ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η θλιβερή μας πρωτιά

news room 1 λεπτό ανάγνωση
εκκλησάκια

Τι θα γίνει με τα καθη­με­ρινά τροχαία;

Τίποτε, όσο όπως χθες μπροστά μου πήγαινε αργά οδηγός ρου­φώ­ντας γουλιές καφέ και τσι­γά­ρου και όταν δεν ήταν το χέρι του απα­σχο­λη­μένο μ’ αυτά, κρε­μό­ταν απέξω νωχε­λικά.

Τίποτε, όσο ένα παιδάκι στη θέση του συνο­δη­γού, πήρε μαθή­ματα οδικής συμπε­ρι­φο­ράς, από τον οδηγό που με προ­σπέ­ρασε σφαίρα πάνω στη στροφή, ενώ ένα χαρού­μενο πούλμαν με του­ρί­στες μόλις έχει ξεπρο­βά­λει απ’ αυτή και στο τσακ προ­λα­βαί­νει να μπει μπροστά μου.

Λίγο πιο κάτω, νεαρός οδηγεί μηχανή μεγάλου κυβι­σμού και μιλάει στο κινητό. Τελειώ­νει η συνο­μι­λία και τον παρα­κο­λουθώ όσο μπορώ, να ελίσ­σε­ται ταχύ­τατα ανάμεσα στις λωρίδες.

Χάνεται στην ανη­φο­ριά με μια θριαμ­βευ­τική σούζα.

Στα ρείθρα των πεζο­δρο­μίων, στα δια­χω­ρι­στικά των λεω­φό­ρων, στα κάγκελα των δρόμων πλη­θαί­νουν τα καρ­φι­τσω­μένα μπου­κέτα in memoriam.

Ο βλα­κώ­δης, ο άδικος θάνατος χιλιά­δων ανθρώ­πων, κυρίως νέων, έχει κατα­ντή­σει ο εθνικός μας παρο­ξυ­σμός.

Ναρ­κω­τικά και τροχαία, η θλιβερή μας πρωτιά.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.