Εκκληση του Μητροπολίτη Κώου και Νισύρου Ναθαναήλ προς ΕΕ για το προσφυγικό

Έκκληση στην Ευρω­παϊκή Κοι­νό­τητα και στους ισχυ­ρούς της γης να εργα­στούν ουσια­στικά για την αντι­με­τώ­πιση του προ­σφυ­γι­κού ζητή­μα­τος έχοντας στο επί­κε­ντρο των προ­σπα­θειών τους τον σεβασμό του ανθρω­πί­νου προ­σώ­που απευ­θύ­νει με ανοιχτή επι­στολή, ο Μητρο­πο­λί­της Κώου και Νισύρου κ. Ναθα­ναήλ.

Ἀγα­πη­τοί μου ἀδελφοί,

Τούς τελευ­ταί­ους μῆνες γινό­μα­στε καθη­με­ρινά μάρ­τυ­ρες μιᾶς τρα­γι­κῆς πραγ­μα­τι­κό­τη­τας, ἡ ὁποία δια­μορ­φώ­νε­ται ὡς συνέ­πεια τῶν στρα­τιω­τι­κῶν συγκρού­σεων καί τῆς διό­γκω­σης τοῦ φανα­τι­σμοῦ στήν περιοχή τῆς Ἀνα­το­λι­κῆς Μεσο­γείου καί τῆς Ἐγγύς καί Μέσης Ἀνα­το­λῆς.

Χιλιά­δες ξερι­ζω­μέ­νοι, ἄνθρω­ποι πού λόγῳ τοῦ πολέμου ἀνα­γκά­στη­καν νά ἐγκα­τα­λεί­ψουν τίς ἑστίες καί τή γῆ τῶν προ­γό­νων τους, ἀλλά καί ἀμέ­τρη­τοι ἄλλοι, θύματα τῶν οἰκο­νο­μι­κῶν δυσκο­λιῶν στίς πατρί­δες τους, ἀνα­ζη­τοῦν μιά πιό ἀσφαλή ζωή καί καλύ­τε­ρες συν­θῆκες δια­βί­ω­σης στήν Εὐρώπη.

Ἀγω­νί­ζο­νται, μέ κάθε τρόπο, νά φτάσουν στό ἔδαφός της, πού στά μάτια τους φαντά­ζει ὡς ἡ νέα «Γῆ τῆς Ἐπαγ­γε­λίας» μέ ἀπο­τέ­λε­σμα νά γίνο­νται θύματα ἑνός ἄλλου «πολέμου», ἐκείνου τῶν δια­κι­νη­τῶν ἀνθρώ­πων. Ἔτσι, μετά τήν τρα­γω­δία πού βίωσαν στίς πατρί­δες τους, γίνο­νται πρω­τα­γω­νι­στές ἑνός ἄλλου δρά­μα­τος, ὡς ἀνθρώ­πινα ναυάγια τῆς Μεσο­γείου.

Ἡ ἀξιο­πρέ­πεια τοῦ ἀνθρω­πί­νου προ­σώ­που δοκι­μά­ζε­ται πάλι καί πάλι. Τό δημιούρ­γημα τοῦ Θεοῦ βασα­νί­ζε­ται, διώ­κε­ται εὐτε­λί­ζε­ται καί ἀδι­κε­ῖται. Τήν ἴδια στιγμή οἱ ἰσχυροί τῆς Εὐρώπης μοιά­ζουν νά μήν κατα­νο­οῦν τίς δια­στά­σεις τοῦ δρά­μα­τος πού ἐκτυ­λίσ­σε­ται στήν Κῶ καί σέ ἄλλα νησιά τῆς σκληρά δοκι­μα­ζό­με­νης Ἑλλάδας, ἀλλά καί στά παρα­με­θό­ρια χερσαῖα σύνορα τῆς πολι­τι­σμέ­νης Εὐρω­παϊ­κῆς Ἑνώσεως.

Οἱ ἰσχυροί τῆς γῆς λησμο­νοῦν ὅτι κάθε ἄνθρω­πος, ἀνε­ξαρ­τή­τως γένους, φυλῆς καί θρη­σκείας, ἔχει δημιουρ­γη­θεῖ ὡς εἰκόνα τοῦ Θεοῦ μέ σκοπό νά Τοῦ ὁμοιά­σει καί νά ἑνωθεῖ κατά χάριν μαζί Του. Γιά τό λόγο αὐτό πρέπει νά ἀπο­λαμ­βά­νει τόν ἴδιο σεβασμό καί τήν ἴδια τιμή μέ τούς ἄλλους ἀνθρώ­πους.

Προ­τάσ­σο­ντας πολλές φορές δια­δι­κα­σίες ὑπα­γο­ρευ­μέ­νες ἀπό μιά γρα­φειο­κρα­τική λογική θέτουν σέ δοκι­μα­σία τόν πολι­τι­σμό μας, τίς ἀξίες καί τίς ἀρχές πού ἀπε­τέ­λε­σαν τό θεμέλιο τοῦ εὐρω­παϊ­κοῦ οἰκο­δο­μή­μα­τος.

Ὡς πνευ­μα­τι­κός πατέρας δέν μπορῶ νά στέ­κο­μαι ἀπαθής ἀπέ­να­ντι στό δια­συρμό τοῦ ἀνθρω­πί­νου προ­σώ­που.

Δέν μπορῶ νά συνε­χίσω νά κατα­με­τρῶ θύματα καί νά κατα­γράφω ἐπι­ζῶντες ἀπό τά ναυάγια.

Δέν μπορῶ νά βοηθήσω τήν πολύ­πλευρα δοκι­μα­ζό­μενη τοπική κοι­νω­νία νά βρεῖ λύσεις, ὅταν οἱ ἡγέτες τῆς Εὐρώπης μοιά­ζουν νά μήν ἔχουν ἀπο­τε­λε­σμα­τι­κές πολι­τι­κές ἀντι­με­τώ­πι­σης ἑνός τόσο σοβαροῦ καί συν­θέ­του προ­βλή­μα­τος, ἐκτός καί ἄν κάποιοι ἀπο­φά­σι­σαν τά νησιά μας νά μετα­τρα­ποῦν σέ χῶρο στάθ­μευ­σης ψυχῶν.

Ἕνα ἐνδε­χό­μενο πού δέν θέλω καί δέν μπορῶ νά πιστέψω.

Γι’ αὐτό ἀπευ­θύνω ἔκκληση πρός τά Εὐρω­παϊκά Κέντρα λήψεως ἀπο­φά­σεων καί πρός τή διεθνή κοι­νό­τητα νά βοη­θή­σουν μέ ὁμο­ψυ­χία στήν ἀντι­με­τώ­πιση αὐτῆς τῆς πρω­το­φα­νοῦς ἀνθρω­πι­στι­κῆς κρίσης πού, ἐπι­τρέψτε μου νά ἐπα­να­λάβω, θέτει σέ δοκι­μα­σία τόν πολι­τι­σμό τῆς Εὐρώπης.

Καλῶ κάθε ἄνθρωπο καλῆς θέλησης νά συν­δρά­μει τίς ἑλλη­νι­κές ἀρχές καί τίς τοπικές κοι­νω­νίες, στίς ὁποῖες κατα­φθά­νουν τά θύματα τῶν πολέμων καί τῆς βίας, κάθε εἴδους φανα­τι­σμοῦ καί οἰκο­νο­μι­κοῦ ἀντα­γω­νι­σμοῦ.

Εἶναι ἀνάγκη νά ἐπι­δεί­ξουμε ὅλοι ἄμεσα τήν ἀλλη­λεγ­γύη μας, ὄχι μέσα ἀπό ἕνα γενικό, θεω­ρη­τικό καί ἀπροσ­διό­ρι­στο πλαίσιο, ἀλλά μέ συγκε­κρι­μέ­νες πρω­το­βου­λίες πού θά ὁδη­γή­σουν σέ μετρή­σιμα ἀπο­τε­λέ­σματα ὥστε νά ἀνα­κου­φι­στεῖ ὁ πόνος τῶν συναν­θρώ­πων μας καί νά κατορ­θώ­σουν νά ξεκι­νή­σουν μιά νέα ζωή.

Οὐδέ­ποτε ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες ὑπήρ­ξαμε ρατσι­στές! Οὔτε σήμερα ἔχει ἀλλάξει κάτι στή στάση τῆς χρι­στια­νι­κῆς Ἑλλάδας. Ὡς ὀρθό­δο­ξοι δέ χρι­στια­νοί, μέ τήν ἀναφορά μας στό Οἰκου­με­νικό Πατριαρ­χεῖο ἔχουμε μιά ἰδιαί­τερη ἀγάπη πρός τόν συνάν­θρωπο χωρίς νά μᾶς ἐνδια­φέ­ρει ἡ πίστη του καί τό χρῶμα του.

Μέ τή στάση καί τόν ἀγῶνα μας θέλουμε νά δια­σφα­λί­σουμε τήν ἐλευ­θε­ρία τοῦ ἀνθρω­πί­νου προ­σώ­που γιά ὅλους, γι᾿ αὐτό προ­σευ­χό­μα­στε καί προ­σπα­θο­ῦμε ἐπι­κα­λού­με­νοι τήν εὐλογία τοῦ Ἁγίου Τρια­δι­κοῦ Θεοῦ μας, τήν εἰρήνη καί τήν ἀγάπη Του, καί τίς εὐχές τοῦ Πανα­γιω­τά­του Οἰκου­με­νι­κοῦ μας Πατριάρ­χου κ. κ. Βαρ­θο­λο­μαίου.

Μέ ἀγάπη ἀνυ­πό­κριτη

Ἐν Κῷ, ἐν τῇ Ἱερᾷ Μητρο­πό­λει, τῇ 7ῃ Σεπτεμ­βρίου 2015

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΚΩΟΥ ΚΑΙ ΝΙΣΥΡΟΥ ΝΑΘΑΝΑΗΛ