Ασφαλιστικό: Ο «ξαφνικός θάνατος» των πρόωρων συντάξεων

Εως και 5 χρόνια περισ­σό­τερο θα κληθούν να δου­λέ­ψουν οι 50άρηδες που, με το ισχύον σύστημα, θα μπο­ρού­σαν να συντα­ξιο­δο­τη­θούν ακόμη και μέσα στο τρέχον εξάμηνο του 2015, καθώς η τελική πρόταση που προ­κρί­νε­ται απειλεί με «ξαφνικό θάνατο» αυτούς που θα μπο­ρού­σαν να συντα­ξιο­δο­τη­θούν σε πολύ μικρό­τερη ηλικία από τα 67. Συνο­λικά, εκτι­μά­ται ότι εγκλω­βί­ζο­νται εκτός συντα­ξιο­δό­τη­σης περισ­σό­τε­ροι από 150.000 ασφα­λι­σμέ­νοι που έχουν τα συντά­ξιμα έτη, αλλά δεν πληρούν το όριο ηλικίας συντα­ξιο­δό­τη­σης.

Η τελική πρόταση, που πιθα­νό­τατα και σήμερα να καθα­ρο­γρα­φεί, προ­κει­μέ­νου να κατα­τε­θεί ως μέρος της υπό ψήφιση συμ­φω­νίας, καθώς οι δανει­στές θέτουν το θέμα της κατάρ­γη­σης των πρόωρων συντα­ξιο­δο­τή­σεων ως «προ­α­παι­τού­μενο», οδηγεί τους σημε­ρι­νούς 50άρηδες σε αύξηση των ορίων ηλικίας στα 55 αντί στα 56,5, που πρό­τει­ναν αρχικά οι δανει­στές. Στη συνέ­χεια βέβαια, και προ­κει­μέ­νου το 2022 να κλείσει κάθε πόρτα εξόδου πριν από τα 67, τα όρια ηλικίας αυξά­νο­νται (για τους 50άρηδες) από 9 μήνες έως και 1,9 χρόνια.

Αντί­στοιχα, για τους σημε­ρι­νούς 55άρηδες που θα μπο­ρού­σαν να συντα­ξιο­δο­τη­θούν άμεσα, το νέο όριο ανέρ­χε­ται σε 56,5 για το τρέχον έτος και αυξά­νε­ται αντί­στοιχα (π.χ. στα 59,5 το 2018 και στα 65,5 το 2021, προ­κει­μέ­νου να κλείσει στα 67 το 2022).

Για τους 60άρηδες, το νέο όριο που θα ισχύσει εντός του 2015 είναι, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, τα 60,9. Στόχος της μεταρ­ρύθ­μι­σης είναι, από την 1/1/2022 και μετά, όλοι να συντα­ξιο­δο­τού­νται με πλήρη σύνταξη μόνο στα 67 με 15 έτη (4.500 ημέρες ασφά­λι­σης) ή στα 62 με 40 έτη (12.000 ημέρες) και με μειω­μένη στα 62 με 15ετία.

Οπως έχει ξεκα­θα­ρί­σει η ηγεσία του υπουρ­γείου Εργα­σίας, τα θεμε­λιω­μένα δικαιώ­ματα (απαι­τού­με­νος χρόνος ασφά­λι­σης και όριο ηλικίας) έως τις 30 Ιουνίου 2015 δεν θα θιγούν.

Μάχη ανα­μέ­νε­ται, έως και την τελευ­ταία στιγμή, για την κατάρ­γηση των φόρων υπέρ τρίτων που χρη­μα­το­δο­τούν τα ασφα­λι­στικά ταμεία, καθώς η κυβέρ­νηση επι­διώ­κει τη μετά­θεσή της στο μεγάλο ασφα­λι­στικό του Οκτω­βρίου. Η οικο­νο­μική κατά­σταση των ταμείων, άλλωστε, δεν αφήνει και πολλά περι­θώ­ρια. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι, μέσα σε έναν χρόνο, από τον Ιούνιο του 2014 έως τον Ιούνιο του 2015, το «έλλειμμα» στα δια­θέ­σιμα των ασφα­λι­στι­κών οργα­νι­σμών άγγιξε το 1,5 δισ. ευρώ. Μόνον ο ΟΓΑ, εάν καταρ­γη­θούν οι κοι­νω­νι­κοί πόροι, εκτι­μά­ται ότι θα χάσει περί τα 900 εκατ. ευρώ, με άμεσες συνέ­πειες στο ύψος των συντά­ξεων.

Σε αυτό το πλαίσιο, δεν ήταν τυχαία η αναφορά του υπουρ­γού Εργα­σίας, Γιώργου Κατρού­γκα­λου, κατά τη διάρ­κεια συνά­ντη­σης με συν­δι­κα­λι­στές του ΚΚΕ, σε μειώ­σεις συντά­ξεων άνω των 1.000 ευρώ, έπειτα από τη μεταρ­ρύθ­μιση του Οκτω­βρίου. Αν και ο υπουρ­γός ξεκα­θά­ρισε πως εκφρά­ζει προ­σω­πι­κές του απόψεις, το μοντέλο που περιέ­γραψε (βασική σύνταξη στο ύψος των 433 ευρώ, χρη­μα­το­δο­τού­μενη από τη γενική φορο­λο­γία και ανα­λο­γική με βάση τα έτη ασφά­λι­σης και τις εισφο­ρές) δεν απέχει από αυτό που επι­θυ­μούν και οι εκπρό­σω­ποι των θεσμών. Η τύχη της επι­κου­ρι­κής σύντα­ξης απο­τε­λεί ζητού­μενο, παρότι κατά τακτά χρονικά δια­στή­ματα οι δανει­στές έθεταν θέμα ενσω­μά­τω­σής της στην κύρια.

«Αγκάθι» απο­τε­λεί και το θέμα του Ελά­χι­στου Εγγυ­η­μέ­νου Εισο­δή­μα­τος, με τους πιστω­τές να ζητούν την καθο­λική εφαρ­μογή του, κατά τα πρότυπα της πιλο­τι­κής του λει­τουρ­γίας σε 13 δήμους της χώρας, εντός του 2017. Η ελλη­νική κυβέρ­νηση επι­διώ­κει τη διεύ­ρυνση της εφαρ­μο­γής του, με τη ενερ­γο­ποί­ηση όλων των μηχα­νι­σμών που χρη­σι­μο­ποιού­νται για την αντι­με­τώ­πιση της ανθρω­πι­στι­κής κρίσης, δίνο­ντας κεντρικό ρόλο στην Κάρτα Αλλη­λεγ­γύης.

Στον τομέα των εργα­σια­κών, οι δανει­στές ζητούν άμεσα την κατάρ­γηση της διά­τα­ξης που δίνει παρά­ταση στην ισχύ της μετε­νέρ­γειας των συμ­βά­σεων (και της Εθνικής Γενικής Συλ­λο­γι­κής Σύμ­βα­σης Εργα­σίας), θεω­ρώ­ντας την ως μονο­μερή ενέρ­γεια. Το ευρύ­τερο θέμα των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, για τις οποίες η ελλη­νική κυβέρ­νηση ζητούσε άμεσα αλλαγές, εκτι­μώ­ντας ότι η εγχώρια αγορά εργα­σίας είναι απορ­ρυθ­μι­σμένη, οι δανει­στές επι­θυ­μούν να το αντι­με­τω­πί­σουν μετά την υπο­γραφή της Συμ­φω­νίας, αφού ληφθούν υπόψη οι βέλ­τι­στες ευρω­παϊ­κές πρα­κτι­κές, και σε συν­δυα­σμό με αλλαγές στις ομα­δι­κές απο­λύ­σεις και στον συν­δι­κα­λι­στικό νόμο.

Καθη­με­ρινή