H θαλάσσια καταστροφή σε αριθμούς

Τα 3/4 των κοραλ­λιο­γε­νών υφάλων παγκο­σμίως απει­λού­νται. Μεταξύ 1979 και 2010 οικο­ραλ­λιο­γε­νείς ύφαλοι μειώ­θη­καν κατά 34%, ενώ αν η κλι­μα­τική αλλαγή συνε­χι­στεί με τον σημε­ρινό ρυθμό, οι επι­στή­μο­νες προ­βλέ­πουν ότι τα κοράλ­λια θα εκλεί­ψουν εντελώς ως το 2050! Αν λάβει κανείς υπόψη ότι το 25% των ψαριών ζει σε αυτά τα οικο­συ­στή­ματα, ενώ 850 εκα­τομ­μύ­ρια άνθρω­ποι εξαρ­τώ­νται άμεσα από τις οικο­νο­μι­κές, κοι­νω­νι­κές και πολι­τι­σμι­κές τους υπη­ρε­σίες, γίνεται αντι­λη­πτό το μέγεθος του προ­βλή­μα­τος.

Παγκό­σμιο SOS εκπέ­μπει η διεθνής περι­βαλ­λο­ντική οργά­νωση WWF για τους κοραλ­λιο­γε­νείς υφάλους και τους ωκε­α­νούς. Μέσα από μία σειρά υπο­βρύ­χιων φωτο­γρα­φιών και βίντεο σε ολό­κληρο τον πλανήτη, απο­δει­κνύ­ε­ται για πρώτη φορά με χει­ρο­πια­στό τρόπο ότι τα μονα­δικά αυτά οικο­συ­στή­ματα αργο­πε­θαί­νουν, με την κλι­μα­τική αλλαγή να είναι ένα από τα βασικά αίτια. Πρό­κει­ται για έναν ακόμη εκκω­φα­ντικό κώδωνα κιν­δύ­νου εν μέσω της παγκό­σμιας συν­διά­σκε­ψης για την κλι­μα­τική αλλαγή (COP21) που αυτές τις μέρες διε­ξά­γε­ται στο Παρίσι.

Οι επι­πτώ­σεις της κλι­μα­τι­κής αλλαγής στις θάλασ­σες του πλανήτη όμως δεν θα μπο­ρού­σαν να μην αφορούν άμεσα μια χώρα σαν την Ελλάδα. Για αυτό ακριβώς, το WWF Ελλάς μέσα από το πρό­γραμμά του ΚΥΚΛΑΔΕΣ LIFE στέλνει το δικό του – εθνικό και παγκό­σμιο – μήνυμα προ­κει­μέ­νου να προ­στα­τέ­ψουμε τους μονα­δι­κούς μας βυθούς και εν τέλει τον ίδιο τον τρόπο ζωής μας.

Πάνω από το 50% της θαλάσ­σιας περιο­χής της Γυάρου καλύ­πτε­ται από προ­στα­τευό­με­νους οικό­το­πους, όπως λιβάδια Ποσει­δω­νίας – οι γνωστές σε όλους μας φυκιά­δες – και πυκνούς κοραλ­λιο­γε­νείς σχη­μα­τι­σμούς (τρα­γά­νες). Η πολύ σημα­ντική αυτή ανα­κά­λυψη τεκ­μη­ριώ­νει και επι­στη­μο­νικά τη μονα­δική σημασία της θαλάσ­σιας «Natura 2000» περιο­χής της Γυάρου αλλά και την άμεση ανάγκη για τη θεσμο­θέ­τηση μέτρων προ­στα­σίας της. Η σχετική έρευνα πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στο πλαίσιο του προ­γράμ­μα­τος ΚΥΚΛΑΔΕΣ LIFE που στόχο έχει τη δημιουρ­γία ενός πρω­το­πο­ρια­κού μοντέ­λου θαλάσ­σιας προ­στα­τευό­με­νης περιο­χής, στην περιοχή της Γυάρου, από κοινού με τις κοι­νω­νίες της Σύρου και της Άνδρου, που θα λει­τουρ­γεί με σεβασμό προς το περι­βάλ­λον και τους ανθρώ­πους.

«Η κλι­μα­τική αλλαγή συχνά μας φαί­νε­ται κάτι μακρινό. Παρόλα αυτά, έχει ήδη απτές επι­πτώ­σεις και στις δικές μας θάλασ­σες. Για παρά­δειγμα, η άνοδος της θερ­μο­κρα­σίας έχει φέρει στη Μεσό­γειο εισβάλ­λο­ντα και επε­κτα­τικά είδη ψαριών, όπως ο λαγο­κέ­φα­λος, που ανα­τρέ­πουν τις οικο­λο­γι­κές ισορ­ρο­πίες. Οι εικόνες των νεκρών κοραλ­λιών που βλέ­πουμε σήμερα είναι τρο­μα­κτι­κές. Φαντα­στείτε ότι αυτά τα κοράλ­λια απο­τε­λούν το σπίτι για χιλιά­δες θαλάσ­σιους οργα­νι­σμούς. Το τελευ­ταίο που θέλουμε είναι ο υπο­βρύ­χιος πλούτος της Γυάρου, που μόλις πρό­σφατα ανα­κα­λύ­ψαμε στο πλαίσιο του ΚΥΚΛΑΔΕΣLIFE, να έχει την ίδια τύχη», δήλωσε ο Γιώργος Παξι­μά­δης, υπεύ­θυ­νος θαλάσ­σιων προ­γραμ­μά­των του WWF Ελλάς.

Με τη σειρά του, ο Νίκος Μάν­τζα­ρης, υπεύ­θυ­νος ενερ­γεια­κής και κλι­μα­τι­κής πολι­τι­κής του WWF Ελλάς, σημεί­ωσε: «Για να αντι­με­τω­πί­σουμε την κλι­μα­τική αλλαγή, πρέπει να ανοί­ξουμε τα μάτια μας στις επι­πτώ­σεις και να κάνουμε τις συν­δέ­σεις. Οι εικόνες αυτές δεί­χνουν ότι τα αέρια θερ­μο­κη­πίου και η παρα­γωγή τους, που στην Ελλάδα οφεί­λε­ται κατά 35% στον λιγνίτη, βλά­πτουν τη ζωή παντού. Από την υγεία όλων μας και τον τρόπο ζωής μας, μέχρι και τον βυθό των θαλασ­σών μας. Ας είναι αυτό το ξυπνη­τήρι που χρειά­ζο­νται οι πολίτες και οι πολι­τι­κοί για να ανα­λά­βουν δράση».

penna.g