Μηχανισμό χρεοκοπίας και Grexit εισηγούνται οι Γερμανοί «σοφοί»

Υπέρ της δη­μιουρ­γί­ας «μη­χα­νι­σμού χρε­ο­κο­πί­ας» για τα κράτη-μέλη της Ευ­ρω­ζώ­νης, «προ­κει­μέ­νου να απο­φευ­χθούν μελ­λο­ντι­κές κρί­σεις», τάσ­σε­ται το Συμ­βού­λιο Οι­κο­νο­μι­κών Εμπει­ρο­γνω­μό­νων που συμ­βου­λεύ­ει την γερ­μα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση, το­νί­ζο­ντας ότι η έξο­δος από την Ευ­ρω­ζώ­νη θα πρέ­πει να επι­τρέ­πε­ται ως ύστα­τη επι­λο­γή.

Σε -μη δε­σμευ­τι­κή για την κυ­βέρ­νη­ση- έκ­θε­σή τους υπό τον τίτλο «Συ­νέ­πειες της ελ­λη­νι­κής κρί­σης για έναν στα­θε­ρό­τε­ρο ευ­ρω­χώ­ρο», η οποία υπε­βλή­θη σή­με­ρα στην κυ­βέρ­νη­ση, οι πέντε «Σοφοί» της γερ­μα­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας υπο­στη­ρί­ζουν ότι η ελ­λη­νι­κή κρίση ανέ­δει­ξε την κα­τε­πεί­γου­σα ανά­γκη για πε­ραι­τέ­ρω με­ταρ­ρυθ­μί­σεις προ­κει­μέ­νου η Ευ­ρω­ζώ­νη να κα­τα­στεί στα­θε­ρό­τε­ρη. Με­τα­ξύ των μέ­τρων που ει­ση­γού­νται είναι η εμ­βά­θυν­ση της τρα­πε­ζι­κής ένω­σης, αλλά και η συ­μπλή­ρω­ση της ερ­γα­λειο­θή­κης της Ευ­ρω­ζώ­νης με μη­χα­νι­σμό ο οποί­ος θα επι­τρέ­πει την συ­ντε­ταγ­μέ­νη χρε­ο­κο­πία κρά­τους-μέ­λους. Αυτή η πρό­νοια θα κα­θι­στού­σε, σύμ­φω­να με τους δια­κε­κρι­μέ­νους γερ­μα­νούς οι­κο­νο­μο­λό­γους, αξιό­πι­στο τον όρο «no bail-out». «Προ­κει­μέ­νου να ενι­σχύ­σου­με την συ­νο­χή της νο­μι­σμα­τι­κής ένω­σης, πρέ­πει να ανα­γνω­ρί­σου­με ότι οι ψη­φο­φό­ροι στις χώρες των πι­στω­τών δεν είναι δια­τε­θει­μέ­νοι να χρη­μα­το­δο­τούν μο­νί­μως τις χώρες των οφει­λε­τών», δη­λώ­νει ο Πρό­ε­δρος του Συμ­βου­λί­ου των Οι­κο­νο­μι­κών Εμπει­ρο­γνω­μό­νων Κρί­στοφ Σμιτ στην ει­σή­γη­σή του και επι­ση­μαί­νει ότι ένας τέ­τοιος μη­χα­νι­σμός από τη μια πλευ­ρά θα υπο­χρέ­ω­νε τους πι­στω­τές να ανα­λά­βουν τις απώ­λειες εάν ένα κρά­τος χρε­ο­κο­πού­σε, ενώ θα προ­κα­λού­σε λε­πτο­με­ρέ­στε­ρη εκτί­μη­ση των κρα­τι­κών κιν­δύ­νων εκ μέ­ρους των πι­στω­τών. Οι «Σοφοί» πά­ντως εκτι­μούν ότι η έξο­δος μιας χώρας από την Ευ­ρω­ζώ­νη θα πρέ­πει να πα­ρα­μέ­νει πι­θα­νή, αλλά μόνο ως «ύστα­τη επι­λο­γή», καθώς, όπως ανα­φέ­ρε­ται στην Έκ­θε­ση, «ένα μο­νί­μως μη-συ­νερ­γά­σι­μο κρά­τος-μέλος δεν θα πρέ­πει να απει­λεί την ύπαρ­ξη του ευρώ».

Στην ίδια έκ­θε­ση οι γερ­μα­νοί οι­κο­νο­μο­λό­γοι εκ­φρά­ζουν επι­φυ­λά­ξεις σχε­τι­κά με την εφαρ­μο­γή πο­λι­τι­κών όπως η δη­μιουρ­γία υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών για την Ευ­ρω­ζώ­νη, ευ­ρω­παϊ­κού σχε­δί­ου ασφά­λι­σης για την ανερ­γία ή οι­κο­νο­μι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης, απορ­ρί­πτο­ντας εμ­μέ­σως την «Έκ­θε­ση των πέντε Προ­έ­δρων». «Το να είναι η Ευ­ρω­ζώ­νη συλ­λο­γι­κά υπεύ­θυ­νη για πι­θα­νά κόστη χωρίς όμως τα κράτη-μέλη να πα­ρα­χω­ρή­σουν μέρος της εθνι­κής κυ­ριαρ­χί­ας τους για τις δη­μο­σιο­νο­μι­κές και οι­κο­νο­μι­κές πο­λι­τι­κές, με το πέ­ρα­σμα του χρό­νου θα κα­θι­στού­σε την νο­μι­σμα­τι­κή ένωση πιο αστα­θή», γρά­φουν οι γερ­μα­νοί «Σοφοί», απα­ντώ­ντας έτσι και σε δη­μο­σί­ευ­μα του πε­ριο­δι­κού Der Spiegel που ήθελε την γερ­μα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση έτοι­μη να συ­ζη­τή­σει για έναν υπουρ­γό Οι­κο­νο­μι­κών της Ευ­ρω­ζώ­νης, με δικό του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό και με την εξου­σία να επι­βάλ­λει αύ­ξη­ση των φόρων.

Σε άρθρο τους που δη­μο­σιεύ­ε­ται στη ση­με­ρι­νή Frankfurter Allgemeine Zeitung, οι τέσ­σε­ρις από τους πέντε οι­κο­νο­μο­λό­γους του Συμ­βου­λί­ου προει­δο­ποιούν ακόμη ότι κάτι τέ­τοιο θα οδη­γού­σε σε μο­νο­με­ρή και μό­νι­μη με­τα­φο­ρά βαρών, χωρίς πα­ράλ­λη­λα να ενι­σχυ­θεί ο δη­μο­κρα­τι­κός έλεγ­χος σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο. Το­νί­ζουν πά­ντως ότι «το θέμα αφορά πολλά πε­ρισ­σό­τε­ρα από την Ελ­λά­δα», καθώς απε­δεί­χθη ότι η μό­νι­μη έλ­λει­ψη διά­θε­σης συ­νερ­γα­σί­ας ενός κρά­τους-μέ­λους μπο­ρεί να κλο­νί­σει τις βά­σεις της νο­μι­σμα­τι­κής ένω­σης και να την απει­λή­σει υπαρ­ξια­κά. «Ιδιαί­τε­ρα τρα­γι­κές είναι οι πο­λι­τι­κές εντά­σεις που δη­μιουρ­γή­θη­καν με­τα­ξύ των κρα­τών-μελών, διότι, ει­δι­κά το κοινό νό­μι­σμα, θα έπρε­πε να απο­τε­λεί σύμ­βο­λο ολο­κλή­ρω­σης. Στο μέλ­λον λοι­πόν πρέ­πει να δοθεί πε­ρισ­σό­τε­ρη ση­μα­σία στην τή­ρη­ση των κοι­νών κα­νό­νων. Ως ύστα­τη επι­λο­γή θα έπρε­πε όμως να είναι δυ­να­τή και η έξο­δος ενός κρά­τους από την νο­μι­σμα­τι­κή ένωση», κα­τα­λή­γουν οι οι­κο­νο­μο­λό­γοι.