ­βά­σεις στο χρέος.

Το Μεσο­πρό­θε­σμο που έρχεται

Η έμφαση δίδεται στις δαπάνες και στο κατά πόσο τηρού­νται απα­ρέ­γκλιτα οι στόχοι ανά πεδίο και κατη­γο­ρία (πχ κεντρική κυβέρ­νηση, ασφα­λι­στικά ταμεία, περι­φέ­ρειες, δήμοι κλπ).

Και τούτο όταν στην αξιο­λό­γηση που ξεκινά -βάσει προγραμματισμού- στις 18 Ιανουα­ρίου η Ελλάδα θα πρέπει να δια­πραγ­μα­τευ­θεί το νέο Μεσο­πρό­θε­σμο 2016-2019 που θα πρέπει να δια­σφα­λί­ζει πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα 3,5% του ΑΕΠ στο διη­νε­κές. Και ήδη υπάρχει η πίεση για κάλυψη “τρύπας” 900 εκατ. ευρώ περίπου για το 2016 αλλά και η δέσμευση για πρό­σθετα μέτρα 2 δισ. ευρώ για τη 2ετία 2017-2018.

Απο­τι­μώ­ντας το επίπεδο αυστη­ρό­τη­τας όσον αφορά την τήρηση των σχεδίων που προ­βλέ­πο­νται στο Μεσο­πρό­θε­σμο, οι χώρες δια­κρί­νο­νται σε 6 κατη­γο­ρίες. Η Ελλάδα κατα­τάσ­σε­ται μαζί με πολλά άλλα κράτη στην 3η πιο χαλαρή κατη­γο­ρία.

Τα πιο “σκληρά” κράτη είναι η Σουηδία και η Φιν­λαν­δία. Σε αυτά οι ετήσιοι στόχοι δαπανών κλει­δώ­νουν για την 4ετία ανε­ξάρ­τητα από τις συν­θή­κες (εκτός και μία νέα κυβέρ­νηση έρχεται στην εξουσία ή αν αλλάξει η κατα­νομή αρμο­διο­τή­των μεταξύ των επι­πέ­δων δια­κυ­βέρ­νη­σης).

Στη 2η κατη­γο­ρία “αυστη­ρών” κρατών, στη Δανία και στην Ολλαν­δία, τα ανώτατα όρια δαπανών μπορούν να αυξη­θούν μόνο υπό τον όρο ότι οι πηγές χρη­μα­το­δό­τη­σης των πρό­σθε­των δαπανών θα προσ­διο­ρί­ζο­νται εκ των προ­τέ­ρων.

Στην κατη­γο­ρία πριν την Ελλάδα οι στόχοι δαπανών μπορούν να προ­σαρ­μό­ζο­νται ανάλογα με τις αλλαγές σε μια σειρά ειδικών παρα­μέ­τρων που ορί­ζο­νται από τη νομο­θε­σία ή άλλα έγγραφα, αλλά οι αλλαγές αυτές θα πρέπει να αιτιο­λο­γού­νται δημο­σίως (Αυστρία, Ιρλαν­δία, Λετονία).

Η απο­τί­μηση για την εφαρ­μογή των νέων δημο­σιο­νο­μι­κών κανόνων έχει ως σκοπό να ξεκι­νή­σει “μια συζή­τηση σχετικά με τα πιο επι­θυ­μητά χαρα­κτη­ρι­στικά” των μεσο­προ­θέ­σμων αφού οι σχε­τι­κοί κανο­νι­σμοί ενσω­μα­τώ­θη­καν σε κάθε κράτος με ευε­λι­ξία (σ.σ. προ­βλέ­πουν και το νέο Δημο­σιο­νο­μικό Συμ­βού­λιο που πριν από λίγο καιρό στε­λε­χώ­θηκε στην Ελλάδα για να προ­τεί­νει ημιαυ­τό­μα­τες δημο­σιο­νο­μι­κές προ­σαρ­μο­γές).

Δίνουν έμφαση στην ενεργή συμ­με­τοχή των εθνικών κοι­νο­βου­λίων και στην συνε­κτι­κό­τητα μεταξύ των μεσο­πρό­θε­σμων σχεδίων και των ετήσιων προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών.

Ως παραδείγματα-πρότυπα φέρεται η ολλαν­δική δια­δι­κα­σία που προ­βλέ­πει διορ­θω­τικό μηχα­νι­σμό απο­κλί­σεων τον επόμενο χρόνο, αλλά και το σου­η­δικό πρότυπο που έχει ανώτατα όρια δαπανών για την κεντρική κυβέρ­νηση σε επίπεδο 3ετίας που δεν προ­σαρ­μό­ζο­νται καν για τον πλη­θω­ρι­σμό, ενώ αν τα στοι­χεία δείξουν υπέρ­βαση, η κυβέρ­νηση οφείλει να λάβει μέτρα κατά το τρέχον έτος για να την απο­φύ­γει.

Στη Φιν­λαν­δία τα 3ετή όρια ανα­προ­σαρ­μό­ζο­νται μόνο για τον πλη­θω­ρι­σμό και δεν προ­βλέ­πο­νται άλλη τυχόν ανα­θε­ώ­ρησή τους.

Capital.gr