Ξεμένουν Ελλάδα; Ανησυχία για το κλείσιμο των συνόρων από Υπατη Αρμοστεία, ΔΟΜ,UNISEF

Την αντί­θεσή τους στα περιο­ρι­στικά μέτρα που έλαβαν χώρες της πρώην Γιου­γκο­σλα­βίας προ­κει­μέ­νου να εμπο­δί­σουν την ομαλή ροή των προ­σφύ­γων προς τον ευρω­παϊκό Βορρά, εκφρά­ζουν σε κοινή τους δήλωση, η Ύπατη Αρμο­στεία του ΟΗΕ, ο Διεθνής Οργα­νι­σμός Μετα­νά­στευ­σης και η UNICEF. Μετά το κλεί­σιμο των συνόρων είναι ορατός ο κίν­δυ­νος παρα­μο­νής χιλιά­δων προ­σφύ­γων στην Ελλάδα.

Με αφορμή την απόφαση χωρών των δυτικών Βαλ­κα­νίων, να επι­τρέ­πουν τη διέ­λευση μόνον προ­σφύ­γων από τη Συρία, το Ιράκ και το Αφγα­νι­στάν, οι τρεις διε­θνείς Οργα­νι­σμοί εκφρά­ζουν την ανη­συ­χία τους για την επι­βί­ωση των προ­σφύ­γων και μετα­να­στών – και ιδίως των παιδιών – δεδο­μέ­νης της επι­δεί­νω­σης των και­ρι­κών συν­θη­κών, της έλλει­ψης χώρων στέ­γα­σής τους καθώς και της ανυ­παρ­ξίας νόμιμων εναλ­λα­κτι­κών λύσεων εγκα­τά­στα­σής τους σε ευρω­παϊκό έδαφος, και καλούν τις χώρες των Βαλ­κα­νίων να επα­νε­δραιώ­σουν τους μηχα­νι­σμούς συντο­νι­σμού και συνεν­νό­η­σης, τους οποίους έχουν συμ­φω­νή­σει.

Η Κοινή Δήλωση της Ύπατης Αρμο­στείας, του Δ.Ο.Μ. και της UNICEF για τα νέα περιο­ρι­στικά μέτρα στα σύνορα στα Βαλ­κά­νια, έχει ως εξής:

Τις τελευ­ταίες δύο μέρες βλέ­πουμε τις κυβερ­νή­σεις να θεσμο­θε­τούν μια σειρά από περιο­ρι­στικά μέτρα κατά της μετα­κί­νη­σης προ­σφύ­γων και μετα­να­στών από την Ελλάδα μέσω των Δυτικών Βαλ­κα­νίων προς τον βορρά. Μεταξύ άλλων, γίνεται κατη­γο­ριο­ποί­ηση των ανθρώ­πων βάσει της εθνι­κό­τη­τάς τους, κάτι που δεν έχει βάση από κάθε άποψη – ανθρω­πι­στική, νομική, αλλά και όσον αφορά το θέμα της ασφά­λειας, ιδίως εν όψει του χειμώνα και των κιν­δύ­νων που ελλο­χεύ­ουν για τα παιδιά και για τους πιο ευά­λω­τους ανθρώ­πους.

Τα μέτρα αυτά των κρατών δημιουρ­γούν εντά­σεις στα συνο­ριακά περά­σματα και αλυ­σι­δω­τές αντι­δρά­σεις, αφή­νο­ντας απο­λύ­τως στο κενό κάποιους πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες που έχουν απο­κλει­στεί σε διάφορα συνο­ριακά σημεία. Η Ύπατη Αρμο­στεία του ΟΗΕ για τους Πρό­σφυ­γες (Υ.Α.) και ο Διεθνής Οργα­νι­σμός Μετα­νά­στευ­σης (Δ.Ο.Μ.) συνερ­γά­ζο­νται με τις κυβερ­νή­σεις για να ενι­σχύ­σουν την ικα­νό­τητα υπο­δο­χής στις χώρες που έχουν επη­ρε­α­στεί από τις ροές και να εξο­πλί­σουν τις δομές εν όψει του χειμώνα. Η UNICEF υπο­στη­ρί­ζει τους χώρους για τα παιδιά στα κέντρα υπο­δο­χής στα συνο­ριακά περά­σματα κατά μήκος της βαλ­κα­νι­κής οδού, προ­ε­τοι­μά­ζε­ται για τον χειμώνα και συνερ­γά­ζε­ται με τις κυβερ­νή­σεις για την ενί­σχυση των συστη­μά­των παι­δι­κής προ­στα­σίας για όλα τα παιδιά, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των παιδιών-προσφύγων και μετα­να­στών.

Αλλά εξα­κο­λου­θούμε να ανη­συ­χούμε για την έλλειψη χώρων στέ­γα­σης των ανθρώ­πων αυτών κατά μήκος της οδού σε περί­πτωση που η μετα­κί­νηση επι­βρα­δυν­θεί και δημιουρ­γη­θεί συνω­στι­σμός. Παρα­κο­λου­θούμε και παρέ­χουμε βοήθεια σε συνερ­γα­σία με εταί­ρους στα σημεία αυτά, παρέ­χο­ντας μεταξύ άλλων κου­βέρ­τες, χει­μω­νιά­τικα ρούχα και βασικά είδη που καλύ­πτουν πρω­ταρ­χι­κές ανάγκες.

Υπάρχει άμεση ανάγκη να υπάρξει ενί­σχυση της ικα­νό­τη­τας υπο­δο­χής στα σημεία εισόδου, ώστε να παρέ­χε­ται επαρκής και απο­τε­λε­σμα­τική στέγαση, συμ­μόρ­φωση με τα πρότυπα για την παιδική προ­στα­σία, βοήθεια, κατα­γραφή και ταυ­το­ποί­ηση των χιλιά­δων ανθρώ­πων που κατα­φτά­νουν κάθε μέρα – να εντο­πί­ζο­νται όσοι χρήζουν προ­στα­σίας, όσοι πρό­κει­ται να μετε­γκα­τα­στα­θούν σε άλλες Ευρω­παϊ­κές χώρες, και όσοι δεν πληρούν τα κρι­τή­ρια για τη χορή­γηση προ­σφυ­γι­κού καθε­στώ­τος και για τους οποίους πρέπει να τεθούν σε εφαρ­μογή απο­τε­λε­σμα­τι­κοί και αξιο­πρε­πείς μηχα­νι­σμοί επι­στρο­φής. Σε όλες τις περι­πτώ­σεις, οι απο­φά­σεις που αφορούν στα παιδιά θα πρέπει να λαμ­βά­νο­νται με γνώμονα το συμ­φέ­ρον τους. Όσο δεν υπάρχει αυτή η ισχυρή ικα­νό­τητα υπο­δο­χής και ταυ­το­ποί­η­σης, οι μόνοι που έχουν τον έλεγχο της κατά­στα­σης είναι τα δίκτυα των δια­κι­νη­τών, των οποίων η αδί­στα­κτη δράση έχει ήδη κοστί­σει τη ζωή σε σχεδόν 3.500 ανθρώ­πους στη Μεσό­γειο φέτος. Η τωρινή κατά­σταση, εάν δεν αντι­με­τω­πι­στεί γρήγορα και με ολο­κλη­ρω­μένο τρόπο, θα οδη­γή­σει σε κατα­κερ­μα­τι­σμό των ροών και σε επι­πλέον προ­κλή­σεις. Χρειά­ζε­ται να γίνουν πολλά περισ­σό­τερα για να κατα­πο­λε­μη­θεί το δίκτυο των δια­κι­νη­τών – αλλά με τρόπους που θα επι­τρέ­πουν την προ­στα­σία των θυμάτων τους.

Εξίσου επεί­γουσα είναι η ανάγκη να δοθούν στους ανθρώ­πους που έχουν ξερι­ζω­θεί λόγω των βίαιων συρ­ρά­ξεων νόμιμες εναλ­λα­κτι­κές λύσεις, όπως η επα­νε­γκα­τά­σταση (resettlement), η εισδοχή για ανθρω­πι­στι­κούς λόγους και η οικο­γε­νειακή επα­νέ­νωση, αντί για τις χαο­τι­κές και επι­κίν­δυ­νες οδούς υπό τον έλεγχο των δια­κι­νη­τών που ανα­γκά­ζο­νται να επι­λέ­γουν καθη­με­ρινά προ­κει­μέ­νου να φτάσουν στην ασφά­λεια. Ως εκ τούτου, η Υ.Α., ο Δ.Ο.Μ. και η UNICEF καλούν τα εμπλε­κό­μενα κράτη να επα­νε­δραιώ­σουν τους μηχα­νι­σμούς συντο­νι­σμού και αντα­πό­κρι­σης όπως έχουν συμ­φω­νη­θεί στο πλαίσιο της Διά­σκε­ψης για την οδό των Δυτικών Βαλ­κα­νίων στις 8 Οκτω­βρίου και της Συνόδου Κορυφής στις 25 Οκτω­βρίου 2015.

mignatiou.com