Η Le Monde θυμάται: «Στην Ελλάδα, 9 προγράμματα λιτότητας, 3 πακέτα βοήθειας και μια παραίτηση»

Με τον τίτλο “Στην Ελλάδα, εννέα προ­γράμ­ματα λιτό­τη­τας, τρία πακέτα βοή­θειας και μια παραί­τηση”, η γαλλική εφη­με­ρίδα Le Monde παρα­θέ­τει σήμερα “ένα δια­δρα­στικό χρο­νο­λό­γιο για την οικο­νο­μική κρίση που ξέσπασε μετά την ανα­κά­λυψη, το 2009 από τον Γιώργο Παπαν­δρέου, ‘μαγει­ρε­μέ­νων’ δημό­σιων λογα­ρια­σμών έως την παραί­τηση της κυβέρ­νη­σης Τσίπρα, περ­νώ­ντας μέσα από τα εννέα προ­γράμ­ματα λιτό­τη­τας”, όπως γράφει.

Μετά την ψήφιση του 9ου προ­γράμ­μα­τος λιτό­τη­τας τον Ιούλιο και την εκτα­μί­ευση δανείου 86 δισε­κα­τομ­μυ­ρίων ευρώ για τα επόμενα τρία χρόνια, ο Αλέξης Τσίπρας ανα­κοί­νωσε την 20ή Αυγού­στου την παραί­τησή του και της κυβέρ­νη­σής του, προ­κα­λώ­ντας τη διε­ξα­γωγή πρόωρων εκλογών.

20ή Αυγού­στου 2015: ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας παραι­τεί­ται

Ο Αλέξης Τσίπρας ανα­κοί­νωσε την παραί­τησή του και προ­κή­ρυξε πρόωρες βου­λευ­τι­κές εκλογές, οι οποίες μπορεί να διε­ξα­χθούν την 20ή Σεπτεμ­βρίου. Μια μετα­βα­τική κυβέρ­νηση ανα­μέ­νε­ται να σχη­μα­τι­στεί ενόψει των εκλογών. Στο τέλος μιας πολύ­πλο­κης δια­δι­κα­σίας, καθώς η παραί­τηση ανα­κοι­νώ­νε­ται σε διά­στημα λιγό­τερο των 12 μηνών από τις προη­γού­με­νες βου­λευ­τι­κές εκλογές. Ο πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας ανα­θέ­τει στα άλλα κόμματα τη διε­ρευ­νη­τική εντολή για τον σχη­μα­τι­σμό κυβέρ­νη­σης. Αν αυτό δεν επι­τευ­χθεί, θα διε­ξα­χθούν πρόωρες εκλογές.

11η Αυγού­στου 2015: Η Ελλάδα και το Eurogroup κατα­λή­γουν σε συμ­φω­νία

Μετά την εξεύ­ρεση πολι­τι­κής συμ­φω­νίας την 13η Ιουλίου, η Ελλάδα και οι πιστω­τές της συμ­φω­νούν στις τεχνι­κές λεπτο­μέ­ρειες ενός τρίτου πακέτου βοή­θειας ύψους σχεδόν 85 δισεκ. ευρώ για την προσεχή τριετία – που πρέπει να επι­κυ­ρω­θεί από το Eurogroup. Ο συμ­βι­βα­σμός αυτός, που επι­τρέ­πει στην Αθήνα να παρα­μεί­νει στην ευρω­ζώνη με τη δέσμευση να εφαρ­μό­σει νέα μέτρα λιτό­τη­τας τέθηκε προς ψήφιση στη Βουλή των Ελλήνων την 16η Ιουλίου. Το νέο πρό­γραμμα λιτό­τη­τας επι­βάλ­λει στην ελλη­νική κυβέρ­νηση την υιο­θέ­τηση ορι­σμέ­νων μεταρ­ρυθ­μί­σεων. Ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας δήλωσε μετά τη συμ­φω­νία της 13ης Ιουλίου ότι “ανα­λαμ­βά­νει την ευθύνη ενός κει­μέ­νου στο οποίο δεν πιστεύει αλλά το υπο­γρά­φει για να απο­τρα­πεί η κατα­στροφή της χώρας”.

16η Ιουλίου 2015: Η Βουλή των Ελλήνων ψηφίζει το ένατο πακέτο μέτρων

Το ίδιο το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου προ­ε­δρεύει ο πρω­θυ­πουρ­γός, τάχθηκε κατά του προ­γράμ­μα­τος λιτό­τη­τας. Αρκετοί από τους βου­λευ­τές του (μαζί με βου­λευ­τές του Κομ­μου­νι­στι­κού Κόμ­μα­τος Ελλάδας και του νεο­να­ζι­στι­κού κόμ­μα­τος Χρυσή Αυγή) το κατα­ψή­φι­σαν, αλλά το κοι­νο­βού­λιο στο σύνολό του, κατά πλειο­ψη­φία (κυρίως με τις ψήφους της δεξιάς και των σοσια­λι­στών) υιο­θέ­τησε στις 16 Ιουλίου ένα 9ο πρό­γραμμα λιτό­τη­τας με 229 ψήφους υπέρ, 64 κατά και 6 αποχές.

Το νέο πρό­γραμμα λιτό­τη­τας περι­λαμ­βά­νει κυρίως:

* μεταρ­ρύθ­μιση του ΦΠΑ για τον “εξορ­θο­λο­γι­σμό” των συντε­λε­στών,

* μέτρα για τη βελ­τί­ωση της “βιω­σι­μό­τη­τας” του συντα­ξιο­δο­τι­κού συστή­μα­τος ενόψει μιας ευρύ­τε­ρης μεταρ­ρύθ­μι­σης του,

* την εφαρ­μογή μέτρων σχεδόν αυτό­μα­των περι­κο­πών στις δαπάνες σε περί­πτωση δημο­σιο­νο­μι­κής από­κλι­σης.

5η Ιουλίου 2015: Το 61% των Ελλήνων τάσ­σε­ται κατά της πρό­τα­σης των πιστω­τών

Ο ελλη­νι­κός λαός κλήθηκε να απο­φαν­θεί για το πρό­γραμμα λιτό­τη­τας που πρό­τει­ναν οι πιστω­τές. Οι πολίτες ακο­λού­θη­σαν την προ­τροπή του πρω­θυ­πουρ­γού και ψήφισαν με ποσοστό 61,31% “όχι”.

Ο Τσίπρας στάθ­μισε το μέλλον της κυβέρ­νη­σής του, παρά ταύτα ο Γιάνης Βαρου­φά­κης – υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών – παραι­τεί­ται “για να βοη­θή­σει τον Αλέξη Τσίπρα να εκμε­ταλ­λευ­τεί όπως εκείνος προ­τί­θε­ται το απο­τέ­λε­σμα του δημο­ψη­φί­σμα­τος”.

26η Ιουνίου 2015: Μετά το τελε­σί­γραφο των πιστω­τών, ο Τσίπρας ανα­κοι­νώ­νει το δημο­ψή­φι­σμα και κλείνει τις τρά­πε­ζες

Ύστερα από μήνες συνο­μι­λιών, οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις μεταξύ της Αθήνας και των πιστω­τών της λαμ­βά­νουν δρα­μα­τική τροπή, ενώ πλη­σιά­ζει η κρίσιμη προ­θε­σμία της 30ής Ιουνίου, της ημέρας που η Ελλάδα πρέπει να πλη­ρώ­σει μια δόση στο ΔΝΤ γιατί δια­φο­ρε­τικά θα βρεθεί σε στάση πλη­ρω­μών. Ενώ η ελλη­νική κυβέρ­νηση αρνεί­ται τους όρους που τής έχουν τεθεί, οι Ευρω­παίοι στέλ­νουν τελε­σί­γραφο. Ο Έλληνας πρω­θυ­πουρ­γός απο­φα­σί­ζει να ζητήσει να διε­ξα­χθεί δημο­ψή­φι­σμα την 5η Ιουλίου προ­κει­μέ­νου ο λαός να απο­φαν­θεί επί της ευρω­παϊ­κής πρό­τα­σης και ζητεί από τους πολίτες να την κατα­ψη­φί­σουν. Η κυβέρ­νηση κλείνει προ­σω­ρινά τις τρά­πε­ζες για να απο­τρέ­ψει τη μαζική ροή κεφα­λαίων.

26η Ιανουα­ρίου 2015: Νικητής των εκλογών το κόμμα της ριζο­σπα­στι­κής αρι­στε­ράς ΣΥΡΙΖΑ, ο Τσίπρας στην εξουσία.

Στο τέλος μιας εκστρα­τείας που κατήγ­γειλε τις πολι­τι­κές λιτό­τη­τας που επι­βλή­θη­καν από την τρόικα, ο συνα­σπι­σμός της ριζο­σπα­στι­κής αρι­στε­ράς ΣΥΡΙΖΑ κερ­δί­ζει τις εκλογές. Ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας αρχίζει ένα μπρα ντε φερ με τους Ευρω­παί­ους και το ΔΝΤ με στόχο την χαλά­ρωση των μέτρων λιτό­τη­τας, την ανα­διά­ταξη του ελλη­νι­κού χρέους και την απο­δέ­σμευση της τελευ­ταίας δόσης του διε­θνούς πακέτου βοή­θειας ώστε να επι­τρα­πεί στην Αθήνα να τηρήσει την προσεχή κατα­βολή των δόσεών της.

Ιανουά­ριος 2013: Ένα 8ο πρό­γραμμα λιτό­τη­τας 2,5 δισεκ. ευρώ

Η κυβέρ­νηση Σαμαρά ψηφίζει νέο νόμο που προ­βλέ­πει κυρίως:

* αύξηση της φορο­λο­γίας των ελευ­θέ­ρων επαγ­γελ­μά­των & αύξηση της φορο­λο­γίας για τους εργα­ζό­με­νους που κερ­δί­ζουν περισ­σό­τερα από 21.000 ευρώ ετησίως,

* φορο­λό­γηση των εφο­πλι­στών για πρώτη φορά από το 1953.

Ο νόμος αυτός, που επι­κρί­θηκε ιδιαί­τερα με την κατη­γο­ρία ότι “στραγ­γα­λί­ζει τη μεσαία τάξη”, επι­τρέ­πει στο ελλη­νικό δημόσιο να απο­δε­σμεύ­σει 2,5 δισεκ. ευρώ για το 2013.

26η Νοεμ­βρίου 2012: Νέο πρό­γραμμα ελά­φρυν­σης του χρέους κατά 40 δισεκ. ευρώ

Οι υπουρ­γοί Οικο­νο­μι­κών της ευρω­ζώ­νης και το ΔΝΤ συμ­φω­νούν σε μια μείωση κατά 40 δισεκ. ευρώ του ελλη­νι­κού χρέους και στην δεκαετή αναβολή της κατα­βο­λής των επι­το­κίων. Το χρέος ανα­μέ­νε­ται να μειωθεί στο 124% του ΑΕΠ το 2020, έναντι 120% που απαι­τείτο από το ΔΝΤ αρχικά. Ο φόβος τότε ήταν μήπως το χρέος έφθανε το 190% του ΑΕΠ το 2014 (έφτασε το 177% στα τέλη του 2014).

7η Νοεμ­βρίου 2012: 7ο πρό­γραμμα μέτρων λιτό­τη­τας 18 δισεκ. ευρώ

Η συντη­ρη­τική κυβέρ­νηση του Αντώνη Σαμαρά ζητεί τη ψήφιση από το κοι­νο­βού­λιο του έκτου προ­γράμ­μα­τος λιτό­τη­τας από την έναρξη της κρίσης. Η τρόικα απαιτεί την εφαρ­μογή του προ­γράμ­μα­τος αυτού για την απο­δέ­σμευση βοή­θειας περίπου 30 δισεκ. ευρώ από την Ευρώπη και το ΔΝΤ. Το πρό­γραμμα αυτό προ­βλέ­πει κυρίως:

* αύξηση του ορίου ηλικίας συντα­ξιο­δό­τη­σης από τα 65 στα 67 έτη,

* μείωση ορι­σμέ­νων συντά­ξεων,

* τη μείωση των μισθών στον δημόσιο τομέα,

* απορ­ρύθ­μιση των αγορών εργα­σίας και υπη­ρε­σιών.

17η Ιουνίου 2012: Ο Αντώνης Σαμαράς σχη­μα­τί­ζει συνα­σπι­σμό με την αρι­στερά

Τρία χρόνια αφότου άφησε τη χώρα στο χείλος της χρε­ο­κο­πίας, το κόμμα της δεξιάς, η Νέα Δημο­κρα­τία, επέ­στρεψε στην εξουσία μετά τη νίκη του στις εκλογές. Ο νέος πρω­θυ­πουρ­γός Αντώνης Σαμαράς σχη­μα­τί­ζει συνα­σπι­σμό με το ΠΑΣΟΚ και το μικρό αρι­στερό κόμμα ΔΗΜΑΡ. Υπο­στη­ρί­ζο­ντας μια επα­να­δια­πραγ­μά­τευση του μνη­μο­νίου λιτό­τη­τας που επι­βλή­θηκε από τους διε­θνείς πιστω­τές, ο Σαμαράς δείχνει τελικά μάλλον συνερ­γά­σι­μος μαζί τους. Υπό­σχε­ται ότι η Ελλάδα θα ξανα­γί­νει από το 2014 μια “κανο­νική χώρα” και απο­κλείει οποιο­δή­ποτε νέο διεθνές πακέτο διε­θνούς βοή­θειας.

21η Φεβρουα­ρίου 2012: Δεύτερο πακέτο διε­θνούς βοή­θειας ύψους 237 δισεκ. ευρώ και η μείωση κατά το ήμισυ του χρέους προς τον ιδιω­τικό τομέα

Οι υπεύ­θυ­νοι της ευρω­ζώ­νης υιο­θε­τούν ορι­στικά ένα δεύτερο πακέτο βοή­θειας για την Ελλάδα, ύψους 237 δισεκ. ευρώ. Εκτός από τα δάνεια αυτά, το πρό­γραμμα προ­βλέ­πει τη απο­μεί­ωση κατά το ήμισυ της ονο­μα­στι­κής αξίας του ελλη­νι­κού χρέους που κατέ­χουν ιδιώτες πιστω­τές, τρά­πε­ζες και επεν­δυ­τικά ταμεία, δηλαδή 107 δισεκ.

13η Φεβρουα­ρίου 2012: 6ο πρό­γραμμα λιτό­τη­τας 350 εκα­τομ­μυ­ρίων

Ο Λουκάς Παπα­δή­μος ζητεί την ψήφιση ενός νέου προ­γράμ­μα­τος λιτό­τη­τας για να καλύψει τρύπα του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 350 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ, η μη κάλυψη του οποίου απειλεί τη χώρα με στάση πλη­ρω­μών. Τα μέτρα αυτά προ­βλέ­πουν κυρίως:

* μείωση κατά 22% του κατώ­τα­του μισθού,

* κατάρ­γηση 15.000 θέσεων εργα­σίας στον δημόσιο τομέα,

* νέα μείωση συντά­ξεων και των μισθών των δημο­σίων υπαλ­λή­λων,

* μείωση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού της κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης και του στρατού,

* ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις τεσ­σά­ρων κρα­τι­κών επι­χει­ρή­σεων

Όπως και σε προη­γού­μενα προ­γράμ­ματα λιτό­τη­τας, η ψήφιση των μέτρων αυτών προ­κα­λεί μαζικές δια­δη­λώ­σεις έξω από τη Βουλή των Ελλήνων.

Νοέμ­βριος 2011: Ο Παπαν­δρέου ανα­κοι­νώ­νει δημο­ψή­φι­σμα, αλλά απο­σύ­ρει την πρότασή του και παραι­τεί­ται

Ο πρω­θυ­πουρ­γός Γιώργος Παπαν­δρέου κάνει την έκπληξη την 31η Οκτω­βρίου ανα­κοι­νώ­νο­ντας τη διε­ξα­γωγή δημο­ψη­φί­σμα­τος για την ευρω­παϊκή συμ­φω­νία για τη δια­γραφή μέρους του ελλη­νι­κού χρέους με αντάλ­λαγμα έναν αυστη­ρό­τερο έλεγχο της τρόικας στη δημο­σιο­νο­μική πολι­τική. Αντι­μέ­τω­πος με επι­κρί­σεις, διε­θνείς και στους κόλπους την κυβέρ­νη­σής του, ο Γιώργος Παπαν­δρέου συμ­φω­νεί να απο­σύ­ρει την πρόταση του και να δια­πραγ­μα­τευ­τεί με την αντι­πο­λί­τευση για τον σχη­μα­τι­σμό κυβέρ­νη­σης εθνικής ενό­τη­τας, στη συνέ­χεια παραι­τεί­ται. Ένας τεχνο­κρά­της, ο πρώην διοι­κη­τής της Τρά­πε­ζας της Ελλάδας Λουκάς Παπα­δή­μος ανα­λαμ­βά­νει την πρω­θυ­πουρ­γία.

27η Οκτω­βρίου 2011: Μείωση ενός μέρους του χρέους και νέο πρό­γραμμα βοή­θειας

Στο τέλος μιας νέας μαρα­θώ­νιας συνόδου κορυφής, οι ευρω­παίοι ηγέτες κατα­λή­γουν σε συμ­φω­νία με τις τρά­πε­ζες για τη δια­γραφή μέρους του ελλη­νι­κού χρέους που κατέ­χουν οι τρά­πε­ζες πιστω­τές της χώρας. Οι απαι­τή­σεις μειώ­νο­νται κατά 50% (ή 100 δισεκ. ευρώ επί συνο­λι­κού χρέους των 350 δισεκ. ευρώ) και 30 δισεκ. δια­τί­θε­νται στις τρά­πε­ζες.

Νέα διεθνή δάνεια ύψους 100 δισεκ. ευρώ χορη­γού­νται επίσης στην Αθήνα (σε αντι­κα­τά­σταση του προ­γράμ­μα­τος των 109 δισεκ. ευρώ που απο­φα­σί­στηκε τον Ιούλιο του 2011). Σε αντάλ­λαγμα, η Ελλάδα πρέπει να απο­δε­χθεί αυστη­ρό­τε­ρους ελέγ­χους στη δημο­σιο­νο­μική πολι­τική της: έντονες επι­κρί­σεις στη χώρα για την “απώλεια της δημο­σιο­νο­μι­κής κυριαρ­χίας”.

21η Σεπτεμ­βρίου 2011: 5ο πακέτο μέτρων λιτό­τη­τας ύψους 7,5 δισεκ. ευρώ

Η ελλη­νική κυβέρ­νηση ανα­κοι­νώ­νει νέα δημο­σιο­νο­μική λιτό­τητα για να απε­λευ­θε­ρώ­σει την έκτη δόση του πρώτου διε­θνούς πακέτου βοή­θειας του 2010. Μέτρα που πλήτ­τουν τους συντα­ξιού­χους, τους δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους και η φορο­λό­γηση ανα­μέ­νε­ται να εξοι­κο­νο­μή­σουν άλλα 7,5 δισεκ. ευρώ:

* μείωση κατά 20% των συντά­ξεων άνω των 1.200 ευρώ,

* 30.000 δημό­σιοι υπάλ­λη­λοι τίθε­νται σε “καθε­στώς εφε­δρείας”,

* το αφο­ρο­λό­γητο όριο μειώ­θηκε από 8.000 στα 5.000 ευρώ ετησίως,

* νέος φόρος στα ακίνητα,

* νέες ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις.

20ή Ιουλίου του 2011: Σχέδιο δεύ­τε­ρου προ­γράμ­μα­τος βοή­θειας

Ένα μήνα μετά το τρίτο πρό­γραμμα λιτό­τη­τας, η τρόικα – ΔΝΤ, ΕΕ, Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα – ανα­γκά­ζε­ται να καταρ­τί­σει ένα δεύτερο πακέτο διά­σω­σης 158 δισεκ. ευρώ, εκ των οποίων τα 109 δισεκ. σε δάνεια που κατα­νέ­μο­νται μεταξύ του ΔΝΤ και του Ευρω­παϊ­κού Ταμείου Χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής Στα­θε­ρό­τη­τας (EFSF).

Ιούνιος 2011: Ένα 4ο πρό­γραμμα λιτό­τη­τας 28,4 δισεκ. ευρώ

Το ελλη­νικό κοι­νο­βού­λιο υιο­θε­τεί ύστερα από μακρές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις ένα νέο σχέδιο λιτό­τη­τας 28,4 δισεκ. ευρώ για τέσσερα χρόνια που υπα­γο­ρεύ­τηκε από το ΔΝΤ και την Ευρω­παϊκή Ένωση, με αντάλ­λαγμα την κατα­βολή της πέμπτης δόσης του προ­γράμ­μα­τος διά­σω­σης:

* το αφο­ρο­λό­γητο όριο μειώ­νε­ται στα 8.000 ευρώ ετησίως,

* φόρος 450 ευρώ ετησίως στους αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νους με δελτίο παροχής υπη­ρε­σιών,

* νέες αυξή­σεις του ΦΠΑ και φόροι στο πετρέ­λαιο θέρ­μαν­σης,

* αυστη­ρό­τερα κρι­τή­ρια για τις κοι­νω­νι­κές παροχές, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της ανερ­γίας, και μείωση ορι­σμέ­νων επι­κου­ρι­κών συντά­ξεων για 9 δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους στους 10.

* δυνα­τό­τητα απο­μά­κρυν­σης εργα­ζο­μέ­νων σε δημό­σιους οργα­νι­σμούς που καταρ­γή­θη­καν ή συγ­χω­νεύ­τη­καν,

* μαζικές ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις (λιμάνια αερο­δρό­μια, ταχυ­δρο­μείο, ενέρ­γεια, τρά­πε­ζες, ΟΠΑΠ), για την απο­δέ­σμευση επι­πλέον 50 δισε­κα­τομ­μυ­ρίων ευρώ έως το 2015.

Η ψήφιση των μέτρων αυτών, στα τέλη Ιουνίου του 2011, προ­κα­λεί μαζικές δια­δη­λώ­σεις στην Ελλάδα και σκηνές βίας κατά του προ­γράμ­μα­τος αυτού που κρί­νε­ται “άδικο”.

6η Μαΐου 2010: Τρίτο πακέτο μέτρων λιτό­τη­τας για την εξοι­κο­νό­μηση 30 δισεκ. ευρώ

Σε αντάλ­λαγμα για το διεθνές πακέτο βοή­θειας, η κυβέρ­νηση Παπαν­δρέου αρχίζει ένα μεγάλο πρό­γραμμα εξοι­κο­νό­μη­σης 30 δισεκ. ευρώ, συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­ντας κυρίως:

* η νόμιμη ηλικία συντα­ξιο­δό­τη­σης (από τα 60 έτη για τις γυναί­κες και τα 65 για τους άνδρες) στο εξής συν­δέ­ε­ται με το μέσο προσ­δό­κιμο ζωής και τη διάρ­κεια των εισφο­ρών που αυξά­νε­ται από τα 37 στα 40 έτη μέχρι το 2015,

* παρά­ταση στο πάγωμα των μισθών στο δημόσιο τομέα,

* κατάρ­γηση του 13ου και 14ου μισθού για τους δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους που κέρ­δι­ζαν περισ­σό­τερα από 3.000 ευρώ το μήνα,

* μείωση 8% των μέσων απο­δο­χών των δημο­σίων υπαλ­λή­λων,

* κατάρ­γηση της 13ης και 14ης σύντα­ξης για τους συντα­ξιού­χους, κάτι που εξι­σορ­ρο­πείτο από το ΕΚΑΣ για τους χαμη­λο­συ­ντα­ξιού­χους,

* νέα αύξηση κατά δύο μονάδες του ΦΠΑ, από 21 σε 23%,

* αύξηση κατά 10% των φόρων σε καύσιμα, αλκοόλ και τον καπνό,

* απε­λευ­θέ­ρωση των αγορών μετα­φο­ρών και ενέρ­γειας,

* δυνα­τό­τητα για τις επι­χει­ρή­σεις να απο­λύ­ουν περισ­σό­τερο από το 2% του προ­σω­πι­κού τους μηνιαίως, ένα μέτρο που μέχρι τότε απα­γο­ρευό­ταν.

Η μείωση του ελλείμ­μα­τος στο 3% του ΑΕΠ ανα­βλή­θηκε για το 2014.

2η Μαΐου 2010: Ένα πρώτο πρό­γραμμα διε­θνούς βοή­θειας ύψους 110 δισε­κα­τομ­μυ­ρίων ευρώ

Έπειτα από μήνες επι­φυ­λα­κτι­κό­τη­τας, η Ευρω­παϊκή Ένωση, το Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο και την Ελλάδα συμ­φω­νούν στις 2 Μαΐου 2010 σε ένα πακέτο διά­σω­σης ύψους 110 δισε­κα­τομ­μυ­ρίων ευρώ για τρία χρόνια, εκ των οποίων τα 80 δισεκ. βαρύ­νουν τα κράτη μέλη της ευρω­ζώ­νης και 30 δισεκ. δανειο­δο­τού­νται από το ΔΝΤ. Δημιουρ­γεί­ται το Ευρω­παϊκό Ταμείο Χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής Στα­θε­ρό­τη­τας (EFSF), με 750 δισεκ. ευρώ για να βοη­θή­σει τα ευρω­παϊκά κράτη που αντι­με­τω­πί­ζουν δυσκο­λίες.

3η Μαρτίου 2010: Ένα δεύτερο πρό­γραμμα λιτό­τη­τας 4,8 δισεκ. ευρώ

Υπό την πίεση των αγορών και των ευρω­παίων εταίρων, η κυβέρ­νηση Παπαν­δρέου παρου­σιά­ζει ένα νέο πακέτο μέτρων λιτό­τη­τας για την απο­δέ­σμευση 4,8 δισεκ. ευρώ. Ειδι­κό­τερα, προ­βλέ­πει:

* αύξηση κατά δύο μονάδες του ΦΠΑ,

* αύξηση της φορο­λο­γίας στα αλκο­ο­λούχα ποτά (+20%), τον καπνό (+63%), τα καύσιμα και τα είδη πολυ­τε­λείας,

* πάγωμα των συντά­ξεων των δημο­σίων υπαλ­λή­λων και των υπαλ­λή­λων του ιδιω­τι­κού τομέα,

* περι­κο­πές κατά 60% του 14ου μισθού των δημο­σίων υπαλ­λή­λων και κατά 30% του 13ου μισθού των εργα­ζο­μέ­νων στον ιδιω­τικό τομέα.

2009: Με την άνοδο στην εξουσία, ο σοσια­λι­στής Γ. Παπαν­δρέου ανα­κα­λύ­πτει χαλ­κευ­μένα δημο­σιο­νο­μικά στοι­χεία και εισάγει μέτρα λιτό­τη­τας

Με την άνοδό του στην εξουσία, ο σοσια­λι­στής Γιώργος Παπαν­δρέου συνει­δη­το­ποιεί το μέγεθος του ελλείμ­μα­τος της χώρας που είχε απο­κρύ­ψει η δεξιά, η οποία κυβερ­νούσε επί πέντε χρόνια. Ενώ η βαθ­μο­λο­γία της πιστο­λη­πτι­κής ικα­νό­τη­τας της Ελλάδας μειώ­νε­ται από τους οίκους αξιο­λό­γη­σης, ο Παπαν­δρέου απο­σύ­ρει το πρό­γραμμά του για την ανά­καμψη της οικο­νο­μίας ύψους 2,5 δισεκ. ευρώ και παρου­σιά­ζει πακέτο μέτρων λιτό­τη­τας για να περιο­ρί­σει το έλλειμμα από 12,7 στο 3% του ΑΕΠ πριν από το 2013:

* μείωση κατά 10% των λει­τουρ­γι­κών εξόδων του κράτους,

* πάγωμα στις προ­σλή­ψεις και τους μισθούς άνω των 2.000 ευρώ στον δημόσιο τομέα,

* φορο­λό­γηση των μπόνους στους δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους,

* μείωση των διοι­κη­τι­κών συμ­βου­λίων των δημό­σιων επι­χει­ρή­σεων και των μισθών τους,

* φορο­λό­γηση των μπόνους στε­λε­χών ιδιω­τι­κών τρα­πε­ζών με συντε­λε­στή 90%,

* επα­να­φορά του φόρου κλη­ρο­νο­μιάς και φορο­λό­γηση της μεγάλης ακί­νη­της περιου­σίας

* ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις κρα­τι­κών εκτά­σεων.

“Πρέπει μέσα σε τρεις μήνες να πάρουμε απο­φά­σεις που δεν είχαν ληφθεί εδώ και δέκα χρόνια”, είχε εξη­γή­σει τότε ο Γιώργος Παπαν­δρέου.