Κρίθηκε απαράδεκτη η δίωξη ιατρών και φαρμακοποιών

Με το υπ΄αριθμ. 83/2011 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ρόδου που εκδόθηκε την 17η Ιουνίου 2011 κρίθηκε απαράδεκτη η ποινική δίωξη που ασκήθηκε για κακουργηματική έκθεση σε βάρος των ιατρών κκ Ιωάννη Κλιάφα, Βασιλείου Καραγιάννη, Ευστάθιου Μανούσου, Νικολάου Αϊβαλή και των φαρμακοποιών κκ Ειρήνης Μικροπούλου, Αριστοτέλη Ηρακλείδη, Κων. Γλεντή, Ανθούλας Παπαγεωργίου, Γεωργίου Αλαφάκη, Βασιλικής Γρεβενιώτου, Αδελαΐδας-Δήμητρας Διακοσάββα, Νικολάου Διακοσάββα, Παναγιώτη Περγαντή, Ιπποκράτη Καζουλάκη και Ιουστίνης Λοϊζου αλλά και του πρώην διοικητή του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου κ. Δημητρίου Μάτσια.
Η ποινική δίωξη σε βάρος των ανωτέρω ασκήθηκε κατόπιν της από 23.07.2004 εγκλήσεως των κκ Ιωάννη Κεχαγιόγλου του Γεωργίου, Γεωργίου Κεχαγιόγλου του Ιωάννη και Στυλιανού Κεχαγιόγλου του Ιωάννη στην οποία ανέφεραν ότι ο υιός του πρώτου και αδελφός των δεύτερου και τρίτου εγκαλούντων και πολιτικώς εναγόντων, «δολοφονήθηκε» όταν κάποιος άγνωστος του χορήγησε στις 03.10.2002 το διαδερματικό έμπλαστρο με την επωνυμία Durogesic, το οποίο ευρισκόμενος στην οικία του προσπάθησε να εισπνεύσει, καπνίζοντας αυτό με συνέπεια να υποστεί πνευμονικό οίδημα και να εκπνεύσει.
Ανέφεραν επιπλέον ότι σύμφωνα με το υπ’ αριθμ. Πρωτ. 1/20.12.2002 πόρισμα των επιθεωρητών του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας οι εμπλεκόμενοι ιατροί και φαρμακοποιοί της Ρόδου χορηγούσαν, παρά την επικινδυνότητα αυτού, ασύστολα το διαδερματικό έμπλαστρο Durogesic σε εξαρτημένους χρήστες ναρκωτικών ουσιών για την αντιμετώπιση του συνδρόμου στέρησης, κατά παράβαση των οδηγιών χορήγησης του ως άνω σκευάσματος, περιάγοντας έτσι αυτούς σε κίνδυνο για την ζωή τους. To δικαστικό συμβούλιο αναφέρει στην απόφασή του τα εξής:
“Το σκεύασμα Durogesic σύμφωνα με την διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία και Ελληνική Νομοθεσία, χορηγείται σε ασθενείς πάσχοντες από καρκίνο τελικού σταδίου για την αντιμετώπιση έντονων μυοσκελετικών πόνων. Το εν λόγω σκεύασμα όμως συνταγογραφείτο και σε εξαρτημένα άτομα με την διάγνωση 304- στερητικό σύνδρομο- και σε ποσότητες υπερβολικές τόσο από τους ιατρούς της νευρολογικής κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου όσο και από ιδιώτες ιατρούς ενώ εν συνεχεία οι φαρμακοποιοί της Ρόδου εκτελούσαν τις συνταγές παρά το γεγονός ότι η εν λόγω διάγνωση με τον κωδικό 304- στερητικό σύνδρομο δεν συμπίπτει με το ως άνω σκεύασμα.
Ειδικότερα η συνταγογράφηση του σκευάσματος σε εξαρτημένους χρήστες ναρκωτικών ουσιών, είχε αρχίσει κατά το έτος 2001 από τον πρώτο κατηγορούμενο ο οποίος ήταν διευθυντής της νευρολογικής κλινικής του Γ. Ν. Ρόδου κατόπιν αφόρητων πιέσεων και απειλών των τοξικομανών, καθόσον αφενός μεν οι τελευταίοι είχαν εθιστεί πλέον στο σκεύασμα, αφετέρου δε ο πρώτος κατηγορούμενος θεωρούσε ότι με την χορήγησή του συνέβαλλε στην απομάκρυνσή τους από την ηρωίνη.
Σε απουσίες του πρώτου κατηγορουμένου και σε εφημερίες στην συνταγογράφηση προέβαινε ο δεύτερος, υπό το καθεστώς των ίδιων απειλών. Η συνταγογράφηση του σκευάσματος Durogesic άρχισε να προσλαμβάνει εκρηκτικές διαστάσεις από το μήνα Μάρτιο 2002 έως και την 19.10.2002 με την καταιγιστική αναγραφή δίγραμμων συνταγών με την αιτιολογία 304- στερητικό σύνδρομο, γεγονός που όπως αναφέρθηκε ανωτέρω δεν συνάδει με την χορήγηση του.
Ο διοικητής του Γ.Ν. Ρόδου παρά το γεγονός ότι ήταν εν γνώσει του προβλήματος εντούτοις δεν προέβη στις δέουσες ενέργειες για την εύρυθμη λειτουργία της νευρολογικής κλινικής, ήτοι στην διενέργεια Ε.Δ.Ε. για την συνταγογράφηση του σκευάσματος Durogesic, δεν μερίμνησε για την ανάθεση καθηκόντων στην μοναδική και καθ’ ύλη αρμόδια ψυχίατρο για την αντιμετώπιση των εξαρτημένων ατόμων, δεν ενημέρωσε την Γενική Διευθύντρια του Β’ Π.Ε.Σ.Υ. Αιγαίου ως όφειλε και έδωσε εντολή για την συνέχιση της συνταγογράφησης του σκευάσματος. Στην ως άνω συνταγογράφηση προέβαιναν και οι ιδιώτες ιατροί, ενώ τις συνταγές αυτές εκτελούσαν οι φαρμακοποιοί.
Ένα τέτοιο σκεύασμα το οποίο είχε συνταγογραφηθεί σε εξαρτημένο άτομο κατηγορούμενο, ο οποίος έχει πλέον πεθάνει, περιήλθε στην κατοχή του θανόντος Παναγιώτη Κεχαγιόγλου.
Το εν λόγω σκεύασμα ο θανών δεν το επικόλλησε σε σημείο του σώματός του όπως ενδείκνυται, αλλά το κάπνισε με αποτέλεσμα να υποστεί πνευμονικό οίδημα και να εκπνεύσει.
Το δικαστικό συμβούλιο έκρινε ότι με βάση τα αυτά πραγματικά περιστατικά όμως και για τον θάνατο του Παναγιώτη Κεχαγιόγλου σε βάρος των κατηγορουμένων ασκήθηκε σε προγενέστερο χρόνο ποινική δίωξη, εκτός των άλλων και για την πράξη της ανθρωποκτονίας από αμέλεια και για την οποία δικάστηκαν και αθωώθηκαν κατά την συνεδρίαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δωδεκανήσου όπως προκύπτει από την υπ’ αριθμ. 62/2007 απόφαση αυτού.
Αποφασίστηκε έτσι να κηρυχθεί απαράδεκτη η ποινική δίωξη σε βάρος τους για την πράξη της κακουργηματικής εκθέσεως από την οποία επήλθε θάνατος προσώπου καθόσον για την αυτή πράξη ασκήθηκε δίωξη σε βάρος των ίδιων προσώπων για την φαινομενικά συρρέουσα πράξη της ανθρωποκτονίας από αμέλεια.