Στους υποψήφιους Προέδρους της ΝΔ, για την Πατρίδα-τα Δωδεκάνησα-την Παράταξη

Του Βασίλη Α. Υψη­λά­ντη τ. Βου­λευτή Δωδεκανήσου- Ν.Δ

Δίνετε αυτό το διά­στημα τον αγώνα σας και κατα­θέ­τετε τις δυνά­μεις και τη ψυχή σας προ­κει­μέ­νου η παρά­ταξη του ελλη­νι­κού μέτρου, του ορθο­λο­γι­σμού και των εθνικών επι­τευγ­μά­των να μπο­ρέ­σει να εδραιώ­σει και πάλι την πεποί­θηση στους Έλληνες ότι απο­τε­λεί τη μόνη ελλη­νική ευρω­παϊκή δύναμη, που μπορεί να ξανα­τρο­φο­δο­τή­σει το μύλο της πατρί­δας με πολι­τι­κές και ενέρ­γειες που θα την βγάλουν από το τέλμα και το καθε­στώς της άτυπης χρε­ω­κο­πίας. Που θα κάνει τους πολίτες να αισθά­νο­νται ότι ζουν σε ευνο­μού­μενο κράτος, σ’ένα κανο­νικό ευρω­παϊκό κράτος με όλα τα ποιο­τικά στοι­χεία που το καθο­ρί­ζουν.

Την προ­ο­πτική αυτή κανείς δεν έχει το δικαί­ωμα να την παρα­κάμ­ψει. Και φυσικά δεν έχει το δικαί­ωμα να τη διασπά με στόχο και μόνο τα όποια οφέλη, που ενδε­χο­μέ­νως, θα καρ­πω­θεί από τη μέθη του ύψους της πρω­το­κα­θε­δρίας.

Σ’αυτά δεν βοηθούν και οι βαρύ­γδου­πες δηλώ­σεις υπο­στή­ρι­ξης, συνο­δευό­με­νες από φωτο­γρα­φίες που μαρ­τυ­ρούν μια αδι­καιο­λό­γητη ομα­δο­ποί­ηση, οι βυζα­ντι­νι­σμοί και τα όποια παι­χνί­δια εξου­σίας στις πλάτες του κόσμου της ΝΔ που αγωνιά για το αύριο του τόπου.

Σε αυτήν την κρίσιμη καμπή για την παρά­ταξη και τη χώρα έχουμε ανάγκη από κοινό στίγμα, ενότητα και ομο­ψυ­χία απαλ­λαγ­μέ­νοι απολ τα λάθη του παρελ­θό­ντος.

Είναι στο χέρι σας να γοη­τεύ­σετε τους πολίτες, να τους εμπνεύ­σετε και να τους πείσετε ότι ο καθένας από εσάς και όλοι μαζί είμαστε σε θέση να δώσουμε πολι­τικό όραμα και να τους απαλ­λά­ξουμε από τους κρα­τι­στές και δια­χει­ρι­στές των τελευ­ταίων οικο­νο­μιών του ή των κόπων του.

Όλα αυτά μαζί ορι­σμέ­νες ανα­γκαίες προ­ϋ­πο­θέ­σεις θα δώσουν και σε μένα, όπως πιστεύω και σε πολλούς άλλους νησιώ­τες, το κου­ρά­γιο και τη θέληση να συνε­χί­σουμε την άλλη μέρα.

Αποδοχή και υιο­θέ­τηση των αυτο­νό­η­των και για τη νησιω­τική Ελλάδα, τα Δωδε­κά­νησά μας.

Κυρί­αρχα θέματα η υγεία, η εκπαί­δευση, οι μετα­φο­ρές και οι συγκοι­νω­νίες, οι υπο­δο­μές και η ανά­πτυξη.

Ίσως να ακού­γο­νται κοι­νό­τυπα αλλά είναι χρήσιμα. Με τη μέθοδο αυτή ο Αντώνης Σαμαράς, σε μια πρώτη φάση στο Προ­συ­νέ­δριο της Ρόδου, πριν γίνει Πρω­θυ­πουρ­γός, πεί­στηκε για την εθνική ανα­γκαιό­τητα της δια­τή­ρη­σης των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών Φ.Π.Α στα νησιά, την ορθο­λο­γι­στική αξιο­ποί­ηση της δημό­σιας περιου­σίας μας και βέβαια τη διοι­κη­τική ανα­συ­γκρό­τηση της Δωδε­κα­νή­σου από την κατα­στρο­φική πλευρά του “Καλ­λι­κράτη”. Και είναι αλήθεια ότι δεν εργά­στη­καν όλοι μεθο­δικά προς αυτή την κατεύ­θυνση, ούτε βέβαια ποτέ προ­βλη­μα­τί­στη­καν για τη μεθο­δο­λο­γία υπο­στή­ρι­ξής τους. Για το λόγο αυτό χάθηκαν.

Επιθυμώ συνεπώς επι­γραμ­μα­τικά, να απευ­θύνω και πάλι στους υπο­ψή­φιους για την αρχηγία της Νέας Δημο­κρα­τίας θέσεις, από την εμπει­ρία μου, που η υπο­στή­ριξή τους δια­σφα­λί­ζουν στα Δωδε­κά­νησα καλύ­τε­ρες συν­θή­κες και με βεβαιό­τητα θα συμ­βά­λουν στην προ­σπά­θεια εθνικής ανα­ζω­ο­γό­νη­σης.

Στον τομέα της υγείας και της εκπαί­δευ­σης πρέπει να γίνει αντι­λη­πτό ότι κάθε οργα­νω­τική και λει­τουρ­γική θέση γιατρού, νοση­λευτή, εκπαι­δευ­τι­κού στα νησιά μας είναι ζωτικής σημα­σίας και πρέπει όχι μόνον να μην καταρ­γη­θεί αλλά και να ενι­σχυ­θεί. Δεν είναι άλλωστε δυνατόν και ούτε πάντα εφικτό να αντι­κα­θί­στα­ται εύκολα κανείς. Ένας δε γιατρός ίσον κανείς γιατρός. Πόσο μπορεί να αντέξει 365 ημέρες το χρόνο ένας άνθρω­πος να προ­σφέ­ρει καθη­με­ρινά ιατρι­κές υπη­ρε­σίες. Και πόσες φορές θυσιά­στη­καν ανθρώ­πι­νες ζωές εξαι­τίας του γεγο­νό­τος ότι ο ένας γιατρός ήταν ανα­γκα­σμέ­νος να συνο­δεύει σε δια­κο­μιδή άλλο ασθενή και να χάνεται κάποιος άλλος. Πόσες ακόμα παιδιά στα νησιά μένουν μέχρι σήμερα δίχως τον καθη­γητή τους, τον δάσκαλό τους…

Στην οικο­νο­μία το κόστος των μετα­φο­ρών στα νησιά είναι γάγκραινα και τρο­χο­πέδη στην ανά­πτυξή τους, γεγονός που ουδέ­ποτε αντι­με­τω­πί­στηκε απο­τε­λε­σμα­τικά στη χώρα μας. Όπως και όλες μας οι διεκ­δι­κή­σεις στα πλαίσια της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Είναι αυτό το κόστος που κάνει τα απο­μα­κρυ­σμένα νησιά της Δωδε­κα­νή­σου ακρι­βό­τερα από την υπό­λοιπη Ελλάδα. Και είναι το κενό αυτό για τα νησιά μας, που η εξο­μοί­ωση των συντε­λε­στών Φ.Π.Α -που απο­φά­σι­σαν οι ΣΥΡΙΖΟΑΝΕΛ- θα τα μαρα­ζώ­σει οικο­νο­μικά.

Η χώρα χρειά­ζε­ται κυρίως την κατάρ­γηση των αντι­κι­νή­τρων και την αληθινή απε­λευ­θέ­ρωση των ανα­πτυ­ξια­κών δυνά­μεων της ελλη­νι­κής περι­φέ­ρειας με τη μείωση της γρα­φειο­κρα­τίας και την αληθινή απο­κέ­ντρωση και βεβαίως δίχως τις εκτρω­μα­τι­κές πλευρές του “Καλ­λι­κράτη” που απο­στε­ρούν τα Δωδε­κά­νησα από τη φυσική και ανακαία – εθνικά, πολι­τι­στικά, διοι­κη­τικά, αναπτυξιακά- αυτο­τέ­λειά τους.

Η ενί­σχυση του του­ρι­στι­κού οικο­δο­μή­μα­τος , αν μη τι άλλο, με ουσια­στι­κές παρεμ­βά­σεις στις υπο­δο­μές με τη βοήθεια και τις συντο­νι­σμέ­νες ενέρ­γειες με άλλες δομές του κράτους.

Η δια­σύν­δεση του πρω­το­γε­νούς τομέα με τον του­ρι­σμό θα εξορ­θο­λο­γή­σει το, μέχρι σήμερα ισχύων, σύστημα της μονο­με­ρούς ανά­πτυ­ξης της οικο­νο­μίας.

Τα ενα­πο­μεί­να­ντα από τους επι­τή­δειους Δημόσια Κτήματα στα Δωδε­κά­νησα , πρέπει βάσει σχεδίου να αξιο­ποι­η­θούν για την ανά­πτυξη του πρω­το­γε­νούς τομέα στα Δωδε­κά­νησα. Και η λύση δεν βρί­σκε­ται στην πώληση αλλά στην μακρο­χρό­νια μίσθωσή τους για τον σκοπό αυτό. Η οργά­νωση αυτή προ­ϋ­πο­θέ­τει λει­τουρ­γική ανα­συ­γκρό­τηση της Διεύ­θυν­σης Γεωρ­γίας Δωδε­κα­νή­σου και της συνερ­γα­σίας των αρμο­δίων υπη­ρε­σιών του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών (σχετικά Κυριά­κος Φίνας- Εισή­γηση περί της τακτι­κής για την αξιο­ποί­ηση της δημό­σιας Δωδε­κα­νη­σια­κής ακί­νη­της περιουσίας- Ρόδος Ιανουά­ριος 2015).

Η κατα­στρο­φική ενδε­κά­μηνη δια­κυ­βέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, δυστυ­χώς, δεν άφησε τίποτα όρθιο. Όσα με αγώνα περι­σώ­σαμε κατά τη διάρ­κεια της κρίσης θυσιά­ζο­νται στο βωμό του πιο άδικου και αχρεί­α­στου Μνη­μο­νίου. Παράλ­ληλα, οι διαρ­θρω­τι­κές αλλαγές –που έστω και αργοπορημένα- προ­χω­ρού­σαν ακυ­ρώ­θη­καν από αντι­με­ταρ­ρυθ­μι­στικά μέτρα που κρατούν τα νησιά και τη χώρα αλυ­σο­δε­μένα στο φαύλο κύκλο της εξάρ­τη­σης και της παρακ­μής.

Και τώρα τι; Παρα­κο­λου­θούμε τους ετε­ρό­κλη­τους θια­σώ­τες του χθες να συνε­χί­ζουν το κατα­στρο­φικό τους έργο; Ή στη­ρί­ζουμε άκριτα τις εξο­ντω­τι­κές για την κοι­νω­νία επι­λο­γές τους, συντη­ρώ­ντας την ψευ­δαί­σθηση ότι δεν υπάρχει ασφαλής εναλ­λα­κτική;

Επ’ ουδενί! Αντί­θετα, απευ­θύ­νουμε κάλεσμα σε όλους τους αξιό­λο­γους Έλληνες, ώστε να χαρά­ξουμε ένα δικό μας εθνικό σχέδιο ανα­συ­γκρό­τη­σης που θα υπερ­βαί­νει το Μνη­μό­νιο και θα βγάζει τη χώρα στο ξέφωτο της ευη­με­ρίας με τις μικρό­τε­ρες δυνατές κοι­νω­νι­κές επι­πτώ­σεις. Δου­λεύ­ουμε όλοι μαζί χωρίς εικο­νι­κούς δια­χω­ρι­σμούς ανάμεσα σε φράξιες για να κατα­στή­σουμε ελκυ­στική τη δική μας ατζέντα. Μια ατζέντα που θα σπάει τις στρε­βλώ­σεις της ελλη­νι­κής αγοράς που πλήτ­τουν κυρίως τα νησιά της Περι­φέ­ρειάς μας. Μια ατζέντα που θα επι­βά­λει φορο­ε­λα­φρύν­σεις – με πρώτη την επα­να­φορά του μειω­μέ­νου συντε­λε­στή ΦΠΑ για τα νησιά- και πάταξη της γρα­φειο­κρα­τίας για να τονωθεί η ιδιω­τική πρω­το­βου­λία. Αλλά και αξιο­ποί­ηση της δημό­σιας περιου­σίας προ­κει­μέ­νου να εισ­ρεύ­σει άμεσα χρήμα και να ξανα­βρούν δουλειά οι άνεργοι.

To ζητού­μενο, λοιπόν, είναι στις 23 Νοέμβρη να παρα­μεί­νει η παρά­ταξη ενωμένη και συμπα­γής με καθαρή στρα­τη­γική για την επόμενη μέρα. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι και απο­φα­σι­σμέ­νοι για μεγάλες τομές για να πεί­σουμε πως έχουμε ανα­νε­ω­θεί ουσια­στικά. Δια­φο­ρε­τικά, οι πολίτες δεν θα μας αγκα­λιά­σουν ποτέ πραγ­μα­τικά και θα μας αντι­με­τω­πί­ζουν μόνον ως έσχατη επιλογή δια­κυ­βέρ­νη­σης.