“Εύχομαι για την επιλογή αυτή να μην μετανοήσει και πάλι σύντομα ο ελληνικός λαός.”

Το εκλο­γικό απο­τέ­λε­σμα δυστυ­χώς δικαί­ωσε την πολι­τική της απρα­ξίας και των κλει­στών τρα­πε­ζών, ενός σκλη­ρό­τε­ρου μνη­μο­νίου με νέες και επώ­δυ­νες περι­κο­πές, των κλει­στών σχο­λείων, της εκχώ­ρη­σης των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά, της αλλο­πρό­σαλ­λης πολι­τι­κής της γνωστής κυρίας στο μετα­να­στευ­τικό, της επι­στρο­φής των αρχών του κομ­μα­τι­κού αλι­σβε­ρι­σιού και της ανα­ξιο­κρα­τίας στο δημόσιο, των χαμένων πόρων, της άρνησης για δια­κυ­βέρ­νηση με απα­νω­τές πρό­σφυ­γες στις κάλπες.

Ένα απο­τέ­λε­σμα που κατα­γρά­φηκε ερήμην του μισού εκλο­γι­κού σώματος.

Εύχομαι για την επιλογή αυτή να μην μετα­νο­ή­σει και πάλι σύντομα ο ελλη­νι­κός λαός.

Άλλωστε η καλή μέρα από το πρωί φαί­νε­ται. Και η πρώτη κυβέρ­νηση είναι ολο­φά­νερο ότι είναι προϊόν κομ­μα­τι­κών ισορ­ρο­πιών, συσχε­τι­σμών και αδύ­να­μων κρίκων που δεν μπορούν να συμ­βάλ­λουν στην επίλυση του ελλη­νι­κού προ­βλή­μα­τος.

Η Νέα Δημο­κρα­τία, η παρά­ταξη της ευθύνης και του έργου ηττή­θηκε από τους παρο­χο­λό­γους και απο­δε­δειγ­μένα ανί­κα­νους. Το εκλο­γικό αυτό απο­τέ­λε­σμα πρέπει να προ­βλη­μα­τί­σει τον καθένα που έχει ξεκά­θα­ρες απόψεις για τη χώρα μας και τη θέση που πρέπει να έχει στην Ευρώπη και σ’ ένα ταραγ­μένο διεθνή περί­γυρο.

Η σημε­ρινή πολι­τική πραγ­μα­τι­κό­τητα καλεί τη μεγάλη μας παρά­ταξη να ξεπε­ρά­σει ενωμένη εγγε­νείς αδυ­να­μίες της.

Οφείλει να ξεπε­ρά­σει τις βαρο­νίες και όχι κατ’ανάγκη τις προ­σω­πι­κό­τη­τες με παρελ­θόν αλλά και μέλλον. Να ξεφύγει από τις κακές ρίζες που απλά δια­σφα­λί­ζουν βου­λευ­τι­κές έδρες και εμπο­δί­ζουν μια πιο άνετη πρό­σβαση στη λύση των προ­βλη­μά­των. Να ανα­κα­θο­ρί­σει πολι­τι­κές και στόχους για να πολε­μή­σει την ανι­κα­νό­τητα και την φαυ­λό­τητα της αρι­στε­ράς και των λαϊ­κι­στών. Να βρει νέους τρόπους επι­κοι­νω­νίας με την κοι­νω­νία. Και αυτό μπορεί να επι­τευ­χθεί μόνο με ανθρώ­πους που τη βιώνουν αληθινά στην καθη­με­ρι­νό­τητα.

Το χρέος αυτό είναι άμεσα απαι­τητό από την κοι­νω­νία εκείνη που απέχει αλλά και εκείνη που αγω­νί­ζε­ται και περι­μέ­νει να βγει κάτι ξάστερο, καθαρό, ελλη­νικό. Απ´ όλους εμάς που πιστεύ­ουμε σε μια φιλε­λεύ­θερη κοι­νω­νία που θα λει­τουρ­γεί σε μια Ελλάδα απαλ­λαγ­μένη από τα χρέη και όλα εκείνα που τα δημιουρ­γούν. Σε μια χώρα που θα τρέχει με θετικά πρόσημα και όχι με βαρίδια και υπο­χρε­ώ­σεις.

Προ­σω­πικά η ενα­σχό­ληση μου με τα κοινά δεν υπήρξε, ούτε πρό­κει­ται να είναι βαγόνι κοι­νω­νι­κής ή οικο­νο­μι­κής ανέ­λι­ξης αλλά χρέος προ­σφο­ράς στην κοι­νω­νία, στον συνάν­θρωπο, στα νησιά μας. Με αυτές τις αρχές θα συνε­χίσω να εμπνέ­ο­μαι και να λει­τουργώ για τα Δωδε­κά­νησα και την Ελλάδα.

Θέλω να ευχα­ρι­στήσω όλους εκεί­νους που στή­ρι­ξαν τη Νέα Δημο­κρα­τία, τα στελέχη που δού­λε­ψαν και τους συνερ­γά­τες μου και να τους δια­βε­βαιώσω ότι, πέρα και πάνω από οφίκια, θα εντείνω τον αγώνα μου για τα νησιά μας για να σταθούν με αξιώ­σεις σε μια ανα­πτυ­ξιακή ρότα με προ­ο­πτική. Για να δικαιώ­σουμε τους στόχους των προη­γού­με­νων γενεών και τις ελπίδες και τα όνειρα της νεο­λαίας μας.