Δύσκολη έως αδύνατη η εγκατάσταση των τσιγγάνων στην Αγ. Βαρβάρα – Δεσμευμένες οι κτηματομερίδες

Καμία τύχη δεν έχει η υλο­ποί­ηση της από­φα­σης, που έλαβε κατά πλειο­ψη­φία το δημο­τικό συμ­βού­λιο του Δήμου Ρόδου για την εγκα­τά­σταση των τσιγ­γά­νων σε συγκε­κρι­μέ­νες κτη­μα­το­με­ρί­δες στην περιοχή της Αγίας Βαρ­βά­ρας.

Στo πλαίσιο της έρευνας, που διε­νερ­γή­θηκε ενόψει της ασκή­σεως προ­σφυ­γής για την ακύρωση της από­φα­σης του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, από μέλη του Ανα­πτυ­ξια­κού και Πολι­τι­στι­κού Συλ­λό­γου Σγουρού – Τσαΐρι και Αγίας Βαρ­βά­ρας Ρόδου και μέλη του τοπικού συμ­βου­λίου Κοσκι­νού, δια­πι­στώ­θηκε ότι και οι δύο κτη­μα­το­με­ρί­δες, που επι­λέ­χθη­καν είναι δεσμευ­μέ­νες, η μεν πρώτη έχει κατα­πα­τη­θεί, ενώ στη δεύτερη υπάρ­χουν τμήματα, που έχουν απο­δο­θεί σε κατοί­κους του νησιού από το Δημόσιο.

Οι προ­σφεύ­γο­ντες έχουν είτε τις κατοι­κίες τους, είτε τους χώρους εργα­σίας τους, είτε τις περιου­σίες τους, στην ευρύ­τερη περιοχή γύρω από τα ακίνητα, που έχουν επι­λε­γεί.

Όπως εκθέ­τουν, τα τελευ­ταία χρόνια επι­χει­ρεί­ται η μετα­φορά των καταυ­λι­σμών, οι οποίοι ανα­πτύ­χθη­καν κατά προ­κλη­τικά παρά­νομο τρόπο σε του­λά­χι­στον τέσ­σε­ρις περιο­χές του δήμου της Ρόδου, σε άλλες περιο­χές, πάντα πλησίον του πολε­ο­δο­μι­κού ιστού της πόλεως Ρόδου.

Για το σκοπό αυτό κατά καιρούς οι δια­τε­λέ­σα­ντες δήμαρ­χοι εξέ­φρα­ζαν διά­φο­ρες απόψεις σχετικά με το ποια τοπο­θε­σία κρί­νε­ται καλύ­τερη για την μετα­φορά των οικι­σμών αυτών, χωρίς ωστόσο να έχει ληφθεί έως πρό­σφατα απόφαση επ΄αυ­τού.

Πρό­σφατα, προ­φα­νώς με αφορμή την φημο­λο­γού­μενη ύπαρξη ευρω­παϊ­κών κον­δυ­λίων τα οποία είναι δια­θέ­σιμα για την οικο­νο­μική υπο­στή­ριξη του εγχει­ρή­μα­τος αυτού, οι συζη­τή­σεις ανα­θερ­μάν­θη­καν, με απο­κο­ρύ­φωμα την αιφ­νι­δια­στική εισα­γωγή στο δημο­τικό συμ­βού­λιο, ως θέματος, την μετα­φορά των καταυ­λι­σμών σε άλλα σημεία του νησιού και στη συνέ­χεια τη λήψη της απο­φά­σεως, με την οποία απο­φα­σί­σθηκε η μετα­φορά των οικι­σμών στα ακό­λουθα ακίνητα:

α) αγρό εκτά­σεως 23.600 τ.μ., νομικής φύσης ντε­μα­νιάλε, που βρί­σκε­ται στην Κτη­μα­τική Περι­φέ­ρεια Ασγού­ρου του Δήμου Ρόδου και με κτη­μα­το­λο­γικά στοι­χεία: Τόμος 2 Γαιών Ασγού­ρου Φύλλο 174, Μερίδα 297 Α Γαιών Ασγού­ρου και Φάκελος 447 του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου και

β) αγρό εκτά­σεως 19.000 τ.μ. που βρί­σκε­ται στην Κτη­μα­τική περι­φέ­ρεια Αγίας Βαρ­βά­ρας – Τσαΐρι, με κτη­μα­το­λο­γικά στοι­χεία Τόμος 14 γαιών Αγίας Βαρ­βά­ρας Φύλλο 13 Μερίδα 151-15 γαιών Αγίας Βαρ­βά­ρας και Φάκελος 547 του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου

Οι προ­σφεύ­γο­ντες εκθέ­τουν ότι οι οικι­σμοί, που προ­τί­θε­ται να δημιουρ­γή­σει ο Δήμος Ρόδου, είναι επι­κίν­δυ­νοι για την υγεία των ίδιων των προ­σώ­πων που τυχόν θα κατοι­κή­σουν σ΄αυτές, ανε­ξαρ­τή­τως του ότι δεν πληρούν τις ελά­χι­στες στοι­χειώ­δεις προ­ϋ­πο­θέ­σεις από πλευράς έργων υπο­δο­μής για την προ­σω­ρινή μη κατοί­κηση τους (πρό­σβαση, απο­χέ­τευση, απορροή ομβρίων υδάτων, παροχή υδρεύ­σεως, ηλε­κτρι­κού και τηλε­φω­νίας).

Επι­ση­μαί­νουν ακόμη ότι δεν πρέπει να υπο­τι­μη­θεί η παρα­βα­τική συμπε­ρι­φορά της συγκε­κρι­μέ­νης κοι­νω­νι­κής ομάδας, τις συνέ­πειες της οποίας είναι βέβαιο, ότι θα υπο­στούν οι κάτοι­κοι.

Θεωρούν ότι με την απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, μετα­τί­θε­ται το ούτως ή άλλως σοβα­ρό­τατο πρό­βλημα από τις περιο­χές Κορα­κό­νε­ρου, των Αγίων Απο­στο­λών και των Αμπε­λιών ΚΑΪΡ, στις περιο­χές της Αγίας Βαρ­βά­ρας και των Τριών.

Εκθέ­τουν ακόμη ότι η παρα­βα­τική συμπε­ρι­φορά αυτή πηγάζει και από τον τρόπο ζωής, συμπε­ρι­φο­ράς και συνη­θειών στις τρι­το­κο­σμι­κές συν­θή­κες δια­βιώ­σεως σε ένα καταυ­λι­σμό, οπου­δή­ποτε και αν έχει ανα­πτυ­χθεί αυτός.

Σημειώ­νουν ακόμη ότι ο Δήμος Ρόδου, αρμό­διος για την ποιό­τητα της ζωής όλων των κατοί­κων του, θα έπρεπε να φρο­ντί­σει, έχοντας στη διάθεσή του και χρόνο και τα ανα­γκαία κάθε είδους μέσα, να εντάξει τους τσιγ­γά­νους στο κοι­νω­νικό σύνολο με την εξεύ­ρεση και οργά­νωση των κατάλ­λη­λων κατοι­κιών, εντός του πολε­ο­δο­μι­κού ιστού, στις οποίες να δια­μεί­νουν αυτοί.

Θεωρούν παρα­πέρα ότι υπήρξε προ­χει­ρό­τητα στην αντι­με­τώ­πιση του θέματος, το οποίο θα έχει ως συνέ­πεια, την κατά τρόπο παρά­νομο υπο­βάθ­μιση της ποιό­τη­τος της ζωής τους, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι για την επιλογή των συγκε­κρι­μέ­νων ακι­νή­των, χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε μία έκθεση ιδεών, η οποία τιτλο­φο­ρεί­ται ως «Ομάδα Εργα­σίας για την χωρο­θέ­τηση περιο­χής δια­μο­νής των αθίγ­γα­νων Ρόδου (ROM). Στην απο­τε­λού­μενη από τριάντα πέντε (35) σελίδες έκθεση αφιε­ρώ­νε­ται μόλις μισή σελίδα στους χώρους που προ­τεί­νο­νται για την μετα­φορά των οικι­σμών, για την μερίδα γαιών 297Δ και ανα­φέ­ρε­ται επί λέξει ότι: «το ακίνητο βρί­σκε­ται δίπλα από τον ήδη απο­κα­τε­στη­μένο ΧΑΔΑ Ρόδου και είναι κατα­πα­τη­μένο, ιδιο­κτη­σίας του Δημο­σίου. Έχει ευχερή πρό­σβαση στην οδό Ρόδου – Λίνδου. Περι­με­τρικά του ακι­νή­του υπάρ­χουν κατοι­κίες και βιο­τε­χνι­κές χρήσεις ενώ σε κοντινή από­σταση βρί­σκε­ται ο οικι­σμός Ασγού­ρου», ενώ για την μερίδα 151.15 γαιών Αγίας Βαρ­βά­ρας Τσαΐρι δεν ανα­φέ­ρε­ται τίποτα.

Ο λόγος μάλιστα της απου­σίας οποιασ­δή­ποτε ανα­φο­ράς στον παρα­πάνω αγρό, είναι ότι ο συγκε­κρι­μέ­νος αγρός ανήκει σε ιδιώτες και όχι στο Δημόσιο, κάτι το οποίο φαί­νε­ται ότι αγνο­ού­σαν και όσοι ειση­γή­θη­καν υπέρ της μετα­φο­ράς των καταυ­λι­σμών και όσοι ψήφισαν υπέρ αυτής.

Τέλος, η Επι­τροπή η οποία εργά­σθηκε για την σύνταξη της παρα­πάνω «έκθεσης», κατέ­ληξε στο ό,τι «οι παρα­πάνω χώροι θα πρέπει να τεθούν σε δημόσια δια­βού­λευση προ­κει­μέ­νου, πέραν της γνώμης της επι­τρο­πής, το δημο­τικό συμ­βού­λιο να λάβει υπόψη και τις γνώμες των πολιτών στην τελική του απόφαση. Είναι πιθανό να υπάρχει και κάποιος άλλος χώρος για την εγκα­τά­σταση του καταυ­λι­σμού, σε περί­πτωση που τεθούν επι­πρό­σθετα κρι­τή­ρια για την επίλυση του προ­βλή­μα­τος», χωρίς ωστόσο να έχει τηρηθεί έστω κατά τους τύπους το παρα­πάνω, αφού ουδέ­ποτε έγινε μία τέτοιου είδους δια­βού­λευση.

Οι προ­σφεύ­γο­ντες τονί­ζουν παρα­πέρα ότι και οι δύο αγροί δεν είναι κατάλ­λη­λοι για την κάθε είδους εγκα­τά­σταση σε αυτούς οικι­σμού ή καταυ­λι­σμού, δεν χρειά­ζε­ται ιδιαί­τε­ρες γνώσεις, για να δια­πι­στω­θεί, καθόσον εκτός της παντε­λούς ελλεί­ψεως κάθε είδους υπο­δο­μής ικανής να εξυ­πη­ρε­τή­σει ένα μεγάλο αριθμό ατόμων που πρό­κει­ται να κατοι­κή­σουν εκεί, υφί­στα­ται και παντε­λής έλλειψη προ­σβά­σεως, από αξιο­πρεπή οδό, την γειτ­νί­αση του αγρού κτη­μα­το­λο­γική μερίδα 297Δ, – ο οποίος όπως ανα­φέ­ρε­ται και στην έκθεση, είναι κατα­πα­τη­μέ­νος στα όσα τμήματα αυτού δεν καλύ­πτο­νται από δέντρα, με τον πρώην Χώρο Υγειο­νο­μι­κής Ταφής Απορ­ρι­μά­των, γεγονός το οποίο τον καθιστά για λόγους υγείας ακα­τάλ­ληλο για μόνιμη εγκα­τά­σταση.

Εξάλλου απου­σιά­ζει από το σχε­δια­σμό πολε­ο­δο­μική χωρο­τα­ξική μελέτη και στις επι­φά­νειες αυτές δεν προ­βλέ­πε­ται από καμία πολε­ο­δο­μική νομο­θε­σία να κατα­σκευα­σθούν οποιου­δή­ποτε είδους οικίες ή καταυ­λι­σμοί, για τόσο μεγάλο αριθμό ανθρώ­πων, πολλώ δε μάλλον ότι το μεγα­λύ­τερο τμήμα αυτών είναι δασική έκταση, αφού καλύ­πτε­ται από πυκνό πευ­κο­δά­σος.

Μεταξύ άλλων επι­ση­μαί­νουν ότι η απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου ελήφθη κατά παρά­βαση του άρθρου 83 παρ. 1 του νόμου 3852/2010, που ορίζει ότι το συμ­βού­λιο της δημο­τι­κής κοι­νό­τη­τας, εν προ­κει­μένω της δημο­τι­κής κοι­νό­τη­τας Κοσκι­νού, ασκεί δέσμιες αρμο­διό­τη­τες στα όρια της δημο­τι­κής κοι­νό­τη­τας, που αφορούν:

– στην πολε­ο­δο­μική ανά­πτυξη και ανά­πλαση της περιο­χής,

– στην προ­στα­σία του φυσικού και πολι­τι­στι­κού περι­βάλ­λο­ντος, την ανα­βάθ­μιση της αισθη­τι­κής περιο­χών, καθώς και για την καθα­ριό­τητα αυτών,

– στην προ­στα­σία της δημό­σιας υγείας και στην προ­στα­σία των κατοί­κων από την ηχο­ρύ­πανση,

– στη μέριμνα για την υγεία, την πρόνοια και την παροχή κοι­νω­νι­κών υπη­ρε­σιών και γενικά τη φρο­ντίδα ώστε η λει­τουρ­γία και ανά­πτυξη της περιο­χής της δημο­τι­κής κοι­νό­τη­τας να απο­βλέ­πει στην καλύ­τερη εξυ­πη­ρέ­τηση των κατοί­κων της,

– στην εξέταση γενικών ή ειδικών προ­βλη­μά­των που αφορούν στους κατοί­κους και στην περι­φέ­ρεια της δημο­τι­κής κοι­νό­τη­τας ιδίως αστέγων και ευπαθών ομάδων του πλη­θυ­σμού της περιο­χής της.

Επι­πλέον τονί­ζουν ότι, παρα­νό­μως, ουδόλως επε­λή­φθη του ουσιώ­δους ζητή­μα­τος της μετε­γκα­τα­στά­σεως των τσιγ­γά­νων στις προ­τει­νό­με­νες περιο­χές, η έχουσα επίσης δέσμια και απο­φα­σι­στική αρμο­διό­τητα Επι­τροπή Ποιό­τη­τος Ζωής του Δήμου Ρόδου, ενώ βεβαίως από το κείμενο της απο­φά­σεως επίσης απο­δει­κνύ­ε­ται ότι ουδόλως προ­κύ­πτει ότι το δημο­τικό συμ­βού­λιο παρέ­καμψε την Επι­τροπή Ποιό­τη­τος Ζωής, αιτιο­λο­γώ­ντας ειδικά και εμπε­ρι­στα­τω­μένα, όπως προ­βλέ­πε­ται από τις παρα­γρά­φους 3 και 4 του αυτού άρθρου.

Ακυρη θεωρούν την απόφαση και για τον πρό­σθετο λόγο ότι στην επίμαχη συνε­δρί­αση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου δεν παρέστη σ΄αυτήν ο πρό­ε­δρος της δημο­τι­κής κοι­νό­τη­τος Κοσκι­νού στα διοι­κη­τικά όρια των οποίων βρί­σκο­νται και τα δύο ακίνητα, τα οποία επε­λέ­γη­σαν για την μετε­γκα­τά­σταση των τσιγ­γά­νων καθόσον δεν προ­σκλή­θηκε, εμπρο­θέ­σμως και νομίμως.

Την προ­σφυγή χει­ρί­ζε­ται το δικη­γο­ρικό γρα­φείου Γ. Μαυ­ρο­μάτη.