Στα “Καφενεία της Ελλάδας” ένα παραδοσιακό καφενείο στην Κω

Στο βιβλίο του Γιώργου Πίττα “Τα Καφε­νεία της Ελλάδας” παρου­σιά­ζε­ται και το παρα­δο­σιακό καφε­νείο της Κω “ΑΡΙΣΤΟΝ” ή Τσι­βρι­νής που βρί­σκε­ται εκεί από το 1952! Πιο συγκε­κρι­μένα ο συγ­γρα­φέας του βιβλίου ανα­φέ­ρει…

Κως Καφε­νείο – Ζαχα­ρο­πλα­στείο “Άριστον”

Στην κεντρική πλατεία της πόλης της Κω δια­τη­ρεί­ται ακόμα ένα είδος καφενείου-ζαχαροπλαστείου – σπάνιο πλέον στην εποχή μας. Ο ιδρυτής του, Μιχάλης Τσι­βρι­νής, πρό­σφυ­γας από τη Σμύρνη, αξιο­ποιώ­ντας τη ζαχα­ρο­πλα­στική του τέχνη, έστησε το 1952 το Άριστον. Το 1977 τον δια­δέ­χθηκε ο γιος του Κων­στα­ντί­νος και από το 2002 το παρέ­λαβε ο Νίκος Καλυ­μιο­να­ρής, που διε­τέ­λεσε παρα­γιός και των δύο!

Ο Κ. Νίκος αφη­γεί­ται….”Από μικρό παιδάκι δώδεκα χρονών δούλευα μαζί με τον κυρ Μιχάλη. Βλέπεις τον αριθμό του τηλε­φώ­νου; 58! Από τους πρώτους αριθ­μούς της πόλης! Τα γλυκά που φτιάχνω εδώ είναι ίδια με αυτά που έκαμε ο κυρ Μιχάλης. Τυρό­πι­τες με μέλι, ατο­μι­κές μπου­γά­τσες με ζάχαρη, κανέλλα ή μέλι, γαλα­κτο­μπού­ρεκο, κοπεγ­χάγη και κώτι­κους μπα­κλα­βά­δες με αμύ­γδαλα. Τα τελευ­ταία είναι περι­ζή­τητα και στο εξω­τε­ρικό. Τις προ­άλ­λες έστειλα εκα­το­ντά­δες στο Πατριαρ­χείο αλλά και στην Αμερική και την Αυστρα­λία.”

Πράγ­ματι από το πρωί στις 08.00, το καφε­νείο, με 4-5 τρα­πέ­ζια όλα κι όλα με καμιά δεκα­πε­ντα­ριά παλιές ξύλινες καρέ­κλες -τύπου Βιέννης- γεμίζει περα­στι­κούς που πίνουν το καφε­δάκι τους κι απο­λαμ­βά­νουν το γλυκό τους. Μέχρι το μεση­μέρι θα έχουν εξα­φα­νι­στεί όλα τα γλυκά, και έτσι στις 12.00 το κατά­στημα κλείνει. Ο κυρ Νίκος συνε­χί­ζει…”

Ότι γλυκό βλέπεις εδώ φτιά­χνε­ται απο τα χέρια μου. Δεν μπαίνει ίχνος βιο­μη­χα­νο­ποι­η­μέ­νου ή κατε­ψυγ­μέ­νου. Όλο το από­γευμα ζυμώνω και ετοι­μάζω τις κρέμες και χαρά­ματα έρχομαι και τα βάζω στο φούρνο.”

Ο κυρ Νίκος κλείνει σαράντα χρόνια στις επάλ­ξεις, νιώθει πολύ ικα­νο­ποι­η­μέ­νος που την ποιό­τητα και τον αγώνα του έχουν εκτι­μή­σει όχι μόνο οι συμπο­λί­τες του αλλά και πολλοί έλληνες και ξένοι επι­σκέ­πτες . Η μεγα­λύ­τερη πάντως χαρά του είναι ότι ο γιός του θα συνε­χί­σει τη δουλειά του. Η φήμη του καφε­νείου αλλά και η τέχνη του δεν θα πάνε στράφι.

Αξίζει να σημειω­θεί πως στο ίδιο βιβλίο παρου­σιά­ζο­νται ακόμη τρία καφε­νεία της Κω, το “Καφε­νείον Ν. Τρια­ντα­φύλ­λου” στην Κέφαλο το “Καφε­νείο η φτωχή καλύβα” στο Λαγούδι και το ανα­και­νι­σμένο “Καφε­νείο Καζίνο” στον Ασώματο.

kostoday.com