Τσίπρας: Αποχή και σπατάλη ψήφου είναι η ευχή της ΝΔ για τη διάσωση του παλιού καθεστώτος

«Δεν ζητάμε μια δεύτερη ευκαι­ρία, γιατί δεν μας άφησαν να αξιο­ποι­ή­σουμε τη πρώτη. Ζητάμε εντολή συνέ­χειας της μεγάλης προ­σπά­θειας που ξεκι­νή­σαμε μαζί το περα­σμένο Γενάρη. Ζητάμε την πρώτη ευκαι­ρία να κυβερ­νή­σει η Αρι­στερά αυτόν τον τόπο. Ζητάμε να δώσετε στον ΣΥΡΙΖΑ την ισχυρή πλειο­ψη­φία που έχει ανάγκη για να μην βρί­σκε­ται στην ανάγκη και στην ομηρία των δυνά­μεων του κατε­στη­μέ­νου την επόμενη των εκλογών. Για τις μεγάλες συγκρού­σεις, τομές και αλλαγές που έχει ανάγκη ο τόπος», τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας από την συγκέ­ντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στο Ηρά­κλειο.

«Το ερώτημα της κάλπης είναι απλό: Ποιος μπορεί να σας προ­στα­τεύ­σει απέ­να­ντι στους δανει­στές; Αυτοί που κάθε μέρα, επί έξι μήνες, μας σταύ­ρω­ναν ως επι­κίν­δυ­νους και ανεύ­θυ­νους, μόνο και μόνο επειδή δια­πραγ­μα­τευό­μα­σταν για εσάς – για το λαό και τον τόπο; Οι ομο­τρά­πε­ζοι του κυρίου Χρι­στο­φο­ρά­κου, οι δωρο­λή­πτες της Siemens, οι τρό­φι­μοι της λίστας Λαγκάρντ και οι αυτουρ­γοί της μεγάλης φορο­δια­φυ­γής; Αυτοί που δεν τόλ­μη­σαν να ερευ­νή­σουν τη λίστα Λαγκάρντ γιατί κιν­δύ­νευαν να βρουν μέσα τους εαυτούς τους;

Ποιοι θα δια­πραγ­μα­τευ­τούν τη μείωση του δημό­σιου χρέους; Η ΝΔ και όσοι συγκυ­βερ­νού­σαν μαζί της; Που το θεωρούν βιώσιμο και ζητού­σαν από τους δανει­στές πιστο­ποι­η­τικό βιω­σι­μό­τη­τας; Αυτοί που μας ζήταγαν να υπο­γρά­ψουμε, 20 δις περισ­σό­τερα μέτρα; Αν τολμά λοιπόν ο κ. Μει­μα­ρά­κης να ισχυ­ρι­στεί ότι ο ίδιος ή ο κ. Σαμαράς θα έφερναν καλύ­τερη συμ­φω­νία ας το πει ανοιχτά. Δε μπορεί όμως. Δεν τον πιστεύ­ουν ούτε οι οπαδοί του», ανέφερε ο πρό­ε­δρος του ΣΥΡΙΖΑ και πρό­σθεσε:

«Ο κ. Μεϊ­μα­ρά­κης ζητάει από το λαό μας να εμπι­στευ­θεί, για μία ακόμα φορά, τα ψηφο­δέλ­τια του κυρίου Σαμαρά. Το πρό­γραμμα του κυρίου Σαμαρά. Τις δεσμεύ­σεις του κυρίου Σαμαρά. Φανερές και κρυφές. Και αν επι­κρα­τή­σει να ξανα­φέ­ρει το καθε­στώς της δια­πλο­κής και χρε­ο­κο­πίας στην εξουσία. Με τα ίδια πρόσωπα που κυβέρ­νη­σαν τη χώρα τα προη­γού­μενα χρόνια. Που απο­κα­λού­σαν τα μνη­μό­νια ευλογία. Και που όχι μόνο υπέ­γρα­φαν ότι ζητού­σαν οι δανει­στές αλλά έλεγαν και φωναχτά πως δεν αφήνουν τη τρόικα να τους πάρει τη δόξα, γιατί δικές τους ήταν οι επι­λο­γές των απο­λύ­σεων, των περι­κο­πών, της ανερ­γίας, του ξεπου­λή­μα­τος της δημό­σιας περιου­σίας. Γι’ αυτό, ας έχουμε κατά νου : την Κυριακή ανα­με­τρώ­νται δύο κόσμοι».