Δικαστική διαμάχη για τη διαθήκη καρκινοπαθούς

 Δύο κάτοι­κοι Αθηνών προ­σέ­φυ­γαν κατά τεσ­σά­ρων κατοί­κων Ρόδου

Ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου προ­σέ­φυ­γαν δύο κάτοι­κοι Αθηνών κατά 4 κατοί­κων Ρόδου με αίτημα να ανα­γνω­ρι­στεί η ακυ­ρό­τητα ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης μιας καρ­κι­νο­πα­θούς.

Η ένδικη διαφορά ξεκί­νησε το έτος 2008. Το 2014 εκδό­θηκε η πρώτη απόφαση, που απέρ­ριψε λόγω αορι­στίας την ανα­γνω­ρι­στική αγωγή ακύ­ρω­σης της δια­θή­κης, που είχαν ασκήσει.

Η δια­θέ­της που ήταν αδελφή του προ­α­πο­βιώ­σα­ντος  πατρός των ενα­γό­ντων εμφα­νί­ζε­ται να είχε προβεί στη σύνταξη ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης τον Οκτώ­βριο του 2005.

Με τη διαθήκη άφησε όλη την περιου­σία της και συγκε­κρι­μένα κινητά πράγ­ματα σε τρα­πε­ζική θυρίδα, ακίνητα και επι­χεί­ρηση της στους ενα­γό­με­νους.

Σε τέσσερα ακίνητα μία εκ των ενα­γό­ντων είχε ποσοστά συνι­διο­κτη­σίας, που κλη­ρο­νό­μησε από άλλο συγγενή της.

Οι ενά­γο­ντες δια­τεί­νο­νται ότι η ιδιό­γραφη διαθήκη, είναι άκυρη διότι έλλειπε κατά τον χρόνο σύντα­ξής της η συνεί­δηση των πρατ­το­μέ­νων της δια­θέ­τι­δας προς σύνταξη οιου­δή­ποτε είδους δια­θή­κης.

Ισχυ­ρί­ζο­νται συγκε­κρι­μένα, ότι η απο­βιώ­σασα έπασχε από καρκίνο, λόγω δε των φρικτών πόνων που είχε κατά το τελευ­ταίο διά­στημα των 15 ημερών προ του θανάτου της υπο­βαλ­λό­ταν σε παυ­σί­πονη θερα­πεία.

Υπο­στη­ρί­ζουν ότι από τις ισχυρές δε δόσεις των χορη­γού­με­νων φαρ­μά­κων και ναρ­κω­τι­κών βρι­σκό­ταν σε διαρκή λήθαργο κι ότι η ιατρι­κώς βεβαιού­μενη αυτή κατά­σταση της κλη­ρο­νο­μού­με­νης δεν της επέ­τρεπε να σκεφθεί την περιου­σία της.

Δια­τεί­νο­νται παρα­πέρα ότι λόγω του μετα­στα­τι­κού καρ­κί­νου, που προ­κά­λεσε τελικώς και το θάνατό της, αλλά και των ισχυρών παυ­σί­πο­νων (συγκε­κρι­μένα μορ­φί­νης) που ελάμ­βανε η δια­θέ­τιδα είχε περιέλ­θει σε προ­κω­μα­τώδη έως κωμα­τώδη κατά­σταση, γεγονός που επέ­δρασε στις δια­νοη­τι­κές και ψυχικές λει­τουρ­γίες της, πέντε  ημέρες του­λά­χι­στον πριν από το θάνατό της, επέφερε δια­νοη­τική σύγχυση, αδυ­να­μία συγκέ­ντρω­σης, υπνηλία και λήθαργο και απέ­κλεισε έκτοτε την επαφή της με τον εξω­τε­ρικό κόσμο και την ικα­νό­τητα για δήλωση της βού­λη­σής της.

Θεωρούν ότι ήταν υπο­κεί­μενη σε υπο­βο­λές και δεν είχε επί­γνωση της σημα­σίας και του περιε­χο­μέ­νου της δήλωσής της τελευ­ταίας βού­λη­σής της. Τα ανωτέρω λοιπόν προ­δί­δουν την με υποβολή δια­τύ­πωση της πιο πάνω δήλωσης της δια­θέ­τι­δας προς όφελος των ενα­γο­μέ­νων.

Επι­ση­μαί­νουν δε ότι οι ενα­γό­με­νοι έχουν εγκα­τα­στα­θεί ήδη στην επίδικη κλη­ρο­νο­μία.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται η δικη­γό­ρος κ. Ελπίδα Κύρ­μπαση.