Ετοιμάζονται για το ταξίδι στη Ρόδο, να αναγνωρίσουν συζύγους, παιδιά, αδέρφια

Λίγες ημέρες μετά το πολύ­νε­κρο ναυάγιο ανοιχτά του Φαρ­μα­κο­νη­σίου, στο οποίο πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες θρή­νη­σαν συζύ­γους, παιδιά και αδέρφια, κάποιοι από τους επι­ζή­σα­ντες ετοι­μά­ζο­νται για ένα ακόμη ταξίδι. Πιθανόν σήμερα να μετα­βούν στη Ρόδο, για να ανα­γνω­ρί­σουν τις 34 σορούς που ανέσυρε το ελλη­νικό λιμε­νικό από τη θάλασσα.

«Οι άνθρω­ποι είναι σοκα­ρι­σμέ­νοι. Δεν έχουν συνει­δη­το­ποι­ή­σει όμως όλοι τι έχει συμβεί», λέει στην «Κ» ο Βαγ­γέ­λης Ορφα­νου­δά­κης, συντο­νι­στής κλι­μα­κίου των Γιατρών Χωρίς Σύνορα που μετέβη με ψυχο­λόγο, νοση­λευτή και γιατρό της οργά­νω­σης από την Κω στη Λέρο για να βοη­θή­σουν τους δια­σω­θέ­ντες. «Υπάρχει ακόμη μια κοινή ελπίδα σε κάποιους ότι οι αγνο­ού­με­νοι συγ­γε­νείς τους είναι ζωντα­νοί», προ­σθέ­τει.

Σύμφωνα με μαρ­τυ­ρίες δια­σω­θέ­ντων, το ταξίδι τους ξεκί­νησε ξημε­ρώ­ματα της περα­σμέ­νης Κυρια­κής από τα παράλια της τουρ­κι­κής πόλης Didim (Δίδυμα). Πάνω από 100 άνθρω­ποι, ανάμεσά τους οικο­γέ­νειες με βρέφη λίγων ημερών, επι­βι­βά­στη­καν από τους δια­κι­νη­τές σε μια ξύλινη βάρκα. Για το πέρασμα προς την Ελλάδα φέρεται να πλή­ρω­σαν 2.500 ευρώ έκαστος, ενώ συνήθως τα κυκλώ­ματα ζητούν 1.000 ευρώ για να επι­βι­βά­σουν τους πρό­σφυ­γες σε φου­σκω­τές λέμβους χωρίς οδηγό. Επειδή αυτό το σκάφος ήταν μεγα­λύ­τερο από πλα­στική λέμβο, είχε καμπίνα και ήταν ξύλινο, οι δια­κι­νη­τές είχαν ζητήσει περισ­σό­τερα χρήματα, δια­βε­βαιώ­νο­ντας τους πρό­σφυ­γες για την ασφά­λεια του ταξι­διού. Αλλά το υπερ­φορ­τω­μένο σκαρί δεν άντεξε. Υπό αδιευ­κρί­νι­στη ακόμη αιτία, ναυά­γησε ανοιχτά του Φαρ­μα­κο­νη­σίου. Μια εκδοχή των δια­σω­θέ­ντων θέλει ένα δια­κι­νητή να εγκα­τα­λεί­πει τη βάρκα πριν από τη βύθιση. Αλλοι δια­σω­θέ­ντες, όμως, μιλούν για συνερ­γούς των δια­κι­νη­τών που παρέ­μει­ναν στη βάρκα.

Στους 34 νεκρούς περι­λαμ­βά­νο­νται τέσσερα βρέφη, πέντε κορί­τσια, έξι αγόρια, δέκα γυναί­κες και εννέα άνδρες. Οι σοροί τους μετα­φέρ­θη­καν στη Ρόδο. Συνο­λικά 98 άνθρω­ποι δια­σώ­θη­καν από το Λιμε­νικό και το Πολε­μικό Ναυτικό και μετα­φέρ­θη­καν στη Λέρο. Τριάντα από τους επι­ζή­σα­ντες κατά­φε­ραν να κολυ­μπή­σουν και να βγουν μόνοι τους στα βράχια του Φαρ­μα­κο­νη­σίου.

«Υπάρ­χουν πολλές οικο­γέ­νειες που έχουν χάσει από ένα έως τέσσερα μέλη», λέει η Ματίνα Κατσι­βέλη, εθε­λό­ντρια στο Δίκτυο Αλλη­λεγ­γύης Λέρου που υπο­δέ­χθηκε την Κυριακή με στεγνά ρούχα και τρόφιμα τους δια­σω­θέ­ντες. «Μια μάνα έχασε τρία παιδιά και λέει “του­λά­χι­στον να βρεθεί το ένα”. Μια άλλη γυναίκα από το Ιράκ έχασε ένα βρέφος εννέα μηνών και ένα αγόρι εννέα ετών. Σώθηκε το τρίτο αδερ­φάκι, που βρί­σκε­ται σε σοκ».

Επειτα από ενέρ­γειες της Υπατης Αρμο­στείας του ΟΗΕ για τους πρό­σφυ­γες, οι δια­σω­θέ­ντες φιλο­ξε­νή­θη­καν σε δύο ξενο­δο­χεία του νησιού. Ακόμη δεν έχει ετοι­μα­στεί χώρος στη Λέρο που να μπορεί να στε­γά­ζει προ­σω­ρινά τους νεο­α­φι­χθέ­ντες πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα προ­σπά­θη­σαν από την πρώτη στιγμή, με τη βοήθεια διερ­μη­νέων, να παρά­σχουν ψυχο­λο­γική υπο­στή­ριξη στους επι­ζή­σα­ντες.

«Κάνουμε γνωστή την παρου­σία μας και δια­κρι­τικά εάν κάποιος ζητήσει τη βοήθειά μας τη δίνουμε απλό­χερα», λέει ο κ. Ορφα­νου­δά­κης. «Πολλοί έχουν κλει­στεί στον εαυτό τους και δεν θέλουν ακόμη να μιλή­σουν».

Καθη­με­ρινή