Τα ράφια των σούπερ μάρκετ γεμίζουν με προσφορές

Το ποσό των 750 εκατ. ευρώ άγγιξε το 2014 η αξία των προ­σφο­ρών που έγιναν από τα σούπερ μάρκετ και τους προ­μη­θευ­τές, ποσό ίσο με τον τζίρο μιας μεγάλης αλυ­σί­δας που απέφερε σε κάθε νοι­κο­κυ­ριό όφελος περί τα 180 ευρώ ετησίως. Σύμφωνα με τις ενδεί­ξεις που υπήρχαν μέχρι και το πρώτο εξάμηνο του 2015 –χρονική περί­ο­δος, βεβαίως, που δεν περι­λαμ­βά­νει τα capital controls, εξέλιξη η οποία πιθανώς έχει οδη­γή­σει σε αλλαγή του πλάνου των προ­ω­θη­τι­κών ενερ­γειών–, το τρέχον έτος η αξία των προ­σφο­ρών ανα­μέ­νε­ται να αυξηθεί περαι­τέρω.

Πρό­κει­ται για την ανα­με­νό­μενη αντί­δραση της αγοράς σε μια κοι­νω­νία της οποίας το δια­θέ­σιμο εισό­δημα διαρκώς συρ­ρι­κνώ­νε­ται και τα προ­ϊ­ό­ντα ιδιω­τι­κής ετι­κέ­τας καρα­δο­κούν για να απο­σπά­σουν μεγα­λύ­τερο κομμάτι της «πίτας». Την ίδια ώρα, ωστόσο, δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκτι­μούν ότι μέσω των διαρκώς αυξα­νό­με­νων προ­σφο­ρών, το λια­νε­μπό­ριο εισέρ­χε­ται σε έναν επι­κίν­δυνο φαύλο κύκλο, από τον οποίο θα είναι δύσκολο να εξέλθει αν και όταν η οικο­νο­μία ανα­κάμ­ψει.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι οι προ­σφο­ρές και εν γένει οι προ­ω­θη­τι­κές ενέρ­γειες δια­περ­νούν πλέον όλο το φάσμα των προ­ϊ­ό­ντων που δια­τί­θε­νται στα σούπερ μάρκετ και όχι μόνο τα μη τρόφιμα, όπως συνέ­βαινε μέχρι πρό­σφατα. Σύμφωνα με τα στοι­χεία του Ινστι­τού­του Ερευνας Λια­νε­μπο­ρίου Κατα­να­λω­τι­κών Αγαθών (ΙΕΛΚΑ) το 2014 το ποσοστό πωλή­σεων μέσω προ­σφο­ρών στα τυπο­ποι­η­μένα τρόφιμα ήταν 29% από 23% το 2013, ενώ στα νωπά τρόφιμα το ποσοστό πωλή­σεων μέσω προ­σφο­ρών πλη­σιά­ζει το 1/4 του συνόλου, στο 23% το 2014 από 19% το 2013. Στα μη τρόφιμα –και κυρίως στα απορ­ρυ­πα­ντικά και είδη προ­σω­πι­κής υγιει­νής και φρο­ντί­δας– το ποσοστό πωλή­σεων μέσω προ­σφο­ρών ανήλθε στο 43% το 2014 έναντι 36% το 2013.

Το γεγονός ότι όλο και περισ­σό­τερα προ­ϊ­ό­ντα δια­τί­θε­νται σε προ­σφορά παγιώ­νει μια συγκε­κρι­μένη τάση στην κατα­να­λω­τική συμπε­ρι­φορά, ήτοι ολοένα και περισ­σό­τε­ροι κατα­να­λω­τές επι­λέ­γουν προϊόν και σούπερ μάρκετ με κρι­τή­ριο τις προ­σφο­ρές. Με άλλα λόγια, εξα­σθε­νεί η πιστό­τητα προς συγκε­κρι­μέ­νες μάρκες και σήματα, που απο­τε­λούσε βασικό χαρα­κτη­ρι­στικό των Ελλήνων κατα­να­λω­τών στην προ κρίσης εποχή.

Ερευνα που πραγ­μα­το­ποί­ησε η Exceed Consulting σε τέσ­σε­ρις κορυ­φαίες αλυ­σί­δες σούπερ μάρκετ λαμ­βά­νο­ντας 1.200 συνε­ντεύ­ξεις από κατα­να­λω­τές έδειξε ότι οι προ­σφο­ρές και οι προ­ω­θη­τι­κές ενέρ­γειες επη­ρε­ά­ζουν πολύ ή αρκετά το 57,83% ως προς την επιλογή του σούπερ μάρκετ όπου θα κάνουν τις κύριες αγορές τους. Μάλιστα, το επη­ρε­ά­ζουν σε τέτοιο βαθμό έτσι ώστε να φτάνουν να αλλά­ζουν συνή­θειες ετών.

Επι­πλέον, μόνο το 35,48% των κατα­να­λω­τών απά­ντησε ότι οι προ­σφο­ρές δεν απο­τε­λούν καθόλου κρι­τή­ριο επι­λο­γής των σούπερ μάρκετ. Δημο­φι­λέ­στερο είδος προ­σφο­ράς είναι η μειω­μένη τιμή (34%) και ακο­λου­θεί το είδος «2+1 δώρο» (32%).

Αυτό που επι­ση­μαί­νουν παρά­γο­ντες της αγοράς, τόσο από την πλευρά του λια­νε­μπο­ρίου όσο και της βιο­μη­χα­νίας, είναι ότι η δαπάνη ετησίως κάτι λιγό­τερο από 1 δισ. ευρώ σε προ­σφο­ρές και προ­ω­θη­τι­κές ενέρ­γειες με τάσεις διαρ­κούς αύξησης δεν είναι εύκολο να καλυ­φθεί, γεγονός που μπορεί να έχει αρνη­τική επί­πτωση στην ποιό­τητα των προ­ϊ­ό­ντων, οδη­γώ­ντας τελικά στην «κατα­στροφή» των επώ­νυ­μων σημάτων και όχι στην ενί­σχυσή τους έναντι της ιδιω­τι­κής ετι­κέ­τας που ήταν ο αρχικός στόχος των προ­σφο­ρών.

Πολλοί πελάτες, χαμηλός τζίρος

Οι προ­σφο­ρές γεμί­ζουν τα κατα­στή­ματα, όχι όμως και τα ταμεία των σούπερ μάρκετ και των προ­μη­θευ­τών τους. Οχι μόνο γιατί οι χαμη­λό­τε­ρες τιμές πιέζουν προς τα κάτω τον τζίρο, αλλά διότι το συρ­ρι­κνω­μένο δια­θέ­σιμο εισό­δημα επη­ρε­ά­ζει αρνη­τικά τις πωλή­σεις. Οι ειδικοί της αγοράς επι­ση­μαί­νουν την ανάγκη του σωστού μείγ­μα­τος προ­σφο­ρών και του ολο­κλη­ρω­μέ­νου σχε­δια­σμού. Σύμφωνα με στοι­χεία της εται­ρείας IRI το 2014, αν και ο αριθμός των σημείων πώλησης των αλυ­σί­δων σούπερ μάρκετ αυξή­θηκε, ο τζίρος υπο­χώ­ρησε στα 7,47 δισ. ευρώ από 7,77 δισ. ευρώ το 2013.

Καθη­με­ρινή