Απερρίφθη αίτημα για υπαγωγή στο άρθρο 99 ναυτιλιακής εταιρείας

Με απόφαση που εξέδωσε χθες το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με τη δια­δι­κα­σία της εκού­σιας δικαιο­δο­σίας απορ­ρί­φθηκε η αίτηση ναυ­τι­λια­κής εται­ρείας, για την υπαγωγή της στη δια­δι­κα­σία εξυ­γί­αν­σης, κατ’ άρθρο 99 του πτω­χευ­τι­κού κώδικα.

Το δικα­στή­ριο έκανε δεκτή την παρέμ­βαση που άσκησε στη δίκη το Ελλη­νικό Δημόσιο.

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», το μετο­χικό κεφά­λαιο της εται­ρείας, κατόπιν αυξή­σεως, ανέρ­χε­ται σήμερα σε 1.871.055,01 ευρώ και διαι­ρεί­ται σε 63.750 μετοχές, ονο­μα­στι­κής αξίας 29,35€ έκαστη.

Τα πλοία της εται­ρείας εκτε­λούν καθη­με­ρινά δύο βασικές ημε­ρή­σιες εκδρο­μές στην Σύμη και στα παράλια της Τουρ­κίας. Παρέχει την δυνα­τό­τητα ναύ­λω­σης δικών της ή άλλων μικρών ή μεγάλων σκαφών και ανα­λαμ­βά­νει την διε­ξα­γωγή προ­γραμ­μά­των βρα­δι­νής δια­σκέ­δα­σης για οργα­νω­μέ­νους επι­σκέ­πτες (γκρουπ).
Δια­θέ­τει τρία πλοία και είναι μέτοχος σε διά­φο­ρες εται­ρείες.
Από την του­ρι­στική περίοδο του 1995 δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στον τομέα της αγοράς θέσεων σε πλοία, υπο­γρά­φο­ντας συμ­βό­λαια με τοπικές ναυ­τι­λια­κές επι­χει­ρή­σεις για την μετα­φορά του­ρι­στών στο πλαίσιο των εξορ­μή­σεων στη Σύμη και στην Λίνδο με την διεθνώς ανα­γνω­ρι­σμένη μορφή συνερ­γα­σίας «allotment».
Η χρη­μα­το­πι­στω­τική κρίση που ξεκί­νησε το 2008 προ­κά­λεσε σημα­ντική μείωση δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος των ευρω­παίων του­ρι­στών που απο­τε­λούν το 90% των επι­σκε­πτών του νησιού της Ρόδου.
Ταυ­τό­χρονα, το κόστος δανει­σμού αυξή­θηκε σημα­ντικά καθώς οι τρά­πε­ζες αύξησαν τα περι­θώ­ρια κέρδους τους, επη­ρε­ά­ζο­ντας αρνη­τικά τη χρη­μα­το­οι­κο­νο­μική κατά­σταση του κλάδου, ενώ συγ­χρό­νως κατέ­στη­σαν ιδιαί­τερα δυσχε­ρείς οι χρη­μα­το­δο­τή­σεις.
Επι­πλέον, τα οργα­νω­μένα του­ρι­στικά γραφεία χρη­σι­μο­ποιώ­ντας την μονο­πω­λιακή δύναμή τους περιό­ρι­σαν την πρό­σβαση της εται­ρείας στην πώληση πακέτων εκδρο­μών σε του­ρί­στες, κατέ­στη­σαν ως προ­α­παι­τού­μενο την υπο­γραφή συμ­βο­λαίων, τα οποία παρεί­χαν μεγάλη πίστωση χρόνου απο­πλη­ρω­μής, γεγονός που επι­δεί­νωσε το πρό­βλημα ρευ­στό­τη­τας. Ειδι­κό­τερα, και ενώ ο χρόνος απο­πλη­ρω­μής στα συμ­βό­λαια που υπέ­γραφε η εται­ρεία ήταν τρεις μήνες, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα ο μέσος όρος απο­πλη­ρω­μής ήταν έξι με επτά μήνες και σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις ξεπερ­νού­σαν ακόμα και το έτος.

Επι­πλέον, στην εται­ρεία επέ­βα­λαν εκπτώ­σεις από 7% έως και 10% προς ευκο­λό­τερη εξυ­πη­ρέ­τηση των οφειλών και αρνού­ντο την κατα­βολή οποιου­δή­ποτε πρό­σθε­του ποσού είχαν χρεωθεί (τόκοι) παρά το γεγονός ότι αυτοί προ­βλέ­πο­νταν στο συμ­βό­λαιο.
 Στο τέλος του 2013 οι καθαρές υπο­χρε­ώ­σεις της εται­ρείας, ανέρ­χο­νταν στο ποσό των 7.807.365,51 €.