Ερχεται βροχή, έρχεται μπόρα

Έρχο­νται καται­γί­δες αγα­πη­τοί φίλοι. Χαλάει ο καιρός. Παρά­ξενο τέλος Οκτω­βρίου, αλλά έτσι έχουν τα πράγ­ματα. Όπως πολλά απί­στευτα σ’ αυτή τη χώρα, γίνο­νται κι αυτά. Το φθι­νό­πωρο βρέχει. Πέφτει κι η θερ­μο­κρα­σία κι έρχεται χει­μώ­νας. Το δε καλο­καίρι ανε­βαί­νει η θερ­μο­κρα­σία. Και τον Αύγου­στο μπορεί να κάνει και καύσωνα. Τι παρά­ξενο κι αυτό! Μένουμε έκπλη­κτοι. Κάπως έτσι αντι­με­τω­πί­ζουμε το θέμα «καιρός» τα τελευ­ταία χρόνια. Με έκπληξη. Ως κοσμοϊ­στο­ρικό γεγονός. Με ειδικά αφιε­ρώ­ματα στα κανάλια και ανα­λύ­σεις, στα πρω­ϊ­νά­δικα, στα μεση­με­ρα­νά­δικα σε κεντρικά δελτία.

Κι αυτό, χωρίς να έχουμε προ­βλή­ματα. Αν υπάρ­ξουν και «ακραία καιρικά», τότε το «ύψος της βροχής» γίνεται πρώτο θέμα. Μα πνι­γό­μα­στε θα πείτε. Εκεί ναι έχουμε ένα θέμα. Πρω­τό­τυπο κι αυτό. Μόνο που δεν ξέρω εάν φταίνε τα «ακραία καιρικά» και το «ύψος της βροχής».

Η βροχή, για να μην κάνει ορμη­τικά ποτάμια τους δρόμους, θα πρέπει ή να κατα­λή­γει σε φρεάτια που δεν θα είναι βου­λω­μένα ή δεν θα έχει ξεχάσει να τα ανοίξει ο εργο­λά­βος όταν παρέ­δωσε το δρόμο.

Δεν θα «μπλο­κά­ρουν» τα νερά της σε ρέματα, ρυάκια και ποτάμια που έχουν χτιστεί και δεν θα φρα­κά­ρουν με στρώ­ματα… Λέω στρώ­ματα, γιατί έλεγαν τα ρεπορ­τάζ της Κω που έριξε αρκετό νερό προχθές, ότι το ποτάμι κατέ­βασε στους κεντρι­κούς δρόμους εκτός από ξύλα και… στρώ­ματα.

Λογικό. Όταν πας στην όχθη και πετάς ότι δεν σου χρειά­ζε­ται, στην πρώτη δυνατή βροχή θα το βρεις μπροστά σου.

Με λίγα λόγια, πάντα έβρεχε, πάντα είχε καται­γί­δες. Εκτός από περι­πτώ­σεις υπερ­βο­λής, που με την πρώτη ψιχάλα βγαί­νουν ρεπόρ­τερς στους δρόμους, με αδιά­βροχο και ύφος ήρωα από ταινία δράσης να μας ενη­με­ρώ­νουν ότι μπήκε το φθι­νό­πωρο και γίνεται ένα κοσμοϊ­στο­ρικό γεγονός, βρέχει, για όλα τα υπό­λοιπα «ακραία», πριν κοι­τά­ξουμε τον ουρανό και τον καλό θεούλη που φταίει (θεο­μη­νία σου λέει ο άλλος…) ας ρίξουμε μια ματιά στον καθρέ­φτη τι κάνουμε εμείς και τι δεν κάνουμε, για να κατα­λή­γουν οι μπόρες σε κατα­στρο­φές.

Όχι, δεν υπάρχει δικαιο­λο­γία, ότι αυτές είναι επι­πτώ­σεις της κλι­μα­τι­κής αλλαγής. Αυτή υπάρχει, εξε­λίσ­σε­ται και την βιώ­νουμε. Το πώς την αντι­με­τω­πί­ζουμε, είναι μια λέξη που δεν περιέ­χε­ται στο λεξι­λό­γιο μας. «Πρόληψη».

Και όχι, δεν είναι πρόληψη κάθε τρεις και λίγο δελτία τύπου από την Πολι­τική Προ­στα­σία, να απο­φύ­γουμε να μην κυκλο­φο­ρούμε στους δρόμους και να δέσουμε τις γλά­στρες στο μπαλ­κόνι, στη χώρα που γίνεται είδηση ότι καθα­ρί­ζο­νται τα φρεάτια…

Λογικό. Σε μια πιθανή κατα­στροφή να δια­χω­ρί­σουν την θέση τους από τις ευθύνες και να πετά­ξουν το μπαλάκι στον επόμενο.

Κατά τα λοιπά και για να μη μεί­νουμε εκτός συρμού:

Θα βρέξει το Σαβ­βα­το­κύ­ριακο. Ομπρέλα να πάρεις…