“Η καταστροφή του τουρισμού είναι κοντά”-Σφοδρή επίθεση προς κυβέρνηση

Ιδιαί­τερα σκληρή γλώσσα κατά της κυβέρ­νη­σης για την πολι­τική που έχει ακο­λου­θή­σει τους τελευ­ταί­ους μήνες σε οτι αφορά τον του­ρι­σμό και τις επεν­δύ­σεις που δεν έρχο­νται στον κλάδο και για την επερ­χό­μενη κατα­στροφή ίσως και την επόμενη χρονιά σε περί­πτωση που δεν ληφθούν μέτρα για την του­ρι­στική ανά­πτυξη χρη­σι­μο­ποί­ησε πριν λίγο ο πρό­ε­δρος του Συν­δέ­σμου Ελλη­νι­κών Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σεων Ανδρέας Ανδρε­ά­δης κατά τη διάρ­κεια του 14ο Συνέ­δριο “Του­ρι­σμός & Ανά­πτυξη” του Συν­δέ­σμου.

Όπως τόνισε ενώ το στοί­χημα του του­ρι­σμού θα έπρεπε να είναι η ανά­πτυξη και οι επεν­δύ­σεις η κυβέρ­νηση περιο­ρί­ζε­ται μόνο σε ευχο­λό­για χωρίς να έχει ανα­κοι­νω­θεί ούτε μια ξένη επέν­δυση και χωρίς η ίδια να έχει την απα­ραί­τητη πολι­τική βούληση για να στη­ρί­ξει τον κλάδο.

“Βρι­σκό­μα­στε πλέον σε σημείο καμπής. Ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός ή θα συνε­χί­ζει να στη­ρί­ζει το ίδιο απο­φα­σι­στικά, όπως κανένας άλλος κλάδος, την ελλη­νική οικο­νο­μία, τα δημόσια έσοδα και την απα­σχό­ληση, ή θα υπο­χω­ρή­σει στην πίεση που δημιουρ­γούν οι πρω­τό­γνω­ρες συν­θή­κες και κυρίως, ο δια­φαι­νό­με­νος κίν­δυ­νος απο­ε­πέν­δυ­σης της οικο­νο­μίας.

Ας μην μας απο­προ­σα­να­το­λί­ζει το γεγονός ότι οι εξε­λί­ξεις στην ευρύ­τερη περιοχή μας, μέχρι στιγμής, δεί­χνουν να μας ευνοούν του­ρι­στικά, για το 2016. Αυτό, πρώτον, μπορεί να αλλάξει εν μία νυκτί και δεύ­τε­ρον, δεν έχει σχέση με τα ζητή­ματα που ανοί­γο­νται μπροστά μας.

Μπροστά μας, λοιπόν, έχουμε δύο πλαίσια. Ένα, η εφαρ­μογή του νέου Μνη­μο­νίου, με τα γνωστά προ­α­παι­τού­μενα, δημο­σιο­νο­μι­κούς στόχους και μεταρ­ρυθ­μί­σεις όπως έχουν συμ­φω­νη­θεί με τους δανει­στές. Δύο, οι προ­ο­πτι­κές ανά­πτυ­ξης, με βάση τις ανάγκες της πραγ­μα­τι­κής οικο­νο­μίας.

Το πρώτο, όπως βλέ­πουμε, βασί­ζε­ται στη γνωστή – και σε μεγάλο βαθμό, επι­βε­βλη­μένη από τους θεσμούς – συνταγή των τελευ­ταίων ετών. Αύξηση φόρων και νέες επι­βα­ρύν­σεις παντού, ορι­ζό­ντια και κάθετα. Χωρίς ρεα­λι­στική εκτί­μηση των επι­πτώ­σεων. Χωρίς επι­τά­χυνση των πραγ­μα­τι­κών μεταρ­ρυθ­μί­σεων, πχ. για την πάταξη της φορο­δια­φυ­γής, τον περιο­ρι­σμό της γρα­φειο­κρα­τίας, κλπ.

Το δεύτερο, αυτό της ανά­πτυ­ξης, που θα έπρεπε να είναι το αντί­βαρο – το πραγ­μα­τικό ισο­δύ­ναμο – του πρώτου, παρα­μέ­νει σχεδόν κενό. Όλοι ευλο­γούν και επι­κα­λού­νται την ανά­πτυξη, αλλά αυτή, δυστυ­χώς, δεν έρχεται. Δεν φαί­νε­ται καν στον ορί­ζο­ντα. Γιατί; Και αν δεν έρχεται η ανά­πτυξη, πόσο ακόμα φορο­δο­τικό περι­θώ­ριο υπάρχει;”, δήλωσε ο πρό­ε­δρος του ΣΕΤΕ.

Ανα­φε­ρό­με­νος δε στις μελ­λο­ντι­κές προ­ο­πτι­κές του κλάδου ο κ. Ανδρε­ά­δης επε­σή­μανε πως η κατα­στροφή είναι πολύ κοντά σε περί­πτωση που δεν υπάρ­ξουν νέες επεν­δύ­σεις.

“Ανά­πτυξη και επεν­δύ­σεις. Αυτό είναι το στοί­χημα, για όλους μας. Πολι­τεία και ιδιω­τικό τομέα.

Βρι­σκό­μα­στε ουσια­στικά στον έκτο χρόνο συνε­χούς ύφεσης της οικο­νο­μίας, με εξαί­ρεση μια ένδειξη ανά­καμ­ψης το 2014, γεγονός χωρίς προη­γού­μενο στον ανε­πτυγ­μένο κόσμο. Η πρό­βλεψη του προ­σχε­δίου προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού για ύφεση 2,3% και 1,5% το 2015 και 2016 αντί­στοιχα, πρέπει να απο­τε­λέ­σει λόγο σοβαρής εγρή­γορ­σης όλων όσοι έχουν άμεση σχέση με την πραγ­μα­τική οικο­νο­μία.

Παρόλα αυτά, στη δημόσια συζή­τηση, οι ανα­φο­ρές στην ανά­πτυξη, παρα­μέ­νουν γενι­κό­λο­γες και σε επίπεδο ευχο­λο­γίου, επο­μέ­νως ανώ­φε­λες.

Εφόσον όλοι συμ­φω­νούμε, πως ο μόνος τρόπος να ανα­στρα­φούν οι υφε­σια­κές τάσεις που προ­κα­λού­νται από την εφαρ­μογή της δανεια­κής συμ­φω­νίας, είναι η εισροή νέων κεφα­λαίων, η ανάταση της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας μέσω ανα­πτυ­ξια­κών εργα­λείων και η προ­σέλ­κυση ξένων άμεσων επεν­δύ­σεων, τότε θα έπρεπε, ήδη, να μιλάμε πάνω σε αυτές τις συγκε­κρι­μέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Σε αυτές τις ανάγκες της πραγ­μα­τι­κής οικο­νο­μίας.

Η απο­κα­τά­σταση της εμπι­στο­σύ­νης κράτους και επεν­δυτή είναι ίσως η σημα­ντι­κό­τερη συνθήκη για την υλο­ποί­ηση επεν­δύ­σεων στη χώρα. Και άμεση προ­ϋ­πό­θεση για αυτήν την εμπι­στο­σύνη, είναι πρώτα απ’όλα, η ύπαρξη στα­θε­ρού επεν­δυ­τι­κού και φορο­λο­γι­κού πλαι­σίου. ”

capital.gr