DW: Η ΕΕ κάνει «τα στραβά μάτια» στην Τουρκία

Για και­ρο­σκο­πι­σμό κατη­γο­ρεί τη Δύση που κλείνει τα μάτια απέ­να­ντι στις τουρ­κι­κές στρα­τιω­τι­κές επι­χει­ρή­σεις κατά του PΚΚ στη NA Τουρκία, ο γερ­μα­νός ερευ­νη­τής ζητη­μά­των ειρήνης Γόχεν Χίπλερ.

Τρία δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ και «στραβά μάτια» απέ­να­ντι στις εκτε­τα­μέ­νες επι­χει­ρή­σεις του τουρ­κι­κού στρατού κατά του PKK στην νοτιο­α­να­το­λική Τουρκία είναι το τίμημα που προ­τί­θε­ται να κατα­βά­λει η Ευρώπη στην Άγκυρα προ­κει­μέ­νου να περιο­ρί­σει τις ροές προ­σφύ­γων. Όμως στο Βερο­λίνο γίνο­νται όλο και δυνα­τό­τε­ρες οι φωνές εκείνων που ζητούν, για μια ακόμα φορά, να στα­μα­τή­σει η πώληση όπλων στην Τουρκία.

Σε συνέ­ντευξή του στον ραδιο­σταθμό Deutschlandfunk (DLF) ο γερ­μα­νός ερευ­νη­τής ζητη­μά­των ειρήνης Γόχεν Χίπλερ μιλά για τα κίνητρα της τουρ­κι­κής τακτι­κής: «Η εντύ­πωσή μου είναι ότι όλα ξεκί­νη­σαν όταν το φιλο­κουρ­δικό κόμμα έλαβε εντυ­πω­σιακό ποσοστό στις εκλογές, ανα­τρέ­πο­ντας τα σχέδια του Ταγίπ Ερντο­γάν να μετα­τρέ­ψει το πολί­τευμα σε προ­ε­δρική δημο­κρα­τία υπό την ηγεσία του. Έτσι ο τούρκος πρό­ε­δρος σκέ­φτηκε, ότι θα τον συνέ­φερε μια κλι­μά­κωση με τους Κούρ­δους για να εμφα­νι­στεί εκ των υστέρων ως πόλος στα­θε­ρό­τη­τας στις νέες εκλογές. Δεύ­τε­ρον, η Άγκυρα ανη­συ­χεί για μια κουρ­δική αυτό­νομη ζώνη στη Συρία με στενές σχέσεις με τους αντάρ­τες του PKK. Με άλλα λόγια πιστεύω ότι πρό­κει­ται για εσω­πο­λι­τικό και­ρο­σκο­πι­σμό, όπου θυσιά­ζε­ται η εσω­τε­ρική στα­θε­ρό­τητα για να βελ­τιω­θούν οι προ­ο­πτι­κές για ένα καλύ­τερο εκλο­γικό απο­τέ­λε­σμα και την ίδια στιγμή υπάρχει αντί­κτυ­πος και στην εξω­τε­ρική πολι­τική».

Προ­τε­ραιό­τητα ο περιο­ρι­σμός των προ­σφυ­γι­κών ροών

Όλα αυτά συμ­βαί­νουν στην Τουρκία χωρίς ουσια­στι­κές αντι­δρά­σεις της ΕΕ. Μέχρι στιγμής μόνο η εντε­ταλ­μένη για την εξω­τε­ρική πολι­τική της ΕΕ Φεντε­ρίκα Μογκε­ρίνι εξέ­φρασε μέσω εκπρο­σώ­που της ανη­συ­χία για τη συνε­χι­ζό­μενη ένοπλη διένεξη και ζήτησε άμεση κατά­παυση πυρός.

«Προ­φα­νώς γατί στην παρούσα φάση πιστεύ­ουμε ως Ευρω­παίοι ότι μας ωφελεί η κατά­σταση αυτή στην προ­σφυ­γική μας πολι­τική, εκτιμά ο γερ­μα­νός ειδικός. Για ένα διά­στημα στις αρχές της δεκα­ε­τίας του 2000 κρα­τού­σαμε την Τουρκία σε από­σταση ακόμα κι όταν δεν εφάρ­μοζε κατα­σταλ­τική πολι­τική, αλλά προ­σπα­θούσε να βελ­τιώ­σει τον σεβασμό των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των στη χώρα. Για εσω­πο­λι­τι­κούς λόγους οι Ευρω­παίοι δεν επι­θυ­μού­σαν τότε την ένταξη της Τουρ­κίας στην ΕΕ. Στο μεταξύ όμως συνερ­γα­ζό­μα­στε με την Τουρκία δίνο­ντάς της χρήματα για να στα­μα­τή­σει τους πρό­σφυ­γες. Την ίδια στιγμή σιω­πούμε ως προς την πολι­τική της στη Συρία, σιω­πούμε ως προς την πολι­τική απέ­να­ντι στους κούρ­δους. Έχουμε να κάνουμε δηλαδή με έναν ευρω­παϊκό και­ρο­σκο­πι­σμό, ο οποίος είναι εμφα­νέ­στε­ρος όσο ποτέ άλλοτε».

Πηγη: www.dw.com/