Αγόρασαν και τη… θάλασσα-Εξωφρενική απόφαση του λιμενικού

«Ου παντός πλειν ες Σκορ­πιόν και ες Σκορ­πί­διον» θα έλεγε αν ζούσε σήμερα ο Στράβων. Οχι για τους ίδιους ακριβώς λόγους για τους οποίους ειπώ­θηκε και έγινε γνωστή μέχρι τις μέρες μας η περι­βό­ητη αντί­στοιχη ρήση για την αρχαία Κόρινθο, όπου λόγω του πλούτου, της δύναμης και του πολι­τι­σμού της δεν ήταν εύκολο σε οποιον­δή­ποτε να την επι­σκε­φθεί!

Αλλά επειδή όχι μόνο τα δύο αυτά νησάκια (Σκορ­πιός και Σκορ­πίδι), που τα τελευ­ταία χρόνια ανήκουν στον Ρώσο μεγι­στάνα Ντμίτρι Ριμπο­λό­βλεφ, δεν είναι προ­σβά­σιμα (ως ιδιω­τι­κοί χώροι), αλλά ούτε καν η θαλάσ­σια περιοχή που βρί­σκε­ται ανάμεσά τους, ύστερα από σχετικό απα­γο­ρευ­τικό διάπλου που έχει εκδώσει ο λιμε­νάρ­χης Λευ­κά­δας.

Αν και η πρό­σφατη απα­γο­ρευ­τική διάταξη δεν συνο­δεύ­ε­ται από κάποια συγκε­κρι­μένη αιτιο­λο­γία, είναι γνωστό στην περιοχή ότι σχετικό αίτημα είχε υπο­βά­λει από πέρυσι ο Ρώσος κροίσος για λόγους ασφα­λείας κυρίως, αφού όταν έρχεται από το Μονακό, που είναι το βασικό του ορμη­τή­ριο, συχνά φιλο­ξε­νού­νται προ­σω­πι­κό­τη­τες του διε­θνούς «τζετ σετ», αλλά και για να απο­φεύ­γο­νται οι πάντα ενο­χλη­τι­κοί «περί­ερ­γοι» και ασφαλώς οι «παπα­ρά­τσι» που εισβάλ­λουν απρό­σκλη­τοι στα από­κρυφα της ιδιω­τι­κής ζωής.

Η νομι­μό­τητα της απα­γο­ρευ­τι­κής αυτής από­φα­σης του λιμε­νάρχη θα κριθεί όμως τώρα από το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας, καθώς εκεί προ­σέ­φυγε ενα­ντίον της ένας… άτακτος θαλασ­σο­πό­ρος, που αγνο­ώ­ντας τους πλωτούς σημα­ντή­ρες (σημα­δού­ρες) και τις προει­δο­ποι­ή­σεις «φου­σκω­τών» που «περι­πο­λούν» στη θαλάσ­σια περιοχή με φου­σκωτά, παρα­βί­ασε το… άβατον. Η προει­δο­ποί­ηση ήταν σαφής, ότι αν περάσει τον περι­μέ­νει πρό­στιμο 1.500 ευρώ, καθώς για κάθε παρα­βάτη ειδο­ποιεί­ται το Λιμε­ναρ­χείο για τα στοι­χεία του σκάφους και κόβεται σχετική κλήση.

Ο ιδιο­κτή­της του ταχυ­πλόου έγραψε στα παλαιό­τερα των υπο­δη­μά­των του την προει­δο­ποί­ηση, απα­ντώ­ντας -κατά τα θρυλούμενα- ότι αν πρό­κει­ται για ένα τέτοιο ποσό, δεν έχει πρό­βλημα να το πλη­ρώ­σει και θα περάσει, όπως και έκανε. Εν αναμονή, πάντως, της κλήσης έσπευσε να υπο­βά­λει προ­σφυγή στο ΣτΕ ζητώ­ντας να ακυ­ρω­θούν οι δια­τα­γές του λιμε­νάρχη για έναν σωρό νομι­κούς λόγους και κυρίως γιατί επι­βάλ­λουν αναι­τιο­λό­γητα και ανε­πί­τρε­πτα περιο­ρι­σμούς στην ελευ­θε­ρία δια­κί­νη­σής του.

Το πρώτο απα­γο­ρευ­τικό διάπλου και αγκυ­ρο­βο­λίας είχε εκδοθεί από το Λιμε­ναρ­χείο για 4 ημέρες τον Ιούνιο του 2014, όταν ο Ριμπο­λό­βλεφ (που συγκα­τα­λέ­γε­ται μεταξύ των πλου­σιο­τέ­ρων ανά την υφήλιο) έχοντας πρό­σφατα αγο­ρά­σει από την Αθηνά Ωνάση (έναντι 100 εκατ. ευρώ) και ανα­και­νί­σει τα πάντα στον Σκορπιό οργά­νωσε ένα μεγα­λειώ­δες πάρτι για τα γενέ­θλια της κόρης του, με «επώ­νυ­μους και υψηλούς» προ­σκε­κλη­μέ­νους (τον πρί­γκιπα Αλβέρτο, τη Σ. Κασι­ρά­γκι, ποδο­σφαι­ρι­στές της Μονακό, της οποίας είναι ιδιο­κτή­της, γαλα­ζο­αί­μα­τους, καλ­λι­τέ­χνες, επι­χει­ρη­μα­τίες κ.ά.). Η απα­γό­ρευση έγινε τότε με επί­κληση της ανάγκης λήψης μέτρων τάξης και αστυ­νό­μευ­σης στην ευρύ­τερη θαλάσ­σια περιοχή.

Κάποιοι πίστευαν ότι θα ανα­βί­ωνε τη χρυσή εποχή του Ωνάση

Αλλά επειδή όχι μόνο τα δύο αυτά νησάκια (Σκορ­πιός και Σκορ­πίδι), που τα τελευ­ταία χρόνια ανήκουν στον Ρώσο μεγι­στάνα Ντμίτρι Ριμπο­λό­βλεφ, δεν είναι προ­σβά­σιμα (ως ιδιω­τι­κοί χώροι), αλλά ούτε καν η θαλάσ­σια περιοχή που βρί­σκε­ται ανάμεσά τους, ύστερα από σχετικό απα­γο­ρευ­τικό διάπλου που έχει εκδώσει ο λιμε­νάρ­χης Λευ­κά­δας.

Αν και η πρό­σφατη απα­γο­ρευ­τική διάταξη δεν συνο­δεύ­ε­ται από κάποια συγκε­κρι­μένη αιτιο­λο­γία, είναι γνωστό στην περιοχή ότι σχετικό αίτημα είχε υπο­βά­λει από πέρυσι ο Ρώσος κροίσος για λόγους ασφα­λείας κυρίως, αφού όταν έρχεται από το Μονακό, που είναι το βασικό του ορμη­τή­ριο, συχνά φιλο­ξε­νού­νται προ­σω­πι­κό­τη­τες του διε­θνούς «τζετ σετ», αλλά και για να απο­φεύ­γο­νται οι πάντα ενο­χλη­τι­κοί «περί­ερ­γοι» και ασφαλώς οι «παπα­ρά­τσι» που εισβάλ­λουν απρό­σκλη­τοι στα από­κρυφα της ιδιω­τι­κής ζωής.

Η νομι­μό­τητα της απα­γο­ρευ­τι­κής αυτής από­φα­σης του λιμε­νάρχη θα κριθεί όμως τώρα από το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας, καθώς εκεί προ­σέ­φυγε ενα­ντίον της ένας… άτακτος θαλασ­σο­πό­ρος, που αγνο­ώ­ντας τους πλωτούς σημα­ντή­ρες (σημα­δού­ρες) και τις προει­δο­ποι­ή­σεις «φου­σκω­τών» που «περι­πο­λούν» στη θαλάσ­σια περιοχή με φου­σκωτά, παρα­βί­ασε το… άβατον. Η προει­δο­ποί­ηση ήταν σαφής, ότι αν περάσει τον περι­μέ­νει πρό­στιμο 1.500 ευρώ, καθώς για κάθε παρα­βάτη ειδο­ποιεί­ται το Λιμε­ναρ­χείο για τα στοι­χεία του σκάφους και κόβεται σχετική κλήση.

Την προ­στα­σία του Λιμε­νι­κού ζήτησε ο Ριμπο­λό­βλεφ προ­κει­μέ­νου να προ­στα­τευ­τούν ο ίδιος και η οικο­γέ­νειά του από τα αδιά­κριτα βλέμ­ματα.

Την προ­στα­σία του Λιμε­νι­κού ζήτησε ο Ριμπο­λό­βλεφ προ­κει­μέ­νου να προ­στα­τευ­τούν ο ίδιος και η οικο­γέ­νειά του από τα αδιά­κριτα βλέμ­ματα.

Ο ιδιο­κτή­της του ταχυ­πλόου έγραψε στα παλαιό­τερα των υπο­δη­μά­των του την προει­δο­ποί­ηση, απα­ντώ­ντας -κατά τα θρυλούμενα- ότι αν πρό­κει­ται για ένα τέτοιο ποσό, δεν έχει πρό­βλημα να το πλη­ρώ­σει και θα περάσει, όπως και έκανε. Εν αναμονή, πάντως, της κλήσης έσπευσε να υπο­βά­λει προ­σφυγή στο ΣτΕ ζητώ­ντας να ακυ­ρω­θούν οι δια­τα­γές του λιμε­νάρχη για έναν σωρό νομι­κούς λόγους και κυρίως γιατί επι­βάλ­λουν αναι­τιο­λό­γητα και ανε­πί­τρε­πτα περιο­ρι­σμούς στην ελευ­θε­ρία δια­κί­νη­σής του.

Το πρώτο απα­γο­ρευ­τικό διάπλου και αγκυ­ρο­βο­λίας είχε εκδοθεί από το Λιμε­ναρ­χείο για 4 ημέρες τον Ιούνιο του 2014, όταν ο Ριμπο­λό­βλεφ (που συγκα­τα­λέ­γε­ται μεταξύ των πλου­σιο­τέ­ρων ανά την υφήλιο) έχοντας πρό­σφατα αγο­ρά­σει από την Αθηνά Ωνάση (έναντι 100 εκατ. ευρώ) και ανα­και­νί­σει τα πάντα στον Σκορπιό οργά­νωσε ένα μεγα­λειώ­δες πάρτι για τα γενέ­θλια της κόρης του, με «επώ­νυ­μους και υψηλούς» προ­σκε­κλη­μέ­νους (τον πρί­γκιπα Αλβέρτο, τη Σ. Κασι­ρά­γκι, ποδο­σφαι­ρι­στές της Μονακό, της οποίας είναι ιδιο­κτή­της, γαλα­ζο­αί­μα­τους, καλ­λι­τέ­χνες, επι­χει­ρη­μα­τίες κ.ά.). Η απα­γό­ρευση έγινε τότε με επί­κληση της ανάγκης λήψης μέτρων τάξης και αστυ­νό­μευ­σης στην ευρύ­τερη θαλάσ­σια περιοχή.

Μαζί με τον Σκορπιό αγό­ρα­σαν και τη… θάλασσα

Τον περα­σμένο Μάιο ο λιμε­νάρ­χης Λευ­κά­δας εξέδωσε απόφαση που απα­γό­ρευε τη διέ­λευση κάθε επαγ­γελ­μα­τι­κού και ιδιω­τι­κού πλοίου ανα­ψυ­χής για όλο το διά­στημα του έτους από τον θαλάσ­σιο χώρο ανάμεσα από τον Σκορπιό και το Σκορ­πίδι, τόσο από τη δυτική όσο και από την ανα­το­λική είσοδο του θαλάσ­σιου διαύλου. Οπως έγινε γνωστό από τον τοπικό Τύπο, σχετικό αίτημα είχε υπο­βλη­θεί από τη δια­χει­ρί­στρια εται­ρεία του νησιού. Η απόφαση προ­κά­λεσε τις αντι­δρά­σεις κατοί­κων και κυρίως ψαράδων, αλλά και επαγ­γελ­μα­τιών με σκάφη για περι­ή­γηση του­ρι­στών, έγιναν κάποιες οξείες δηλώ­σεις από εκπρο­σώ­πους του Εργα­τι­κού Κέντρου και υπήρξαν παρεμ­βά­σεις από την Περι­φέ­ρεια αλλά και προς το αρμόδιο υπουρ­γείο για να αρθούν τα περιο­ρι­στικά μέτρα.

Η νεότερη πράξη του λιμε­νάρχη, που εκδό­θηκε σχεδόν προ μηνός, στις 8 Σεπτεμ­βρίου, δεν κατάρ­γησε, αλλά κράτησε ζωντανή τελικά την απα­γό­ρευση διέ­λευ­σης, περιο­ρί­ζο­ντάς την μόνο κατά 4 μήνες, στη διάρ­κεια της χει­με­ρι­νής περιό­δου, και ξεκα­θα­ρί­ζο­ντας ότι κανένα σκάφος ανα­ψυ­χής δεν επι­τρέ­πε­ται να περνά από την επίμαχη θαλάσ­σια ζώνη από τις αρχές Μαρτίου μέχρι και τα τέλη Οκτω­βρίου.

Ο τολ­μη­ρός ιδιο­κτή­της του φου­σκω­τού σκάφους μήκους 8,5 μ., ονόματι «Αλάσκα», που δεν «πάγωσε» από τις προει­δο­ποι­ή­σεις που δέχθηκε όταν έφτασε στην απα­γο­ρευ­μένη ζώνη, προ­σέ­βαλε στο ΣτΕ, για να ακυ­ρω­θούν ως παρά­νο­μες, και τις δύο απο­φά­σεις του λιμε­νάρχη, τόσο την αρχική για την ετήσια όσο και τη μετα­γε­νέ­στερη για την 8μηνη απα­γό­ρευση διέ­λευ­σης, καθώς απει­λούν τους παρα­βά­τες με ποι­νι­κές και αστικές κυρώ­σεις (πρό­στιμα). Οι απο­φά­σεις προ­βλέ­πουν ότι η απα­γο­ρευ­μένη θαλάσ­σια ζώνη οριο­θε­τεί­ται με πλωτούς σημα­ντή­ρες ευδιά­κρι­του χρώ­μα­τος κατά την ημέρα και με φωτι­στική πηγή κατά τη διάρ­κεια της νύχτας, έτσι ώστε να μην ξεγε­λα­στεί κανείς και κάνει το μοιραίο λάθος.

Προ­σβάλ­λε­ται η αρχή της ισό­τη­τας

Στην αίτηση ακύ­ρω­σης υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι η απα­γο­ρευ­τική διάταξη προ­σβάλ­λει όχι μόνο την ελευ­θε­ρία δια­κί­νη­σης αλλά και τη συνταγ­μα­τική αρχή της ισό­τη­τας. Κι αυτό γιατί εμπο­δί­ζει τη διέ­λευση μόνο των σκαφών ανα­ψυ­χής (επαγ­γελ­μα­τι­κών, ιδιω­τι­κών), χωρίς να απα­γο­ρεύει ταυ­τό­χρονα τη διέ­λευση και άλλου είδους πλοίων, που μπορεί να είναι πολύ μεγα­λύ­τερα και πιο οχληρά όπως τα επι­βα­τηγά, τα οχη­μα­τα­γωγά, τα φορτηγά κ.ά.

Ακόμα υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι η απα­γο­ρευ­τική απόφαση δεν επι­κα­λεί­ται κανέναν λόγο δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος για τα περιο­ρι­στικά μέτρα, σιω­πώ­ντας για τον σκοπό της απα­γό­ρευ­σης και απο­φεύ­γο­ντας να δώσει την παρα­μι­κρή αιτιο­λο­γία. Ετσι δεν είναι εφικτό να ελεγ­χθεί από δικα­στι­κής πλευράς εάν η έκδοσή της αντα­πο­κρί­νε­ται ή όχι στις ρυθ­μί­σεις που επι­τρέ­πουν να ληφθούν ειδικής φύσης μέτρα, προ­κει­μέ­νου να αντι­με­τω­πι­στούν έκτα­κτες κατα­στά­σεις που σχε­τί­ζο­νται με την τήρηση της δημό­σιας τάξης.

Κατά τον προ­σφεύ­γο­ντα, η διαταγή του λιμε­νάρχη δεν είναι επίσης νόμιμη και επειδή για την έκδοσή της επι­κα­λεί­ται μια σειρά δια­τά­ξεων, οι οποίες όμως στην πραγ­μα­τι­κό­τητα δεν του παρέ­χουν τη δυνα­τό­τητα να ρυθ­μί­ζει τη διέ­λευση σκαφών, αλλά του επι­τρέ­πουν μόνο τη λήψη μέτρων για την αλιεία, την αγκυ­ρο­βο­λία, την απα­γό­ρευση θαλάσ­σιων λουτρών για λόγους υγιει­νής, ασφά­λειας κ.λπ. Ακόμα η προ­σφυγή θεωρεί ότι οι επί­μα­χες απο­φά­σεις είναι άκυρες και δεν μπορούν να προ­κα­λέ­σουν έννομα απο­τε­λέ­σματα, γιατί δεν δημο­σιεύ­τη­καν στην Εφη­με­ρίδα της Κυβερ­νή­σεως.

Δημο­σιεύ­ματα του τοπικού Τύπου φιλο­ξέ­νη­σαν κάποιες έντονες δια­μαρ­τυ­ρίες, ακόμα και επι­κρι­τι­κές δηλώ­σεις του τύπου ότι «ξεπου­λιέ­ται ακόμα και η θάλασσα», καθώς και ποικίλα σχόλια που αφο­ρού­σαν και τις δωρεές που έχει κάνει κατά καιρούς ο Ρώσος μεγι­στά­νας για ενί­σχυση της υπο­δο­μής του Δήμου, υγειο­νο­μι­κών υπη­ρε­σιών, του Λιμε­νι­κού κ.λπ.

Με την κοι­νο­ποί­ηση του προ­στί­μου από τις αρμό­διες Αρχές είναι βέβαιον ότι θα ακο­λου­θή­σει νέα προ­σφυγή στα δικα­στή­ρια και κατά της συγκε­κρι­μέ­νης διοι­κη­τι­κής κύρωσης. Οσον αφορά πάντως τη νομι­μό­τητα της 8μηνης απα­γό­ρευ­σης που επέβαλε ο λιμε­νάρ­χης στη διέ­λευση των σκαφών ανα­ψυ­χής, η υπόθεση ανα­μέ­νε­ται να εξε­τα­στεί με τη νέα απα­γο­ρευ­τική… σεζόν και μέχρι τότε τα ψάρια μπορούν να… κοι­μού­νται ήσυχα μέχρις ότου του­λά­χι­στον επα­νεμ­φα­νι­στεί ο Ριμπο­λό­βλεφ, ο μόνος… ψαράς (αυτό σημαί­νει το όνομά του στα Ρωσικά) που έχει δικαί­ωμα πρό­σβα­σης στην απα­γο­ρευ­μένη ζώνη…

«Εξω­φρε­νική η απόφαση»
Εντονες αντι­δρά­σεις της τοπικής κοι­νω­νίας
Στο νησί-θρύλο του Αρι­στο­τέλη Ωνάση πέρασαν κάποια καλο­καί­ρια τους η Μαρία Κάλλας και η Τζάκι. Ηταν Απρί­λιος του 2013 όταν ο κόσμος έμαθε ότι ο «βασι­λιάς της ποτάσας» Ντμίτρι Ριμπο­λό­βλεφ και η κόρη του Εκα­τε­ρίνα θα ξεκι­νού­σαν μια νέα εποχή δόξας για τον Σκορπιό, αγο­ρά­ζο­ντάς τον από την Αθηνά Ωνάση αντί του τιμή­μα­τος που εκτι­μά­ται ότι έφτασε στα 100 εκατ. δολάρια.
Η τοπική κοι­νω­νία είδε με καλό μάτι την αγο­ρα­πω­λη­σία προ­σβλέ­πο­ντας σε αύξηση του­ρι­σμού, προ­σφορά εργα­σίας και δωρεές, αλλά σύντομα δια­πί­στω­σαν ότι ο νέος ιδιο­κτή­της δεν έχει τη «φινέτσα» του Ωνάση. Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Ριμπο­λό­βλεφ ενο­χλή­θηκε και από τα αδιά­κριτα βλέμ­ματα των του­ρι­στών στην περιου­σία του. Ζήτησε λοιπόν και πήρε την ιδιό­τυπη προ­στα­σία του Λιμε­νι­κού, που απα­γό­ρευσε τη διέ­λευση των του­ρι­στι­κών πλοίων στο στενό μεταξύ του Σκορ­πιού και του Σκορ­πι­δίου.
Η τελική απόφαση εκδό­θηκε, με σύμφωνη γνώμη του αρχηγού του Λιμε­νι­κού Σώματος, από τον λιμε­νάρχη Λευ­κά­δας στις 29 Ιουνίου 2015. Είχε προη­γη­θεί η καταγ­γε­λία ως παρά­πονο του… υψηλού ιδιο­κτήτη του Σκορ­πιού, Ντμίτρι Ριμπο­λό­βλεφ, ότι του­ρι­στικά σκάφη προ­σέγ­γι­ζαν το λιμάνι του νησιού του και παρα­βί­α­ζαν την ιδιω­τική ζωή της οικο­γέ­νειάς του.
Για τις καταγ­γε­λίες ενη­με­ρώ­θηκε αρμο­δίως ο λιμε­νάρ­χης Λευ­κά­δας, ο οποίος με τη σειρά του πλη­ρο­φό­ρησε την ηγεσία του ΛΣ. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες του «Εθνους της Κυρια­κής», η απόφαση προ­βλέ­πει την απα­γό­ρευση «της διέ­λευ­σης κάθε επαγ­γελ­μα­τι­κού και ιδιω­τι­κού πλοίου ανα­ψυ­χής στον θαλάσ­σιο χώρο μεταξύ των νήσων Σκορ­πιός και Σκορ­πίδι, τόσο από τη δυτική όσο και από την ανα­το­λική είσοδο του θαλασ­σίου διαύλου». Η απα­γό­ρευση αφορά στο διά­στημα από τον Μάρτιο έως τον Οκτώ­βριο.
Σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες, αυτή η απόφαση στη­ρί­ζε­ται στα άρθρα 10 παρ. 2, 220, 231, 295 και 296 του Γ.Κ.Λ. Λευ­κά­δας (ΦΕΚ 459Β/1978). Προ­βλέ­πο­νται δε έκτα­κτες περι­πο­λίες των σκαφών του Λιμε­νι­κού στο στενό… και όχι 24ωρη παρου­σία του Σώματος. Οταν ρωτή­σαμε κύκλους του Λιμε­νι­κού εάν πρό­κει­ται για έμμι­σθες υπη­ρε­σίες των λιμε­νι­κών, η απά­ντηση ήταν κατη­γο­ρη­μα­τικά ότι «δεν τίθεται θέμα πλη­ρω­μής». Πάντως κάτι τέτοιο δεν συμ­βαί­νει σε καμία άλλη περιοχή της χώρας!

Το… περί­φημο πάρτι

Τότε ήταν που μέρος της τοπικής κοι­νω­νίας αντέ­δρασε, καθώς θεώρησε ότι η απαί­τησή του για απα­γό­ρευση στη θάλασσα ήταν εξω­φρε­νική. Μάλιστα, ανα­κοί­νωση εξέδωσε και το Εργα­τικό Κέντρο Λευ­κά­δας.

Για την ιστορία, πάντως, ανάλογη απόφαση είχε εκδοθεί και τον Ιούνιο του 2014, προ­κει­μέ­νου να διε­ξα­χθεί απρό­σκο­πτα το πάρτι της ιδιο­κτή­τριας του Σκορ­πιού, Εκα­τε­ρί­νας Ριμπο­λό­βλεβα. Διήρ­κεσε λίγες μέρες και προ­έ­βλεπε ότι η είσοδος επι­τρε­πό­ταν «μόνο στα δια­πι­στευ­μένα για την εκδή­λωση σκάφη που θα αγκυ­ρο­βο­λή­σουν περι­με­τρικά των νήσων “Σκορ­πιός” και “Σκορ­πίδι”, τα δια­πι­στευ­μένα σκάφη μετα­φο­ράς επι­βα­τών προς τη νήσο “Σκορ­πιός”, καθώς και εκείνα (δια­πι­στευ­μένα σκάφη) που θα μετα­φέ­ρουν προ­σω­πικό και κάθε είδους προ­μή­θεια για τη διε­ξα­γωγή της εν λόγω εκδή­λω­σης.

Οι παρα­βά­τες της από­φα­σης αυτής, ανε­ξάρ­τητα από τις ποι­νι­κές και αστικές ευθύνες που συντρέ­χουν κατά την ισχύ­ουσα νομο­θε­σία, υπό­κει­νται και στις διοι­κη­τι­κές κυρώ­σεις του άρθρου 157 του Κώδικα Δημο­σίου Ναυ­τι­κού Δικαίου, που κυρώ­θηκε με το άρθρο μόνον του ν.δ. 187/73 (Α’ 261), όπως τρο­πο­ποι­ή­θηκε και ισχύει…».

ΕΘΝΟΣ