Η Τουρκία, το Αιγαίο και το προσφυγικό

Η ζωή και η μακρά εμπει­ρία από τη γειτ­νί­αση με την Τουρκία έχει απο­δεί­ξει, πέρα από κάθε αμφι­βο­λία, ότι η Αγκυρα δεν αφήνει ευκαι­ρία ανεκ­με­τάλ­λευτη, προ­κει­μέ­νου να προ­ω­θή­σει και να ικα­νο­ποι­ή­σει πολι­τι­κούς στόχους, στο πλαίσιο πάντα μιας ανα­θε­ω­ρη­τι­κής πολι­τι­κής που εδώ και δεκα­ε­τίες με συνέ­πεια ακο­λου­θεί.

Η τελευ­ταία ευκαι­ρία που σπεύδει να αξιο­ποι­ή­σει η Τουρκία είναι η, με ένταση εκδη­λω­θείσα, προ­σφυ­γική κρίση -συνεπεία του εμφυ­λίου στη Συρία- και ο παρο­ξυ­σμός των μετα­να­στευ­τι­κών ροών ανα­ξιο­πα­θού­ντων ανθρώ­πων που βλέπουν την Ευρώπη ως τη σύγ­χρονη Γη της Επαγ­γε­λίας.

Η Τουρκία, είναι πλέον σαφές και στον καλο­προ­αί­ρετο παρα­τη­ρητή, σπεύδει να εκμε­ταλ­λευ­θεί την παρου­σία στην επι­κρά­τειά της εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων απελ­πι­σμέ­νων ανθρώ­πων, για να απο­κο­μί­σει πολι­τικά οφέλη. Τούτο δηλοί η επα­να­φορά -προς τις Βρυξέλλες- από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντο­γάν του αιτή­μα­τος για ελεύ­θερη είσοδο Τούρκων πολιτών στην Ε.Ε., προ­κει­μέ­νου η Αγκυρα να στέρξει στο ευρω­παϊκό αίτημα για «στε­γα­νο­ποί­ηση» των συνόρων της, ώστε να μην απο­βι­βά­ζο­νται -βοηθούμενοι από Τούρ­κους λαθρέ­μπο­ρους, με το αζημίωτο- κατά χιλιά­δες οι πρό­σφυ­γες και οι παρά­τυ­ποι μετα­νά­στες στις ακτές των ελλη­νι­κών νησιών, με τελικό προ­ο­ρι­σμό την Κεντρική-Βόρεια Ευρώπη.

Πρό­κει­ται για πολι­τική που η Αγκυρα είχε υιο­θε­τή­σει και εφαρ­μό­σει και την προη­γού­μενη δεκα­ε­τία, θέτο­ντας μάλιστα στην υπη­ρε­σία αυτού του στόχου και τις τουρ­κι­κές αερο­γραμ­μές, οι οποίες με πολύ χαμηλό αντί­τιμο μετέ­φε­ραν στην Τουρκία πολίτες από τις πρώην κτήσεις της Οθω­μα­νι­κής Αυτο­κρα­το­ρίας, από Τυνησία έως Ιράκ και Συρία, που θα ήθελαν να «περά­σουν» στην Ευρώπη…

Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι από τους 146.000 μετα­νά­στες που κάποια στιγμή συνε­λή­φθη­σαν σε κάποια ευρω­παϊκή χώρα, προ­ερ­χό­με­νοι από την Τουρκία, μεταξύ των ετών 2002-2014, η γει­το­νική χώρα δέχτηκε πίσω μόλις 3.900, κι αυτό παρά τις δεσμεύ­σεις που απέρ­ρεαν τόσο από το Ελλη­νο­τουρ­κικό Πρω­τό­κολλο Επα­νεισ­δο­χής του 2001 όσο και από την ανάλογη συμ­φω­νία Ε.Ε.-Τουρκίας του 2013.

Στην έξαρση της προ­σφυ­γι­κής κρίσης είναι βέβαιο ότι η Αγκυρα βλέπει μια καλή ευκαι­ρία για να θέσει εν αμφι­βόλω -και να οδη­γή­σει σε αναθεώρηση- τα καθε­στώτα που διέπουν τη δικαιο­δο­σία της Αθήνας και την απόλυτη αρμο­διό­τητά της στα ζητή­ματα του ελέγχου και των επι­χει­ρή­σεων Ερευνας-Διάσωσης στο Αιγαίο… Και δυστυ­χώς την ώρα που η Αγκυρα χρη­σι­μο­ποιεί το προ­σφυ­γικό ως Δούρειο Ιππο της πολι­τι­κής της, κάποιοι στην Αθήνα εξα­ντλού­νται σε δεκά­ρι­κους εκχυ­λί­ζου­σας αμβλύ­νοιας…

naftemporiki.gr Του Δημήτρη Η. Χατζη­δη­μη­τρίου